Prologue
I took a deep breath and closed my eyes to enjoy the fresh air. The wind was blowing, and I could feel the salty breeze on my skin.
I was just in a bikini and didn't use my cover-ups. I looked at the sunset, and as the sun went down, my heart felt heavier.
Why the hell am I here at this resort alone? Just me? No, he's here too-but with someone else. My boyfriend didn't know I was here because he said he had a family outing.
Family outing, my ass. If it does not work, it's family or his friends.
But it turns out, he's with someone else. Okay lang sana kung isa pero gumawa ng harem ang gago.
My heart feels heavy, but I guess I'm used to it. A whole year of looking like an idiot, thinking he would change but, I'm hoping for nothing but a shit.
Tumayo ako sa inupuang bato at dumiretso sa loob ng hotel. Kanina pa ako sa labas dahil ito ang huling araw na pinapangako ko sa sarili na hindi na maging tanga at para na overcome iyon, mas mabuti pang saktan sila-physically.
Hinawi ko ang buhok na tumabingi sa mukha ko. Dumiretso ako sa kwarto kung saan nandoon ang mga hayop na kakatayin ngayon para sa pag mo-move on ko.
Dinala ko rin ang taser na kinuha sa gamit ni kuya Alas. Malalagot ako pag uwi pero mas mabuti na ito kaysa baril. Lilibrehin ko nalang si kuya sa paborito niyang restaurant kasama tropa niyang may saltik.
Kinatok ko ang pinto nang ilang beses at narinig ko pa ang reklamo ng babaeng buang sa loob. Kinagat ko nang mariin ang labi dahil pinipigilan ko lang na magwala agad.
Pagbukas palang ng pinto, binigyan ko siya ng matamis na ngiti sa labi. "Hello, kumusta rito?"
Namilog ang mata ni Colette- ang fiancé ni kuya King. Ang babaeng clinose ako para hindi ko malaman na nilalandi niya na ang boyfriend ko. At ang nakakatawa pa ay hindi lang siya ang babae na kasama. Disgusting.
"Shi-shivani.." nauutal niyang sambit sabay atras.
I gave her a cold look and walked toward the door. She moved aside on her own because she knew how I am when I'm angry. And she clearly hasn't learned her lesson from what I did to her before.
Pumasok ako sa loob. Hindi ko pa narating ang kama, naririnig ko na ang hagikhikan ng mga hayop na kakatayin ko ngayong araw. Nakasunod lang sa akin si Colette at parang gusto niya akong pigilan pero hindi niya magawa.
Sabay hawi ko sa kurtina, nilabas ko na ang taser sa maliit na bag kong kanina ko pa dala at pinindot ang button para ma-on. Walang bahid na reaksiyon ang mukha kong sinugod ang dalawa sa kama at pinakuryentahan ang babaeng kasama ng boyfriend kong magaling.
Nanginig ito at agad na lupaypay ang katawan na nakahiga. Humawi ang blanket na tumakip sa ibabang katawan ni Sabrina dahil sa nangyari at agad kong hinarap ang boyfriend kong si Davin na nabigla sa nangyari. Rinig ko ang tili ni Colette at ang gulat na reaksiyon ni Davin. Laglag ang panga niya sa ginawa ko pero ngumisi lang ako nang madilim.
Mabilis akong kumilos, walang inaksayang oras, at tinutok ang taser kay Davin. Nang makita niyang seryoso ako, agad itong nagtaas ng mga kamay.
“Shivani, calm down!” sigaw niya, pilit na nagpapaamo. “Let’s talk about this!”
“Talk?” I spat, my voice dripping with venom. “You want to talk after everything you’ve done? You’re a lying, cheating bastard!”
Tensiyonado ang paligid, tanging mga hininga at pintig ng puso lang namin ang maririnig. Nanginig ang kamay ko habang hawak ang taser, galit at sakit ang nag-aalab sa loob ko.
“Shivani, I’m sorry,” sabi ni Davin, pilit na nagpapaawa. “It was a mistake. I didn’t mean to hurt you.”
“Mistake?” Halos hindi ko mapaniwalaan ang narinig ko. “You’ve been doing this for years, Davin! You think I’m stupid?”
I could see the fear in his eyes now, and it gave me a sick sense of satisfaction. But beneath the anger, there was a deep well of pain, a betrayal so profound it felt like I was drowning in it.
Nilapit ko nang maigi ang taser sa leeg niya. Akmang aatras siya pero agad kong nilapit ang taser sa panga niya kaya napasigaw siya nang dumaloy nag kuryente sa kaniyang katawan.
