H&J Creations: Predicament in Eul’s Adolescence

Author’s Note

Ang kuwentong ito ay tumatalakay sa mga pagsubok at karanasan sa yugto ng pagbibinata ng pangunahing tauhang si Eul. Bagama’t may ilang sensitibong tagpo, higit na binibigyang-diin ng kwento kung paano niya hinaharap at inuunawa ang bawat hamon sa kanyang pagbibinata.

Kung ang hinahanap mo ay isang kuwentong umiikot lamang sa init at kalibugan, hindi ito ang akmang babasahin para sa iyo—mangyaring huwag ipagpatuloy ang pagbabasa.

Ang mga larawang nakapaloob sa nobelang ito ay nilikha gamit ang mga algorithm ng artificial intelligence (AI) at inilaan lamang bilang ilustrasyon sa loob ng konteksto ng kuwento.

Ang karakter na inilalarawan ay bunga ng aking imahinasyon; ang anumang pagkakahawig sa mga totoong tao—buhay man o yumao—mga pangalan, o mga aktwal na pangyayari ay pawang nagkataon lamang. Ang mga larawang nilikha ng AI ay hindi sumasalamin sa anumang personal na pananaw o intensyon, maliban sa layunin nitong pagyamanin ang kwento.

Tulad ng isang dagat, ang buhay ni Eul ay maalon, malalim, at minsan ay mapanganib, ngunit puno ng mga lihim.

Katulad ng dagat, ang kanyang pagbibinata ay isang serye ng mga alon ng pagsubok na minsan ay banayad, ngunit madalas ay malalakas at nakakapagod.

Ang bawat alon ay sumasalamin sa mga hamon sa kanyang buhay—mga problema sa pamilya, relasyon sa mga tao, sa paaralan at sa kanyang sarili.

Tulad ng dagat na nagbabago ang anyo depende sa panahon, babaguhin rin ng pagbibinata ang buong buhay at pagkatao ni Eul, walang katiyakan kung sa mabuting landas o sa kapahamakan.

PANIMULA

“Ano? Nganga!” Sigaw ni Eul, matalim ang boses at puno ng paninindak.

Nakaluhod sa kanyang harapan ang isang estudyante—umiiyak, halos hindi na makahinga sa takot.

Nanginginig ang katawan nito, habang marahang ibinubuka ang bibig na may basag sa ibabang labi. Duguan pa ang gilid niyon, sariwa pa ang marka ng pananakit na ipinadama sa kanya.

Hindi pa man tuluyang nakababawi ang kawawang estudyante mula sa suntok na tumama sa kanyang tagiliran, muli na naman siyang nakaharap sa bangungot sa presensya ni Eul.

Kahapon lamang sila unang nagtagpo. Isang sandaling hindi dapat pinansin—isang maling lingon sa maling oras—ang naging dahilan ng lahat.

Sa loob ng banyo ng paaralan, habang umiihi si Eul, napalingon ang estudyante sa urinal na kanyang iniihian. Isang iglap—walang malisya, walang intensyon.

Ngunit para kay Eul, sapat na iyon upang magliyab ang kanyang galit. Pakiramdam niya'y binobosohan siya niyo.

Hindi siya nag-atubiling suntukin ang estudyante sa oras na iyon. At hindi pa siya nakuntento.

Hinubaran niya ito.

Ikinulong sa isang cubicle.

Kinuha ang lahat ng gamit—maging ang kasuotan—at itinapon sa basurahan sa labas ng banyo, na parang wala itong dignidad.

Hindi niya batid kung paano na nakalabas ang estudyante sa naturang cubicle matapos niya itong iwanan doon ng hubo't-hubad.

Subalit ngayon, muli niya itong nakasalubong—muli silang nagkita, kaya't ang kahapong galit ay muling bumalik.

Pinagmamasdan niya ang estudyante.

Ang mga mata nito, nangingilid sa luha, habang nakatingala sa kanya—nagmamakaawa, nagsusumamo, humihingi ng awa na alam niyang hindi niya ipagkakaloob rito.

Ang labi nitong maputla, may bakas ng dugo, ay bahagyang nanginginig.

Nakatayo si Eul sa kanyang harapan, bahagyang nakayuko, halos magtapat ang kanilang mga mukha.

Nakapamulsa ang kanan niyang kamay sa bulsa ng berde niyang seda, habang ang kaliwa ay nakasandal sa pader ng lumang gusali.

“Sabi ko, nganga…” Mahinahon niyang ulit—ngunit mas may diin. Ang kanyang tinig ay malamig, ngunit may bigat na tila hindi pwedeng tanggihan.

May bahagyang ngisi sa kanyang labi.

Sa kanyang bibig, patuloy niyang nginunguya ang isang piraso ng mansanas—kinuha niya lamang iyon mula sa bag ng estudyante.

Kanina pa niya ito pinapaikot-ikot sa kanyang dila, pinapalambot, tila sinasadyang ubusin ang lasa.

Hindi niya ito nilulunok.

Iniipon niya ang sapal.

“Ibubuka mo ’yang bibig mo… o sisikmuraan kita?” Banta niya, puno ng yabang at pananakot.

Walang nagawa ang estudyante.

Kahit pa nanginginig ang kanyang panga, dahan-dahan niyang ibinuka ang kanyang bibig, kahit pa nanginginig ang kanyang panga, sapagkat ang takot ay mas matindi kaysa sa pandidiri.

Lumapit si Eul.

Iniyuko ang ulo.

Inilapit ang ngumunguyang bibig.

Hanggang sa halos magdikit ang kanilang mga mukha at labi.

Ngumisi siya.

Ibinuka ang kanyang bibig—marahan, sinasadya ang bawat galaw.

Walang pag-aalinlangan—idinura ang lusaw na mansanas, halo sa kanyang laway, diretso sa nakabukang bibig ng estudyante.

Tumulo pa ang ilan sa gilid ng labi nito.

“Ngayon… nguyain mo ’yan” Utos niya, nakangisi. “Hangga’t hindi ko sinasabi, hindi mo ’yan lulunukin.”

Huminto siya sandali, saka lalo pang lumapad ang kanyang ngisi.

“Subukan mong lunukin nang wala akong permiso… titiyakin kong isusuka mo ’yan—sa pamamagitan ng paninikmura ko.”

Hindi maipaliwanag ng estudyante ang lasa. Wala na itong anyo—wala nang tamis ng mansanas. Ang natira na lamang ay ang lagkit ng laway ni Eul, ang pandidiri, at ang kahihiyan na bumabalot sa kanyang pagkatao.

Ngunit kahit ganoon, pinilit niyang ngumuya.

Wala siyang pagpipilian. Dahil sa kanyang harapan ay naghihintay ang isang mas masalimuot na parusa kung hindi siya susunod.

Pinatagal ni Eul ang sandali.

Ilang minutong tila naging oras ang haba.

Pinanood niya ang bawat pagnguya—ang bawat panginginig—ang bawat panlulumo ng estudyante.

Hanggang sa ilang sandali—

“Lunukin mo...” Utos niya rito.

Sa takot, ginawa nga ng estudyante ang kanyang utos.

Kita niya kung paano ito mapapikit sa pandidiri habang nilulunok ang naturang sapal.

“Ano? Masarap ba?” Natatawang sambit ni Eul, puno ng pang-uuyam. “Dapat nga magpasalamat ka pa sa’kin… natikman mo ang laway ko.”

Tumalikod siya, nakangisi—tila ba may natamong tagumpay.

Para sa kanya, hindi ito kalupitan. Ito ay paghihiganti.

Ilang buwan pa lamang si Eul dito sa LSMI—isang pribadong paaralan na dapat sana’y tahanan ng kaalaman at paghubog ng pagkatao.

Ngunit sa maikling panahong iyon, nakapag-iwan na siya ng marka.

Hindi dahil sa talino.

Hindi dahil sa husay.

Kundi dahil sa kanyang kalupitan sa mga bading na estudyanteng kanyang nakikilala.

Sa bawat hakbang niya sa pasilyo, tila humihinto ang mundo ng ilang estudyante—lalo na ang mga pinupuntirya niya. Ang mga tinuturing niyang mahina. Ang mga kinukutya niya dahil sa kanilang kasarian.

Kaya naman ang mga bading na estudyante ay nagiging tahimik sa kanyang harapan, pilit na itinatago ang kanilang tunay na sarili upang maka iwas sa kanyang pang-aapi.

-

“Pare, saan ka galing? Kanina ka pa namin hinihintay” Bungad ni Haron nang makasalubong nila si Eul, bahagyang hinihingal, habang papalapit. Nasa tabi niya si Harvey na kanilang tropa.

Bahagyang napahinto si Eul. Saglit siyang napalingon sa likuran, parang tinitiyak na walang sumunod—walang nakakita sa kanyang huling ginawa.

“Ah… nag-yosi lang ako sa likod ng gym” Kaswal niyang sagot, sabay kibit-balikat.

Walang bakas sa mukha niya ang anumang nangyari. Ngunit sa likod ng kanyang isip, sariwa pa ang eksena.

Ang panginginig.

Ang pagsusumamo.

Ang kahihiyang tinamo ng binuli niyang estudyante.

Napangiwi siya—hindi sa konsensya, kundi sa alaala ng aliw na nakuha niya rito.

“Bakit hindi ka na lang sumabay sa amin?” Wika ni Haron, bahagyang may pagtataka sa boses. “Nag-yosi rin kami ni Harvey sa banyo sa fourth floor”

“Hindi ko kasi kayo makita kanina” Tipid na sagot naman ni Eul.

“Oh siya, tara na—late na tayo sa PE” Aya ni Harvey, sabay tulak sa pader at tumuwid ng tayo.

“Teka, pare… PE natin ngayon ah? Hindi ka ba magpapalit?” Kunot-noong tanong ni Haron habang sinusulyapan ang suot ni Eul. Pansin niyang hindi akma ang suot nitong uniporme para sa kanilang klase.

Napatingin din si Harvey. “Oo nga, par. Uniform pa rin suot mo.”

Nakasuot si Eul ng karaniwang pantalon ng uniporme, tinernuhan ng simpleng puting T-shirt na may logo ng kanilang eskwelahan sa dibdib . Rubber shoes lang ang nagbigay ng bahagyang anyong pang-PE sa kanya—pero kulang pa rin.

“Baka masita ka ni Sir Red” Dagdag ni Harvey, bahagyang napapailing. “Alam mo namang istrikto ’yon pagdating sa uniform.”

Saglit na natahimik si Eul. Huminto siya sa paglalakad, saka marahang itinaas ang tingin sa dalawa

Napangisi siya.

“Hayaan mo ’yung baklang ’yon” Kampante niyang sagot, may halong pagmamataas sa tinig. “Wala akong pakialam do’n.”

Napatawa pa siya, tila ba biro lang ang lahat.

Napailing na lamang sina Haron at Harvey, saka napangisi—parang nasanay na sa ganitong asal ni Eul.

Limang buwan na silang magkakaklase. Limang buwan na rin nila itong nakakasama bilang tropa.

Si Haron at Harvey, matagal nang magkaibigan—mula pa noong junior high school ay magkasama na sila. Sanay na sa ugali ng isa’t isa, sanay na sa biruan, sa kulitan, sa pagiging magaan ng samahan.

Si Eul naman—isang transferee.

Ngayon lang nila ito naging kaklase, ngayong Grade 11.

Sa katunayan ay ikinatuwa nila ang pagdating nito.

Sa dami ng estudyante sa kanilang klase, kakaunti lamang ang lalaki—at karamihan pa’y mga bading, o kaya naman, mga nerd na hindi nila ka-vibe. Kaya nang dumating si Eul, tila may nabuo agad na puwang na matagal nilang hinahanap.

Isang bagong tropa.

Isang dagdag sa samahan.

Ngunit habang tumatagal—

Unti-unti rin nilang nakilala ang tunay na ugali nito.

Hindi lingid sa kanila ang kayabangan ni Eul. Lalo na ang madalas nitong pambubuli—partikular sa mga estudyanteng pinupuntirya niya dahil sa kanilang kasarian.

Ilang beses na nila itong sinita.

Ilang beses na nila itong pinagsabihan.

Dahil alam nila—karamihan sa mga nag-aaral ditoI ay mula sa mga pamilyang may kaya.

May impluwensya.

May kakayahang gumanti—hindi sa paraan ni Eul, kundi sa paraang mas delikado.

Ngunit sa kabila ng lahat ng babala, hindi nakikinig si Eul sa kanila.

