Write a Review

The Lawyer's Own Law (Cavanaugh #2)

All Rights Reserved ©

Summary

Law Cavanaugh

Genre:
Erotica / Drama
Author:
Reina
Status:
Complete
Chapters:
48
Rating:
5.0 16 reviews
Age Rating:
18+

Simula

Simula

Spanked




Mature-Content. BDSM-themed romance.




Expect orthographical errors, grammatical errors, typographical errors etc. I did not fully revise this story, just changed some characters' age. Year 2020, I wrote and completed this story, and I was just sixteen years old that time. Still learning.




"Sit," maawtoridad na utos nito nang pumasok ako sa loob ng kwarto niya.

Sitting on the dark brown colored sofa, he patted his strong thighs, a gesture that he wanted me to sit on his lap.

I shook my head.

"Kuya, I'm grown up. Hindi na ako 'yong bata na umuupo sa hita mo," giit ko at humawak sa isang side ng bewang ko.

Nandito ako para sa kasalanan ko. I know that I've been very stubborn lately.

"I'm sorry, Kuya Law-"

"Don't call me kuya," matigas na pagputol nito sa sasabihin ko.

Magkapatid kami, mas matanda siya ng anim na taon tapos sasabihin niya sa akin na huwag ko siyang tawaging kuya?

"Why not? You're my brother," I stated, a matter of fact.

Hindi siya nagsalita.

Pinapunta niya ako rito sa kwarto niya para lang ba pagalitan ako? I was just having fun in school, nakakahiya kasi sinusundo niya pa ako. Like who the fuck would fetch a nineteen years old girl in her school? I'm not a child anymore.

"Come here, little girl," utos niya ulit sa boses na hindi ko magawang sumuway.

He's been calling me little girl since I was born until now. 'Yong dalawang kuya ko ay hindi naman gano'n ang tinatawag nila sa akin, ako kasi 'yong bunso at si Law lang ang tumatawag sa akin niyan.

I call him Law since the day that I've said my first word. I didn't call him kuya at minsan ay pinapagalitan na ako ni Mommy Sai. Nasanay lang kasi ako na tawagin siya sa kanyang pangalan at tinatawag ko lang siyang kuya kapag may nagawa akong kasalanan.

Wala akong ibang mapagpipilian kung 'di ay ang lumapit sa kanya. I felt awkward when he grabbed me by the waist and crouched me down on his lap.

Nakahawak ako sa matigas niyang balikat nang komportable niya na akong naipuwesto sa hita niya.

"Ano na namang ginawa mo sa school?" nakakatakot ang boses ni Law nang nagtanong siya sa akin.

He's intimidating when it comes to such situations like this. Lagi naman talaga siyang nakakatakot, mas natatakot pa ako sa kanya kesa sa daddy namin na minsan lang naman pumupunta rito.

"Kuya Law naman, I'm nineteen years old. Papaluin mo pa rin ba ako sa pwet?" nakangusong sabi ko sa kanya habang nakababa ang tingin ko sa aking hita.

I don't wanna look in his eyes. It scare the hell out of me and I know that in this precious moment, he's intimidatingly looking at me.

Kaya minsan ay umiiwas ako sa gulo upang hindi ko siya makausap.

Everyone in our family respect him. Pumapangalawa siya ni daddy at Grandpa Sattie.

Ganito lagi ang eksena namin ni kuya sa bahay ni Mommy, wala pang katulong pero may caretaker naman na every weekend naglilinis dito. Mas gusto ko pa tumira sa mansion. Madalas naman ay pumupunta kami sa mansion at kapag summer ay pupunta kami sa hacienda ni Grandpa Sattie.

Dinidisiplina ako lagi ni Law at tinatama ang lahat ng mali ko.

"Ano 'tong narinig ko sa principal niyo? Mom's not here kaya ako ang pumunta nang pinatawag si Mom. She's annoyed, little girl," I could hear the disappointment in his ghastly voice. Hindi niya rin talaga nagustuhan ang ginawa ko.

"Kuya—"

"What did I told you?"

"Not to call you kuya," mahina at masunuring sagot ko sa kanya. Nakakatakot naman kasi ang paraan ng pagtingin niya sa akin, parang binabalatan ako ng buhay. "Bakit? You're super mad kaya ayaw mo'ng tawagin kitang kuya?"

Hindi niya sinagot ang tanong ko. Lagi naman. Nasanay na akong magtanong sa kanya tapos wala akong makukuhang sagot. Katulad na lang ng mga tanong ko lagi kung nasaan si mommy, uuwi ba si daddy, dito ba matutulog si Kuya Laki o mag-oovernight na naman siya sa bahay nila Kuya Ruin, kailan uuwi si Kuya Laz dahil may tinutuluyan na siyang dorm sa new school niya. Lahat ng 'yon hindi niya sasagutin.

