CHAPTER 1
"Tulong! Tulungan niyo ako! Lumayo kayo sa akin!! Tigilan niyo na ako!!"
"Wag kang matakot Joey. Hindi ba ito naman ang gusto mo mangyari? Papaligayahin ka namin habangbuhay "
"Please tama na!! Tigilan niyo na ako!! Nagmamakaawa ako sa inyo, pauwiin niyo na ako!! Ayaw ko na!!"
"Dito ka lang Joey. Hinding-hindi ka namin pakakawalan pa"
Kahit anong sigaw at pagmakaawa ni Joey ay patuloy parin ang magbabarkada sa panghahalay sa kanya. Pinagpasa-pasahan nila ito at walang awang pinasok ng sagad ang mga burat nila hanhanggang sa dumugo ito. Ilang araw na nila binababoy ang binata ngunit wala silang planong tigilan ito. Puno na siya ng pasa at latay sa katawan dulot ng walang tigil na pagpapahirap sa kanya. Nakakaramdam na din si Joey ng panghihina dahil sa ilang araw na itong walang kain o tulog man lang. Hindi niya inaakala na sa ganito hahantong ang lahat. Ang gusto niya lang naman ay mapansin ng taong hinahangaan niya sa eskwelahan.
"Tama na! Ahhhh wag!! Hmmm ansakit! Please pakawalan niyo na ako!! Tigilan niyo na ako!!"
"Sarap na sarap pa kami sayo Joey. Hindi ka namin iiwan tulad ng matagal mo ng pinapangarap. Hanggang sa kamatayan sasamahan ka namin"
"Mga hayop kayo!! Gusto ko ng umuwi!!"
Nagtawanan lang sila habang wala parin silang tigil sa pagwasak sa masikip nitong lagusan. Walang tigil na ang pag agos ng luha sa mga mata at dugo sa kanyang mga sugat. Hindi na niya alam kong kakayanin pa ng katawan niya ang pagpapahirap sa kanya. Minsanan din ito nakakatanggap ng sipa't sundok kung aakto itong tatayo sa pagkakahiga o papalag sa ginagawa nila. Tanging nasa isip lang ngayon ni Joey ang makaalis na sa impyernong kinalalagyan nito.
"Hindi ba sabi namin dito ka lang!! Bakit ayaw mo naman sa amin?!"
"Napaka tigas ng ulo mo!! Gusto mo talaga masaktan?! Ito nararapat sa mga putang gaya mo!!"
"Bakit ayaw mong makinig?! Napaka tigas ng ulo mo!! "
Muli siyang nakatanggap ng tadyak sa sikmura at suntok sa mukha na nagpasuka sa kanya ng dugo. Pangalan ng kanyang ina na lang ang tanging nasambit ni Joey bago siya mawalan ng buhay. Hindi na kinaya ng katawan niya ang pambababoy at pambubugbog sa kanya ng limang magbabarkada. Tela bumalik naman sa katinuan ang isa sa kanila pero hindi na gumagalaw si Joey sa mga sandaling iyon. Kita niya kong paano sinasaktan ng mga kaibigan niya ang wala ng malay na binita.
"Putang ina niyo!! Itigil niyo yan!! Tama na!! Anong ginagawa niyo kay Joey?! Shit mali ito!! "
Napamura si Ben sa takot ng makita niya ang apat niya pang barkada na patuloy lang sa pagpapahirap sa bangkay ni Joey. Nakaramdam siya ng pandidiri sa mga oras na iyon pero kailangan niya awatin ang mga kaibigan. Hindi niya alam kong nasaan sila o paano sila nakapunta sa gusaling yun. Nanginig si Ben ng mapagtanto niya na hubo't hubad din siya at nababalutan ng masangsang na likido na halos ikasuka na niya. Pilit niya inaalala ang mga nangyayari pero wala ni isang detalye ang pumapasok sa kanyang utak. Hindi siya makapaniwala na nagagawa nila ito sa kanilang kaklase ngayon.
"Mag Tol tama na! ! Ano ba kayo?! Tigilan niyo yan!!"
Pilit niya tinutulak ang mga barkada pero patuloy parin sila sa ginagawa nilang panghahalay at pananakit. Kumuha siya ng kahoy sa gilid at pinaghahampas niya ang mga ito ng sobrang lakas dahilan na mawalan sila ng malay. Agad niya inanalayan ang katawan ni Joey at paulit ulit niya itong tinapik pero hindi parin ito nagigising. Ayaw man niya aminin pero alam niya na sila ang gumawa nito kay Joey. Makukulong sila sa pagpatay nila sa binata kaya mas lalo siyang nangamba.