Sa harap nila, tumatawa lang ito. Ipinagkikibit-balikat ang lahat.

Patuloy sa pangbubully, na tila ba isa itong larong siya lamang ang nananalo.

“Tara na… late na tayo” Aya ni Haron, sabay kibit ng ulo patungo sa direksyon ng gym.

Sabay-sabay silang naglakad sa kahabaan ng pasilyo habang nagkukwentuhan at nagtatawanan.

Unti-unting napuno ng ingay ang paligid—mga yabag ng sapatos sa sahig, halakhakan ng ibang estudyante, at sigawan mula sa malayo.

Habang papalapit sila sa gymnasium, lalong lumalakas ang ingay—tila isang alon ng enerhiya na sumasalubong sa kanila.

Pagdating nila sa loob ng gymnasium, agad nilang napansin na nakaayos na ang kanilang mga kaklase sa isang bahagi ng mga upuan. Ang iba’y nakaupo na, ang ilan nama’y nakatayo, tila naghihintay sa susunod na utos ng guro.

Sa unahan, nakatayo ang kanilang guro sa PE.

Si Sir Alfred.

Mas kilala sa tawag na Sir Red.

Matangkad ito—humigit-kumulang 5’11 ang taas—at kapansin-pansin ang maayos at alagang pangangatawan, bunga ng pagiging aktibo nito sa volleyball lalo pa't coach ito ng naturang sport sa unibersidad.

Malinis tingnan, maayos manamit, at may natural na tindig ng disiplina.

May bahagyang morenong kutis si Sir Red, at sa bawat galaw ay mapapansin ang pagiging malambot—isang kilos na hindi lingid sa kaalaman ng marami na bahagi ng kanyang personalidad.

Gayunpaman, dala ng kanyang propesyon, kapansin-pansin ang pagiging mahinahon, kontrolado, at propesyonal sa kanyang kilos at pananalita.

Napalingon si Sir Red nang mapansin ang tatlong estudyanteng patakbong papalapit sa kanilang pwesto.

Saglit siyang tumahimik.

Pinagmasdan sila.

“Late na naman kayo?” Malamig ngunit may diin na sita ni Sir Red, agad na sumalubong sa tatlo.

Napahinto sina Haron, Harvey, at Eul sa kanilang kinatatayuan. Bahagyang hinihingal pa.

Hindi agad nagsalita ang guro.

Tinitigan muna sila.

Isa-isa.

“Kailan kaya darating ang araw na mauunahan n’yo ako sa sarili n’yong klase?” Dugtong niya, bahagyang tumikhim. “Isang beses sa isang linggo na nga lang ang PE n’yo—tuwing Biyernes—late pa rin kayo?”

Tahimik ang tatlo.

Walang sumagot.

Tanging ang ingay ng gym ang pumuno sa pagitan nila—mga bulungan, mahinang tawanan, at yabag ng ibang estudyante. Ngunit sa mismong sandaling iyon, tila huminto ang mundo sa maliit na espasyong kinatatayuan nila.

At doon—

Napansin ni Sir Red.

Dahan-dahang bumaba ang tingin niya sa suot ni Eul.

Hindi ito naka-PE uniform.

Sa halip, suot nito ang berdeng sedang pantalon, tinernuhan ng puting T-shirt na may logo ng eskwelahan sa kanang dibdib. Lumang rubber shoes ang nasa paa, habang nakasabit pa ang kanyang ID at hawak ang bag—tila ba hindi man lang nagbalak magpalit.

Bahagyang kumunot ang noo ng guro.

Hindi siya agad nagsalita.

Ngunit ang titig niya—mas mabigat pa kaysa anumang salita.

“Ikaw, Mr. Esparza… ano itong pinasukan mong klase?” Diretsong tanong ni Sir Red—walang bahid ng biro, walang paligoy-ligoy.

Napatigil si Eul.

Biglang nanuyo ang kanyang lalamunan.

Hindi siya agad nakasagot.

Sa unang pagkakataon, tila may bigat ang hangin sa paligid niya—hindi dahil sa galit, kundi sa mga matang nakatingin sa kanya, hindi lamang mula sa guro, kundi maging sa sarili niyang klase, maging mula sa katabing section.

Lahat ay tila naghihintay sa kanyang sasabihin.

“Tinatanong kita...” Ulit ni Sir Red, mas tumigas ang tinig. “Ano itong pinasukan mong klase?”

“P-PE po…” Halos mabulol na sagot ni Eul, pilit itinatago ang kaba sa boses.

“Exactly...”

Isang salitang bumagsak na parang hatol.

“At nakikita mo naman siguro—” Bahagyang iniikot ni Sir Red ang tingin sa paligid “—na naka-PE uniform ang lahat ng kaklase mo. Tama?”

Hindi na kinailangang sumagot pa ni Eul.

Napatingin siya sa paligid.

Isa-isa niyang nasilayan ang mga kaklase—lahat naka-PE uniform. Lahat nakatingin sa kanya.

May ilan na nagbubulungan.

May ilan na napapangiti.

At may ilan na tahimik lamang.

Maging ang kabilang klase, na kasalukuyan ding nasa sariling PE class, ay napalingon na rin.

Ang ingay ng gym ay tila humupa sa kanyang pandinig, napalitan ng mahinang ugong ng kahihiyan.

Ramdam niya ang init sa kanyang mukha.

“S-sorry po, Sir…” Mahinang paumanhin niya, pilit kinakalma ang sarili.

Ngunit sa loob—kumukulo ang kanyang dugo sa nararanasang kahihiyan.

Pinipigilan niya ang sarili.

Pinipigilan ang galit na gustong kumawala.

Pinipigilan ang impulsong gustong sumagot, gustong lumaban

“May physical activity tayo ngayon, Mr. Esparza,” Madiing wika ni Sir Red. “At hindi ka maaaring sumali kung hindi ka naka-PE uniform—o kahit jogging pants man lang.”

“Sir, wala po kasi akong dalang PE uniform… nalimutan ko pong malabhan. Marumi po,” Palusot ni Eul, pilit pinapakalma ang boses kahit halata ang bahagyang pagkairita sa tono.

Sa totoo lang, sinadya niyang hindi magsuot.

Naiirita siya.

Nabababaduyan.

Para sa kanya, hindi bagay sa kanya ang ganoong kasuotan.

“Kung gano’n,” Mahinahong sagot ni Sir Red, ngunit may bigat ang bawat salita. “Hindi ka pwedeng sumali sa practicum ngayon kung hindi ka naka-PE uniform.”

Diretso.

Walang emosyon.

Walang palugit.

“Pero Sir—” Mabilis na sagot ni Eul, bahagyang tumaas ang boses, “Wala nga po akong dala. Malayo pa po inuuwian ko.”

Ngayon, hindi na niya maitago ang iritasyon.

May halong pagkapabalang na sa kanyang pananalita.

“Ahm… Aika, please lead your class. Simulan n’yo na ang practicum” Utos ni Sir Red, hindi inaalis ang tingin kay Eul. “I’ll just speak with Mr. Esparza.”

“Okay po, Sir,” Agad na tugon ni Aika.

Bilang presidente ng klase, mabilis siyang kumilos—tinawag ang atensyon ng mga kaklase, inayos ang linya, at sinimulan ang mga paunang galaw para sa practicum. Unti-unting napunta sa kanila ang pokus ng karamihan, bagama’t may ilan pa ring pasulyap-sulyap sa direksyon nina Sir Red at Eul.

“Halika nga” Mahinahong sabi ni Sir Red.

Hindi na siya naghintay ng sagot.

Tumalikod siya at naglakad patungo sa isang sulok ng gym—malapit sa exit door, kung saan bahagyang humihina ang ingay at hindi sila gaanong mapapansin.

Alam niyang kailangan niyang kausapin si Eul nang masinsinan nang hindi nakakaistorbo sa iba.

Sumunod si Eul, mabigat ang mga hakbang, halatang nababanas.

Nakapamulsa ang mga kamay, bahagyang nakakunot ang noo, at pilit kinokontrol ang sariling emosyon.

Sa bawat hakbang palayo sa gitna ng gym, unti-unting napapalitan ang ingay ng paligid ng isang mabigat na katahimikan.

Hanggang sa makarating sila sa sulok.

Huminto si Sir Red.

Dahan-dahan siyang humarap kay Eul.

At sa pagitan nilang dalawa—

Wala nang ibang makakarinig.

"Eul, hindi ba at una pa lamang ay malinaw na sa batas ko sa klase na No PE uniform, No practicum?, naka saad din yan sa student handbook niyo" Giit ni Sir Red sa binatilyo.

Napa-iling naman si Eul na halata nang nababanas.

"Pero Sir, marumi nga po yung PE uniform ko, wala po talaga akong ibang masuot" Muli niyang pilit na paliwanag.

"In 1 week hindi ka nakapaglaba?" Hindi makapaniwalang wika naman ni Sir Red, tila pinasusungalingan ang dahilan ni Eul, kaya naman tila lalong nairita si Eul dahil tila ayaw siyang paniwalaan ng guro.

"Sir, hindi ko po kasi naipasama sa labahan yung PE uniform ko nung pina laundry yung mga labahan ko kaya hindi po nalabhan" Pagdadahilan muli niya.

"Sir, baka pwede niyo na akong payagang mag practicum, komportable naman tong suot ko eh, makakagalaw naman ako ng maayos" Katwiran pa niya.

"No, sedang pantalon yan at uniporme mong yan" Wika naman ni Sir Red. Itinuro pa niya ang suot na pantalon ni Eul. "Tsaka anong komportable? Tignan mo nga at hapit na hapit sayo yan? Paano ka makakagalaw ng maayos diyan?"

"Isa pa, kapag may nangyari masama sayo, pag napilayan ka gawa ng sikip ng suot-suot mong pantalon na yan, sa tingin mo sinong mananagot? Ako din, kaya’t hindi kita papayagang mag practicum ngayon" Mariin niyang saad.

"Pero Sir, paano naman po ako? Paano kung hindi ako makapag practicum ngayon?" Nag aalalang wika naman ni Eul.

"Kasalanan mo, sukat kang hindi magsuot ng PE uniform" Bwelta naman ng guro.

"Sir, sige naman na, payagan mo na kong mag practicum, last na po talaga ngayon, pangako mag susuot na ko ng PE uniform next time" Pakiusap naman ni Eul.

Napa-iling si Sir Red.

"Ganyan na ganyan din sinabi mo last time" Wika niya. "Pinayagan na nga kitang mag practicum nung nakaraan, kahit hindi ka naka PE uniform, at nangako kang mag uuniform kana sa susunod, pero ngayon hindi ka nanaman naka suot ng PE uniform?"

"Alam mo bang nireport ako ng ibang PE teacher dito dahil nakita nilang pinayagan kitang mag-practicum nang hindi naka PE uniform?" Litanya pa niya. "Nagpaliwanag pa tuloy ako sa sa opisina, kaya’t hindi na kita papayagan pa ngayon dahil ayaw ko nang mareport muli at muling magpaliwanag"

Tila biglang napahiya si Eul, iyon kasi ang ipinangako niya nung nakaraan kay Sir Red nang hindi siya naka suot ng PE uniform nung nakaraan na nag practicum sila. Nakiusap siya noon sa guro na huling pagkakataon na iyon na hindi siya naka suot ng PE uniform kaya’t pinayagan siya nito.

"Pero paano po kung gayon? Paano ang practicum ko? Paano ang grade ko?" Nag aalalang wika ni Eul.

Hindi kaagad nakapagsalita si Sir Red, halatang nag-isip muna ng sasabihin.

"Kung gusto mo, sabay ka sa ibang klase ko, may klase ako mamayang tanghali, pwede kang sumabay na mag practicum sa kanila, ikaw na bahala saan ka kukuha ng PE uniform mo mamaya" Mungkahi niya.

"Po? Pero wala po akong kakilala doon" Angal naman ni Eul. Bakas ang pagkabigla sa kanya sa mungkahi ng guro.

"Anong gusto mo? Mag practicum ka at sasabay sa ibang section? o babagsak ka sa practicum na ito?" Sambit naman ng guro.

Nag-alala si Eul sa sinambit ng guro. Wala siyang kakilala sa ibang mga section lalo na at transferee siya sa eskwelahang ito. At lalong nahihiya siya sapagkat sayaw pa man din ang practicum nila ngayon—nahihiya siyang makisabay sa ibang section at sumayaw doon dahil baka pagtawanan pa siya lalo pa't kay tigas pa man din niyang sumayaw.

