Bölüm bir gerçekler nelerdir?
Ayasa
Ben Ayasa Eslin Doğan yada artik soyadım her ne ise 24 yaşında bur kadınım tek başıma İzmir'de yaşıyorum daha dogrusu annem beni arayana kadar öyleydi bu durum. Doğduğum zaman karışmış olduğum tarzi birseyler söyleyip acilen İstanbul'a gelmem gerektiğini söyleyip suratıma kapattı telefonu.
İstanbul'a gitmek için bir çanta hazirlamaya basladim sadece 2-3 gun kalacağım icin çokta bisey almak istemedim yanıma. Seneler sonra İstanbul'a gitmek benim icin her ne kadar zor olsa da bir o kadar da mutlu ediyordu çünkü her ne kadar ailem olmadıklarını söyleseler de onları özlemiştim.
Yeğenimi ve en çokta abimi görecek olmak mutlu ediyordu beni ne kadar telefon ile görüşsekte yetmiyordu bu görüşmeler bize.
Çanta hazırlama işim bitince üstüme bir tayt ve kısa kollu tişört geçirdikten sonra bir hırka alip eşyalarımı alip evden çıktım kapıyı kilitleyip arabama binmek icin otoparka indim evet araba ile gidicektim İstanbul'a.
Arabaya bindikten sonra Bluetooth'a kulaklığımın birini kulağıma taktım ve yola odaklandım. 2 saatin sonunda açıktığım için bir petrolde durdum ve atıştırmalık birşeyler alıp yedikten ve ihtiyaçlarımı hallettikten sonra yola geri çıktım. 3 saatin sonunda İstanbul'a gelmiştim yarım saat daha yola devam ettikten sonra siteye gelmiştim. Siteye girip otoparka arabayı park ettikten sonra asansöre binip kata bastım. Kata geldikten sonra zile basıp annemin kapıyı açmasını bekledim. Annem kapiyi açtıktan sonra bir birimize sıkı sıkıya sarıldık. " Annem cok ozledim seni" dedim. "Bende seni özlemişim güzel bebeğim" dedi.
Arkadan babam gelip" Ne yapıyorsunuz kapıda içeri girsenize benim güzelim yeni geldi yorulmuştur o" diyip çekti beni annemin kollarından. Kendi sarılıp sarmaladı beni " Oy benim güzel kızım" diye sevdi. " Güzelin miyim gerçekten babişim" diye sordum bende gülerek " Güzelimsin tabi hatta güzellerimsiniz" diyip annemi de aldi oteki tarafına. Sonra bu güzel sarılmayı annem bozup " Gidip elini yüzünü yıka sonra da gel yemeğimizi yiyelim" dedi.
"Tamam annişim" diyip elimi yüzümü yıkamaya gitmeden once odama herşeyi bırakıp odamın karşısında ki banyoya girdim.
Yemeğe oturunca annemlere dönüp " Abier ne zaman gelirler çok ozledim onları" dedim.
"Bir kaç saate gelirler güzel kızım geldigini daha yeni haber verdik gelsinler bu karışma işini de konuşalım" diyip sustu "Tamam baba ama bu karışma işi ne anlatır mısınız lütfen bana" dedim.
"Abimler gelsin hep birlikte konuşalım guzelim tamam mı simdi yemek yiyelim sonra da çay eşliğinde herşeyi konuşuruz" dedi. "Tamam baba olur" dedim ve yemeğime döndüm. Ama bir yandan da bu karışma işini çok merak ediyordum. İnşallah öyle birşey olmamıştır.
Abimler geldikten sonra ben biraz yeğenim ile oynarken yengem de annemle mutfaktaydı annem çayları doldururken yengemde yaptığı tatlıyı dilimleyip tabaklara koyuyordu. Caylar ve tatlılar geldikten sonra babam konuya girdi "Bir mevzu var hepiniz biliyorsunuz biraz biraz bildiğiniz gibi Ayasa doğumda karışmış yani öyle diyorlar ne kadar doğru ne kadar yalan bilmiyorum ama kızımı kimseye vermeye niyetim yok. Dun sabah beni aradılar hastaneden Ayasa'nın karıştığını yada karışmış olabileceğini söylediler. Ama bu umrumda değil ne olursa olsun Ayasa venim kızım sizinde kardeşiniz-" dedi ki abim sözünü kesti "Tabiki de Ayasa bizim kardeşimiz bunu kimse hiç birşey değiştiremez baba" dedi "Tabi ki de değiştiremez oğlum o bizim göz bebeğimiz o bizim küçük kızımız hala kims değiştiremez bunu merak etme ayrıca kızımı kimseye vermek gibi bir planım yok" dedi ve bitirdi tüm olayı.
