Into The Dark Side Of Her

All Rights Reserved ©

Summary

Andre was traumatized after witnessing the brutal assassination of her family. A year after, she met a man named Hunter, the guy whom she expects she can consider a family, but the thought of having afresh start with him has turned out being a terrible and gruesome life where the second wave of danger had began. Hunter molds her to be a monster she never thought she could be, and it was too late before she could realize that she's already enjoying her dark side, more than he ever does. 〰〰〰〰〰 Originally Written by: @Mimayselfandiii © All Rights Reserved.

Genre:
Action / Thriller
Author:
Riley Montenegro
Status:
Ongoing
Chapters:
2
Rating:
n/a
Age Rating:
16+

Prologue

MULA SA PINAKA malayo at tagong lugar na pinag tataguan ni Andre, ay kitang kita niya ang napakaraming armadong lalaki na ngayon ay naka palibot sa mansion na pagmamayari ng hukom na si Madrigal.

Habang nasa liblib na lugar kung saan natatakluban siya ng mga damo at napaka lalaking mga puno ay natitiyak niyang hindi na siya makikita pa ng sino man sa mga tauhan ni Madrigal.

Naka dapa ang katawan niya sa lupa habang hawak hawak ang silent sniper rifle. Inayos niya ang posisyon ng baril at itinuwid ang bipod, bago inilapat ang mata sa night vision scope at muling sinipat ang mga armadong lalaki.

She was lying on her stomach, on the ground of the dusty bushland she's in, as the small pieces of hardwoods and dried leaves were scattered on the floor. She felt her body loosen up as she sniffs the smell of petrichor that lingers throughout the moisture of the soil.

"I've been waiting for this day, all my F*cking life, Madrigal." She said in an undertone before she gnash her teeth.

Andre relaxed her breathing as she starts counting the armed forces men, rounding in the circles of the mansion. Some were in the lawn, and some were positioned at the front gate.

When she's done counting them, she realized that there were all in all fifteen armed forces covering and guarding the whole manor owned by Madrigal. She jolted her head.

That was plenty. She thought.

Those innocent guys are not part of her plan, but because they are here, she's got nothing much of a choice but to kill them too.

Though it wasn't a tough job for her, she never knew the meaning of remorse in the first place. She never even wanted to know.

Hindi na nag aksaya pa ng panahon si Andre at inihanda na ang sarili para sa gagawing operasyon.

The night vision of the scope was activated, giving her more access and a clearer sight as she roamed around the spot.

Tinantya ni Andre ang tao sa likod ng bakuran ng mansion.

Seven. Bilang niya sa isipan bago mabilis na isinalpak ang magazine sa hawak na sniper.

Ganoon pa'rin ang posisyon niya at naka dapa ang katawan sa lupa, ng mabilis niyang itinutok ang baril sa ulo ng lalaking nasa pinaka dulong bahagi ng bakuran.

Naka talikod ito sa pwesto niya kaya madali niyang na asinta ang likod ng ulo nito.

Parang musika sa kaniyang pandinig ang swabeng tunog ng pag lihis ng bala sa'kaniyang baril. Napaka sarap pakinggan.

Agad na napaluhod sa lupa ang armadong lalaki at mabilis na bumagsak ang katawan. Mukhang wala ni isa man lang sa mga kasamahan nito ang naka pansin sa nangyari dahil napaka dilim sa pwesto nila.

Andre pressed her right cheek on the cheek piece of the sniper and take a tighter grip on the handle. She gotta move a little fast so this mission could wrap up already.

Alistong gumalaw ang mga kamay niya at mabilis na inasinta ang natitirang anim na lalaki sa bakuran.

Kung gaano kabilis ang mata niya sa bawat pag galaw ng baril ay ganoon rin kabilis na bumulagta ang mga armadong lalaki sa lupa.

Binitawan niya ang baril at kinuha ang binoculars sa gilid niya bago 'iyon itinutok sa pwesto ng mga inasinta niya.

Siniguro niya na hindi na humihinga ang mga ito at tiningnan kung direkta sa ulo ang pagkaka asinta niya.