Subalit nangangamba naman siya dahil babagsak siya sa practicum na ito kung hindi niya ito magagawa, at hindi siya pwedeng bumagsak sa kahit anong asignatura sapagkat iskolar lamang siya rito—low income family scholar kaya’t nakakapag aral siya sa pribadong eskwelahang tulad nito.

Napakamot siya sa ulo, tila hindi malaman ang gagawin, at halata sa kanyang mukha ang pagiging problemado.

"Sir, wala na po bang ibang paraan?" Muling tanong niya sa guro. "Nakakahiya po talaga, sayaw po yung practicum at nakakahiya po kung sasayaw ako kasama ang ibang section"

Kita ni Sir Red ang pag-aalangan sa mukha ni Eul.

Saglit siyang napa-isip.

Niintindihan niya na nahihiya sito dahil isang sayaw nga naman ang practicum nila ngayon at alam niyang nahihiya itong sumayaw kasama ang ibang section, subalit wala naman din siyang magawa dahil hindi niya talaga ito mapapayagang sumayaw ngayon sa ganitong kasuotan.

Ilang sgalit, tila may naisip siyang paraan, hindi lamang upang mapayagan si Eul na makapag-practicum, kundi mabigyan pa ng isang espesyal na practicum.

Sa katunayan ay lihim siyang may pag tingin rito. Hindi niya maiwasang magnasa rito sa kabila ng may pagka-mayabang at pagka-maangas itong umasta, bagkus, ang kayabangang iyon ni Eul ay ang naggtutulak pa sa kanyang mga pananabik rito na higit na magliyab.

Gayon man, batid niyang bawal ang kanyang nararamdamang pagnanasa sa binatilyo gawa nang bukod sa estudyante niya ito ay malinaw na menor de edad pa ito.

Kaya naman magmula nang maging estudyante niya ito ay wala siyang magawa kundi palihim itong pagnasaan, subalit ngayon ay bigla siyang naka-isip nang isang paraan upang maisagawa niya ang matagal na niyang mithiin, iyon ay ang matikman ang maangas subalit gwapong estudyante, lalo pa't kasalukuyang may malakas siyang pinanghahawakan laban rito.

"Sige, ganito nalang" Wika niya rito. "May extrang PE uniform doon sa faculty office ko, hindi yun na-claim nung isa kong estudyante na maagang nagdrop, kaya’t maari ko iyong ipahiram sayo"

Tila nabuhayan naman bigla si Eul sa sinambit ng guro.

"Ipahihiram niyo po sakin, Sir?" Hindi makapaniwalang wika ni Eul. Tila biglang nabuhayan ang kanyang boses.

"Oo, eh ano pa ba?" Pakunwaring pagtataray pa ni Sir Red. "Kesa naman sa hindi ka makapag practicum diyan"

"Tara at sumama ka sa faculty office ko nang makapag bihis ka" Sambit ng guro, may awtoridad sa tinig.

Subalit sa likod ng matigas na salitang iyon ay ang lihim na ngising sumisilay sa isang sikretong layunin.

Gawa nang walang kamalayan sa tunay nalayunin ng guro ay wala namang pag-aatubiling sumama si Eul.

Dumeretso sila sa faculty office ni Sir Red na nakatindig lamang sa isang lumang gusali sa likuran ng gymnasium.

Sinundan lamang niya ito hangang makapasok sila sa faculty office.

Pansin ni Eul na maliit lamang ang faculty office ng guro, luma at medyo tago pa ang pwesto.

Maraming mga kagamitan rito tulad ng mga paper records at iba't-ibang mga trupeyo na napanalunan marahil mula sa mga school sport events.

"Isara mo yang pinto" Malumanay na utos ni Sir Red kay Eul sabay buklat ng isang aparador kung saan niya hinalungkat ang ipinahihiram na uniporme sa binatilyo.

Hindi naiwasang mabigla ni Eul sa utos ng guro, hindi niya maiwasang magtaka kung bakit pa niya kinakailangang isara ang pinto gayong pahihiramin lamang naman siya ng PE uniform.

Gayon man, napansin niiya na airconditioned ang silid, kaya naisip na kaya marahil pinasasara ng guro ang pinto upang hindi lumabas ang lamig.

Ilang sandaling paghalungkat ay nailabas na rin ni Sir Red ang isang pares ng PE uniform.

"Oh, isuot mo ito" Wika ni Sir Red kay Eul.

Inabot ni Eul ang naturang mga uniporme. Isang pares iyon ng berdeng jogging pants at puting PE T-Shirt.

"Sir, may banyo po ba kayo dito na maaari kong pagbihisan?" Tanong ni Eul sabay linga sa paligid.

"Ah, eh...walang banyo dito" Wika naman Sir Red.

"Dito ka na magbihis, tayo lang naman dalawa rito" Mungkahi niya.

Hindi maiwasnag mag-alangan ni Eul.

Hindi siya sanay na magbihis sa harapan ng ibang tao, lalo na sa harapan ng isang guro na batid niyang bading.

Ngunit hindi lang iyon. Nag-alala siya sapagkat alam niyang wala siyang dobleng salwal. Ggawa ng sikip ng kanyang pagtalon ay tanging brief na lamang nag naipandodoble niya rito.

Gayon pa man, batid niya na wala siyang mapagpipilian.

Pilit niyang kinalma ang sarili. Inisip na lamang na kailangan niyang gawin ito upang makasabay na at makahabol sa kanyang mga kaklase na nagpapracticum na ngayon, at nang hindi na siya sumabay pa sa practicum ng ibang klase.

Bumuntong-hininga siya.

Kahit nag-aalngan, sinimulan niyang ibinaba ang kanyang bag sa isang upuan sa harapan ng mesa ng guro, tsaka hinubad na rin ang nakasabit na ID sa kanyang leeg.

Kasunod nito ay sinimulan niyang hubarin ang suot niyang puting tshirt, dahilan upang tumambad ang may kanipisan niyang katawan sa harapan ng bading na guro.

Hindi maiwasang mapasulyap ni Sir Red sa nagbibihis na estudyante, at sa parehong pagkakataon ay mapangisi.

Pansin niya ang kanipisan ng katawan ni Eul, tanda ng pagkabata nito, habang pansin-pansin rin ang bahagyang kaputian at kinis ng katawan nito.

Sa bawat pagtaas ng mga braso ni Eul sa paghubad niya ng damit ay hindi maiwasan ni Sir Red na masilip ang halos iilang hibla pa lamang ng buhok sa kili-kili nito, bagay na di maiwasang lalong makapagpatakam sa kanya. Sadyang kakaiba ang hatak sa kanya ng mga binatilyong nasa ganito ang edad—mga nagbibinata pa lamang. Katawang hindi pa ganap na nahuhubog, subalit nasa proseso na.

Sa kabila ng pagka-abala sa pagbibihis, hindi nakaligtas kay Eul ang mga pagsulyap at pasiimpleng pagngisi ng guro, bagay na naghatid ng kakaibang pagka-ilang sa kanya.

Di niya maiwasang mailang. Batid niya ang mga titig at ngising iyon ng bading na guro, alam niyang dulot iyon ng nasisilayan nitong unti-unting pagkalantad ng kanyang katawan sa harapan nito.

Ngayon lamang rin niya napagtanto na mukhang naisahan siya nito. Na kaya marahil siya nito sinita sa kanyang kasuotan ay dahil plano talaga nito na ilagay siya sa ganitong sitwasyon—ang pahiramin siya ng uniporme at dito sa opisina nito siya utusang magbihis.

Gayon man, pansin man ang kakaibang tingin at pagngisi ng guro, pinilit na lamang niyang ipinagpatuloy ang paghuhubad. Batid niyang wala naman siyang mapagpipilian.

Patuloy na sumusulyap si Sir Red sa abalang paghuhubad ng gwapong estudyante sa kanyang harapan, at patuloy siyang natutuwa sa unti-unting pagkalantad ng mura nitong katawan.

Sa paghubad ng tshirt nito, kapansin-pansin rin ang paghalimuyak ng natural na samyo ng katawan nito na bahagyang amoy pawis na—isang uri ng samyo na tanging sa katawan lamang ng ganitong edad ma-aamoy.

Subalit lalo pa siyang nabighani sa amoy nang makitang simulan ni Eul na hubarin ang mga sapatos nito. Kung saan, kahit sapatos lamang ang hinubad, agad na kumalat sa paligid ang amoy kulob nitong paa, bagay na hindi na kaaya-aya ang samyo, subalit nakakabighani sa kanyang pang-amoy.

Kita pa niya ang mga puting medyas nito, bahagyang may karumihan na—bagay na di rin maiwasang makapagpatakam sa kanya. Sadyang may atraksyon siya hindi lamang sa katawan ng mga binatilyong tulad ni Eul, kundi maging sa samyo at halimuyak ng katawan ng mga ito, maging sa mga kasuotan ng mga ito tulad ng medyas at sapatos kung saan batid niyang nanuot ang pawis at samyo ng mga paa nito.

Nang mahubad na ni Eul ang kanyang mga sapatos ay hindi na siya naghubad pa ng medyas, bagkus ay sinimulan niyang tinanggal ang pagkakabutones ng kanyang pantalon, tsaka ibinaba ang zipper.

Saglit pa siyang nag-alangan. Gawa ng hindi kahandaan, ang lumang brief lamang niya ang kanyang suot na may butas pa.

Gayon man, kahit naiilang, batid naman niyang wala siyang mapagpipilian kundi maghubad.

Pilit niyang itinulak pababa ang kanyang pantalon, dahilan upang lumantad ang may kaputian niyang mga hita at mga binti at tanging ang lumang brief na suot ang matira sa kanyang katawan.

Hangga't maari ay binibilisan na niya ang kanyang mga kilos dahil hindi na siya komportable sa mga pagsulyap ng bading na guro.

Tumambad skay Sir Red ang halos hubad nang katawan ng binatilyo. Hindi niya maiwasang mabigla dahil agad lumantad ang brief nito na may kalumaan pa, hindi man lamang nagdoble ng salwal.

"Huh, mukhang proud ka sa karga-karga mo ha?" Ngisi niyang sita, hindi matanggal ang tingin sa nakalantad na katawan ng binatilyo. "At talagang hindi na uso sayo ang magdoble pa ng salwal? Hehe..."

Napalingon si Eul sa guro, at hindi niya maiwasang lalong mailang sa pagpansin nito sa hindi niya pagdodoble ng salwal.

"Ah, eh...masikip na po kasi tong pantalon ko..." Kanyang paliwanag. Di maiwasang lalong mailang sa siitwasyon. "Hindi na kakayanin kung dodoblehan ko pa po ng salwal"

Muling pinagamsdan ni Sir Red ang suot nitong brief, na kapansin-pansin ang pagkaluma. Sa katunayan ay may parte na nito na humihiiwalay ng tela sa garter, dahilan upang bahagyang sumilip ang maputing kutis doon at mangilan-ngilang hibla ng nakakubling buhok.

"Sabagay, kahit sino naman sigurong may ganyan kaputing kargada eh maigiging proud ipakita...hehe" Ngising wika pa ni Sir Red. Ngayon ay nagsisimulang mas maging sensitibo ang kanyang mga pagpansin.

Di maiwasang makaunot-noo ni Eul sa sinambit ng guro. Malinaw na may mga laman na ang mga salita nito.

Sinundan niya ang tinumtumbok ng tingin nito, nakita niyang nakatitig ang mga mata nito sa bahagi ng kanyang brief na bahagyang punit na kung saan humihiwalay na ang tela sa garter, bagay na nakapagpalitaw ng bahagya sa kanan niyang singit at mangilan-ngilang hibla ng bulbol.

"Sir, mukhang iba na po ang dating ng komento niyo sa katawan ko" Seryosong wika ni Eul. Hindi lingid sa kanyang nagsisimula nang maging bastos ang pananalita ng guro.

Subalit imbes na magtigil, isang nakalolokon ngisi lamang ang itinugon ni Sir Red.

"Ang dami po palang labasan, Eul ano? Hehe..." Ngising sambit niya, bagay na kita niyang lalong nakapagpakunot ng noo ni Eul sa pagkabigla't pagka-insulto.

"A-anong ibig mong sabihin?" Kunot-noong tanong ni Eul, halata ang pagkabigla sa kanyang eskpresyon.

Hindi na siya nakapagpatuloy sa pagbibihis at napirmeng nakalantad sa harapan ng guro habang suot lamang ng kanyang brief.

