veni vidi vici

By _quinth

Romance / Drama

lonely

since 29.12.2013




ดูเหมือนว่าฉันได้เตรียมตัวมาเป็นเวลานาน

..สำหรับการเลิกรา


ดวงตากลมราวกับลูกแก้วทอดมองเงาสะท้อนจากแก้วกาแฟทรงสูง แทฮยอนปล่อยให้จิตใจจมดิ่งลงไปกับความหม่นเศร้าที่กัดกินเนื้อที่ของสมองและจิตใจอยู่เกือบทั้งหมด น้ำตาแห่งความอาดูรไหลออกมาเรื่อยๆ ไม่ได้ปรี่ออกมาราวกับเขื่อนแตก แต่ก็ไม่ได้หยุดลงเช่นกัน

ใช่ว่าต้องการให้เรื่องราวทั้งหมดเป็นไปอย่างนี้ ..ไม่เลย นัมแทฮยอนไม่เคยคิดจะจากซงมินโฮไปแม้แต่สักวินาทีเดียว แต่เมื่อความเจ็บปวดมันดำเนินมาจนยาวนานเกินไปแล้ว มันก็คงจะควรต้องจบลงเสียที กับเรื่องราวความรักที่ไม่มีหนทางจะไปต่อได้ หรือแม้หากมีก็คงต้องจบลงในสักวันอยู่ดี และเพราะอย่างนั้นจึงควรต้องมีใครสักคนทำให้มันจบลงในวันนี้เสียเลยคงจะดีกว่า

เสียงกุกกักเรียกสติให้รับรู้ได้ว่าประตูแห่งการจากลาได้เปิดรอรับพวกเขาแล้ว ซงมินโฮก้าวเดินเข้ามาช้าๆ ราวกับรู้ว่าเรื่องราวกำลังจะดำเนินไปอย่างไร จนเมื่อดวงตาคมคู่นั้นมองสบมาพร้อมกับที่ขายาวหยุดการเคลื่อนไหวใดๆลง ริมฝีปากสีสดสั่นน้อยๆก่อนร่างสูงจะคุกเข่าลงกับพื้นพรมตรงหน้า

ความเงียบสงบค่อยๆ กลืนกินทุกสรรพสิ่งรอบกาย แทฮยอนพยายามเสดวงตากลมหลบตาคมคู่ที่รักนักรักหนา เขาไม่ควรจะใจอ่อนกับคำอ้อนวอนที่ถูกส่งผ่านมาจากดวงตาคู่นั้น แต่ก็ดูราวกับอีกฝ่ายต้องการแกล้งกัน มิโนส่งสายตาหวานเศร้าที่เขารักตามหลอกหลอนไปเสียทุกแห่ง ความเจ็บปวดในแบบเดียวกันกับที่แทฮยอนรู้สึกกำลังถูกถ่ายทอดสู่หัวใจของคนที่พยายามจะไม่ยอมรับความจริง

หัวเข่ากลมมนถูกยกขึ้นแนบลำตัวเจ้าของห้อง แทฮยอนกอดเข่าของตัวเองแน่นราวกับว่ามันจะช่วยคลายความเหน็บหนาวในจิตใจออกไปได้ เปลือกตาสีอ่อนปิดสนิทก่อนจะพรูลมหายใจออกมาเบาๆ หัวคิ้วขมวดมุ่นในเวลาเดียวกับที่ปลายคิ้วถูกปล่อยให้ลู่ลง เขากำลังเตรียมความพร้อมสำหรับการเอื้อนเอ่ยคำบอกลาที่กระชับทว่าได้ใจความที่สุดเพื่อความไม่ยืดเยื้อ

“มิโนฮยอง ..”

น่าหัวเราะเยาะสิ้นดีเมื่อลืมตาขึ้นมาพบกับรอยยิ้มที่ร่างสูงยังคงส่งให้ แม้จะรู้ดีว่าไม่อยู่ในกาลเทศะที่สมควร ซงมินโฮยังเป็นคนประหลาดที่คนทั่วไปไม่สามารถเข้าใจได้ในบางมุม ความประหลาดที่แทฮยอนตกหลุมรักมันตั้งแต่วินาทีแรกที่พบกัน ความแปลกที่ดึงให้เขายังไม่สามารถหนีไปไหนได้แม้เวลาจะผ่านมาราวสามปีแล้ว

“อย่าไป ..”