Lagi na lang kaming dalawa ang naiiwan dito at madalas ay wala pa siya kasi busy din siya sa pag-aaral niya at pumupunta pa siya sa mansion.

Palagi na lang akong nag-iisa kaya madalas din akong gumagawa ng mga bagay na makakakuha ng atensyon nila.

"Sabihin mo sa akin kung ano ang ginawa mo sa school," pag-uulit niya sa tanong niya kanina. Hindi na ito tanong ngayon, utos niya na ito.

Ayan na naman siya. He's using that fatherlike voice against me.

"Bakit ko pa sasabihin? Alam kong alam mo naman, hindi ba sinabi sa'yo ng gurang na principal na 'yon? Lagi niya na lang akong sinusumbong," bakas sa boses ko ang pagrerebelde.

Wala naman kasi akong ginawang masama. Nagmukha lang akong masama kasi 'yong nauna ng gulo ay siyang nauna pang umiyak. Hindi ako umiyak kaya ayon, pinagkamalan akong ako ang nangunguna ng gulo.

Marami na rin naman kasi akong bad record sa guidance kaya pinagbibintangan nila ako kapag nasangkot ako sa gulo.

They got me irritated and annoyed, they started it. Anong tingin nila sa akin? Magpapaapi? Umuwi na lang sila sa mga magagarang bahay nila dahil hinding-hindi ako magpapaapi. I'm a Cavanaugh, kami dapat 'yong nang-aapi.

"Kryptonite, gusto mo bang magalit ako sa'yo?" naramdaman ko ang mahigpit na paghawak ni Law sa balakang ko kaya mabilis akong umiling bilang sagot sa tanong niya. "Sagutin mo'ko ng maayos."

Minsan na siyang nagalit sa akin noong eight years old ako at sobrang namumula talaga ang pwet ko dahil sa kakapalo niya.

Ang laki naman kasi ng kamay niya na halos sakop na nito ang dalawang pisngi ng pwet ko.

Our parents didn't know about it.

"T-They started it, nadamay lang naman ako. Binuhusan kasi ni Erich ng orange juice 'yong drawings ng katabi ko kaya natalsikan 'yong assignment ko and you know that she's way older than me, kung umasta ay parang bata. I told her to stop but she didn't kaya nabasa na lahat ng assignment ko sa cafeteria table. Nainis ako kaya sinipa ko siya sa tuhod at kahit hindi naman masyadong malakas 'yon. Bigla na lang siyang natumba at umiyak tapos tinuro na ako ang may kasalanan ng lahat," mahabang paliwanag ko habang nakatungo ang ulo at minsan ay napapatingin sa maskuladong braso niya.

I was wearing my pink shorts, ramdam ko ang marahang paglapat ng forearm ni Law sa hita ko. He rested his forearm there.

"How many times did this happen in just one year, little girl?" marahan ang kanyang paraan ng pananalita ngunit nakakatakot pa rin. "More than fifty times, I guess? Pinalampas ko lahat ng 'yon."

Hindi na talaga siya nagbabago, naging close kami nang dahil dito. Siya lang kasi lagi ang sumasalo sa mga kasalanan ko sa school. He never judge me, tinatanong niya lagi ang side ko bago ako papagalitan at pagsabihan. Kapag maling-mali ako ay papaluin niya ako sa pwet.

"I already told you, it's not my fault," kinakabahang pangangatuwiran ko.

"Alam mo naman siguro kung bakit kita pinapalo sa pwet 'di ba? Dinidisiplina lang kita," bulong niya sa tenga ko dahilan kung bakit sunod-sunod akong napalunok.

Marahas niya akong pinatayo mula sa pagkakaupo sa matigas niyang hita kasabay ng pagtayo niya rin.

"K-Kuya—"

"Dumapa ka sa kama ko,"

"N-No! Ayoko!" pagtutol ko at umiling. Alam na alam ko na kung ano ang susunod na mangyayari.

Ang lakas ng loob kong lumaban sa mga nang-aapi sa akin sa school at ni isang luha ay wala akong sinayang pero pagdating kay Law ay natatakot ako.

Lalo na kapag pinapalo niya ako sa pwet ko. Matagal na rin simula noong huli niyang ginawa 'yon at ayokong maulit 'yon. Siguro ay fourteen years old ako simula noong huminto siya pero ngayon ay mukhang punong-puno na siya.