Kita niyanng ngumisi lamang si Sir Red, tsaka nagpatuloy sa pagsasalita.

"Iba na talaga ang mga kabataan ngayon, iba na ang libog sa katawan...hehehe..." Kita niyang pangisi-ngisi nitong sambit.

Sa puntong ito, hindi na niya napigilang mapikon. Malinaw na binabastos na siya ng guro sa mga pananalita nito.

"Tarantado ka ba? Anong pinagsasabi mo?" Hindi siya nakapagtimping makapagmura sa guro. "Minamanyak mo ba ako?"

Sa kabila ng malinaw na inis, isang nakalolokong ngisi lamang ang patuloy na sagod ni Sir Red.

"Bakit hindi? Eh alam ko naman talagang malibog kang bata ka? Hehe" Tahasang wika ni Sir Red. Sabay bahagyang lumapit pa kay Eul.

Lalong nagsalubong ang mga kilay ni Eul sa galit. Hindi siya makapaniwalang sinasabi ito ng guro sa harapan niya.

Subalit bago pa siya makasagot, muli nang nagsalita ang guro, bagay na kanyang lalong ikinabigla.

"Ugali mo palang magsalsal dito sa mga banyo ng eskwelahan ano? Hehe..." Ngising wika ni Sir Red.

"Anong pinagsasabi mo?" Kunot-noo niyang tanong sa guro, malinaw na naguguluhan sa mga sinasabi nito.

"Akala mo ba hindi ko alam na nagsasalsal ka dito sa banyo ng eskwelahan?" Ngising sambit ni Sir Red, bagay na kita niyang lubhang ikinagulat ni Eul.

Binunot niya ang kanyang cellphone sa bulsa, tsaka binuksan ito.

Sa ilang pagpindot niya ay nakalkal niya ang isang video.

Iniharap niya ang screen ng cellphone kay Eul at ipinakita ang naturang video.

Nanlaki ang mga mata ni Eul, hindi siya makapaniwala sa nakikita.

Tila biglang huminto ang oras sa kanyang paligid. Ang kanyang titig ay napako sa ipinakikitang video sa screen ng cellphone ng guro.

Sa video, kita niya ang kanyang sarili—sa loob ng isang cubicle ng banyo.

Nakanganga.

Nakapikit.

Nakatingala.

Hubo't-hubad habang nakatayo sa harapan ng inidoro.

Sa video, kita kung paano manikip at manginig ang kanyang mga kalamnan habang buong atensyong nakatuon sa makamundong pagsasalsal—isang oras na inakala niya'y solo niya ang paligid, subalit linngid sa kanyang may mga lente pala ng camera na nakatutok at nagtatala ng kanyang pribadong sandali.

Gumapang ang matinding kilabot sa kanyang katawan.

Sa kabila ng lamig ng silid, tumulo ang pawis sa kanyang noo.

Hindi siya maaring magkamali—alam niya kung saan an banyong iyon, iyon ay ang isang banyo sa ikalawang palapag ng gymansium.

Isang tahimik na lugar na inakala niyang pribado, kaya niya nagawang magpalipas ng init doon—nagawa niyang magsalsal.

Ngumisi si Sir Red. Kita niya ang matinding pagkagulat sa mukha ng binatilyo.

"P-paano mo?----" Halos hindi matapos ni Eul ang sasabihin sa labis na pagkagulat. Hindi siya makapaniwalang naitala ang ginawa niyang pagsasalsal sa banyong iyon.

"Nagulat ka ba? Hehe..." Pagputol ni Sir Red. Hindi mawala ang nakalolokong ngisi sa kanyang mga labi.

Hindi makapagsalita si Eul.

Sa kabila ng lamig ng silid ay hindi niya napigilang pagpawisan.

"Siguro naman ay alam mong bawal ang ginawa mo Eul, tama?" Wika ni Sir Red. Sinimulang ibulsa muli ang kanyang cellphone. "At tiyak, may karampatang parusa iyon oras na makarating sa pamunuan ng eskwelahan"

"Isa pa...tiyak na hindi maiiwasang malaman to ng ibang panauhin ng eskwelahan oras na makarating ito sa pamunuan— na hindi malabong kumalat pa sa ibang guro, hanggang sa mga estudyante..." Tila may pananakot sa mga salita niya—may pagpapahiwatig ng banta.

Lalong gumapang angg kakaibang panlalamig sa katawan ni Eul sa sinambit ng guro.

Tama ang guro. Alam niya sa sarili na mali nga ang kanyang ginawa.

Alam niya, ang pribadong gawaing iyon—ang pagsasalsal, ay hindi dapat ginagawa sa ekswelahan, kahit pa sabihing nasa banyo na siya at pribado na iyong ginagawa ay mali pa ring gawin ito sa loob ng paaralan.

Lubha siyang nag alala.

Naisip niyang may punto ang guro.

Oras na makarating sa pamunuan ng eskwelahan ang kanyang ginawa, tiyak na hindi ito maiiwasang makarating sa ibang panauhin tulad ng mga guro, at higit sa lahat, sa ibang estudyante.

Sa kanyang mga kaklase.

Sa kanyang mga tropa.

Maging sa mga estudyante binuli niya.

Ngayon pa lamang, hindi na niya lubos maisip kung gaano kalaking kahihiyan ang kanyang matatamasa oras na malaman ng kanyang mga guro, lalo na ng kanyang mga kamag-aral ang ginawa niyang pagsasalsal.

Tiyak...magiging tampulan siya ng tukso.

Tiyak...pagtatawanan siya.

At posible, na iwasan siya ng lahat gawa ng kahihiyan.

Isa pa, oras na makarating iyon sa pamunuan ng eskwelahan, tiyak na ipatatawag ang kanyang mga magulang, at ano na lamang sasabihin ng kanyang ama oras na malaman iyon—na nagsasalsal siya sa banyo ng eskwelahan.

Tiyak, higit na panlulumo ang kanyang matatamasa, at iyon ang hindi niya matitiis—ang magdulot ng kahihiyan sa kanyang pamilya, sa pamilyang inaasahang narito siya upang mag-aral ng mabuti, upang magpakahusay, hindi upang gumawa ng anumang kabalastugan at kahihiyan.

Halos lumabas ang puso niya sa sobrang kaba.

Ramdam niyang biglang nanlamig ang kanyang katawan sa takot.

Ang pawis, hindi niya mapigilang tumulo sa kanyang noo at batok.

"S-sir...baka pwede naman po nating pag-usapan ito..." Halos manginig ang kanyang mga labi.

Makikita sa kanyang mga mata ang di mapantayang takot.

Muling napangisi si Sir Red.

Kita niya ang panginginig ni Eul.

Kita niya ang paggaragal ng boses nito.

Hindi maitanggi, lubha itong kinakabahan sa kanyang isiniwalat.

Isang pakiramdam ng pagkabuhay ang kanyang naramdaman. Ang kaba at takot na bumangon sa estduyante ay ang siyang naging dahilan naman ng pagsilang ng pag-asa sa kanya—pag-asang makamtan ang mga pantasyang matagal na niyang ikinukulong sa kanyang isipan.

Gayon man, ayaw niyang magpadalus-dalos. Nais niya munang masukat sa kung hanggang saan ang antas ng takot na naidudulot nito sa bata, nang sa gayon ay matimbang niya kung hanggang saanng hangganan ang kanyang dapat tawirin.

"Well..." Bahagya siyang bumuntong-hininga. "Alam mo namang guro ako, at trabaho ko na ireport ang ano mang anumalya sa paaralang ito—lalo na pagdating sa mga estudyante"

Nanlaki ang mga mata ni Eul sa sinambit ng guro.

Sa tono ng pananlita nito, kita niyang tila desidido nitong i-report sa pamunuan ng paaralan ang naitalang video ng ginawa niyang pagsasalsal.

"Sir, pakiusap naman po...wag niyo naman na po akong isumbong pa" Halata ang takot niya't pangamba. Maririnig sa kanyang boses ang labis na pakikiusap.

Kita niyang napangisi muli ang guro. Tsaka muling nagsalita.

"Iba rin talaga ang libog mo ano?" Ngising sambit nito sa kanya. Puno ng pang-uuyam. "Kahit sa loob ng eskwelahan nagawa mong magsalsal"

Hindi nakasagot si Eul. Bagkus, napayuko na lamang siya sa labis na hiya.

Totoo, hindi niya napigil ang bugso ng init ng kanyang katawan nung oras na iyon, kaya niya napagpasyahang magpalipas ng init.

Subalit hindi naman niya lubos akalaing sa kabila ng kanyang pagka-abala sa pagtugon sa tawag ng init, ay nairerecord na pala ang kanyang ginawa.

"N-natukso lamang po ako nung oras na yon..." Halos ma-utal niyang paliwanag. Hindi mawala ang panginginig ng kanyang boses. "Pero...wag niyo naman na po akong isumbong pa Sir, hinding-hindi na po mauulit pa yun..."

Inasahan niyang pauunlakan siya ng guro—na pagbibigyan siya nito. Na palalampasin ang kanyang nagawa sa pamamagitan ng pangakong hindi na niya pag-ulit. Subalit iba ang naging tugon nito.

"Well..." Wika niyang bahagya pa itong lalong lumapit, hanggang sa maging siya'y madama na ang init ng hininga nito sa kanyang harapan. "Bakit hindi mo ipakita sa akin ang libog mo?"

Muling napa-angat ang tingin niya sa guro. Labis na nanlaki ang kanyang mga mata sa di inaasahang sinambit nito.

"P-po?" Hindi makapaniwala niyang sambit

Kita niyang ngumisi lamang ang guro, wari'y natutuwa pa sa kanyang pagkabigla.

"Kung ayaw mong isumbong kita sa pamunuan ng paaralan, simple lang..." Ngising sambit ni Sir Red. "Gagawin mo lamang ang gusto ko..."

Hindi maiwasang kilabutan ni Eul. Sa mga ngisi at salita pa lamang ng guro, nagkakaroon na siya ng ideya sa nais nitong sabihin.

Gayon man, mas pinili niya itong linawin.

"A-ano pong ibig niyong sabihin, Sir?" Kinakabahan niyang paglilinaw.

Kita niyang muling ngumisi ang guro. Subalit imbes na sumagot, dahan-dahan lamang dumampi ang kanang kamay nito sa kanyang kaliwang pisngi.

"Siguro naman..." Wika ni Sir Red sa kanya, sabay kagat pa ng ibabang labi. "Alam mo kung ano ang gusto ko sayo..."

Kinilabutan siya ng husto, hindi lamang sa pagdampi ng kamay nito sa kanyang kaliwang pisngi, kundi sa mismong sinabi nito.

Hindi siya naka galaw—tila estatwa siyang napako sa pagkakatayo.

Hindi na lingid sa kanya na may pagtingin sa kanya ang guro, pansin iyon maging ng kanyang mga tropa, lalo pa't madalas siyang tawagin sa recitation ng gurom minsan, tinatanong pa ng mga personal na bagay.

Pansin rin niya, na tuwing nakasuot siya ng kanilang jogging pants na pang-PE, panay ang pagsulyap ng guro sa umbok niyang harapan—isang dahilan rin kung bakit iniiwasan na niya na magsuot ng unipormeng pang-PE lalo na ng jogging pants dahil lubha siyang naiirita sa pagtitig nito.

Subalit ngayon, malinaw na sa kanya ang nais ng guro—kapalit ng hindi nito pagkakalat ng pinanghahawakan nito laban sa kanya.

Batid niya, sa pagkakataong ito ay wala siyang mapagpipilian. Wala na siyang ligtas.

Hawak ni Sir Red ang kanyang kinabukasan.

Sa nagawa niya sa videong iyon—sa bigat ng nagawa niyang paglabag, tiyak na hindi lamang labis na pagkapahiya sa mga guro, estudyante at kanyang magulang ang kanyang kakaharapin, kundi tiyak ring matatanggalan siya ng scholarship pag nagkataon, bagay na hindi maaring mangyari dahil iyon lamang ang pinanghahawakan niya upang makapag-aral.

Huminga siiya ng malalim.

Alam niya, sa pagkakataong ito ay wala siyang pagpipilian kundi gawin ang nais ng guro.

Gayon man, hindi niya maiwasang mangamba.

Batid niyang wala sila sa akmang lugar upang pagbigyan ang hinihiling ng guro.

"S-sir, b-baka po may makakita" Nagaalala at kabado niyang wika kay Sir Red. Ang kanyang mga mata ay hindi direktang makatingin.