Gumuhit ang ngisi sa labi ni Andre ng makita niyang nahati lahat sa gitna ang mga suot nilang combat hat. Napaka tibay ng mga 'yon, kaya pinag aralan niyang mabuti ang kasangkapang ginamit, bago siya nag hanap ng klase ng baril na mayroong bala na kayang makasira doon. At hindi nga siya nagkamali sa pinili.

Ibinaba ni Andre ang binoculars at nagpatuloy sa ginagawa.

Ibinalik niya ang kamay sa hawak na sniper at muling inilapat ang mata sa scope. Ang sunod niyang pinuntirya ay ang dalawang armadong lalaking naka bantay sa front door.

May earpiece ang dalawang lalaki at may bitbit na M249 sa parehong kanang kamay.

Andre waste no second and spotted the man, standing at the left side of the door. As she stables her arm, she immediately pulled the trigger and within a millisecond, the bullet buried straight through his brain.

Agad na naalarma ang katabi nito ng bigla na lamang bumagsak sa sahig ang kasamahan. Naging alisto ang armadong lalaki at agad itinutok ang baril sa kung saan saang direksyon, animoy hinahanap siya.

At nang wala itong maaliningan na kahit na anong ingay, at hindi nakita kung saan ang pinang galingan ng bala ay agad nitong kinapa ang radio transceiver nito na naka sabit sa'kaniyang dibdib.

Akmang mag sasalita ang lalaki mula sa radio nang maagap niyang inasinta ang ulo nito. Wala pang ilang sigundo ay bumulagta na rin ang katawan nito sa sahig.

Mabilis niyang pinalitan ang magazine at dumapo ang paningin sa gilid na bahagi ng mansyon kung saan naka tayo ang tatlong lalaki. Gaya ng nauna ay sunod sunod rin niyang inasinta sa ulo ang mga ito.

Hindi inaasahan ni Andre ng bigla na lamang may lumabas na dalawang lalaki mula sa sasakyang nakaparada ilang metro ang layo mula roon, at agad na nilapitan ang mga kasamahan na nagsipag bagsakan sa damuhan.

Sinapul niya sa ulo ang isa. Nang balingan niya ang isa pang armadong lalaki at binaril ito ay agad siyang napamura ng mabilis itong nakapag tago sa pader.

Muli niyang pina tamaan ang pader, dahilan para mag laglagan ang ilang piraso ng bato sa sahig, nang bigla siyang asintahin ng lalaki na nag tatago roon.

Mukang nakita na nito ang direksyon niya ngunit hindi siya maasinta nito ng tuluyan dahil madilim sa pwesto niya ngayon. Ilang saglit pa silang nagpaulan ng bala sa isa't isa nang mapa igik siya ng bigla na lamang may dumaplis na bala sa kaliwa niyang balikat.

Ininda ni Andre ang sakit na naramdaman at tiim bagang na muling inasinta ang lalaki, sa pagkakataong ito ay bumaon na ang bala niya sa noo ng lalaki.

Muli siyang nag palit ng magazine at rektang pinag babaril sa ulo ang tatlo pang armadong lalaki na tumatakbo papalabas ng mansyon. Walang kahirap hirap niyang napatay ang mga ito.

Habang ang natitira pang lalaki sa bakuran ang siyang pinanood ni Andre. Kita niyang pinindot ng lalaki ang red button na hawak nito, dahilan para umalingawngaw ang nakakabinging alarm sa buong paligid dahil sa biglang pag activate nang alert mode sa mansyon. Awtomatikong gumulong paibaba ang stainless shield sa pintuan at lahat ng mga bintana. Iniisip tuloy ni Andre kung paano siyang makakapasok roon.

Bago pa man makatakbo ang armadong lalaki ay inasinta na niya ito agad ng direkta sa ulo.

Tumayo na si Andre mula sa pagkaka dapa at isa isang iniligpit ang gamit, walang iniwan sa pwesto miski isang bakas.

