Tristesse Soul

All Rights Reserved ©

Summary

Lorrine Sanata Dela Miro had a kind of chronic depression called (Dysthymia) It's a kind of mild to chronic type of depression. Maging siya ay hindi alam ang pinagmumulan ng kanyang narararadaman. Even though she had a happy and complete family to make her happy but she isn't. There's a lot of series and episode while she's dreaming. Pakiramdam niya ay nasa ibang mundo siya at totoong mundo ang ginagalawan niya sa loob ng panaginip niya. But what if her all dream is really happening? But...in another world. And in that world when she come. He met a guy that she unexpectedly fall for that guy. She knows that anytime she will be woke up and all her dreams is only a memories of dream. - This is what happening inside my mind.

Genre:
Fantasy / Adventure
Author:
ArishaBlissa_
Status:
Ongoing
Chapters:
1
Rating:
3.0 1 review
Age Rating:
16+

1- Hopeless

- Hopeless

"The life of your outside world is full of pain, even you inside."

-Arisha Blissa

•••

"Lorrine? Papasok ka ba?"

"Lorrine, late ka na."

"Nasaan ka na Lorrine? Hinahanap ka na ni Prof. Matibay."

"Uy! Bakit wala ka na naman?"

"Lorrine? San ka?"

Pinatay na lamang ni Lorrine ang phone niya nang mabasa ang mga mensahe sa kanya ng mga kaklase niya sa official group chat nila sa messenger. Inilapag niya ang phone niya sa lamp table na nasa side ng kama niya. She's actually wearing a school uniform. Kaso, nung palabas na siya ng kwarto niya ay tila sumikip ang dibdib niya at nilamon na naman siya ng hindi niya maipaliwanag na kalungkutan.

Napasandal na lamang siya sa kama niya at itinukod ang baba niya sa tuhod niya at niyakap ang mga binti niya. Napakaraming tanong sa isipan niya kung bakit niya patuloy na nararamdaman ang kanyang kondisyon. Alam niya na hindi lahat ng tao ay maiintindihan kung ano'ng mayroon siya.

Since she was a child ay diagnosed na siya with Chronic Depression or Dysthymia this is a kind of depression na walang pinipiling oras or worse maya't-maya.

She's almost had a perfect life. She had a loveable and supportive parents. She's only child. At lahat ginagawa ng mga 'to to cure her condition. Walang sawa ang mga 'to sa monthly na pagpapa-theraphy sa kanya. Sabi naman sa kanya ng Doktor niya ay kaya naman niyang mamuhay ng normal basta ba gugustuhin niya. Pero, ang problema kasi ay ang epekto ng kondisyon niya sa kanya. Some side effects of her contidition is insomia, emotional breakdown, and worse sometimes is suicidal thoughts.

"Bakit ganito....bakit....bakit..." Tumulo ang luha niya and she crampled her chest. Naiiling-iling lang siya. Pilit niyang inabot sa lamp table ang mga medicines niya. Mga anti-depresant at pampataas ng seratonin. Nanginginig niya siyang kumuhuha ng gamot kahit na lumalaglag na ang ibang tableta. Nang makakuha ay ininom niya 'yon at kinuha ang bottled water sa bag niya.

Napagpasyahan na lamang niyang hindi pumasok sapagkat walang nakakaalam sa pinagaaralan niyang Unibersidad ang kanyang kondisyon. Ayaw niya rin naman na i-open up sa iba kung ano'ng mayroon siya.

Pilit siyang tumayo at nahiga muli sa kama niya Nakaside lang siya and she curled her position. Patuloy pa rin sa pagtulo ang mga luha niya. Iniisp niya kung bakit niya nadaraman ang labis na kalungkutan sa puso niya. Gusto niya pa rin malaman kung saan nagmumula ang sakit, hinagpis at tila nagiisang emosyon niya.

Karamihan sa mga nababasa niyang books patungkol sa depression at iba pang mga babasahin. She's really love reading a lot of books. Recently she read a book about dreams and depressions.

"Some depress human beings is having an empty soul."

Isa ito sa mga tumatak sa isipan niya. She always felt that her soul is nothing in this world that he lives. Ang tanging nararamdaman niya ay hindi siya kabilang sa mundong 'to. Dumaragdag sa mga iniisip niya ang kanyang mga napapanaginipan. Kay minsan ay tila ayaw na niya matulog. Napakarami niyang mga napapanagipan na tila ba totoong nangyayari. Kaya kapag nagigising siya with all that dreams ay mas lalo siyang nakakaramdam ng labis na kalungkutan.