Muling napangisi si Sir Red. Sa tagpong ito, batid niyang napagtanto na ni Eul na wala siyang mapagpilian kundi ang kumagat sa kanyang pain.

Kabisado na niya ang isipan ng mga binatilyong nasa edad nito, kaya naman alam na alam na niya kung paano ito paikutin. Batid niyang sa edad nito, wala pa itong kapasidad na makapag-isip ng malawak, kaya naman kayang-kaya niya itong manipulahin, takutin, upang mapakagat sa kanyang mga ineteres.

At ngayon, hindi na niya ito pakakawalan pa. Hindi na siya papayag na palagpasin pa ang ganitong pagkakataon.

"Wag kang mag-alala...mabilis lang to...hehe" Ngising pagtitiyak naman ni Sir Red.

Batid niya ang pangamba ni Eul. Alam niyang kinakabahan ito—natatakot na baka biglang may pumasok dito sa silid...baka may makakita.

Di pa rin makumpyansa si Eul.

Hindi pa rin niya maiwasang kabahan.

Narito sila sa faculty office ng guro, at anumang oras—

Baka may kumatok.

Baka may pumasok.

Baka may makakita sa kanilang gagawin.

Iniwan lamang nila ang klase sa gymnasium, at nangangamba siya na baka mapansin ng mga kaklase na natatagalan na sila, at anumang oras ay may maghanap na—may magtungo rito't masaksihan ang kanilang gagawin.

Gayon man, kita niyang mukhang desidido talaga ang bading na guro sa kundisyon nito.

Mukhang desididio itong makatuparan ngayong oras ring ito.

"S-sir, baka hanapin po tayo ng mga kaklase ko..." Pagaalala wika ni Eul. Halata pa rin sa tinig ang di mapantayang kaba.

"Wag kang mag-alala sa mga kaklase mo...si Aika na ang bahala sa kanila..." Wika lamang ni Sir Red, tila kumpyansang mapamahalaan ng presidente ng klase ang naturang practicum.

"Kaya kung gusto mong mas mapabilis ito at makabalik kana kaagad doon, wag ka nalang marami pang reklamo" Sambit ni Sir Red.

Walang anumang salita, sinimulang ipadampi ni Sir Red ang labi sa kanang leeg ni Eul, bagay na ikinagulat naman ni Eul.

"S-sir..." Sambit ni Eul, subalit sa pagkabigla ay hindi halos magawang gumalaw.

Tila walang narinig ang guro, bagkus ay sinimulan na nitong halikan ang naturang leeg.

"Ughh---Sir..." Pilit na wika ni Eul. Pilit nililimitahang lumakas ang boses sa takot na baka may makarinig.

Gayon man, hindi nagpatinag si Sir Red—patuloy lamang ito sa mariing paghalik sa kanya.

"S-sir, yung pinto po--agghh..." Wika ni Eul, pilit isinisingit ang kanyang naiwasang sabihin. "H-indi naka-lock Sir---ughh" P

Sa kabila ng babala niyang iyon, hindi naman nagpa-awat ang guro sa paghalik sa kanyang pawisang leeg.

"Sllrpp--sliickk..." Simot kung simot ang ginagawa ni Sir Red, at talaga namang sarap na sarap siya sa paglapa sa maasim-asim at maalat-alat na pawis sa leeg ng menor de edad niyang estudyante.

"Aghh--Sirr...uhmm..." Di mapigilang halinghing ni Eul.

Hindi niya maiwasang mapapikit, hindi mawari kung dahil ba sa sensasyong hatid ng humahalik na bibig ng guro, o dahil sa pandidiri.

Ito ang unang beses niyang maromansa sa leeg, at talaga namang hindi niya inasahang ganito ang sensasyon—parang naghahalong kuryente at kiliti ang dumadaloy sa ilalim ng kanyang balat.

Maging ang mainit-init na hininga ng guro ay dama niya ang pagdampi sa kanyang balat, bagay na di maiwasang makapagakilabot lalo sa kanya.

Gayon man, sa kabila ng nagsisimulang sensasyong gumagapang sa kanya, hindi pa rin mawala sa kanya ang pangamba.

Hindi niya naikandado ang pinto nitong opisina, at anumang oras—

Maaring may kumatok.

Maaring may magbukas, at datnan sila sa kasalukuyan nilang tagpo.

Subalit kahit nangangamba, wala pa ring hinto ang gahaman na guro sa paglamon sa kanyang leeg, bagay na patuloy sa kanyang nakakpagpatingala't nakakapagpanlambot sa di maipaliwanag na dahilan.

Ilang saglit, naramdaman niyang nagsimula nang gumapang pababa ang paghalik ng guro.

Mula sa kanyang kanang leeg, dumausdos sa kanyang kanang dibdib.

"Sillk...sllrrpp..." Dinig niya ang patuloy na pagdila ng guro, at talaga namang dama niya ang pagguhit ng mainit-init nitong laway sa bawat pulgada ng kanyang bawat.

"Ughh---Sirr..." Lalo siyang napatingala nang maramdamang natunton na ng humahalik na bibig ng guro ang sensitibo niyang kanang utong, bagay na agad nagpadaloy ng mas malakas na kiliti sa kanyang sistema.

Ito ang unang beses na malamon ang kanyang mga utong, kaya naman sadyang hindi niya inaasahang ganito kalakas ang sensasyon.

"Aghh--Sirr...uhhmm" Dinig ni Sir Red ang mga di mapigil na usal ni Eul—mga daing na di mawari kung daing o ungol, ito'y habang kita niyang napapatingala ito't napapapikit.

Gayon man, hindi niya inalintana ang mga pagdaing nito. Bagkus, ang mga nasisilayan niyang reaksyon nito—ang mga di mapigil nitong ungol, ay siyang lalo lamang nakakapagpalakas ng kanyang pananabik.

"Sllrrk--sliikk---" Ganap niyang nilantakan ang sariwang kanang utong ng estudyante, at talaga namang maging siya'y napapipikit gawa kakaibang lasa nito—sadyang siksik pa sa lasa, halatang hindi pa gaanong nasususo.

"Ughh...sirr---ughh..." Dinig niyang patuloy na halinghing ni Eul, habang dama niya ang mga di mapigil nitong pagkislot—malinaw na nakikiliti sa ginagawa niyang pagsuso sa di hamak na sensitibo nitong utong.

Gayon man, hindi siya huminto—hindi niya pinakawalan ang pagkakapit ng mala-kuhol niyang bibig sa utong ng menor de edad na estudyante.

Kasabay ng ginagawang pagsuso sa kanang utong nito, amoy na amoy rin niya ang natural na alinsansang ng katawan nito na sa kasalukuyan ay sadyang pawisan na, kaya naman amoy na amoy rin niya ang asim ng pawis nito na naghahalo sa natural na halimuyak ng bata nitong katawan na talaga namang lalong nakakapagpalugmok sa kanya sa pagkabighani, sadyang kahinaan niya ang amoy ng pawisang katawan ng menor de edad na binatilyo.

"Uhmm...aghh..." Dinig niyang patuloy ng mga ungol ni Eul. Subalit sa pagkakataong ito'y tila tuluyan nang nanlabo ang kanyang pandinig, bagkus ay buong atensyon siyang nakatuon sa tinatamasang utong ng gwapong estudyante—estuydanteng matagal na niyang pinapantasya sa kanyang imahinasyon.

Noon pa man, magsimula nang maging estudyante niya si Eul ay hindi na niya naiwasang makaramdam ng palihim na pananabik rito, hindi lang dahil sa pisikal nitong hitsura, kundi sa likas nitong angas. Batid niyang may pagka-maangas talaga ang binatilyo, laging badtrip at laging nakasimangot, bagay na imbes na kamuhian niya ay tila lalo pang nakakaakit sa kanya.

Sa katunayan ay laking tuwa nga ni Sir Red nang hindi niya sinasadyang maaktuhan si Eul na nagsasalsal sa isang cubicle ng gymnasium, kung saan nung oras na gagamit siya ng cubicle ay kita niya mula sa anino ng kabilang cubicle ang paggalaw ng isang kamay na malinaw na nagsasalsal, kaya't sinubukang videohan iyon ni Sir Red upang sana'y hulihin, subalit laking gulat niya nang malamang ang nagsasalsal na iyon ay ang estudyanteng kanyang pinapantasya.

Magmula nung tagpong iyon ay lalo pang lumakas ang kanyang pananabik kay Eul, lalo pa't napagtanto niyang may likas rin pala itong libog. Kaya naman naisipan niya iyong gamitin upang makuha kay Eul ang isang bagay na matagal na niyang minimithi, walang iba kundi ang katawan nito.

Ngayon, ang katawan minimithi niya ay literal na nasa kanyang mga kamay na—nasa kanyang harapan at higit sa lahat, kanya nang aktwal na tinatamasa.

"Hmm--uughh...Sirrr---" Patuloy ng impit na ungol ni Eul.

Pilit niyang kinokontrol ang boses sa takot na baka lumabas ito sa silid at maka-akit ng ibang pandinig, subalit hirap siya, lalo pa't damang-dama niya ang paglapa ng mainit na bibig ng gutom na guro sa kanyang kanang utong na unang beses masuso.

Nais niyang humawak sa buhok nito—nais niyang kumapit, subalit pilit siyang nagpipigil...nandidiri siyang humawak sa katawan ng mapang-abusong guro.

"Slliiikk---sllkk..." Patuloy na nilamon ni Sir Red ang birheng utong ng estudyante, at talaga namang sinisimot niya ang linamnam nito.

Gayon man, nais mang magbabad pa sa paglamon sa naturang utong ay batid niyang limitado lamang ang kanyang oras.

Nasa gymnasium lamanng ang iniwan nilang klase, at anumang oras ay baka mapansin na ang katagalan ng kanilang pagkawala, kaya naman kahit nais pang namnamin ang sinususuong kanang utong ay kinailangan na niyang huminto dahil nais pa niyang mapasadahan ng paglamon ang ibang parte ng katawan nito.

Mula sa kanang utong, sinimulan niyang paggapangin ang paghimod pakaliwa, kung saan agad niyang nilamon ang pinaka-utong doon, at tulad ng sa kanan—sinuso niya ito ng husto na tila gutom na sanggol.

"Ughh--Sirr...uhmm..." Muling napatingala si Eul. Muling di napigilang makapaggbitaw ng mahinang ungol gawa ng panibagong pagdaloy ng kakaibang sensasyon mula sa nasususo niyang kaliwang utong.

"Ughh...aghh..." Dinig ni Sir Red ang mga ungol ni Eul, bagay na pansin niyang pilit nitong nililimitahang lumakas.

Hindi niya batid kung birhen pa si Eul—kung ito ang unang beses nitong maromansa't masuso, subalit sa mga nakikita niyang reaksyon nito ay di maitatangging hindi ito sanay na maromansa, lalo na ang masuso sa mga utong.

Lalo lamang siyang ginanahan—lalo siyang nahahayok habang naririnig ang menor de edad na boses ng estudyanteng kanyang napapa-ungol sa pamamagitan ng mariin niyang paglamon sa sensitibo nitong utong.

Lalo niyang hinusayan ang paglapa sa kaliwang utong ni Eul—tila ba isa siyang ulol na asong ginutom ng isang buwan, lapa kung lapa talaga ang kanyang ginawa, tila desidido niyang ipadama sa binatilyo ang kanyang husay sa pagsuso, kaya naman kita niyang lalong di nakakapagpigil si Eul na mapaliyad dulot ng di maitangging sensasyon.

"Ughhh.....aaghh" Patuloy ng di mapigil na halinghing ni Eul. Hindi na mapigilan ang pagdaloy ng sensasyon sa kanyang katawan dulot ng tila lalong humuhusay na pagromansa ng bading na guro sa kanyang kaliwang utong.

Ang mga kamay nito ay dama niyang kung saan-saan na humahaplos sa kanyang katawa—sa bewang, sa likod, sa kanyang mga hita, bagay na di rin maiwasang magdulot ng karagdagang sensasyon.

Hindi na niya maitanggi, habang tumatagal ay tila lalong lumalakas ang sensasyong dulot ng lumalapang bibig ng guro, dahilan upang magsimulang magising ang isang uri ng init sa kanyang katawan.

Ang init ay nagsimulang gumapang—mula sa kanyang mga dibdib, pababa sa kanyang tiyan...sa kanyang puson, hanggang sa maramdaman na niya ang di mapigil na unti-unting pag-kislot ng kanyang kargada sa loob ng suot niyang lumang brief.