"Joey?? Gumising ka!! Paano kami nakarating dito?! Sabihin mo sa akin!! Shit!! Gumising ka!!"
Ginawa na niya ang lahat para magising lang si Joey ngunit huli na ang lahat dahil wala na itong pulso sa mga oras na iyon. Tumigil na siya sa ginagawa niyang CPR dahil alam niya na wala na rin itong silbi pa. Sinuot niya ang damit na puno na ng putik at isa-isang ginising ang mga barkada na wala paring ulirat sa pagkakahampas niya.
"Tol!! Gumising na kayo!! Kailangan na natin isugod si Joey Sa hospita!!"
"Ahhh shit!! Ang sakit ng ulo ko"
"Tol?? Nasan tayo?! Anong nangyari?! Bakit ako nakahubad?!"
"Tangna tol! Hindi ko alam!! Bakit ako ang tinatanong mo?! "
"Si...si.....sino yan?! Ano ba talaga ang nangyayari?! Tangina!! Sabihin niyo sa akin!!"
Nanginginig na pinagtapat ni Ben ang nangyari kanina at niisa sa kanila ay walang makaalala kong paano sila napunta dun. Hysterical na ang magbabarkada dahil hindi nila alam kong ano ang gagawin. Malinaw ang ibedensya na ginahasa at pinatay nila ang kawawang si Joey. Nagbihis na din naman silang apat pero bakas sa mga mukha nila ang pagkabalisa at takot. Alam nila na masisira ang kanilang buhay dahil sa krimen na ginawa nilang lima.
"Ano gagawin natin Dash?! Ayaw ko makulong!!"
"Tumahimik ka!! Walang makukulong!! Tayo-tayo lang naman ang nandito di ba? Walang ibang nakakaalam sa ginawa natin!!"
"Ano ibig mong sabihin? Hindi ba tayo magsusumbong sa mga pulis? Paano si Joey?!"
"Gago ka ba Ben?! Gusto mo mabulok tayo sa bilangguan?!
"Pero pumatay tayo Dash!!"
Sinuntok ni Dash si Ben na agad naman nito ikinabagsak sa sementadong sahig. Pinigilan na sila ni Tyler at Marco para hindi pa lumala ang away ng dalawa. Nagkakagulo na silang lima sa loob ng abandonadong gusali. Tanging sigawan at murahan nila ang bumasag sa katahimikan ng paligid. Natigil na lang sila ng biglang gumalaw si Joey at humingi ito ng tulong na kinagulat nilang lima.
"Please tulungan niyo ako. Iuwi niyo na ako kay nanay ko. Nagmamakaawa ako sa inyo"
"Joey?! Isusugod ka namin sa hospital. Magiging ok ang lahat"
"Gago ka talaga Ben!! Kung gusto mo makulong wag mo kaming idamay!!"
Sinipa ni Dash si Ben sa kanyang mukha kaya nakaramdam ito ng hilo. Pilit niya inaabot ang kamay ni Joey ngunit isang sipa pa sa mukha ang natanggap nito sa kaibigan. Binantaan na si Dash ang iba pa dahil baka sila na naman ang malilintikan sa galit nito. Walang nagawa ang tatlo dahil sa isip nila na ito ang tamang gawin sa mga sandaling yun.
"Makinig kayo. Kailangan natin siya patahimikin!! Ivan akin na yung lubid!!"
"Dash ano gagawin mo? Please umalis na lang tayo dito"
"Tataposin ko lang ang sinimulan natin. Kaya manahimik na lang kayo at tulungan niyo akong ligpitin ang lahat ng kalat"
Agad naman sinunod ni Ivan ang utos ni Dash at binigay sa kaibigan ang lupid. Pinigilan siya ni Ben pero pinatid siya ni Tyler at Marco. Pinako nila ang binata sa sahig para hindi na ito makagalaw. Sigaw lang ng sigaw si Ben sa mga kaibigan na tigilan na ang pinaplano nito kay Joey. Napapahagulhol na lang si Ivan sa gilid habang naririnig niya ang pagmamakaawa ni Joey na wag siyang sasaktan.
"Tangina!! Bitawan niyo ako!! Wag niyo na palalain ang kasalanan natin!! Wala na ba kayong mga konsensya?!"
