Hoofdstuk 1 ~ Lana
"Hey Lana, omdat je m'n zusje bent wou ik je toch uitnodigen op m'n feest om de eerste verjaardag van de relatie van Cameron en mij te vieren. Wil je komen?", toen Maxine dit zei vroeg ik me echt af: "What the fuck is er met m'n zus gebeurd?"
Cameron en Max zijn nu ongeveer 1 jaar samen. M'n zus is echt de knapste van ons twee. Ze is populair, ze heeft goede punten,…. Ze is echt het favorietje thuis. En ik, ik ben maar het zusje van…. Olivia, m'n beste vriendin is ook zoals Maxine alleen is ze niet zo slim als Max, maar ze is populair en echt knap. Alle jongens kijken altijd ofwel naar Max ofwel naar Olivia, maar naar mij wordt niet gekeken.
"Ehm ja is goed denk ik, waar is dat feestje?" antwoordde ik op Max' vraag. "Bij Cameron thuis, daar hebben we geen last van de buren en kunnen we meer doen zonder geklaag van mama."
"Maxineeee! Je kamer, het is een stort. Kom nu naar boven!" riep onze moeder. Mama is heel strikt geworden sinds de dood van haar man, onze vader. Hij heeft zelfmoord gepleegd nadat hij een drugsverslaving achter de rug had. Hij was verschillende keren in het ziekenhuis beland door een overdosis xtc of speed. De relatie tussen onze ouders ging al een tijd niet goed, maar sinds papa aan de drugs ging is het alleen nog maar achteruit gegaan. Hij riep op mama en sloeg haar soms ook. Wanneer hij weer zo stoned als ik weet niet wat was had mama hem buiten gezet. Ze kon het niet meer aan. Begrijpelijk. Die avond dat hij buiten was gezet is hij voor de trein gesprongen. Toen mama dit hoorde was ze helemaal in shock, ze voelde zich ongelooflijk schuldig. Ondertussen is het al twee jaar en vier maanden geleden dat hij zelfmoord pleegde. Mama is ook in therapie gegaan omdat ze zich zo schuldig voelde en dacht dat ze een moordenaar was haar therapie is nu iets minder dan een jaar gedaan en ze is er terug helemaal bovenop, alleen is ze nu veel strikter dat het niet nog eens tot zo'n ramp moet leiden.
De volgende ochtend werd ik vroeg wakker van Max die haar wekker niet uit kreeg. Waarom moet ze altijd zo vroeg opstaan? Maxine ging douchen en terwijl kleedde ik me rustig aan om te gaan ontbijten. Ik ging de trap af toen ik mama hoorde bellen. "Nee dat kun je niet maken, we hebben hier zolang voor gewerkt, je kunt dat niet zomaar weggooien wat we hebben opgebouwd." Mama legde de telefoon weer neer. Ik vroeg: "Wat was dat mama?". "Niets, gewoon het werk wil iets waar ik immens veel tijd heb ingestoken gewoon in de prullenmand gooien." *zucht*
Ik pakte de doos cornflakes en een kom met wat melk en begon te eten. Wanneer ik klaar was met eten kwam Maxine naar beneden. Ik kon gaan douchen, ik nam m'n handdoek, shampoo en douchegel en ging onder de douche staan. Het water was koud maar dit voelde tegelijk ook wel fijn aan. Ik voelde me weer helemaal fris. Ik deed m'n kleren terug aan poetste m'n tanden. Ik ging terug naar beneden om naar school te vertrekken. Max brengt me de laatste tijd naar school, sinds ze haar rijbewijs heeft eigenlijk. Ik hoorde Max en mama praten: "Wat als ze me ontslaan? Ze vinden toch geen enkel idee meer goed anders zouden ze niet heel m'n zomercollectie in de vuilbak smijten he." hoorde ik mama zeggen. Max antwoordde: "Mama anders hadden ze het al direct gezegd hoor, je gaat niet zo snel ontslagen worden je hebt al zoveel mooie collecties gemaakt."