Kalungkutan na hindi niya mawari kung ano o saan at kailan.

Nang makalipag ang ilang araw na hindi pagpasok. Napagpasyahan na ni Lorrine na pumasok sa araw na 'to. Hindi kasi siya tinantanan ng mga Profesors niya kaka-chat na pumasok na siya.

Graduating college student na siya sa kursong Culinary Arts. Sa totoo lang ay hindi naman niya talaga gusto ang kurso niya. Pinipilit niya lang pumasok upang may matapos. Maging siya ay hindi alam ang gusto niya talagang kurso. She always felt that she's not belong. Lalo pa't alam niya ang kondisyon niya. Eversince she was a child halos maging best in absent na siya. Kung hindi lang nasusuhulan ng mga magulang niya ang school na pinagaaralan niya ay hindi pa siya makakapasa dahil kung minsan ay straight na isang linggo o buwan siyang hindi pumapasok, kaya madalas ay home study nalang siya.

Laking pasalamat niya na graduating na siya ngayong taon. Sa loob ng apat na taon sa kolehiyo ay mayroon siyang isang kaklase na medyo ka-close niya. She didn't consider na 'friend' niya ang guy na 'to.

They're same studying on Mary Paulina University. Since first year ay nagkakasama sila sa isang subject o hindi naman kaya ay magkatapos sila ng classroom.

Wala pang Professor nang dumating sa classroom niya si Lorrine. As usual iba ang mga kaklase niya sa subject na 'to kaya may kanya-kanyang ginagawa o naku-kwentuhan.

Napahinto siya bago maupo sa silya niya. Napakarami ng piece of letter doon. Pinulot niya ang mga 'yon. Naupo siya at sumilip ng bahagya sa maliit na butas ng pader. Nakita niya si Demiel Jaze Bavle. Abala ito sa pakikinig dahil may prof na sa kabilang classroom.

Sinimulan niyang basahin ang mga mensahe nito.

'Lorrine, pst! Sagot ka naman.'

'Lorrine, miss na kita. Reply naman."

'Lorrine, sana pumasok ka na.'

'Lorrine, Ba't hindi ka na naman pumasok?"

'Lorrine, kung ano man 'yan. I'm just here okay? Just tell me.'

Napangiti siya ng bahagya. Nakilala niya si Demiel noong first year pa lang sila. First day ng klase. At same silang naligaw kung saan ba ang classroom nila. Simula no'n ay nagkakausap na sila. Kung bakit hindi niya ma-consider na 'friend' niya ito dahil una sa lahat ay wala siyang naging kaibigan. She's spending her whole life in there house. At isa pa, malaki ang trust issues niya at hind siya sanay sa ibang tao.

Pwera si Dem. This is kind of a guy na napapangiti siya madalas. Lalo na kapag nagkakasabay silang mag lunch or mag study sa library. Parang ito nga lamang ang kilala niya sa buong school. Even sa dami ng kaklase nila ay ito lamg ang kilala niya. Kaya, hindi niya inaasaahan na magkatapat ang classroom nila ngayon.

Si Demiel ang nagbutas ng tuluyan sa pader na nakapagitan sa kanila. Maliit lamang ang butas na 'yon pero nilakihan nito ng kaunti na kasing laki ng peephole. Doon sila nagpapadaan ng mesahe sa isa't-isa lalo na kapag bored sila sa kani-kanilang subjects. At isa pa, mahigpit ang prof ni Lorrine sa room kung nasaan siya. Pinapa-turn off nito ang mga mobile phones ng buong klase.

Kumuha siya ng mini note pad na kulay pink. Nagsimula siyang magsulat doon.

'Dem, I'm here. :) '

Itinupi niya 'yon at inilusot sa butas. Napasalongbaba baba siya habang nakatingin sa mga kaklase niya. Walang pumapansin sa kanya dahil hindi rin naman siya namamansin. Mukhang wala ngang nakakakilala sa kanya sa klase na 'to. Maya-maya pa'y may papel ng lumulusot sa butas. Kinuha niya 'yon at binasa.

'Uyyy! Sa wakas Lorrine! Yes! Pumasok ka na.'

Sumagot siya.

'Mukhang hindi mo 'ko na miss ah.'

Muli niyang inilusot 'yon. Kaagad naman na sumagot ang lalaki.