"Sorry Ben pero ayaw ko makulong"
"Pumikit ka na lang Tol matatapos din lahat ng ito"
Binuhol ni Dash ang lubid sa leeg ni Joey at buong lakas niya ito hinila na nagpasigaw sa binata sa sakit. Dahan-dahang umaangat ang katawan ng binita hanggang sa masakal na ito ng tuluyan. Kita nila ang pagpupumiglas ni Joey at pagtirik ng mga mata nito. Lumabas na ang dugo sa mata at bibig niya na nagpasuka kay Ivan sa mga sandaling yun. Ilang saglit pa ay tumigil na sa panginginig ang katawan ni Joey at sa pagkakataong yun ay sigurado na talaga sila na patay na ito.
"Yung lighter kunin mo sa bag ko!!"
"Bakit Dash ano na naman gagawin mo?"
"Bobo ka ba?! Pumatay na tayo kaya wala dapat tayong maiwang ibedensya. Bilisan mo"
Hindi na kilala ni Ben ang kaibigan na si Dash. Kahit ang iba ay natatakot na sa inaasal nito na para bang sanay na sanay itong pumatay ng tao. Napaka brutal ni Dash at hindi man lang nababakas sa kanyang mukha ang anumang pagdadalawang isip na gawin lahat ng yun. Hinagis ni Dash ang lighter sa kumpol ng kahoy kaya agad ito nagsimula ng apoy sa lugar. Patakbo nagsilabasan ang magbabarkada para hindi sila madamay patupok ng apoy. Lumaki ng lumaki ang sunog na tumupok sa buong gusali gayun din ang krimen na ginawa nila.
"Uwi na tayo. Sigurado ako na nag-aala na mga magulang natin"
"Sa tingin niyo ba papatulugin pa tayo ng konsensya natin? Kayo!! Lalo na ikaw!! Pinatay mo si Joey!!"
"Itikom mo yang bibig mo Ben!! Dapat nga magpasalamat ka pa dahil hindi tayo makukulong"
"Napaka-demonyo mo!! Paano mo nasisikmura lahat na ito?!"
"Magkapareho lang tayong demonyo kaya wag kang magmalinis"
Ilang buwan na din ang nakalipas matapos ang krimen na ginawa ng magbabarkada. Simula nun ay nagkahiwa-hiwalay na rin sila ng landas. Parang hindi na sila magkakilala na kinagulat naman ng mga tao sa paligid nila dahil sa biglaan sila nagkaganun. Tumigil na din ang mga pulisya sa imbestigasyon sa pagkawala ni Joey. Wala kase silang nakitang lead sa kaso dahil nga sa sinunog na ni Dash ang mga ebedinsya na magtuturo sa kanilang lima. Lingid sa kaalaman nila ay meron pang isa ang nakakaalam sa kung ano ang ginawa nila kay Joey.
"Alam ko ang ginawa niyo sa anak ko. Hinding-hindi ko kayo mapapatawad!! Gagantihan ko kayo!! Isa-isa ko kayong papatayin!!"
Yun lang ang tanging narinig nilang lima ng minsan ay nagpunta ang ina ni Joey sa eskwelahan kung saan sila pumapasok. Kinalibutan sila ng mga oras na iyon dahil sa may kung anong sinabi ang Ale na hindi nila maintindihan. Gusto na sana aminin ni Ben ang krimen na ginawa nila pero pinigilan siya ni Dash na masabi pa yun dahil sa takot na mabulok sila sa kulungan.
"Tol teka lang!! Pwede ba tayo mag usap?"
"Wala na tayong dapat pag-usapan pa Tyler. Tinulungan niyo si Dash na patayin si Joey. Kaya mas mabuting magkanya-kanya na tayo"
"Tayo naman ang gumawa nun di ba?! Tinapos lang ni Dash ang sinimulan natin Ben kaya wag kang magmalinis!!"
"Kahit na!! Mali pa rin na hinayaan mo siya!!"
"Ayaw ko lang masira kinabukasan natin Tol. Marami pa tayong mararating sa buhay!!"
"Sinira din naman natin yung kay Joey di ba?"
Napatulala naman si Tyler sa sinabi ni Ben at naglakad na ito palayo sa dating kaibigan. Naka block na din kase sila sa telepono nito at pati narin sa socmed ng binata. Sa kanilang lima ay siya ang mas nakasaksi sa kung ano talaga ang tunay na nangyari. Hindi parin mawala sa kanyang isipan ang lahat ng yun dahil sa kinakain talaga siya ng konsensya. Alam ni Ben na natatakot din siyang makulong kaya hindi niya magawa-gawang isumbong sa mga pulis ang tunay na nangyari ng gabing yun. Naiinis siya sa kanyang sarili dahil tulad din siya ng kanyang mga kaibigan na takot makulong.