Napahiga siya habang takot na lumayo sa'kin. Pag atras niya, nahulog na tuloy siya sa higaan at natanggal ang blanket sa katawan niya kaya nakita ko ang suot niyang boxer na binili ko pa! Mabilis akong umikot at kahit mas malakas siya sa akin, hindi niya siya agad makatayo dahil pilit niyang tinatakpan ang katawan niyang boxer na lang ang naiwan.
Bago pa siya makatayo, hinila ko ang buhok niya at dinutdot ang taser sa batok. Nanigas siya nang maramdaman ang dulo nito.
"Baboy ka, Davin." Sambit ko at hinila ang buhok niya. Hindi siya agad nakalaban nang pinakuryentahan ko siya sa leeg. Agad siyang nanginig at namuti ang mata pagkatapos ay nawalan ng malay.
Nanggalaiti ko lang na tiningnan siyang walay malay sa sahig. I looked at Sabrina who was also unconscious and looked back to Davin who got pale for what I did.
Kinuha ko ang blanket at itinatakip kay Sabrina, hindi dahil sa awa, kundi dahil ayaw ko nang makita pa ang mukha niyang nagpapalala ng galit ko. Lumapit ako kay Davin, pinulot ang mga damit niya, at hinagis ito sa kanya.
"Fuck you and your harem, Asshole." Bulong ko."Paggising mo, goodbye ka nalang sa career mo."
Nakarinig ako nang tunog. Lumingon ako kay Colette na ngayon ay akmang ihahampas sa akin ang vase na nakapatong lang sa mesa malapit sa akin pero mabilis ko lang siyang sinipa sa sikmura. Nabitawan niya ang vase at nabasag ito sa sahig. Tumayo siya para tumakas pero nahila ko ang buhok niya dahil hanggang baywang iyon.
Napaigik siya sa sakit ng paghila ko at akmang kukuryehin siya nang biglang bumukas ang pintuan. Pumasok si Kuya Alas at nakasuot ng police uniform-kasama si Kuya King at dalawa pang police.
I rolled my eyes and let go of Colette's hair. Here we go again. Dahil baliw si Kuya King sa malanding fiancé niya, ako ang magiging masama rito kahit na alam niyang pinaggagawa ni Colette.
Galit ang dalawang kapatid ko nang dumapo ang tingin nila sa puwesto ko pagkatapos nilang makita kung ano ang nangyari sa loob. At hindi ko na aasahan na magugulat sila sa ginawa ko dahil ganito na ako noon pa- warfreak ako kahit noon pa. Lumaki akong maldita, spoiled brat at insecure. Iyon ang alam nila sa ugali ko.
Colette is one of my toys in College. I was a bully at isa siya sa mga nabiktima ng pagiging maldita ko. Who the hell would've thought that this loser could make my brother fall in love with her? And now she's seducing my boyfriend to get back at me for what I did to her.
Hindi naman mabigat ang ginawa ko sa kanya. Well, ilang beses ko siyang pinahiya sa harap ng tao pero hindi naman iyon big deal. Masyado lang siyang o.a- hindi naman kagandahan.
"K-king... help me! Sasaktan na naman ako ng kapatid mo! She's doing it again! She will kill me!" hiyaw ni Colette na parang papatayin ko talaga siya. Gumapang siya papunta sa paanan ni kuya King na agad niya ring pinatayo. Umiyak siya na parang inapi ko siya masyado.
Hinawi ko ang buhok ko at inipit sa aking tenga. Tinaasan ko ng kilay si Colette. Inaakala niya bang nasa drama kami at magpapa-api siya? Kung ako ang bida, siya naman ay ang walang kwentang kontrabida. Pathetic.
Nakita ko ang galit sa mga mata ni Kuya King at Kuya Alas. Agad na lumapit si Kuya King sa akin at marahas na kinuha ang taser na itinutok ko sa leeg ng fiancé niyang malandi. Nahulog ito sa sahig at mahigpit na hinawakan ang braso ko. Napangiwi ako sa sakit.
"Ano na naman ito?! Kailan ka ba titigil sa pagiging barumbado mo? You're not a child anymore! Akala ko ba nagbago ka na? For God sake, you're a matured woman!"
Parang sinampal ako sa mukha ng mga salita ni Kuya King. Naramdaman ko ang bigat ng kanilang dismaya. Si Kuya Alas naman, nagpakawala ng malalim na buntong-hininga, kita sa mukha ang matinding pagod.
"Ilang beses na kitang sinabihan. You're at an age where you should know better," ani Kuya Alas, mariing nakatingin sa akin. You can't keep being like this. Mama and Papa didn't raise us to be like this."