'Syempre, always kita nami-miss. Ako lang naman hindi mo nami-miss. Haha. Btw, wala pa kayong prof?'

Sumagot lang siya.

'Kamiss-miss ba 'ko? Haha kidding, yep ang tagal nga eh, d'yan ba? Mukhang seryoso tayo sa pakikinig ah. Bagong buhay na ba tayo? XD'

Inilusot niya 'yon. Her facial expression is still blank. Sumagot na ito muli.

'Graduating na tayo eh, kaya need na magtino. Yes, kahit na wala akong naiintindihan sa sinasabi ni Prof, go with the flow lang. Ang mahalaga makapasa.'

Muli siyang nagsulat. Kahit na dumating na ang prof niya at binabati na 'to ng buong klase. Nanatili lamang siyang nagsusulat.

'Nandito na prof namin. Sana naman ay wag na 'kong tanunin nito kung bakit wala ako nung nakaraan. Required ba talagang alamin niya ang buong buhay ko?'

Inulusot niya 'yon. Nagsisimula lang nagdiscuss ang prof. Nakahinga siya ng maluwag sapagkat hindi siya pinansin nito. Wala sigurong importanteng ginawa noong nakaraan sa subject nito.

Need na nga pala nilang paghandaan ang Intership nila sa mga susunod na buwan. Kung saan man siya ma-assign na Hotels or Restaurant ay bahala na. Sisikapin niya na wag umatake ng paulit-ulit ang sakit niya.

Hindi na muling naglusot ng letter si Demiel. Nakinig na lamang siya sa prof niya. Naglabas siya ng notes niya at nagsulat ng ilang nga imprtanteng lessons. Napapahinto siya sapagkat nanginginig na naman ang kamay niya. Kinuha niya ang stress ball sa bag niya at sinimulang piga-pigain 'yon. Laking pasalamat naman niya na wala siyang napapanaginipan nang mga nakaraang araw.

Ang lahat ng napapanaginipan niya ay isinisulat niya pagkagasing niya. Nang ipagdugtong-dugtong niya ang mga 'yon ay mukang magkakanektado nga. At dahil sa mga panaginip na 'yon ay mas lalo siyang nakakaramdam ng labis na kalungkutan na hindi niya maipaliwanag. Kung minsan nga ay nasasaktan niya ang sarili niya just to ease the pain. It's like happening in another world or another time or else, same time but not some situation.

Nagulat siya nang muling mag lusot ng letter si Demiel.

'Class dismisal na kami Lorrine, hintayin nalang kita sa library mamaya ha? Wag ka sana mang indian.'

Itinupi na lamang 'yon at inilagay sa isang box, nandoon lahat ng inilulusot na letter nito.

•••

Continue Reading
Further Recommendations

Anadi: Lovely and addicting

Leigh Schweitzer: I loved the story

chiyaagarwal0300: The plot is really good, similar yet different in it's own kind. Something I would recommend to people who want to read a nice tragic love story with a happy ending .

Tania: Loved this story so much! ❤❤

Wachuka Florence: I liked and loved everythingThe suspense between the twoLoved everything

Kayla B: As always author, you never disappoint. This story was absolutely amazing although, it would have been great for an epilogue. Other than that, great work! Keep it up and I look forward to reading more of your stories! ♡♡

MizzRoxy: This book had me on the edge of my seat! I was reading so hard and could not put it down! The cliff hangers! I hope you continue writing as you do so wonderfully. Thank you for this amazing story where your readers (If creative enough) envision themselves in the story. I fell in love with this bo...

Candy Carter DC: The story is intriguing just want to keep reading!

Megan: Love it.. need more lol.. very good story and love being able to relate to Phoebe

More Recommendations

Valentina : I love this story !@@

Kaniya: Its really good but its not necessarily the type of book I would usually read...

tigerjaguar91: I liked ir would like to read more if there is more 😊

FAR Q 2: Great read all the time. Thanks heaps can't wait for more.

Janie-Vi: 1st time to read dragon stories. I like it. Words were simple. Easy to read. Thank you. I hope i can read it without having to wait for a chapter a day. Continue writing. I hope that the next chapters will be more exciting and revealing of characters personality

S_Stafford: I will definitely be going to Dreame. I want to read what happens.

About Us

Inkitt is the world’s first reader-powered book publisher, offering an online community for talented authors and book lovers. Write captivating stories, read enchanting novels, and we’ll publish the books you love the most based on crowd wisdom.