"I'll make it fast, little girl. I just want you to learn your lesson for this day," sabi niya habang hinihilot ang kanyang sentido. "Drop on my bed," utos niya ulit.

Naalala ko pa noon na nilagyan ko ng foam ang pwet ko para hindi masyadong masakit kapag pinapalo niya ako gamit lang naman ang kamay niya pero masakit pa rin. Nang nalaman niya ang ginawa ko ay pinapahubad niya na sa akin ang shorts ko at nakasuot na lang ako ng underwear sa tuwing papaluin niya ang pwet ko.

I didn't want to experience those terrible things again. I know why he's doing this, he just love me kaya ayaw niyang mapariwara ang buhay ko.

Sila Kuya Laz at Kuya Laki ay dinadaan niya lang sa matinong usapan pero sa akin ay pagkatapos kong sirain ang matinong pakikipag-usap niya sa akin, papaluin niya ako sa pwet.

"K-Kuya, please... I'm sorry, I promise! I won't do it again!" mangiyak-ngiyak kong sabi sa harap niya nang hinubad niya ang kanyang suot na manipis na tee shirt.

Hindi niya pa nga ako pinapalo ay tumulo na ang luha ko nang siya na rin mismo ang naghubad ng pink shorts ko at iniwan lang ang suot kong black panty.

Buti na lang at hindi 'yong thong ang sinuot ko, sigurado papagalitan niya ako. Mas komportable kasi ako kapag 'yong thong panty ang suot ko, hindi babakat sa mga fitted jeans ko unlike normal panties.

"Drop, little girl," utos niya na parang bata pa rin ang turing sa akin.

I wanted to protest but I'm afraid. I had no choice but to obey him, be his obedient little girl.

Kinakabahan at mabagal ang galaw ko nang dumapa ako sa malambot niyang kama, the color of his sheets was dark brown. Isinubsob ko ang aking mukha sa isang malapit na unan upang pigilan ang pag-iyak kapag papaluin niya na ako.

Naramdaman kong itinukod niya ang kanyang isang tuhod sa kama ngunit nakatayo pa rin siya sa sahig sa dulo ng kama.

Lumapat ang kanyang malaking kamay sa pwet ko, hindi ko alam kung imahenasyon ba 'yong naramdaman ko nang marahan niya itong hinimas.

Napakagat ako sa unan nang naramdaman ko ang paghampas ng mabigat, matigas at magaspang niyang palad sa pwet ko. Some tears from my blurry eyes fell down my cheeks. Pakiramdam ko ay mapupunit 'yong panty ko. My butt bounced a little because of the impact of his hands.

"Next time. Look at me when I'm talking to you, little girl," sabi niya kasabay ng muling paghampas ng kanyang kamay sa pwet ko kaya mariin akong pumikit at bumuhos na naman ang luha sa mga mata ko. "Do you understand?"

Hindi pa nga ako nakakasagot nang may sinunod na naman siyang hampas at inulit ang kanyang tanong.

"Do you understand?"

Continue Reading Next Chapter
Further Recommendations

Laurence: Merci pour ce roman palpitant, captivant....vraiment il m'a permis de m'évader. J'ai apprécié chaque chapître, la romance y est, l'érotisme, le suspense, la violence...un mélange qui matche bien. Je vous encourage à continuer l'écriture ❤️❤️😘

Francoise: Comme toujours ce tome est super.Merci pour vos écrits.

Andrea: J'ai adoré ce livre il montre le désir et l'attirance entre deux personnages même avec des différences.

lechenet: Bonne histoire

Carmen Mita: Súper intrigante, esperando la segunda parte

Bam.jk8338: Estuvo bien redactado y bien explicito, eso me gustó

Rebecca: Man merkt die Spannungen bis zum Schluss. Ich lese jede freie Minute

Manuela: Eine schöne und auch emotionale Geschichte war fesselnd und würde gerne ne Fortsetzung davon lesen

More Recommendations

Sandra: Ein wundervolles Buch. Ich kann es nur empfehlen.

Karin: Eine süße Geschichte mit nur leichtem Drama und Intrigen

Maree: It’s good so far need to read more to get a understanding

ivasulovic: Loved it! It was a warm story, romantic and erotic, I loved the way story developed and the pace it took. I wish there was more to read.

Jazmom: Was not to long. Would have loved a bit bit too

LaQuiche: Amazing for this slow build up to be so satisfying! Definitely a guilty pleasure!

About Us

Inkitt is the world’s first reader-powered publisher, providing a platform to discover hidden talents and turn them into globally successful authors. Write captivating stories, read enchanting novels, and we’ll publish the books our readers love most on our sister app, GALATEA and other formats.