Ipinasok niya ang lahat ng kasangkapan sa kulay itim na gun bag na naka tali sa likuran ng motor niya bago ipinalibot sa bewang ang strap on gun holder.

Mabilis niyang isinilid roon ang dalawa niyang tactical pistol matapos niya 'iyong ikasa, bago kumuha ng sampung magazine sa loob ng bag at isinalpak rin 'iyon sa belt. Nang matapos sa ginagawa ay mabilis na sinaraduhan ni Andre ang bag sa likod ng kaniyang motor at agad na sumampa roon.

Mabilis niyang pinaharurot ang motor at itinukod ang paa sa lupa nang bigla siyang mag drift papaliko, upang harapin ang mistulang bangin na mag uugnay sa'kaniya paibaba at patungo sa mansyon.

Mula sa pwesto niya ay kita niya pa ang apat na armadong lalaki na ngayon ay pina uulanan na siya ng bala.

Andre shifted the gear after she pulled down her bulletproof helmet, and in just a span of time, she recklessly maneuvered the bike like she has nine lives.

She was pressing the throttle on its limit, causing her wheels run faster than it should be.

Halos lumipad ang sinasakyan niyang motor sa bilis niyang magpa takbo. Mula sa lubak lubak na dinaraanan ay eksperto niyang iniwasan ang napakaraming bala na nag babadyang pumatay sa'kaniya.

Ilang minuto siyang nakipag hagaran sa mga armadong lalaki bago siya malayang nakabwelo. Nang tuluyan siyang makababa mula sa pinang galingan ay agad niyang dinukot ang baril sa tagiliran niya at isa isang pinaputukan ng baril ang mga ito habang patuloy sa pag mamaneho.

Nabaril niya sa ulo ang dalawang lalaki ngunit mayroon pang dalawa natitira. Akmang liliko siya ng muli siyang paulanan ng bala ng mga ito, at dahil sa bilis ng pangyayari ay hindi siya naka iwas agad nang tamaan siya nito sa bandang hita.

Nanlambot ang katawan niya ngunit mas lalo niyang tinatagan ang loob at buong tapang na sinugod ang dalawang lalaki. Umalingawngaw sa tainga niya ang nakakabinging pag putok ng mga baril.

Mas niliwanagan niya ang headlight ng kaniyang motor dahilan para halos mapapikit ang mga ito sa sobrang pagkasilaw.

Nang mawala sa konsentrasyon ang mga ito ay doon siya kumuha ng tyempo para barilin ang dalawa. Gaya ng inaasahan, ay ilang saglit lang bago nag bagsakan ang katawan ng mga ito sa sahig.

Hindi na sila hinintuan pa ni Andre at nag dirediretso na patungo sa pintuan ng mansyon.

Pinatay niya ang makina ng motor at bumaba. Agad niyang tinungo ang pintuan at tinalunan pa ang dalawang bangkay ng lalaking bantay roon.

Pinag masdan ni Andre ang stainless shield na ngayon ay naka harang sa pintuan.

"F*ck!" she grunted before punching it vigorously.

Halos mamanhid ang kamay niya dahil sa ginawa. Nang makita niyang hindi man lamang nayupi ang bakal ay doon siya sunod sunod na napamura bago mabigat ang mga paa na muling tinungo ang nakaparada niyang motor bago binuksan ang gun bag.

Agad niya roong kinuha ang apat na explosives bago muling sinaraduhan ang bag at walang sabi sabing inalis ang pin noon bago tuluyang iniitsa sa tapat ng pintuan.

Mabilis siyang tumakbo at napapa talon sa ere na nag tago sa gilid ng makapal na pader. Tinakpan niya ang tainga at ilang saglit lang ay narinig na niya ang sunod sunod na pagsabog.

Pagkalabas niya sa pinag tataguan ay una niyang pinuntahan ang kaniyang motor, natumba lang naman iyon at natalsikan ng ilang bakal na materyales ngunit maayos pa rin.

Hindi na siya nag aksaya pa ng panahon at itinayo ito bago bumalik sa pintuan na ngayon ay wasak na, kaya agad siyang nakapasok sa loob.