"Aghh---uuhm..." Pagpapatuloy ng kanyang mahihinang ungol. Patuloy siyang napapipikit, at hindi na matiis na hindi damhin ang gumagapang na sensasyon sa kanyang katawan.

Habang patuloy ang guro sa masensasyong paglamon sa kanyang kaliwang utong, dama niyang ang kanan nitong kamay na kanina'y nakadampi't humahaplos lamang sa kanyang kanang hita ay nagsimula nang gumapang pataas—tinunton ang kanyang kargadang ikinukubli ng kanyang brief, tsaka ito sinakmal.

Di niya maiwasang magulat sa ginawa ng guro, at sa parehong pagkakataon ay di mapigilang muling kilabutan—sadyang hindi niya maipaliwanag ang pakiramdam ang kamay ng guro na sumasakmal sa kanyang kargada.

Sa parehong pagkakataon, hindi niya maiwasang mahiya, sapagkat sa pagsakmal ng guro sa kanyang kargada ay tiyak nang nararamdaman ng guro ang bahagyang pagkabuhay nito, at nahihiya siyang malaman nito na unti-unti na siyang tinatamaan ng sensasyon.

Subalit sa kabila nito, dama niyang hindi lamang basta dumampi at sumakmal ang palad ng guro, bagkus ay nagsimula pa itong humimas.

"Aghh...." Dinig ni Sir Red na ungol ni Eul. Dama pa niyang bahagayang napa-kambyo paatras ang balakang nito—wari'y sinusubukan pang ipagdamot ang kargada, subalit hindi ito binitawan ng kanyang kamay, bagkus ay mas hinimas pa ito.

Di rin niya maiwasang mapangisi. Hindi maitanggi, batid niyang bahagya nang kumislot ang kargada ni Eul, kaya naman batid niyang sa kabila ng pagpikit nito't pagka-ilang, alam niyang unti-unti na itong tinatamaan ng sensasyon.

Sa pagsakmal rin ng kanyang kamay sa naturang kargada mula sa labas ng brief nito ay dama niya ang init nito—tipikal na temperatura ng isang kargadang nakulob sa pagkakakubli, na ngayon ay nagsisimula nang mag-init dulot ng unti-unting paggising.

Hindi na niya pinakawalan pa ang pagkakataon. Habang abala niyang hinihimas ang kargada nito, sinimulan na niyang paggapangin pababa ang kanyang paghimod.

Pinasadahan niya ng halik ang bahagyang may lalim nitong sikmura. At muli ay dama niya ang kakaibang alat ng pawisan nitong balat, habang sadyang mainit ang temperatura ng balat nito.

Mula sa sikmura, dumausdos pa pababa ang kanyang paghalik—nagtuloy-tuloy pababa sa tiyan nito na wala pang bakas ng anumang abs—tanda ng kamusmusan pa ng katawan nito.

Gayon man, hindi niya pinalagpas himurin ang naturang tiyan, hanggang sa dumausdos pa pababa sa puson ang kanyang paghalik.

Kita niyang maya't-maya rin ang pag-atras ni Eul, tila napapaso sa bawat pagdampi ng kanyang labi sa balat nito. Subalit dahil desidido siyang matikman ang bawat himaymay ng mura nitong katawan ay sadyang hindi nagpapatalo ang kanyang bibig at talagang humahabol.

Hindi rin niya maiwasang lalong mapangisi. Habang abala niyang hinihimod ang tiyan nito, dama niya ang lalong pag-unat ng sakmal-sakmal niyang kargada nitong patuloy na nakakubli sa brief nito—senyales ng patuloy na pagnuot ng sensasyon sa estudyante.

"Aaghh..S-sirr...uhhm" Dinig rin niyang patuloy na ungol ni Eul, habang ang ulo nito'y patuloy na napatitinngala, at ang mga labi ay hindi na mapigilang makagat.

Nagpatuloy pa sa pagdausdos ang kanyang paghimod, at kasabay ng unti-unting pagbaba ng kanyang bibig, sinimulan na rin niyang hawakan ang lumang garter ng brief ng estdyante.

Dama ni Eul ang naturang pagkapit ng mga kamay ng gruo sa magkabilaang garter ng kanyang brief, at hindi man sabihin, batid na niya ang susunod na mangyayari—alam niyang ihuhubad na ang kanyang brief, at lalantad na ang pinakatatago niyang kargada sa harapan ng bading na guro.

Napalunok siya. Pinanatili na lamang niyang nakatingala ang ulo—sinikap na pumikit. Ayaw niyang masaksihan kung paano walang kalaban-labang isubo ng baklang bibig ng guro ang kanyang kargada, na batid niyang labag man sa kanyang loob ay wala siyang mapagpipilian kundi magpaubaya dahil sa napakabigat na pinanghahawakan sa kanya nito.

Gayon pa man, hindi man maiwasang mandiri, hindi rin niya maitanggi, nagsisimula nang magising ng guro ang init sa kanyang katawan, kaya naman batid rin siya sa sariling hindi rin niya magugustuhan kung mabibitin pa siya.

Isa pa, ilang araw na rin niyang hindi napagtutuunan ang tawag ng laman, kaya marahil ganito na lamang kabilis tumugon ang kanyang katawan kahit batid niyang isang bading ang nagroromansa sa kanya.

Ilang sandali, naramdaman na niya ang tuluyang paghila pababa sa kanyang brief, at sa mga sandaling ito, batid niya—ang pinakatatagong kargada ay tumambad na sa mga mapang-abusong mata ng kanyang guro.

Halos kumislap ang mga mata ni Sir Red nang tumambad sa kanyang harapan ang pinakapapantasyahang laman—isang kargada ng menor de edad...ng isang binatilyo—ng estudyanteng matagal na niyang inaasam.

Kasabay ng pagbuklat ng brief sa kanyang harapan ay agad ring humalimuyak ang amoy kulob na pawis nitong samyo—na naghalo sa natural na amoy ng isang binatilyong kargada, bagay na halos lumusaw sa kanyang utak sa bango.

Pinagmasdan niya ang naturang laman. Tipikal na nasa higit limang pulgada lamang ang haba nito ngayong hindi pa ganap na matigas.

Kapansin-pansin ang kaputian nito, maging ang angkin nitong kinis.

Kapansin-pansin rin ang malinis nitong anyo—maganda ang pagkakatuli, walang sobrang balat sa ilalim.

Ang ulo nito, mamula-mula sa kinis—yaong tipikal na ulo ng kargada ng mga batang hindi pa napupudppod sa pagsuso...halatang hindi pa gaanong nagagamit.

Ang mga buhok rito ay hindi pa kakapalan, kung saan kita pa ang maputing anit sa balat na kinatutubuan ng mga ito, bagay na nagbibigay tanda sa pagkamusmos ng kargadang kaharap.

Subalit ang halos makapagpalaglag sa kanyang mga panga ay nang makita ang nakalawlaw na bayag ng estudyante—napalunok siya... hindi niya ito inasahan...hindi niya inakalang ang ganitong edad na tulad ni Eul ay may taglay nang ganito kalulusog na mga itlog, bagay na ni hindi niya napansin sa angulo ni Eul mula sa videong kinuhanan niya nang nagsasalsal ito sa banyo.

"Putang ina...ang lalaki ng mga bayag mo!" Halos malaglag-panga niyang sambit, hindi napigilang mapamura sa pagkamangha.

Sa dinami-dami na ng estudyanteng kanyang nasubo...sa dinami-dami ng mga binatilyong burat na kanyang nakaharap, ang kay Eul ang may pinaka-kargadong mga bayag—parang sinlaki na ng kwek-kwek ang bawat isa.

"Sir, dalian mo na man na...tiyak na hinahanap na tayo doon" Wika ni Eul, malinaw na nag-aalala tungkol sa kanina pa nila pag-alis mula sa kanilang klase at marahil hinahanap na sila ngayon.

Hindi rin talaga siya sanay na masita ang kanyang kargada, lalo na ang kanyang mga bayag na maging siya'y batid na hindi tipikal ang laki—mga bayag na di hamak na namana niya sa kanyang ama na likas na kargado rin.

Muli na lamang napangisi si Sir Red. Batid niyang lubha nang nag-aalala si Eul na baka hinahanap na sila ng klase lalo pa't kanina pa sila umalis doon.

Maging siya ay hindi naman din maiwasang mag-alala dahil batid rin niyang baka hinahanap na sila doon, subalit tila mas malakas ang hatak ng kanyang pananabik na matikman ang napakasariwang laman na nakabalandra sa kanyang harapan—isang laman na matagal na niyang pinapangarap.

Wala na rin siyang sinayang pa na pagkakataon. Inilapit na niya ang bibig sa naturang laman—dahan-dahang binuksan, at hindi na nag-atubiling isubo ang kaharap na laman.

"Ugh...agghh...." Lumalim ang mga bawat paghinga ni Eul sa pagsisimula ng paglamon ng bibig ng guro sa kanyang kargada.

Una pa lamang, dama na niya ang init ng dila nito na yumakap sa ibabang bahagi ng kanyang kargada't nagsumulang maglikot.

"Sllrpp...tspp..." Napapikit si Sir Red nang matikman ang kargada ng pinakapapantasyahang estudyante.

Dama niya ang linamnam nito—matamis-tamis na may bahagyang asim ng nanuot na pawis na nahahalo sa natural ng lasa ng binatilyong burat, bagay na talaga namang napakasarap sa kanyang panlasa.

Napapikit siya. Gawa ng hindi pa ganap na tumitindig ang kargadang nilalamon ay nagagawa niya itong masubo ng buo, dahilan upang ang kanyang ilong ay sumubsob sa mga bulbol ni Eul na siyang lalong nagpanuot sa kanya ng halimuyak ng mga ito, bagay na lalong nagpapalugmok pa sa kanyang utak.

"Hhm...aaghh" Patuloy ng mahihinang ungol ni Eul. Dama niya ang paglalaro ng dila ng guro sa kanyang kargada na buong-buo nitong nagagawang lamunin, kaya naman dama niya ang bkalambutan at kabasaan ng kabuuang bibig.

Napapikit siyang muli, at muling napapatinggala. Hindi niya batid kung dahil lamang ba ito sa kanyang pagkatigang, subalit kahit alam niyang ang bading niyang guro ang kasalukuyang lumalamon sa kanyang kargada'y hindi niya mapigilang damhin ang kakaibang sarap ng lumalamon nitong bibig.

Alam niyang mali.

Alam niya na hindi dapat.

Subalit sa pagkakataong ito'y sadyang hindii na niya mapaglabanan pa ang sensasyong pinagkakaloob ng paglamon ng guro.

Ang kanyang kargada'y hindi na niya makontrol sa pagtugon. Unti-unti itong bumabangon...lalong umuunat at tumataba habang abalang nilalamon ng mainit-init na bunganga ng bading na guro.

Isa pa, batid rin naman niyang wala siyang mapagpipilian.

Ito ang kundisyon ng guro upang panatilihing lihim ang pagsasalsal niyang iyon na ginawa niya sa banyo—isang sikreto na oras na mabuking ay tiyak na sisira hindi lamang sa kanyang pangarap na makapag-aral, kund maging sa kanyang imahe sa mga kaklase, guro, kaibigan at higit sa lahat—ng kanyang ama.

Hindi maiwasang mapangisi ni Sir Red. Kahit abala siya sa pagsubo, hindi nakaligtas sa kanya ang unti-unting pagtugon ng kargadang nilalamon.

Dama niyang unti-unti itong lalong umuunat.

Lalong tumataba.

Lalong humahaba sa loob ng kanyang bibig—mga matitibay na senyales na lubusang nanunuot sa sitema ng estudyante ang pinagkakaloob na sensasyon ng kanyang bibig.

Sadyang kakaibang kilig ang dumadaloy sa kanya habang nadarama ang unti-unting pagbangon ng menor de edad na kargada ng pinapantasyahang estudyante habang itong nilalamon ng kanyang bibig.

Gawa ng unti-unting pag-unat—unti-unti ring napa-atras ang kanyang bibig...hindi dahil sa kanyang kagustuhan, kundi dahil sadyang itinutulak na siya ng nilalamong kargada, na habang tumitindig ay hindi na niya kayang buong lamunin.

Dama niya ang labis nitong pag-unat at pagtaba, habang ang ulo nito ay dama niyang unti-unting nagkaroon ng hubog—nagsimulang mamilog, hanggang sa madamang tuluyan na itong dumampi sa kanyang lalamunan.