"Kuya, don't you understand? They're making a fool out of me! They've been deceiving me!" I tried to explain. "I won't let them treat me like this! I won't allow myself to be left this miserable! Damn it, I've been fooled by that jerk for years! How could you expect me to just stand by and do nothing?"
Nakatingin sa akin si Kuya Alas, kita sa mukha ang sama ng loob. "Shivani, alam namin na nasaktan ka, pero hindi ito ang tamang paraan para maghiganti. You're just making things worse."
"Worse?!" Tumawa ako ng mapakla. "Alam niyo bang ilang beses na akong umiyak ng dahil sa kanya? Pinaglalaruan lang niya ako, habang ikaw, Colette, nagpapanggap na kaibigan ko! Puta, akala niyo ba madali sa akin lahat ng ito? Nagsisinungaling kayo kung sasabihin niyo na hindi kayo magagalit kung kayo ang nasa posisyon ko!"
Lumingon ako kay Colette na nakasiksik sa sulok, takot na takot. "Ikaw! Ang kapal ng mukha mong magpanggap na kaibigan ko habang nilalandi mo ang boyfriend ko. You're still a bìtch and a loser! Akala mo na ay nagpagawa ka ng ilong maganda ka na? Ha! You're still the ugly duckling I know! You're pathetic, Colette. Lahat ng ginagawa mo para maghiganti, para makabawi, pero tingnan mo ang sarili mo ngayon. Wala ka pa ring kwenta. Hindi mo pa rin ako makikitang mahina kung iyan ang gusto mo!"
Lumapit pa ako at lalo siyang napaatras. "Naalala mo ba noong college? Lagi kang umiiyak dahil nga masyado kang feeling bida. Akala mo ba magbabago ka? Hindi, Colette. Isa ka pa ring walang kwentang tao na walang alam gawin kundi mang-agaw at mang-loko. You're a disgrace. Kaya ka niloloko ni Kuya King kasi alam niyang hindi ka deserving ng respeto."
Nakita ko ang mga luha sa kanyang mga mata, pero hindi ko pinansin. "Ang akala mo ba, magiging masaya ka pagkatapos mong sirain ang relasyon ko? Hindi ka magiging masaya, Colette. You're nothing but a lying, scheming, backstabbing bìtc-"
But I received a slap from Kuya King. My cheek stings from it. But instead of crying, I didn't even shred a single tear from it. Kahit ito ang unang beses na pinagbuhatan ako ng kamay ni Kuya ay pinipigilan ko na huwag umiyak.
"Sumusubra ka na! Wala kang karapatan na sabihan ng ganyan si Colette!" Sigaw ni kuya King sa akin at tinuro-turo pa ako.
Napailing si Kuya Alas nang makita ang sitwasyon ni Davin at Sabrina. They paled like they just die. Magulo rin ang kama, kalat ang mga damit at may basag pang vase.
"Alam mo, Shivani, napakasama ng ugali mo. Hindi ko na alam kung paano kita ipagtatanggol sa mga ginagawa mo. I'm so fucking tired of trying to protect you when all you do is cause pain and trouble!" Dagdag niya at ramdam ko na ang galit sa tono ng mga salita.
Si Kuya Alas naman, lumapit din sa akin, hawak ang kanyang noo na para bang hindi niya alam ang gagawin. "Shivani, ilang beses na kitang sinabihan. Hindi lahat ng bagay nasosolusyunan ng dahas. Nakakahiya na sa pamilya natin. Kapag feeling mo, matatalo ka na, gumagawa ka ng paraan para maghiganti. I thought you changed but still not."
Hindi ko na napigilan ang mga luha ko. Sobrang sakit ng mga sinabi nila, lalo na galing kay Kuya King. Pero kahit anong pilit kong ipaliwanag, parang wala na silang pakialam. "Kuya, please, hindi niyo ba naiintindihan? Niloko nila ako! Sila ang nag-umpisa nito!"
Pero hindi nagpatinag si Kuya King. "You know what? Ang totoo, pagsisisihan ko na tinanggol kita noon pa man. Dapat hinayaan kitang matuto sa mga pagkakamali mo. You're nothing but a spoiled brat who thinks the world revolves around you. I'm done with your bullshit. Ayoko nang maging parte ng gulo mo. Grow the fuck up!"
Bawat salita, bawat insulto, parang mga patalim na tumatarak sa puso ko. Pero hindi ko magawang ipakita sa kanila kung gaano ako nasasaktan. Lumaban pa rin ako, kahit na alam kong wala na akong panalo.