Madilim sa loob ng mansyon at ang tanging ilaw lamang ay ang kulay pulang house light alerts.

At dahil sanay si Andre sa dilim ay hindi siya nahirapang mangapa. Kabisado na rin naman niya ang mansyon dahil matagal na panahon ang ginugol niya para pag aralan ang bawat sulok nito, bilang pag hahanda sa'kaniyang misyon na ngayon ay maisasakatuparan na niya.

Her footsteps were silent as she walk fast upstairs. When she finally reached the peak, she saw three armed forces men standing at the door office where Madrigal is surely hiding.

When they found her, she immediately crawled and went to the other side of the corridor.

They shoot her several times but she's quick enough not to get shot.

Nang matigil ang puntukan ay mabilis siyang dumungaw at pinaulanan ng bala ang tatlong armadong lalaki. Nag palitan sila ng bala at tinamaan niya sa ulo ang isa sa mga ito.

Mabilis siyang lumipat ng pwesto, kung saan mas malapit siya sa mga ito at doon muling nakipag sagupaan sa mga armadong lalaki.

Tyume-tyempo siya kada babarilin ang mga ito at tinataon kung kailan sila nag papalit ng magasin. Ilang saglit pa silang nag palitan ng bala at marahas na nag barilan.

Sumandal siya sa pader habang nag tatago at hinayaang malaglag sa sahig ang magasin ng kaniyang baril bago niya mabilis na isinalpak roon ang bago.

Muli siyang dumungaw at inasinta ang dalawa, natamaan niya sa ulo ang isa ngunit napa igik siya ng maramdaman niyang tinamaan rin siya ng bala sa tagiliran. Ramdam niya ang pag agos ng dugo sa parteng 'iyon ng katawan niya, nang muli siyang mag tago sa likod ng pader.

Napa sandal siya roon at mariing napa pikit habang naririnig ang sunod sunod na pag putok ng bala. Gumulong pa ang ilang piraso ng matigas na simento mula sa pader.

Mabilis na pinunit ni Andre ang dulong bahagi ng kaniyang damit at ipinalibot 'iyon sa'kaniyang bewang katabi ng belt na kaniyang suot suot, at mariin 'iyong itinali para pigilan ang pag agos ng dugo sa'kaniyang tagiliran.

"Sh*t!" rinig niyang mura ng lalaki matapos nitong ibagsak ang baril. Senyales lang na naubusan na ito ng bala kaya mabilis siyang kumilos at lumabas mula sa pinag tataguan at pinag babaril ito.

Sunod sunod itong napa atras ng paulanan niya ng bala ang dibdib nito at ang ulo. Ilang saglit lang ay bumulagta na rin ang lalaki at bumagsak ang katawan sa ibabaw ng naka handusay rin nitong kasamahan.

Nag lakad si Andre papalapit sa mga ito bago itinutok ang baril sa ulo at muling binaril.

Dumanak ang dugo sa sahig at umagos 'iyon hanggang sa suot niyang sapatos. Ibinalik ni Andre sa strap on gun holder niya ang isa niyang pistol saka siya yumuko at marahas na pinatihaya ang bangkay bago hinablot ang ID nito na naka sabit sa kanang dibdib ng lalaki.

Dumiretso na siya sa tapat ng pintuan ng office ni Madrigal bago inilapat ang ID ng armadong lalaki sa scanner na nasa gilid ng pinto, dahilan para tuluyan itong bukas.

At kasabay ng pag bukas ng pinto ay ang pag tigil ng alarm sa buong mansyon at ang muling pag balik ng kuryente, kaya agad na bumukas ang mga ilaw at nag liwanag ang kapaligiran.

Mula sa kinatatayuan ay kitang kita niya ang nanginginig sa takot na si Madrigal habang naka tayo ito sa tapat ng office table nito at naka lapat sa tainga ang cellphone.

