Seduction

SYPNOSIS

“OY! ANO’NG TRIP `TO?” saad ko matapos nila akong itali at piringan.

“Chill ka lang, Pare. Para sa’yo naman `to, eh.”

Halos hindi ko na magalaw ang mga kamay at paa ko sa higpit ng pagkakatali nila sa kinauupuan ko.

“Akala ko ba inuman lang? Ba’t may ganito pa?” dagdag tanong ko pa. Kinukutuban ako sa kanilang mga balak.

“Maliban sa inuman, ano pa ba ang ginagawa sa stag party?”

“Hindi pwedi ang inisip niyo. Mahal ko si Dominic,” mariing saad ko.

“Masyado ka naman loyal sa gay lover mo, Pare.”

Napakunot-noo ako. Akala ko ba tanggap na nila ang relasyon ko kay Dominic? I know na hindi sila pabor noon. At ramdam ko sa nakalipas na panahon na hindi pa rin nila gaanong gusto si Dominic.

Casual ang pakikitungo nila rito na kahit paano ay nagpagaan ng loob ko. Pero ang mag-set-up ng ganito? Hindi na ito nakakatuwa.

“Kalagan niyo na ako mga pare, please lang.”

“Ano ba ang kinakatakot mo? Hindi naman malalaman ni Dominic ito. Isa pa, para sa’yo rin naman ito. Sa nakalipas na maraming taon na butas lang ng pwet ni Dominic ang kinakantot mo. `Di ka pa ba nagsasawa?”

Nagpantig ang tenga.

“Gago ka ba!” Sinubukan kong kumawala.

“Tama na `yan mga gago. Nandito tayo para i-celebrate ang nalalapit na kasal ni Pareng Ezekiel. Hindi para mag-away kayo.”

“Papasukin niyo na.”

Tumugtog ang malamyos na musika. Ilang saglit pa ay naamoy ko ang manamis-namis na pabango.

Napapitlag ako nang may humawak sa balikat ko. Hiyawan ang mga kaibigan ko.

Umupo siya sa kandungan ko. Mas amoy na amoy ko na siya ngayon.

Napakabango niya.

Marahan siyang gumiling sa ibabaw ko.

“S-sandali,” usal ko.

Naramdaman ko na lang na inaalis niya ang butones ng aking suot na puting longsleeve.

“Tumigil ka na, please.”

Hindi siya nakinig. Nang tuluyang makalas ay hinila niya iyon. Naka-ipit na iyon sa aking mga balikat dahil hindi niya pweding alisin nang buo.

Dumantay muli ang kanyang mga kamay sa balikat ko. Ramdam ko ang mga mainit niyang palad na humahaplos doon.

Mula sa balikat ay dumausdos ang mga iyon pataas hanggang sa kumalawit sa batok ko.

Dumampi ang labi niya sa aking leeg kasunod niyon ay ang mainit niyang hininga.

Napamura ako. Mali ito.

Pinalibutan niya nang mumunting halik ang leeg ko at panga habang hinihimas na ang aking katawan.

“Please, stop this.”

“`Wag mong pigilan, Bro!”

Sinubsob niya ang mukha sa leeg ko. Tumatama ang mainit niyang hininga sa parteng iyon. Niyakap ang mga braso sa akin at marahang gumiling sa ibabaw ko.

Nag-iinit na ako. Lalaki pa rin ako. Oo, at nahulog ang loob ko kay Dominic pero hindi ibig sabihin noon ay wala na akong pagnanasa sa mga babae.

“Fuck!”

Dinilaan niya ang leeg ko.

Nanginginig ang katawan ko. Hindi ko lang matanto kung dahil sa kaba o dahil sa... libog?

No! Mali ito.

Ilang sandali pa ay tumayo siya. Muli na naman naghiyawan ang mga kaibigan ko.

“Ayan na! Ayan na!!!”

“Panalo pala!”

“Swerte mo, Pre!”

Hinawakan niya ako sa aking mga pisngi at naramdaman ko nalang ang kanyang mga... shit!

