Chapter 1
ကျွန်တော်မှာ...အရမ်းချစ်ရလောက်အောင်
ချစ်ခဲ့တဲ့တိတ်တခိုးချစ်ရတဲ့ကောင်းလေးရှိတယ်
ဟုတ်ပါတယ်သူကညို့ငင်တဲ့
သူ့ကိုကျွန်တော်ဖွင့်ပြောမယ်လုပ်တိုင်း
လိင်တူတွေကိုစိတ်မဝင်စားဘူးလို့ပဲအမြဲပြောတယ်
ဒါပေမဲ့ အခုတော့သူက ကျွန်တော်စီကို
လက်ထက်မဲ့ဖိတ်စာလှလှလေးကျွန်တော်ရှေ့ကိုရောက်ရှိ
လာခဲ့ပြီ...ကျွန်တော်ဘယ်လောက်ခံစားရမလဲ
ပြောမပြတတ်အောင်ခံစားရတာပေါ့ဗျာ
သူ့စေ့စပ်ပွဲကိုသွားဖိုကျွန်တော်ခံနိုင်ရည်ရှိအောင်
ကြိုးစားရမယ်...အခုတော့တရောက်ထဲ
အမှောင်ကမ္ဘာထဲတယောက်ထဲငိုရတော့မယ်...
" မမ...ကျွန်တော်ကို
တကယ်မချစ်ခဲ့နဲ့ပဲဘာလို့လက်ထက်ပွဲကိုလက်ခံခဲ့တာလည်း"
"ဒို့...အမှန်တိုင်းပဲပြောမယ်
ဒို့ကမိန်းကလေးတွေပဲစိတ်ဝင်စားတာ
မိန်းကလေးတွေပဲကိုက်တာ..."
"အဲ့တာဆိုဘာလို့လက်ထက်ပွဲ
ကိုလက်ခံခဲ့ရတာလည်း"
"အဲ့တာကမာမီနဲ့ဒယ်ဒီကြောင့်
အခုလည်းစေ့စပ်ပွဲကလည်း
လက်ထက်ပွဲမှမဟုတ်ပါဘူးလေ"
"ကောင်းပါတယ်"
"ဒါနဲ့ ...
နောက်နေ့ကြ ဒို့ချစ်သူ
ဂျူနီယာ
နဲ့မိတ်ဆက်ပေးမယ် ..."
"အင်း...အဲ့ဆိုကျွန်တော်ပြန်တော့မယ်"
"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုကားကိုသေချာမောင်းပြန်နော်"
နောက်တနေ့မနက်ရောက်သော်....
"ကလင်...ကလင်...ကလင်..."
ဘယ်သူ့ဖုန်းလဲကည့်မိတာ...
တစ်ယောက်သောသူရဲ့ဖုန်းဖြစ်နေတာပဲ
"ဟလို...ညို့ငင်ဘာကိစ္စလည်း"
"ချစ်သော...မင်းစေ့စပ်ပွဲကိုလာမှာလား"
"အင်းလာမှာလေ...ဘာဖြစ်လို့လည်း"
"အာဘာမှမဟုတ်ပါဘူး...မင်းခရီးလွန်နေမှာစိုးလို့ပါ"
"မဟုတ်တာ...ငါကလာရမှပေါ့..."
မင်းမို့မေးရက်တယ်ညို့ငင်ရာ...
ငါ့ရင်ဘက်ထဲဝင်လာကြည့်ပါအုန်း
"အေးအေး...အဲ့ဆိုဒါပဲနော်..."
"အင်း..."
နောက်တနေ့မနက်ခင်းဝယ်
"ချစ်သောရေ...ငါတို့ရောက်ပြီ
သွားကြမယ်လေ"
"အေးအေး...ငါလာပြီ"
ချစ်သောလည်းအခန်းထဲထွက်လာပြီး
ငုဝါတို့ကားစီလာခဲ့လိုက်တော့တယ်
"ညို့ငင်...ငါတို့ရောက်ပြီ"
"အေးအေး...ခဏနေအခမ်းအနားစတော့မယ်
ထိုင်အုန်းပြီးရင်မိတ်ဆက်ပေးမယ်"
"အေးအေး"
"အဲ့ဆိုငါခဏဟိုဘက်သွားအုန်းမယ်"
"အေးအေး"
ညို့ငင်ထွက်သွားတော့ချစ်သောမျက်နှာ
ကိုကြည့်လိုက်မိတယ်...ချစ်သောမျက်နှာ
ကပြိုတော့မဲ့မိုးလိုဖြစ်နေလေတော့
"ဟဲ့...ချစ်သောဘာဖြစ်နေတာလဲ
ပြောအုန်း..."
"ငါလား...ဘာမှဖြစ်ပါဘူးဟာ...
ငါသန့်စင်ခန်းထဲသွားလိုက်အုန်းမယ်"
"အေးအေး...
သွားလေ"
ချစ်သောလည်းသန့်စင်ခန်းထဲရောက်တာနဲ့
ထိန်းထားတဲ့မျက်ရည်တွေကိုငိုချလိုက်တော့တယ်
အချိန်ကြာအောင်ဝအောင်ငိုပြီးမှ...