Hindi na niya pinalagpas pa ang pagkakataon—hindi ngayong tuluyan na niyang nagising ang kargada ng binatilyo, kaya naman hindi lamang niya basta ipinagpatuloy ang pagsubo rito, bagkus ay lalo pa niyang pinaghusayan.

"Sllpp---gllk...sllrrpp" Kahit bahagyang nabubulunan gawa ng pagtumbok ng ulo ng kargadang nilalamon sa kanyang lalamunan, pikit-matang ipinagpatuloy ni Sir Red ang pagsubo.

Sarap na sarap siya, at talagang lasap na lasap niya ang kabuuan ng nilalamong kargada, na ngayong tuluyang umunat ay tila mas naglabas pa lalo ng kakaibang linamnam.

Kasabay nito, sinimulan na rin niyang himas-himasin ang mga hita nito—bahagyang pinipisil-pisil na tila kinakapa ang pagkakahubog ng mga ito.

"Ughh....hhmm" Patuloy ng mga halinghing ni Eul.

Hindi niya maitanggi, tinatamaan na siya sa paglamon ng baklang guro.

Dama niya ang kalambutan ng dila nito, na siyang patuloy na kumikiliti sa ilalim na bahagi ng kanyang kargada, habang ang ulo, dama niyang tumutumbok na sa bungad ng lalamunan nito, bagay na nagdudulot ng kakaibang sensasyon, idagdag pa ang kasikipan ng bibig nito na patuloy umaatras-abante na wari'y sumasalsal sa kanyang kargada.

Sa bawat sandali, dama niya ang tila pagbigat ng kanyang paghinga, hindi niya mawari kung dulot pa rin ba ng kaba, o dulot na ng sensasyong kasalukuyang natatamasa.

Hindi niya maiwasang mahiya, lalo na't tuluyan na ngang umunat ang kanyang kargada—isang matibay na tanda na tuluyan na siyang sumuko sa sensasyon.

Subalit muli, alam man niyang mali, sa pagkakataong ito—ito ang nararapat—hindi dahil ito ang tama, kundi dahil ito ang kundisyon ng bading na guro

Sa pagkakataong ito, batid niya, mas mainam nang sumunod siya sa hiling nito, gaano man iyon kalabag sa kanyang loob, kesa naman sa ams maharap siya sa isang sitwasyon higit na hindi niya kayang makontrol.

Alam niyang mahalaga sa kanya ang kanyang dignidad, subalit sa parehong pagkakataon, batid rin niya kung gaano kahalaga ang lahat ng bagay na nakasalalay sa sakripisyong ito—ang kanyang imahe sa mga guro't kaklase, ang kanyang scholarship na maaaring mawala oras na maipabatid sa pamunuan ng eskwelahan ang ginawa niyang pagsasalsal sa banyo, ngunit higit doon, mas mahalaga para sa kanya ang tiwala ng kanyang ama—isang tiwala na maaaring mawala oras na mailabas ang kanyang ginawang pagsasalsal na ngayon ay nasa kamay ng bading na guro.

Patuloy siyang kinikilabutan sa kanyang ginagawa, ngunit gaano man mandiri, batid niyang wala siyang mapagpipilian.

Isa pa, batid niyang sadyang hindi titigil ang guro hangga't hindi nito nakukuha ang nais nito sa kanya, at malinaw kung ano iyon—alam niyang hindi ito titigil hangga't hindi siya nito napabubulwak, hangga't hindi nasisilayan ang ganap niyang pagsuko ng kanyang dignidad.

Kaya naman kahit nanlulumo sa kasalukuyang sitwasyon, hindi na niya ito pinaglabanan pa—hindi na niya pinigil pang magpatangay sa init ng sandali, alam niyang mas mahihirapan lamang siya, at mas tatagal sa sitwasyong ito kung pilit siyang magpipigil.

Kaya naman, upang matapos na lamang lahat ng ito, handa na siyang makipagtulungan—handa na niyang tuluyang isuko ang dignidad para na rin sa kanyang pansariling kapalaran.

"Skllrpp--sllrkk..."

Patuloy si Sir Red sa paglamon sa nakatindig na kaselanan ng kanyang estudyante sa kanyang bibig—

Patuloy itong nilalasahan—nilalasap ang bawat nanuot ritong linamnam—

Niroromansa ang kabuuan nito gamit ang edukado niyang bibig.

Batid niyang mali—

Batid niyang wala pang ganap na kamalayan ang menor de edad na tulad ni Eul upang isagawa ang ganitong klaseng kamunduhan—

At batid niya, na siya—bilang guro...bilang nakatatanda, ang siyang dapat manguna rito sa pagtuturo ng maganda at akmang asal...

Subalit sa di mawaring dahilan, sadyang mas malakas ang tukso sa kanya na tamasahin ang sariwa nitong katawan kesa sa anumang uri ng konsensya sa kanyang pagkatao.

Patuloy siya sa pagseserbisyo sa tirik na tirik nitong kargada, at dama niya ang kabuuan nito sa loob ng kanyang bibig—

Dama niya ang haba at taba nito.

Lalo na ang init nito.

Sa tigas nito ngayon—malinaw nang nahuli na niya ang libog ng kanyang estudyante, kaya naman hindi na siya makapaghintay pa na tuluyan na nitong isuko ang katas na kanyang pinaka-mimithi.

"Ughh...ahhh...uhmm..." Dinig niya ang mahihinang ungol ni Eul, na ngayon ay kapansin-pansing may bigat na.

Kita niyang patuloy itong nakapikit, bahagyang nakatingala, at bahagyang bukas ang bibig na naglalabas ng mahihina nitong mga ungol, ngunit kasabay nito, kapansin-pansin rin ang marahang pagkilos na ng balakang nito—umaatras-abante na't kusang sinasalubong na ang kanyang bibig.

Hindi niya maiwasang mapangisi. Hindi niya batid kung sadyang nagkukusa na ba talaga si Eul, o patuloy lamang napipilitan, ngunit ang nakikitang pagresponde ng katawan nito—ang pagsalubong nitong pagbayo sa kanyang bibig, kahit marahan lang ay sapat upang magpadaloy ng kakaibang kilig sa kanya, at sa parehong pagkakataon—magpalakas lalo ng kanyang pagnanasa.

"Ughh...aahh..." Patuloy ng mga ungol ni Eul.

Patuloy siyang napapipikit—hindi na lamang dulot ng kaayawang masilayan ang ginagawa ng guro, kundi dahil unti-unti na siyang nadadala ng sensasyon.

Tila ang kanyang pagpikit ay nagiging paraan na niya upang maituon ang kanyang atensyon sa pagtamasa niya sa sarap na naidudulot ng bibig ng guro.

Patuloy rin sa kusang pagsalubong ang kanyang balakang sa bawat pag atras-abante sa binabayong bunganga, kaya naman dama niya hindi lamang ang paggarayod ng kanyang kahabaan sa masikip na bibig ng guro, kundi maging ang paulit-ulit na pagtumbok ng ulo ng kanyang akrgada sa lalamunan nito, bagay na lalong nagpapalakas pa ng sensasyon.

Unti-unti, mula sa simpleng pagsalubong lamang, nagsisimula na niyang sadyang bayuhin ang lumalamong bibig ng guro, bagay na patuloy na nagpapadaloy ng kakaibang sensasyon.

Nahihiya man niyang aminin sa sarili, pero ito ang unang beses niyang masubo, at ang masaklap, ang kauna-unahan niyang karanasan ay hindi sa isang babae, kundi sa isang bading pa, at hindi lamang basta bading, kundi mismo pa niyang guro, kaya naman hindi talaga niya maiwasang manlumo.

Subalit gawa rin ng ito ang unang beses niyang masubo, sadyang napakalakas talaga ng tama sa kanya ng sensasyon.

Hindi niya lubos akalaing kahit bibig ng bading ang sumusubo sa kanya ay may dulot itong sarap na maski siya ay hindi niya matiis.

"Ughh..tangina...hindi naman pala masama ang ganitong pagpapa-ubaya...ugh..." Sambit niya sa isipan. Tila napagtatantong hindi tulad ng inaakala niya—may angking sarap rin pala ang magpasubo ng kargada kahit sa bibig ng isang bading.

Hindi niya maitanggi, sadyang kakaiba ang ganitong karanasan kumpara sa tipikal na pagsasalsal lamang na karaniwan niyang paraan upang makapagpalipas ng libog.

Ang isang ito ay sadyang kakaiba—sadyang mas mataas ang sensasyong naidudulot kesa sa simpleng pagpapaligaya sa sarili.

Napagtanto niyang mas masarap kapag hindi niya kontrol ang sarili—kapag hindi niya nababasa ang mga galaw, lalo na ngayong ang kasalukuyang nagpapaligaya sa kanyang kargada ay hindi isang kamay—hindi palad, kundi isang bibig.

Unti-unti, tila tinaggap na niya sa sarili na siya'y nasasarapan sa pagsubo ng isang bading—na siya'y nagpapaubaya na, kaya naman, ang pagresponde ng kanyang katawan sa sensasyon ay lalong nagiging hamon.

"Uhmm....ahhh...ugh..." Patuloy ang kanyang mga ungol. At unti-unti, dama niya hindi na lamang ang senasyong naidudulot ng patuloy na paglamon ng binabayong bibig ng guro—kundi maging ang pag-usbong ng mga palatandaan sa kanyang katawan na unti-unti na siyang ganap na sumusuko.

Ang kanyang tiyan, dama niyang unti-unting lumalim—hindi na lamang dulot ng pagbigat ng kanyang mga hininga, kundi ng kung anong tila pag-higpit ng kanyang mga kalamnan sa tiyan.

Ang kanyang puson—dama niya ang paninigas, kaakibat ng tila paninigas rin ng kanyang mga hita.

Hindi niya napigilang mapakapit at mapasandal sa mesa sa kanyang likuran, dama niya ang panlalambot ng kanyang mga tuhod—tila ba hinihigop ang lakas ng mga ito.

Kasabay nito, dama niya ang tila panginginig ng kanyang mga binti.

"Ughh--aaahhh...Sirr--hhmm" Patuloy niyang ungol.

Hindi niya maitanggi—hindi na bago ang ganitong mga palatandaang ipinapakita ng kanyang katawan—mga palatandaang lumilitaw lamang tuwing nalalapit na niyang maabot ang kaluwalhatian, ngunit sa pagkakataong ito'y hindi na dulot lamang ng kanyang pagsasalsal—kundi ng pagbayo niya sa bunganga ng bading na guro.

Si Sir Red, sa kabila ng pagka-abala sa paglamon sa bumabayong kargada ng estudyante sa kanyang bibig ay pansin ang mga pagbabago.

Hindi nakaliligtas sa kanya ang mga reaksyon ng katawan ni Eul —ang mga pag-igting ng mga kalamnan nito, ang paninigas ng mga hita, maging ang tila nanlalambot nitong tuhod na di malaman kung tutuwid o babaluktot.

Maging ang paglalim ng tiyan nito'y kitang-kita niya—mga matitibay na senyales na hindi na bago sa kanya. Sa dami na ng mga estudyanteng kanyang nasubo't nabigyan ng kahalintulad na serbisyon, batid niya—ang ganitong mga palatandaan ay senyales na ng nalalapit nitong pagbulwak.

Kaya naman lalo pa siyang ginanahan. Hindi na niya palalagpasin pa ang pagkakataong maisuko na ng pinaka-aasam na estudyante ang pinakamimithi niyang likido nito, kaya naman lalo pa niyang pinaghusay ang kanyang paglamon—desididong maipadama rito ang kanyang husay sa ganitong larangan.

Patuloy niyang nilamon ang inaatupag na kargada, at talagang pinaghuhusayan niya ang kanyang pagsuso, ayaw na niyang mapatagal pa ni Eul ang pagbulwak nito.

"Shit--Sir...aaaghh!" Dinig niyang ungol ni Eul—ngayon ay bahagya pang napalakas.

Kita niyang lalong nanikip ang mga kalamnan nito sa mga hita, at ang tiyan nito'y lalo pang lumalim.

Sa boses pa lamang nito, dinig nang hindi na ito makakatagal sa sitwasyon.

"Sir...lalabasan na ko--aaaghh!" Dinig niyang babala nito.

Garagal ang boses.

Halos manigas.

Agad niyang inihanda ang sarili.

Batid niyang ang mga babala at kilos na iyon ni Eul ay nagbabadya na para sa kanyang pinakahihintay na pagbulwak.