“`Wag ka na mag-inarte, Pare!”

“Sipsipin mo na mga utong, Bro!”

Tinikom ko ang aking bibig. Pinagdudulan niya ang kanyang mga malulusog na mga suso at naninigas na utong sa akin.

“Pisilin mo ilong para bumuka ang bibig.”

Ganoon nga ang ginawa ng babae kaya wala akong nagawa kung hindi ibuka ang bibig. Pinipiglas ko ang ulo pero wala rin.

Napasubo niya ang utong sa bibig ko. Kinagat ko iyon para alisin niya ngunit nagkamali ako.

“Uh...” pigil na ungol pa ang kumalawa sa kanyang bibig.

Hindi ko namalayan na inulit-ulit kong gawin iyon.Hanggang sa sipsip at nilalaro ko na ng dila ang utong niya.

Nakakalibog pakinggan ang pigil niyang ungol.

Napa-upo siyang muli sa kandungan ko. Hawak pa rin ako sa magkabilang pisngi. Salitan ko na ngayon sipsip ang kanyang mga utong.

“Uhmm... Uhmmm... Ohhh...”

Pamilyar ang boses niya. Tinigil ko ang pagsipsip sa kanya.

“Sino ka?”

Inalis niya ang aking piring. Sandali pa ay nakapag-adjust na ang aking mga mata.

Unang dumako ang mga iyon sa mga susong aking nilantakan kanina. Kumikinang pa ang mga tirik na tirik na utong mula sa aking laway.

At halos takasan ako ng dugo sa mukha nang makilala ko kung sino ang babaeng nasa kandungan ko.

“Hi, Ezekiel,” ngiti pa niya sa akin.

CHAPTER 1

DOMINIC’S POV

“SURPRISE!”

Nag-umpisa silang magkantahan ng happy birthday song pagkabukas ko ng pinto ng sala namin.

Kakauwi ko lang galing eskwela. Hindi ko naman akalain na may hinanda pa silang surpresa sa akin.

Malapad ang ngiti ni Kiel nang lumapit sa akin habang hawak ang customized chocolate cake.

“Happy thirtieth birthday, Hon,” magiliw niyang bati sa akin. “Make a wish.”

Pumikit ako at nag-alay ng maikling kahilingan.

Sana laging ganito. Masaya lang.

Pagmulat ko ng mga mata ay hinipan ko na ang kandila. Nagpalakpakan ang mga tao sa loob. Nilibot ko ang aking paningin. Halos maluha ako nang makitang naroon lahat ang mga malalapit na tao sa buhay ko.

Magulang ko. Mga katrabaho ko sa eskwelahan. Mga kaibigan ko.

“Happy birthday po, Papa Dom,” usal ng bulinggit. Kinarga ko ang aming apat na taong gulang na anak na si Kirby. Hinalik-halikan ko ito na kinahagikgik niya.

“Happy Birthday, Sir,” bati ng mga kasama ko. Nagpasamalat ako sa kanila.

Lumapit sa akin si Maybeline. “Happy birthday, Besh!” Si Maybeline ay kaklase ko mula elementary hanggang high school. Nagkahiwalay kami lang kami noong college dahil nursing ang kinuha niyang kurse. Masasabi kong isa siya as mga matalik kong kaibigan na laging nandyan sa tuwing may pinagdadaanan ako. “Special ang araw na ito at talagang pinush kong makapunta ngayon.”

“Salamat naman at naisingit mo ako sa napaka-hectic mong schedule,” asar ko sa kanya.

Pareho na kaming busy sa buhay. Pero kapag kaya talaga sa oras. Sinisikap naming magkita. Madalas ay siya ang dumadalaw sa akin dahil hindi naman ako basta maka-alis dahil may bata akong inaalagan. Hindi katulad niya na single pa rin hanggang ngayon.

Kapag tinatanong ko siya kung kailan ba siya mag-a-asawa na siyang lagi naming asaran. Sinabi niyang may hinihintay siya. Tsaka dapat ay mauna na raw muna ako dahil may anak na kami ni Kiel.