"Bakit? Dahil ba nagmahal ako at nasaktan, ako na ang masama? Colette is a manipulative bitch, and you're too blind to see it!" pero bago pa ako makapagsalita pa, naramdaman ko na ang bigat ng kamay ni Kuya Alas sa balikat ko, pinipigilan akong magsalita pa.
"Enough, Shivani. Hindi na tama ito. Mag-ayos ka na ng buhay mo, at sana, matuto kang respetuhin ang iba. Hindi laging tama ang pananakit, at lalong hindi tama ang ganitong klaseng ugali. You're embarrassing all of us."
Huminga ako ng malalim, pilit na pinipigil ang sakit at galit na nararamdaman ko. "Fine. If that's how you see it, then so be it. Masyado kayong nabulag sa malanding babae na iyan kaya kahit harap-harapan na kayong pinagmumukhang tanga, go pa rin kayo! Sige, patanga kayo. Wala na rin akong pakialam sa inyo!"
Tumalikod ako, lumabas ng kwarto na puno ng galit at sama ng loob. Wala na akong pakialam kung ano pa ang sabihin nila. Sa ngayon, kailangan kong lumayo, kailangan kong mag-ayos ng sarili ko, kahit na mag-isa.
Dumiretso ako sa bar na pagmamay-ari ng kapatid ng isa sa mga kaibigan ko. Naging close rin kami dahil palagi ako rito recently. I stopped being a party goers for eight years during my relationship with Davin because I wanted to become better but eight years got wasted.
Lugan placed the glass of Hennessy XO Cognac. They ordered it for exclusive costumers including me. Hindi naman cheap ang bar dahil isa ito sa mga exclusive bar sa lugar.
I don't hang out with different men here at the bar. I really don't care about the surroundings. I just keep dancing, but I restrain myself from getting involved with the men here even though at that time, Davin was already cheating on me.
Nagbago ako para kay Davin. I'm used to being a play girl. Kahit sino-sino nalang nilalandi at walang araw na hindi ako nagpaparty. Nagkakilala kami ni Davin noong college. Sa lahat ng lalaki, siya ang hindi tinatake advantage ang paglalandi ko sa kanya pero parang nabaliktad na kami ngayon.
I noticed his change when Colette arrived and my cousin - the woman he was with at the hotel. He wasn't the only one, and I hope he has HIV so that the jerk can die.
"Paano? Effective ba ang suggestions ko sayo?" tanong ni Lugan habang pinupunasan ang mga baso gamit ang puting tela.
I looked at him, studying his face that held a mix of concern and interest. Even though we were in a bar, he was the only one I ever talked to here. Unlike other bartenders, he knew how to listen and didn't judge.
"Yeah, but my two brothers followed me. Pinagtanggol pa ang malanding babae," sabi ko, pinipilit itago ang galit sa boses ko.
I shot another drink, ramdam ko ang init ng alak na dumadaloy sa lalamunan ko. Hindi ko na pinansin pa ang lasa ng alak kahit parang sa isang shot, malalasing na agad ako. Ang mga mata ko ay nanlilisik habang iniisip ang mga nangyari.
Lugan laughed, isang malalim na tawa na parang may binabalikan siyang alaala. "Hindi ka lang ba nagsisisi sa ginawa mo? Are you satisfied?" tanong niya habang iniayos ang ilang bote sa shelf.
Ngumiti ako nang mapait at nakatutok lang ang aking tingin sa alak sa baso, ang mga daliri ko'y bahagyang nanginginig. "I am satisfied but... I'm still hurting," sabi ko, halos pabulong.
"Sa una lang 'yan. At least, nakahiganti ka." He laughed again. Tumaas ang kilay ko sa reaksiyon niya. Kanina pa siya tumatawa na parang may naalalang nakakatawa.
"Why are you always laughing? Did I say anything to laugh about?" Pagmamaldita ko nang umangat ang tingin ko sa pwesto niya, naningkit ang matang nakatingin sa kaniya.
Napansin ni Lugan ang pagtaas ng tono ko, pero imbes na magalit, ngumiti siya.
"Sorry," he coughed. "I just remembered someone years ago." I just ignored it and drank the alcohol for one gulp.
Uminom lang ako doon at minsan umiindak pa kapag maganda ang music sa dance door. Until I really got drunk and can't help reminiscing about Davin and I. Minahal ko si Davin at mabigat pa rin ang dibdib ko ngayon habang iniisip siya-habang iniisip ang relasyon namin.
I didn't notice that my tears began to fall. Tinaklop ko ang mukha nang dalawang palad ko at doon humagulhol. I thought he would be the one to spend my whole life with but he's a jerk- nagbago pa ako pero tàngina, hindi pa rin pala siya.