ချစ်သောသန့်စင်ခန်းထဲကထွက်လာလိုက်တော့တယ်
"ချစ်သောရယ်...နင်တော်တော်ကြာတာပဲ"
"မဟုပါဘူးဟာ...ငါဗိုက်သိပ်မကောင်းလို့ပါ"
"အေးအေး"
ချစ်သောလည်းသန့်စင်ခန်းထဲကထွက်လာတော့
တစ်ဦးတည်းချစ်ရသောကောင်လေးရဲ့ကောင်မလေးနဲ့
နောက်ထပ်ကောင်မလေးတယောက်ပါလာတယ်
"ဟေး...ညို့ငင်..
ရှင့်ကိုမိတ်ဆက်ပေးမယ်ဆိုတဲ့...
ဒို့ချစ်သူကောင်မလေးဂျူနီယာတဲ့..."
"ဟုတ်တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်"
"သမီးနှင်းစက်ရောက်ပြီလား..."
"ဟုတ်အန်တီ...အခုပဲရောက်တယ်"
ဒီလိုနဲ့ ညို့ ...
တို့စေ့စပ်ပွဲ ...
အပြီး ...
ကျွန်တော်တို့သူငယ်ချင်တွေနဲ့ ...
မိတ်ဆက်ပေးတယ်
ကျွန်တော်နဲ့ မနှင်းစက်လည်း
အဲ့ပွဲ မှာမောင်နှမလိုခင်မင်ခဲ့တယ် ...
ကျွန်တော်လည်း
သူတို့ကိုနူတ်ဆက်ပြီး
ပြန်ခဲ့ပြီး
အခန်းထဲမှာတယောက်တည်းငိုကြွေးလျက် ....... ။
နောက်တနေ့မနက်ခင်း.....တနေ့ဝယ်
"ကလင်...
.............................ကလင်
...ကလင်.....................
.....................ကလင်.................ကလင်"
"ဟွန်း...ပြောပါဘယ်သူလဲ..."
"အိပ်ချင်မူးတူးအသံနဲ့ပြောနေတာလား...
အခုထိအီပ်ယာမထသေးဘူးလား"
"ဟာ...ညို့ငင်ရာ...
ညကအိပ်ယာဝင်နည်းနည်းနောကျသွားလို့"
"အေးပါ...ပြောမဲ့ကိစ္စတောင်မေ့တော့မလို့"
"အေးပြောလေ..."
"ဒီနေ့ည...ကြရင်ချောင်းသာကိုသူငယ်ချင်းတွေ
နဲ့အုပ်စုလိုက်၄ရက်လောက်သွားမလို့
လို့လိုက်မယ်မလား"
"အင်းလိုက်မယ်လေ...ငုဝါတို့ပါတယ်မလား"
"ပါတယ်...ဟိုကောင်ကလွဲလို့သူ
ကနိုင်ငံခြားသွားပြီလေ"
"အေးအေးငါပြင်ထားမယ်လာခေါ်"
အချိန်ကတဖြည်းဖြည်းနဲ့ကုန်လာပြီးညနေရောက်တော့
ညို့ငင်တို့ကားလည်းရောက်လာတယ်....
"ညို့ငင်မင်းမြန်မြန်လာ.."
"အေးပါကွာမင်းတိုကလည်းလောနေတာ...ပဲ
အခန်းကခွဲပီးပြီမလား သွားတာမှ၈ယောက်ရယ်"
"ပြီးပြီ...နင်နဲ့ညို့ငင်တခန်းထဲကျတယ်"
"ဪ....အေးပါ..."
"ကဲကဲ...လူဆုံပြီဆိုတော့ ချောင်သာကိုသွားကြမယ် Let go "
ကားပေါမှာသူငယ်ချင်းတွေစကားပြောနေပေမဲ့
ကျွန်တော်မှာတော့နူတ်စိတ်စွာစီးလာရင်း
ချောင်းသာသို့......
မနက် ... မနက် ရဲ့အလှတရား
အရမ်းလှပတယ် ...
ကောင်ကင်ကြီးရော ...
နေမင်းကြီးရော ...
ကျေးငှက်လေးတွေရော
လိပ်ပြာလေးတွေရော
ပြီးတော့ ...
ကျွန်တော်ချစ်တဲ့ ...
သူရဲ့မျက်နှာလေးရော ...
ဒီ အချိန်လေးကို ...
ကျွန်တော်ဘယ်တော့မှမေ့မှာမဟုတ် ..
ကျွန်တော် ... အတိတ်ကအမှားတွေပြန်
ပြင်လို့ရမယ်ဆို ... သူနဲ့မတွေ့အောင်ရှောင်ပုန်းနေမိမှာ ....
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ...
အခုလို ပူလောင်ရမှာမဟုတ်တဲ့အတွက် ...
ကျွန်တော်တွေးနေတုန်းမှာပဲ
သူနိုးလာမှာကို ညီးလာတော့သည်
ကျွန်တော်လည်းမျက်နှာသစ်တဲ့ဘက်ကိုသာထွက်လာခဲ့တော့သည် ....
#စာမူပြင်ပြီး
2020 တုန်းကစာတွေကို ပြန်တင်ပေးထားပါတယ်
ဒါက၃နှစ်ပြည့်အနေနဲ့အဆင်မပြေတဲ့နေရာတွေကိုလိုက်ပြင်ပေးမှာပါ..
ဆက်လတ်အားပေးပါနော်......
ဖတ်ရူသူများကိုကျေးဇူးပါ
23.4.25(အဂါ်)
Chapter 2 မကြာမီ