"Benjamin ok lang ba?"
"Yes Ma, pagod lang po ako"
"Ilang buwan ka nang balisa at hindi mapakali. May problema ka ba anak?"
"Stress lang siguro sa school Ma"
"Hindi ko na din nakikita na naglalabas ka kasama barkada mo. Nag-away ba kayo magkakaibigan?"
"Busy lang din sila Ma. Sige po magpapahinga na po ako"
Simula nung araw na makita nila ang Mama ni Joey ay napaka bigat na ng pakiramdam ni Ben. Nanakit na ang likod niya na para bang may kung anong nakadagan sa kanya palagi. Ayaw niya naman sabihin sa magulang niya yun dahil panigurado ay madadamay lang sila sa krimen na ginawa niya. Iniisip ni Ben kong makakamove-on pa ba siya sa trauma na nangyari ng gabing yun. Gusto niyang makalimot pero lage niya yun nararamdaman. Parang tumatagos sa kanyang kaluluwa ang bawat sigaw at pagmamakaawa ni Joey.
** Beep **
-Tol si Ivan to!! Please mag usap tayo
-Wala na dapat tayo pag usapan pa
-Nakikita ko siya tol!! Nandito siya!! Please tulungan mo ako
Kinabahan naman si Ben sa sinabi ni Ivan pero hindi na lang niya pinansin ang text ng dating kaibigan dahil sa pagod na talaga ito. Bumigat ang katawan ni Ben pero hindi naman siya tumataba o lumalaki man lang. Kahit ang pag akyat sa hagdan ay malaking pahirap na sa kanya sa hindi niya mapaliwanag na dahilan. Patagilid na din ito kung matulog dahil hindi siya makahinga sa bigat ng kanyang dibdib. Parang may nakatagan sa kanyang mabigat na bagay.
"Good morning nurse magpapacheck lang sana ako"
"Sige maupo ka muna"
"Height at weight na muna tayo ha"
"Sige po"
Pumunta na si Ben sa clinic ng eskwelahan dahil gusto niya malaman kung ano ba ang nangyayari sa kanya. Normal lang naman daw ang tibok ng puso ni Ben pati ang blood pressure nito. Walang nakikitang problema ang Nurse sa kanya pero halata sa mukha ni Ben na pagod na pagod ito. Nasa 6 ft ang height niya pero agad naman napatigil si Nurse Joy ng may mali daw sa kilo nito. Pinapunta niya ito sa isa pang weighting scale at ganun pa din ang reaction ni Nurse Joy. Hindi alam ni Ben kung bakit ganun na lang ang pagkabigla ni Nurse Joy kaya tinanong na niya ito.
"May problema ba?"
"Ilan kilo mo nung nakaraan Ben?"
"72 po"
"Sigurado ka ba Ben?
"Opo Nurse Joy regular ako nagpapamedical. May problema po ba?"
Pinayuko ng nurse si Ben at napaatras ito dahil sa numero na nakita niya sa timpangan ay umabot nang 137 kg na kinabigla niya talaga. May sinulat si Nurse Joy sa papel at magpafollow-up check-up daw ako sa private clinic para masuri pa ang kalagayin nito. Balisang lumabas si Ben sa clinic at diretso sa office ng dean nila para magpaalam na liliban muna siya sa klase at practice. Pumayag naman ito agad dahil sa ninong niya ang may ari ng eskwelahan nito.
** Beep **
-Kala ko guni-guni ko lang lahat pero totoo siya!! Nandito siya tol!! Lage niya tayong minamasdan sa dilim. Nag-aantay lang siya ng pagkakataon na saktan niya tayo. Please kung mahalaga pa ako sayo magkita tayo sa dati nating tambayan. Tulungan mo ako tol. Natatakot ako sa kanya.
Kinilabutan na si Ben sa sinasabi ni Ivan dahil parang may kung ano na naman siyang nararamdaman pero hindi niya ito maintindihan. Mas bumigat pa ang pakiramdam niya kaya agad na siya pumunta sa kung saan ang lokasyon ng kaibigan. Kailangan niya makita si Ivan kailangan niyang sabihin ang abnormal na nangyayari din sa kanya. Baka ang kaibigan lang niya ang makakasagot sa kung ano ba talaga ng nangyayari sa kanila ngayon.
- END OF CHAPTER -
#readrespectlove