Sa isang iglap ay agad na binalot ng matinding galit ang katawan ni Andre habang pinag mamasdan ang matanda. Napaka tagal na panahon ang iginugol niya para lamang maisakatuparan ang kaniyang plano. At ngayong nandito na ito sa harapan niya ay kating kati na ang kamay niyang patayin ito.

Inihakbang ni Andre ang paa papasok sa opisina nito ngunit agad rin siyang natigil ng makita kung paanong nanginig ang kamay ni Madrigal sa takot at wala sa sariling naibagsak ang hawak na cellphone sa tiled floor. Nahati sa tatlo ang telepono at tumalsik sa kung saan.

Andre didn't take her eyes off him, making his body trembles even more. She watched him as he step his foot backwards and cornered himself on the office table.

Nangatal ang panga ng matanda dahil sa matinding takot ng dahan dahan niyang itinaas ang kamay at tinutukan ito ng baril rekta sa ulo.

"S-sino ka ba?! A-anong pakay mo?! Wala akong ginagawang masama, bakit mo ito ginagawa?!" he speaks in brittle white catching his breath.

Andre didn't bother answering any of his questions, but instead, she walk closer to him while still pointing him the gun.

"Maawa ka pakiusap! May asawa at mga anak ako!" anito at itinaas ang mga kamay. Hindi na nito napigilan ang mapaluha dahil sa matinding takot nang tuluyan niya itong lapitan.

Kita niya kung paanong namuo ang maliliit na butil ng pawis sa gilid ng noo ng matanda matapos niyang idampi ang dulo ng baril niya sa gitnang bahagi ng noo nito.

"Nakikiusap ako sa'yo!" muling sabi nito.

Mabilis na binunot ni Andre ang isa pang baril niya na naka lagay sa kaniyang belt holder, nang biglang may lumabas na dalawang batang lalaki mula sa ilalim ng lamesa ni Madrigal, naka sunod pa rito ang matandang babae na sa tantya niya ay kasing edad rin ni Madrigal. Pamilya ito ni Madrigal natitiyak niya. Pamilyar kasi siya sa hitsura nila kahit pa sa litrato lamang niya noon nakita mga ito.

Umiiyak ang dalawang batang lalaki maging ang asawa ni Madrigal, mahigpit ang kapit ng dalawang bata sa braso ng kanilang nanay habang nag mamaka awa na huwag silang patayin.

Halos mabingi si Andre sa protesta ng mga ito at dahil sa galit ay nagpaputok siya ng baril at inasinta ang flower vase na naka pwesto malapit sa dalawang bata.

Halos maestatwa ang mga ito dahil sa matinding takot, dahilan para sila manahimik.

Muli siyang bumaling kay Madrigal na ngayon ay sobra nang pawisan.

"Please, spare my family... k-kung may kasalanan man ako sa'yo, ako na lang. Pakiusap huwag mo nang idamay ang pamilya ko." Pag mamakaawa nito.

Biglang may kung anong imahe ang sumulpot sa isipan niya ng sabihin nito ang Spare my family, bagay na siyang nag paalala sa tatay niya. Pumintig ang sintido niya dahil sa isiping 'iyon kaya agad niyang inalis sa isipan ang imahe ng ama.

"Don't you really know who I am?" isang napaka simple at napaka ikling tanong, na siyang nag hatid ng sobrang pagkabahala sa hitsura ng matanda.

Dala ng matinding takot ay pumatak na lamang ang luha sa mata nito bago unti unting napaluhod sa sahig, naka sunod lamang ang baril niya sa noo nito at ang isang kamay naman ay nakatutok pa'rin sa mag iina.

"I didn't know you, I have no idea why are you doing this... but after m-murdering two of our lawyers, the whole jury, policemen and detective Manigan, I knew it has something to do with one of the million cases that has slipped off our hands."

"How did you know it was me who killed them?"

Wala siyang ibang makita kundi ang takot na nag liliyab sa katawan nito, ngunit ni katiting na awa ay walang maramdaman si Andre para rito.