คำพูดสั้นๆ ที่เสียงทุ้มปล่อยมันออกมาราวกับสายลมพัดผ่าน มิโนจ้องมองเขาราวกับจะเค้นเอาคำตอบของวลีที่ไม่ใช่แม้แต่ประโยคคำถามด้วยซ้ำ ไม่ได้มีท่าทีกระวนกระวายหรืออะไร ไม่แม้แต่จะอธิบายขยายความให้มากกว่าคำๆ นั้น ยังคงแสดงท่าทีคล้ายคนโง่อย่างที่เคยเป็นมาตลอดเวลาที่คบกัน

“เรื่องทั้งหมดมัน ..”

แทฮยอนแกล้งทำเป็นหูทวนลมกับคำพูดนั้น ก่อนจะเริ่มต้นเอ่ยประโยคต่อไปที่ควรจะใช้บอกลากัน ทั้งๆที่หัวใจถูกกรีดเป็นรอยด้วยเสียงทุ้มที่ยังคงหลอกหลอนเขาด้วยคำๆนั้น แต่เพียงแค่สองสามคำที่ยังไม่สามารถสื่อความหมายถึงอะไรได้มากนัก เสียงทุ้มก็เพียรพยายามที่จะขัดขวางเขาอีกราวกับคำพูดที่แทฮยอนเตรียมมาไม่ใช่สิ่งที่น่าสนใจมากเพียงพอ

“อย่าไป ..”

มิโนยังคงกล่าวมันออกมาราวกับคนโง่ พูดแต่อะไรซ้ำๆซากๆที่รู้ดีว่าไม่สมควร แทฮยอนได้แต่ขบริมฝีปากด้วยฟันขาวเรียงเป็นแผง ด้วยอารมณ์ความรู้สึกที่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้ และตั้งต้นนับหนึ่งถึงสิบในใจอย่างอดทน สิ่งที่เขาเตรียมมามันสำคัญเกินกว่าจะถูกทำลายลงด้วยวิธีการขัดขวางแบบเด็กๆ ของคนตัวสูงที่ไร้มารยาทคนนั้น แทฮยอนควรจะโฟกัสให้ถูกที่เขาจะให้โอกาสซงมินโฮอีกเพียงแค่ครั้งสุดท้ายเท่านั้น และนั่นรวมถึงโอกาสที่เขาจะให้กับตัวเองด้วยเช่นกัน

“มิโนฮยอง ฟังนะ ..”

ความเพียรพยายามครั้งสุดท้ายคล้ายกับจะประสบความสำเร็จ แทฮยอนหลับหูหลับตาพูดออกไปท่ามกลางความเงียบสงบที่กลับคืนมา โดยตั้งใจว่าจะไม่สนใจอีกแล้วหากมิโนฮยองจะพยายามขัดขวางเขาด้วยวิธีการปัญญาอ่อนใดๆ อีก แต่ประโยคที่ถูกตระเตรียมมาเป็นอย่างดีกลับสะดุดลงทั้งที่ไม่มีคำพูดโง่ๆ อย่างคำว่า ’อย่าไป’ ของอีกฝ่ายเข้าขัดขวางอีกแล้ว

“ฮยอนเองก็รู้ดีว่าฉันรักฮยอนมากแค่ไหน ..อย่าไปเลยนะ”

มันเป็นเพียงแต่อ้อมกอดอบอุ่นที่คิดถึงมากมายเหลือเกิน กับเสียงกระซิบติดริมใบหูสีซีดด้วยประโยคที่บีบรัดหัวใจจนรู้สึกคล้ายกับว่ากำลังจะตาย ซงมินโฮเอ่ยคำพูดนั้นออกมาก่อนจะเชยคางมนขึ้นสบตากันโดยที่แทฮยอนหนีไปไหนไม่ได้อีก หยาดน้ำใสๆหยุดไหลจากดวงตาแดงฉ่ำแล้ว ร่างกายผอมบางนิ่งงันไปราวกับถูกสตัฟฟ์เอาไว้ มิโนฮยองหมดโอกาสแล้ว เขาเองก็เช่นกัน ..แทฮยอนเองก็หมดโอกาสแล้วเช่นกัน