Hindi rin nagpahuli sa pagbati ang mga magulang ko. I can see their genuine happiness towards me. Sabi nila, noong panahong nagsabi ako sa tunay na ako. Kung saan daw ako masaya. Susuportahan nila ako. Only child ako tapos tumagilid pa ng landas.

Naramdaman kong may umakbay sa akin. Napangiti ako nang makita ang isa dahilan kung bakit sobrang saya ko--- si Ezekiel, ang aking partner. We’ve been together for more than a decade now.

And five years ago, nag-decide kaming magsama na at bumuo ng pamilya. Isang taong pagsasama sa iisang bubong ay nagdesisyon kaming mag-ampon ng bata. At iyon nga ay si Kirby.

“Thank you,” I mouthed. Kaya pala hindi niya ako binati kanina dahil may paandar siyang ganito. Nasanay na rin ako na sa tuwing birthday ko ay may mga plano. Kung hindi mag-o-out of town, ay magdidinner kami somewhere lalo na pag sobrang hectic ng schedule namin pareho.

May-ari pala siya ng isang resto. HRM graduate siya at nagdesisyon siyang magtayo ng sariling business. Nakita ko ang naging struggles niya noong nag-uumpisa palang siya. Pero ang lagi niyang sinasabi sa akin. Para ito sa amin at sa mga magiging anak namin kaya hindi siya susuko.

After a year, medyo lumago na ang business niya at ngayon nga ay may lima ng branches ang restaurant niya. Sobrang proud ko sa kanya.

“Anything for you, Mahal.” Hinalikan niya ako sa labi. “Ready ka na ba sa isa pang surpresa?” Tumaas-baba ang kilay niya.

“Ano namang pautot mo?”

Lagi siyang ganito. He’s full of surprises. Minsan kinekwestyon ko ang sarili ko kung bakit ako nabiyayaan ng isang tulad niya, isang tulad ni Ezekiel na sobrang mahal ako.

“Dominic!” tawag ng P.E. instructor namin habang nasa naglalakad ako papunta sa building ng next subject ko.

“Yes po, Mr. Gatchalian.”

“Wala lang. Gusto lang kitang introduce sa mga estudyante ko.” Pagbaling ko, I saw familiar faces from HRM department. “Alam niyo bang nag-i-isang estudyante itong si Dominic na nakakuha ng uno sa algebra under Mrs. Yabut?” proud niyang saad.

Nakita ko ang paglaki ng mga mata ng mga estudyante ni Mr. Gatchalian sa sinabi niya. Ako naman ay pinamulahan ng mukha. Kilala kasi si Mrs. Yabut bilang isang istriktang professor at sobrang higpit sa grades. Halos lahat bumabagsak sa subject niya kaya pinangingilagan ito.

Narinig ko ang papuri ng mga ito. Pero isa lang ang nakakuha ng atensyon ko. Ang lalaking bukod tanging hindi nagsasalita at mataman lang nakatingin sa akin. Nag-iwas ako ng tingin sa kanya.

Nakaka-intimida kasi ang paraan ng pagtitig niya sa akin. Idagdag pang may itsura ito.

“Sige na, Dominic! Sobrang proud ko lang sa’yo kaya gusto kong malaman nila kung gaano ka katalino.”

“Salamat po, Mr. Gatchalian. Mauna na ako.”

Iyon ang unang beses na makita ko si Ezekiel. At hindi ko akalain na masusundan pa iyon.

“Baby, kay lolo ka muna, ah? May surprise lang si daddy kay papa.” Tumango naman ang bata at nagpakarga kay Papa Nick. “Ready na, Mahal?”

Tumango ako. Narinig ko pa ang matinis na boses ni Maybeline bago ako piringan ni Ezekiel.

Hindi ko alam kung bakit kinabahan ako. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko.

Inalalayan niya akong maglakad. Kung hindi ako nagkakamali ay patungo kami sa may garden area. Naramdaman kong bumitaw siya mula sa akin.