Mama werkte bij een modebedrijf: H&V Fashion Industries. Het was in deze streken een van de grootste modebedrijven. Mama werkt er al heel m'n leven dus al zeker 15 jaar ik wist niet of ze er al lang voor mijn geboorte werkte. Ze was hoofddesigner dat is zowat het hoogste dat je als gewone werknemer kon geraken. H&V is een echt familiebedrijfje van de families Howard en Vaux. Mensen buiten de familie zoals bv. mijn moeder kunnen geen hogere functie krijgen dan hoofddesigner. Dus ik ben echt wel heel trots op haar.
"Mama, hé, het komt wel goed." probeer ik haar te troosten. Max en mama schrikken zich dood als ze mij ineens achter hen zien staan. "Kom Lana we gaan naar school." is het enige dat Max kan zeggen. We zeggen vaarwel tegen mama en stappen de deur uit.
Op de oprit vraag ik aan Max wat er precies aan de hand is. "Mnr. Howard vindt dat mama haar werk is aan het uitbloeien en gaat haar zomercollectie niet gebruiken. En nu is ze bang dat ze of ontslagen gaat worden of niet meer als hoofddesigner mag werken. Als ze als een gewone designer gaat werken zal ze veel minder kunnen beslissen, dat is niets voor mama dus haar volgende collectie zal waarschijnlijk, als ze al niet ontslagen of afgezakt is, tiptop 100% in orde moeten zijn." zegt Maxine bedroefd.
We zitten in onze oude Audi. Hij is misschien oud maar hij rijdt nog goed dus we mogen zeker niet klagen. "Wanneer is het feestje van jou en Cameron eigenlijk?" vraag ik aan Max. "Zaterdag, maar ik zal je wel tot daar brengen." vertelt Maxine. We zijn vandaag dinsdag dus ik heb nog 4 avonden tot het feest. Het is volledig stil in de Audi tot: BAM! We vlogen tegen de nieuwste BMW met ons Audi'tje. Onze auto was vanvoor helemaal kapot, de BMW had enkel één grote bluts. Max vloekte. "Ik denk dat we naar het feestje zullen moeten wandelen." zei ik al lachend, maar eigenlijk vond ik het wel erg voor Max en mij. Toen we zagen wie er uit de auto stapten moest ik nog harder lachen: Joshua, de beste vriend van Cameron, en zijn zus, Sarah. Joshua was echt knap, hij was wel twee jaar ouder maar dat maakt niet zoveel uit he, ik bedoel. Sarah was duidelijk Joshua's zus, even knap. "Vertrekken we samen naar school?" vroeg Joshua. "Sarah en Maxine brengen de papieren wel in orde." "Oké." zei ik alsof het me niet boeide, maar ik was blij dat iemand met me wou vertrekken van deze drukke plek.
"Kom je ook naar het feestje van je zus en Cams?" vraagt Joshua. "Cams? Serieus? Hahaha, is dat het koosnaampje ofzo voor Cameron? En ja ik kom ook." "FUNNN." Oh mijn god hij vind het leuk dat ik kom!
RINGGGG!!! We zijn net op tijd op school dus lopen we naar ons leslokaal. Olivia komt meteen naar me "Oh mijn god ben je samen met Joshua?" "Nee." antwoord ik kort. Ik voel wel dat ik bloos maar ze vraagt niet door. Gelukkig.
Het is weer les biologie, die les is altijd zo saai. Mijn gedachten dwalen heel de tijd af naar H&V en naar de Audi. Hoe gaan we een nieuwe kunnen betalen als mama word ontslagen? Sinds de dood van papa kunnen we minder veel kopen, maar nog steeds genoeg maar als mama word ontslagen hoe gaan we nog alles kunnen betalen? Olivia kijkt bezorgd naar mij. Ik zal straks haar alles wel effe vertellen, ik heb effe een Olivia nodig.