"T-the NBI warned me about this, t-that someone might execute me and my family because I am one of the targets regarding to their investigation, and seeing you here right now... it all just makes sense... but believe me, I don't know who you are. Kaya pakiusap, kung ano man ang nagawa ko sa'yo ay humihingi ako ng patawad... huwag mo 'tong gawin parang awa mo na."

"I'm sorry to disappoint." She said before pulling the gun in his head even more, making them scream in so much fear and anticipation. "You only have one job, your honor... one f*cking job."

"We can settle this, please. Mag usap tayo ng maayos, huwag sa ganitong paraan parang awa mo na, m-mag babayad ako! M-mag babayad ako kahit magkano! Huwag mo lang kaming patayin! Nag mamaka awa ako sa'yo!"

Nag panting ang tainga ni Andre dahil sa narinig kaya agad niyang pinalipad ang kamao niya at tinamaan ng hawak na baril ang gilid ng ulo nito, dahilan para mag dugo ang bibig ng matanda at tumumba sa sahig.

"Daddy!" magkapanabay na sigaw ng mga anak ni Madrigal kaya muling nagpaputok si Andre para warningan ang mga ito na huwag lumapit at gumawa ng ano mang ingay.

Ayaw nang patagalin pa ni Andre ang kaniyang misyon kaya muli niyang tinutukan ng baril si Madrigal.

Para itong nawalan ng ulirat dahil sa lakas ng pagkaka hampas niya ng baril sa ulo nito. Halos sumuka na ng dugo ang matanda habang namumula ng husto ang mga mata. May malaking sugat rin ito sa kanang pisngi kung saan dumampi ang baril niya.

"I'm asking you one last time, Madrigal... did you know who I am?" she asked and her voice sounded guttural and hoarse.

And to his response, the judge tilted his head once more, as he said, "no."

Andre gave him a smirk. "Let's keep it that way."

Bumaling si Andre saglit sa mag iina ni Madrigal. Napansin niyang nanigas ang mga ito ng nauuliningan na nila na wala siyang balak na buhayin pa ang matandang lalaki sa harap niya ngayon, kaya naman niyakap na lamang ng asawa ni Madrigal ang dalawa nilang anak habang umiiyak.

Andre's eyes were emotionless. Heaven knows how much she's asking God for remorse right now, but to her disappointment, she never felt any. So she instead put her gaze back to Madrigal and gave him one last final statement.

"You failed serving justice, your honor. Now I'll do the job for you. Don't miss me, we'll surely gonna meet each other once again. See you in f*cking hell... Madrigal."

Those were the last words she said before she finally pulled the trigger and the bullet went straight to his head. Seconds later, the tiled floor were covered by his thick blood.

Rinig niya ang malalakas na pag daing ng mga bata at maging ng asawa ni Madrigal. Paulit ulit na sinasambit ng mga ito ang pangalan ng matandang lalaki sa harap niya na ngayon ay naka handusay sa sahig at wala ng buhay.

Parang nabibingi si Andre at wala siyang marinig kahit pa napaka lakas ng pag iyak at pag hikbi ng mga ito.

Bumitaw sa pagkaka yakap ang asawa ni Madrigal sa mga anak nito at akmang tatakbo palapit sa bangkay ng asawa, nang mabilis pa sa alaskwatro niyang binaril ang ulo nito.

Bago pa man nito marating ang kinaroroonan ng asawa ay tirik mata na itong bumagsak sa sahig. Mas lalong pumalahaw ng iyak ang dalawang bata at nanginig ng husto ang mga katawan ng lapitan niya ito.

"Sshh, you'll be with your mom in just a few minutes." She smiled and set her eyes on her gun. She drifted the magazine, only to find out it was already empty.

"This world is a cruel place, you two little fellas shouldn't be here. You don't deserve humans and its nature. It's better to die than be here." She said and reloaded her gun. "Remember that I'm only doing this because I don't want the two of you to grow up just like me." Marahan niyang hinaplos ang buhok ng batang lalaki bago ito nginitian. "You're too precious to be called a monster."

Lumuluha pa'rin ang dalawang bata at nangangatog ang mga katawan. Pawisan na ang mga ito at nag hahabol ng hininga.