มิโนหมดโอกาสจะกล่าวคำพูดรั้งเขาไว้

แต่แทฮยอนหมดโอกาสที่พยายามจะหนีจากไป

ริมฝีปากเล็กถูกครอบครองด้วยความสมัครใจ มิโนกดจูบลงเบาบางจนความรู้สึกหวิวไหวตรงเข้าฉุดรั้งแทฮยอนไว้อีกครั้ง สัมผัสที่คุ้นเคยกำลังพังทลายความตั้งใจทั้งหมดที่เตรียมมาอย่างดี เรียวลิ้นที่สอดแทรกทำให้แทฮยอนลืมทุกอย่างไปจนหมดสิ้น ไม่มีอีกแล้วโอกาสและการบอกลา มีแต่มิโนฮยองที่เขารักอยู่เสมอ ..

ทั้งหมดก็มีแต่ซงมินโฮ ..

ดูเหมือนว่าแทฮยอนจะเตรียมการมานานจนเกินไป ..

ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร ก็ไม่สามารถต้านทานคำรัก ความรัก และจิตใจของตัวเองที่ยังเอาแต่ภักดีต่อมิโนฮยองได้สักที และคราวนี้ก็เช่นกัน แทฮยอนไม่สามารถต่อต้านมันได้เลยแม้ว่าจะพยายามมากเท่าไร แม้จะเตรียมการมาดีอย่างไรมันก็ไร้ผล

เขาจึงเลิกกับมิโนฮยองไม่ได้เสียที..

เพราะท้ายที่สุดแทฮยอนก็ยังเป็นของมิโนฮยอง ความรักของเขาไม่ยอมพังทลายลง เช่นเดียวกับมิโนฮยองที่ยังพยายามประคับประคองมันไปจนถึงที่สุด และจนบัดนี้แทฮยอนก็ยังยิ้มน้อยๆ ทั้งที่คำกล่าวลาไม่สำเร็จสมปรารถนา และยิ่งเมื่อไม่สามารถทำนายได้อีกด้วยว่าครั้งต่อไปที่คิดจะบอกลากันขึ้นมาอีกครั้ง มิโนฮยองจะยอมทำตัวโง่ๆในรูปแบบไหนให้ได้เขากลับคืนมารอยยิ้มนั้นกลับยิ่งเปิดกว้างขึ้นไปอีกราวกับคนบ้า

ดูเหมือนว่าฉันได้เตรียมตัวมาเป็นเวลานาน

..สำหรับการเลิกรา

มันคงนานจนเกินไป ..



Continue Reading
Further Recommendations

chloetuan: Good book 🙆🙆 love it!!

Jasmina Allen: Brilliant thanks

sekinatdosunmu26: Very good book with a great story line, love how it ended

kgeiser005: Solid story. Quickly addicting. I recommend reading it.

aventinemarc: Good thing u should've in your list

Olivia Scott: The story line is fantastic and the author keeps it hot!!! I am seriously enjoying this story and I will be sad to see it end.

mmontegomery5: I love this story with all my heart<3

Olynsie Morris: This is definitely a good read

More Recommendations

Shanaaz Mitchell: Great story line so far

Rene: I only gave it 3 stars as I have not read enough of the book to have a firm grasp on the plot but what I have read has left me wanting more

Faith S St. Sauver: Pretty good so far

suejensen11: So far its great. Shes determined and thats cool. But a tad to manly. I hope she gets her dream and her mate

About Us:

Inkitt is the world’s first reader-powered book publisher, offering an online community for talented authors and book lovers. Write captivating stories, read enchanting novels, and we’ll publish the books you love the most based on crowd wisdom.