Nagpatuloy akong humagulhol, walang pakialam sa mga tingin ng mga tao sa paligid. Umiiyak ako nang biglang may naramdaman akong presensiya sa tabi ko. Hindi ko pinansin hanggang sa narinig ko ang isang malalim at kalmado na boses.
"Miss, you alright?" tanong ng boses. Hindi ko tinanggal ang mga kamay ko sa mukha, ngunit naramdaman kong naupo siya sa tabi ko.
"Do I look like I'm alright?" sarkastiko kong sagot nang hindi man lang tinitingnan kung sino siya.
"Hmm. I know you're not but, talking to strangers might help you."
"Talking to a stranger in a bar is not exactly what I need right now." I spat out.
Bahagya kong tinanggal ang mga kamay ko sa mukha at tiningnan ang lalaking dumistorbo sa akin.
He is tall, taller than most, with a strong and muscular body that he diligently built in the gym. His good-looking face shows a unique charm, mixing seriousness and mystery. His deep eyes seem like they can see into your soul, always keeping a secret he's keen to share.
A scar runs across his right cheek, a reminder of his daring past. Instead of making him look unattractive, this scar adds to his image. In short, he's handsome. Akala ko ay ang kagwapuhan lang ni Davin ang ma appreciate ko pero ibang- iba ang lalaking kaharap ko. Parang nagiging average nalang ang mukha ni Davin kapag magkatabi sila.
He chuckled softly. "That attitude, I like it."
Even his voice was captivating, each word is strong and demanding attention. It was deep, full of richness and layers that made it impossible for any woman not to be drawn in by the sound of it. His tone was silky and soft, but it also had an air of authority that was both appealing and intimidating.
I raised a brows, "What the fuck are-"
But, he leaned in to get closer to me. Parang ilang segundong nawala ang paghinga ko dahil sa lapit ng mukha niya. His smell filled the air around me, a powerful masculine scent that was strangely attractive and it's addictive.
"I have a preposition for you." He said in a low voice.
"What kind of proposition?" tanong ko nang nakabawi ako sa pagtingin ko sa kanya. "Can you stop being close to me? I don't even know you." Dagdag kong sabi at wala sa sariling natulak siya sa dibdib.
Goodness! That hard chest. Parang nabaliw ako nang magtama ang palad ko sa malapad na dibdib niya. Ang tigas.
Umatras siya ng kaunti pero tumaas lang ang sulok ng labi niya at umupo ng maayos sa katabing upuan.
Without warning, he reached into his pocket and pulled out a small, familiar box. My eyes widened as he opened it to reveal a ring.
"What the hell?" I exclaimed.
He chuckled at my reaction. "I know but, will you marry me?"
Namilog ang mga mata ko sa sinabi niya. Akala ko narinig ko lang ng mali. "Are you crazy? You suddenly popped out of nowhere and asked me to marry you? A stranger inside the bar? Hindi ka ba pa baliw?"
Hindi ko alam kung tatawa ako o magagalit sa sinabi ng lalaking 'to. Para niya lang na binigay ang kasal sa kung sino-sinong trip niyang pakasalan!
My God! This is not gonna happen to me!
He grinned and picked up the box in front of me-opened it and took out the ring inside. He also took my hand and placed the ring on my ring finger.
Lumapit siya upang bumulong sa tenga ko. "I will wait for your answer, Miss. But if you won't, I will come find you." he said in a husky voice.
"You're serious?" I asked in shock.
"Dead serious," he replied, his eyes locking onto mine with an intensity that made my heart skip a beat.
Before I could say anything, he stood up and left me there, dazed and confused. Gusto kong tumawa dahil baka nabaliw na ako. I tried to search for him in the crowd but, he's out of nowhere. Tiningnan ko ulit ang singsing sa kamay at hinawakan ito.
"Shit, it's really an engagement ring." Sambit ko sa sarili habang pinagmamasdan ang kumikislap na diamond sa tuktok.
Pero bigla akong naalala na baka isa ito sa mga modus o frame up na sinasabi ni Kuya sa akin. Paano kung ninakaw 'to at kapag nakita 'to ng may ari, na frame pala ako?
Agad kong hinubad ang singsing at binalik sa box. At iniwan lang sa table. There's no way a stranger would ask a sudden shock question and propose to me? Tarantado lang ang mag iisip ng ganyan.
"Getting married? With someone I just met in a bar? Is this a joke?" I whispered to myself, "This can't be real. Who does he think he is, asking me to marry him out of nowhere like this?"
Maybe he's just teasing me because he knows I'm upset. Or maybe he thinks I'm desperate and will say yes. Well, he's wrong!