"Hold each other's hand, boys." Ipinilig niya ang ulo, at dahil sa matiding takot ay agad siyang sinunod ng dalawa. "Say hi to papa Jesus for me." Aniya bago itinutok ang magkabilang baril sa ulo ng dalawang bata.

They began crying in angst and it's indeed provoking her ears even more, she was infuriated. Clenching her jaw out of vexation, she eagerly pulled the trigger, and in just a snap, the bullets are already buried inside their heads, unknowingly.

They were holding each other's hand as they both irrevocably kneel on the tiled floor. With blood covering their faces, their body strenuously drift off to the floor. Moments later, they are almost considered cold bodies.

Sa isang iglap ay naglahong parang bula ang mga ingay na halos magpadugo sa tainga niya kani kanina lamang.

Pinag masdan ni Andre ang kabuoan ng silid at natagpuan ang apat na bangkay na naka dapa sa simento.

Muli niyang ibinalik sa suot niyang strap on gun holder ang dalawa niyang pistol bago walang lingong likod na iniwan ang silid.

Nilibot ni Andre ang buong mansyon at bawat sulok niyon ay siniguro niyang wala ni isang tao ang humihinga. Because no, she's not doing the same mistake that those murderers did, fourteen years ago.

Nang masiguro niyang walang naiwang tao sa mansyon ay saka niya inumpisahang buhusan ng gas ang paligid ng mansyon saka 'iyon sinilaban.

Mula sa'kaniyang pwesto ay kitang kita niya kung paanong nag alab ang apoy na siyang unti unting tumupok sa mansyon.

"Now you know what it's like to live in hell." She whispered to herself with a mischievous grin on her lips, before stretching her legs, and with one clean swift movement, she sat on her motorcycle while wearing her helmet.

When she's done, she started the engine and began maneuvering her bike, living the burning mansion behind for all she cares.

Continue Reading Next Chapter
Further Recommendations

cmcclain98: Enjoying the story

Tanja Vinšek: I like it. that's some tough broad ;)

Legs1: Second time I have read this after reading all the others out so far. I loved it just as much as the first time. Can’t wait for the woman that will knock Tor on his ass.

Beeharmony: Couldn't put my phone down while reading this. Can't wait to start the second book!

starbarth1999: Loved this book. Full of excitement and mystery definitely kept me on my toes. Really hoping there’s a sequel of the babies life!!

aurorakabashi: the book was intresting to read i really liked where the author puted blake as an independet woman i enjoyed reading this i know its short but it was amazing there were a lot of feelings but there were nice i am glad i read this it was just amazing hope anyone else enjoyes it as much as me the gr...

Wanda Colson Center: This book is awesome too. Great job! The cliffhanger ending is bad, but I am about to start book 3

Melissa Everett Carter: A wonderful book. Cried at parts.

Rowena: The plot of the story was good and unpredictable. But there were many spelling and grammar errors in all three of the books. Other than that, the three books in the series were amazing.

More Recommendations

Sonnya Newton: Loved it! Great short story! I hoping for a sequel!

Avery Lepp: An intriguing backstory, or even potentially a filler between two books. I enjoyed the way the different POVs were placed and the growth of the character in a very short read. You could see how Luca was going to turn out but I'd be excited for his story. Some minor grammar issues, and of course c...

harper0883: Omg.... this book is full of twist and turns very steamy yet scary very sad in some parts and didn't see that coming in other very good book excellent plot strong characters..nicely written

mannbasra: It is absolutely breathtaking book....feel so real while reading it....love it 👍👌

niharikamahanta: Pls upload the remaining story. Also waiting for stories of Ibrahim, Jahangir and Amir. Thanks....for the lovely stories

Chi-oma Jecinta: I like everything about this story. Wish i can watch the movie though movies are not as interesting as novels to me.

About Us

Inkitt is the world’s first reader-powered publisher, providing a platform to discover hidden talents and turn them into globally successful authors. Write captivating stories, read enchanting novels, and we’ll publish the books our readers love most on our sister app, GALATEA and other formats.