Parang hinipan ang mga tao at wala akong ibang marinig ni kahit isang kaluskos.

“Kiel? Mahal?”

Walang sumasagot. Kaya naman nagdesisyon akong alisin na ang piring ko. At halos maluha ako nang makitang nakaluhod si Ezekiel sa harapan ko.

“Mahal...” Umpisa niya. “Madalas tinatanong kita if gusto mong magpakasal. Sabi mo lang lagi, ‘tsaka na kapag sigurado ka na talaga sa akin’.” Natawa pa siya pero alam mong alanganin. Kita ko kasing nanginginig ang mga labi niya. “Kung alam mo lang, the moment na pinagmalaki ka ni Mr. Gatchalian noon sa amin, alam kong ikaw na. Tatanungin kita ngayon, will you marry me?”

Sobrang lakas ng kabog ng puso na pakiwari ko ay lalabas na siya sa aking dibdib.

Isang mahabang katahimikan ang namayani.

Mataman pa rin kaming nagtitinginan ni Kiel. Bago ako naluluhang tumango. “I will. I will, Kiel.”

Masigabong palakpakan na naman ang sumalubong sa pandinig ko. Sinuot ni Kiel ang singsing sa akin tsaka tumayo at hinalikan ako sa mga labi.

Lahat kami ay napatingala nang marinig ang fireworks sa kalangitan.

He made my birthday extra special.

“Congrats!” Kanya-kanya ng pagbati ang mga tao matapos ang fireworks display.

“Congrats, mga anak!” Pagbaling ko ay ang mga magulang ni Kiel. Naroon pala sila sa may gilid. Napakasupportive din nila sa amin.

“Congras, Pare, Dom,” bati naman ng mga kaibigan ni Kiel.

Pinaghandaan niya talaga ito.

Yumakap siya sa beywang ko habang nagpapasalamat sa mga bumabati.

“Congrats sa inyo!” Pagbaling namin pareho ay nakita namin ang kinakapatid kong si Arra. “Sobrang masaya ako para sa’yo, Dominic.”

Lumapit ito sa amin at niyakap ako nang sobrang higpit. Muli akong napaluha. “Salamat. Pero teka, isa ka sa mga pasimuno nito `no?”

Nagkibit-balikat siya at ngumiti ng matamis. “Kinulit ako ng isa d’yan, eh,” saad niya tsaka tinapunan ng tingin ang katabi kong si Ezekiel.

“Wala naman na akong malapitan na alam kong magaling sa mga ganito.” Napakamot pa ng ulo si Kiel. “Salamat for saying yes to this. It means so much to me, Arra.”

Event organizer kasi Arra. Sa paglipas ng panahon, nakita ko ang pagbabago sa kanya. She’s no longer the shy type of girl na halos `di mo maisama sa mga lakaran noon. Mas gusto niyang magmukmok sa bahay compared sa amin ni Maybeline na laging naglalakwatsa noong nag-a-aral.

Well, I am so thankful sa profession na tinahak niya. At least, somehow, na-mold ang isa pang bahagi ng pagkatao niya.

Magkakabata kaming tatlo. At si Arra ay samin nakatira noon dahil si mama ang nagpapa-aral sa kanya habang kasambahay naman namin ang mama nito. Parang anak na ang turing ni mama sa kanya lalo pa’t hindi na nga ako nasundan.

“Nagkakamali ka. May bayad ito. Pero sa susunod na kita sisingilin,” aniya kay Kiel. Muli niya akong binalingan. “Sa wakas, makaka-attend na ako ng kasal na kakilala ko at malapit sa akin. Sobrang malapit sa akin.”

“Thank you rin.”

Yumakap ito sa akin.

“Hoy, ano `yan. Kayo lang ang magkaibigan? Pasali rin ako!” tili ni Maybeline.

Umusal ako ng pasasalamat sa itaas. Sobrang blessed ako sa mga binigay Niyang malalapit na tao sa buhay ko.