"Ughh--Sirr--aaaghhh...ayan naaaa!"

"Sir--aahhhhh!"

Dinig niyang napahahabang ungol nito.

Kasunod nito, dama niyang napatingkayad ang mga paa nito, kasabay ng paglobo ng ulo ng kargada nitong nakabaon sa kanyang bibig.

"Aaghhh--shiiitt---"

"Ssirrr--aaaghh!"

Sunod-sunod na pagpintig ang kanyang naramdaman mula sa kargada ni Eul, at kasunod nito'y bumulwak na sa loob ng kanayng bibig ang mainit nitong likido.

"Ughh...aaghh!"

Sunod-sunod.

Walang patid.

Sumambulat sa kanyang bibig ang namumuo nitong tamod na sadyang nakaparami.

Halos malunod siya.

Sa kabila ng kanyang kahandaan, tila nasurpresa pa rin siya sa dami ng idinudurang tamod ng ginalit niyang kargada.

Lasap niya ang angking lasa ng tamod na idinudura ng kargada ni Eul sa kanyang bibig—malapot, mainit, at manais-tamis—tipikal na lasa't tekstura ng katas ng isang menor de edad.

Subalit ang sadyang nakakapagpabigla sa kanya ay ang angkin nitong dami, na talagang agad na pinuno ang bawat espasyo sa kanyang bibig, kaya naman upang makahinga pa, napilitan niyang agad na lumunok, ito'y habang wala pa ring hinto ang kargada nito sa pagpintig, na sa bawat pintig ay talagang sumasambulat ang sagana nitong tamod..

"Ughh...aahhh...aaaghhh!" Dinig niya ang patuloy na alulong ni Eul —mga ungol na halos manghina na, subalit mabibigat.

Gayon man, nakalulunod man sa dami ay sadyang wala siyang pinalagpas kahit isang patak. Batid niyang madalang lamang makapagpalabas ng katas mula sa isang tuwid na binatilyo, kaya naman nilunok niya lahat ng ipinagkakaloob na tamod ng sinususong burat.

Ilang sandali pa ng pagpintig.

Ilang sandali pa ng pagsambulat ng saganang tamod ang tinanggap niya sa kanyang bibig bago tuluyang kumalma ang ginalit na kargada.

"Ughh...aghh..." Dinig niyang halos manlambot na ungol ni Eul, kasabay nito ay ang mga huling pagpintig at pagdura ng huling patak ng tamod mula sa kargada nito.

Muli, kahit ang huling mga patak na iyon ay hindi niya pinatawad, at taagang nilasap niya iyon at nilunok.

"Ughh..." Hingal na ungol ni Eul. Maging siya'y dama ang dami ng idinurang tamod ng kanyang kargada sa bunganga ng bading na guro, kaya naman talagang dama niya ang pagkahigop ng kanyang lakas kung saan halos yumupi na ang kanyang mga tuhod sa panlalambot.

Ilang sandali pa niyang ibinabad ang kanyang kargada sa bibig ng guro upang matiyak na maipalinis muna ito, at dama niyang marahan naman itong sinisipsip ng guro na tila sinisimot ang mga huling patak.

Nang matiyak niyang naibuga na niya lahat sa lalamunan ng guro at natiyak na nabusog na niya ito ay agad na rin niyang hinatak palabas ang nalumlom niyang kargada.

Hindi niya maiwasang hingalin sa tindig ng kanyang pagpapalabas, at ramdam rin niya ang labis na pamamawis ng kanyang katawan sa kabila ng lamig ng silid.

Habang si Sir Red naman ay halos humabol rin ng hininga gawa ng halos pagkalunod niya sa saganang katas na ibinuga sa kanyang bibig ng binatilyong estudyante.

Hindi maiwasang manlagkit ni Eul.

Kita niyang naligo na ng laway ng guro at ng kanyang sariling tamod ang kanyang kargada na ngayo'y unti-unti nang nanlalambot.

"Sir, wala ka bang pampunas diyan?" Maypagka-irita niyang tanong sa nakaluhod pa ring guro. "Kahit wipes o tissue man lang na pampunas?"

Kita ni Sir Red ang pagka-asiwa sa mukha ng gwapong estudyante, at halatang nandidiri sa kalagayan ng kargada nitong naligo ng kanyang laway at ng sariling tamod.

Bilang isang pilyong guro ay naisip niyang huwag bigyan ng anumang pamunas si Eul, nang sa gayon ay mapilitan itong hindi punasan ang nanlalagkit na natirang tamod at laway sa kanyang karagda't manatiling nandidiri sa sariling katawan.

"Ahm, wala eh...wala akong tissue rito o anumang pamunas" Pagdadahilan niya, kahit ang totoo ay mayroon naman syang wipes at tissue sa drawer ng kanyang mesa.

"Tsk!" Napailing si Eul. Hindi pa rin mawala ang pagka-irita sa kanyang mukha. Lubha siyang nadidiri sa panlalagkit sa laway at tamod niyang kargada.

Napangisi na lamang si Sir Red sa nakitang reaksyon ng gwapong estudyante.

Muli na rin siyang tumayo at inayos ang sarili.

"Dalian mo na diyan at nang makabalik na tayo doon" Sambit niya.

Mabilis niyang dinampot ang kanyang cellphone at ibinulsa. Dinampot rin niya mula sa sahig ang pinaghubarang brief ni Eul.

Nais niyang madaliin na si Eul nang sa gayon ay hindi na ito makahanap pa ng paraan upang punasan ang nanlalagkit niyang burat bago magbihis.

"Akin na yang brief ko" Wika ni Eul sabay abot ng kamay sa guro na kasalukuyan hawak-hawak ang kanyang pinag-hubarang brief.

"Oops! Akin na to Eul—souvenir ko na ito! Hehe!" Ngisi niyang sambit, sabay bulsa ng pinaghubarang lumang brief ng binatilyo.

Napakunot-noo si Eul sa isinambit ng guro—lubhang nabigla sa pagbulsa nito sa kanyang pinaghubarang brief.

"Anong souvenir? Wala akong gagamitin!" Halos magsalubong na kilay niyang sambit, malinaw na hindi pumapayag sa nais ng guro.

"Ito na ang huling hiling ko sayo para hindi kita isumbong sa pamunuan ng eskwelahan sa ginawa mo! Hehe!" Pagpupumilit naman ni Sir Red, tsaka tumatawa na tila hindi sineseryoso ang pagka-irita ni Eul.

"Ano?" Kunot-noong wika ni Eul. Hindi maiwasang mapalakas na ang boses na malinaw nang nagagalit. "Eh pumayag na nga ako sa unang hiling mo—nagpasubo na ako sayo, bakit mo pa kailangang kunin yan?!"

"Syempre, ito na ang magsisislbing ala-ala sa akin ng amoy at halimuyak ng burat mo! Hehe!" Mapang-asar namang tugon ni Sir Red, hindi mawala ang nakalolokong ngisi sa kanyang mukha.

"Tangina mong bakla ka, ibalik mo yan!" Inis na wika ni Eul, hindi maiwasang mapamura sa pandidiri at pagka-inis sa kamanyakan ng guro.

"Hehe, kung gusto mo, sundan mo ako doon sa labas!" Ngising sambit ni Sir Red, at bago pa makapagsalita si Eul ay mabilis na niyang binuksan ang pinto, tsaka walang pag-aatubiling luamabas.

Nanlaki ang mga mata ni Eul sa pagkagulat.

Mabilis siyang napahawak sa sariling kargada sa walang atubiling pagbukas ng guro sa pintuan ng opisina. Mabuti na lamang ay walang tao sa labas, kung hindi ay tiyak siyang makikitang hubo't-hubad.

"Wag Sir!" Pagpigil niya rito, subalit ngisi lamang ang tinugon ng guro na ngayon ay nasa labas na.

"Sir pakiusap, wala akong ibang pandoble!" Pilit pa niyang habol—umaasang nagbibiro lamang ang guro at mapakiki-usapan pa ito.

“Hehe! Bahala ka diyan, magbihis ka na lamang ng PE uniform mo at sumunod ka na doon sa gym para sa practicum!” Ngising tanging isinambit ng guro sa kanya.

Hindi na siya nilingon pa nito—nagtuloy-tuloy na ito sa paglalakad palayo.

Labis siyang nataranta. Naiwan siyang mag-isa sa opisina nang hubo't-hubad pa.

Hindi niya magawang lumabas upang mahabol ito sapagkat hubo't-hubad pa rin siya, at tiyak na may makakikita na sa kanya oras na lumabas siya.

Mabilis na lamang siyang lumapit sa pinto at isinara ito sa takot na baka may estudyanteng mapadaan at mapalingon at makita siya sa kasalukuyang estado.

Halos sumabog ang kanyang ulo sa galit sa pagtangay ng guro sa kanyang brief, lalo pa't wala pa man din siyang salwal na pandoble.

Napa-iling siya, napabuntong-hininga na lamang.

Batid niya, wala siyang magagawa pa, lalo na ngayong iniwan na siya ng guro, at kailangan na niyang sumunod doon sa gymnasium dahil tiyak na hinahanap na rin siya lalo na ng kanyang mga tropang sina Haron at Harvey.

Wala na siyang nagawa pa.

Agad na lamang niyang dinampot ang jogging pants na pinahiram ng guro, at kahit walang brief o anumang pandoble, at kahit nanlalagkit pa rin ang kanyang kargada sa nagdikitan ritong tamod at laway, wala siyang napagpilian kundi ang suotin ang naturang jogging pants.

Nang masuot ito ay hindi niya maiwasang manibago, ramdam niya ang kaluwagan nito sa loob, maging ang hangin ay nagagawang makapasok sa kaluwagan nito, kaya naman hindi niya maiwasang mailang.

Gayon pa man, batid niyang wala na siyang magagawa pa—wala siyang mapagpipilian kundi tiisin ang sitwasyon nang sa gayon ay makasunod na at makabalik sa kanilang klase.

Sunod na lamang niyang dinampot ang tshirt na PE uniform at agad itong isinuot. Sinunod na rin niyang suotin ang kanyang ID maging ang kanyang mga sapatos.

Mabilisan na niyang pinagpapasok sa kanyang bag ang mga pinaghubaran niyang pantalon at tshirt.

Bagamat nanlalambot pa at hinihingal mula sa kanyang pagpapalabas, pinilit na niyang lisanin na ang opisina ng mapangabusong guro at sinimulan nang tunguhin ang gymnasium.

Hingal na hingal siyang nakabalik muli sa loob ng gymansium kung saan na kasalukuyang nagpatracticum ang kanyang mga kaklase.

Nang makita siya ng mga tropa ay agad naman siyang sinalubong at di naiwasang magtanong.

"Oh? Saan ka nakakuha ng PE uniform mo par?" Gulat na tanong ni Haron nang makita siyang naka suot na ito ng PE uniform.

Saglit na napatingin si Eul sa suot niyang PE uniform. "Ah eto ba? Pinahiram ito ni Sir Red"

Kita niyang bahagyang nabigla ang dalawa, saglit na nagkatinginan, tsaka tumango na lamang.

"Kaya ka ba natagalan, dahil pinahiraman ka niyan ni Sir Red?" Tanong ni Harvey.

Saglit na kinabahan si Eul dahil malinaw na napansin ng kanyang mga tropa ang matagal niyang pagkakawala. Kaya naman pinilit na lamang din niyang mag-isip ng maidadahilan.

"Ahm, oo pare, naghalungkat pa kasi kami doon sa faculty office niya sa likod—kaya kami natagalan" Pagdadahilan na lamang niya.

Kita niyang muli na lamang tumango ang dalawa.

"Tara na pare, kanina ka pa namin hinihintay" Wika ni Haron. "Tatluhan daw yung practicum kaya't sabay-sabay na tayong tatlo"

Tumango na lamang rin siya bilang pag-sang-ayon.

Habang nakasalang pa ang ibang kaklase, hindi maiwasang mapansin ni Eul ang gurong kanina lamang ay umabuso sa kanya.

Kita niyang pinanonood nito ang bawat sumasalang dahil ito nga ang nagbibigay grado sa mga ipinagagayang steps ng simpleng culutural dance na kanilang inaaral.

Napa-iling na lamang siya, kita niya kung gaano nito napapanatili kalmado ang sarili na tila ba walang bakas ng kabastusan at pang-aabuso niyang ginawa kani-kanina lamang.

Hindi niya maiwasang mapa-isip—kung siya ba ang unang estudyanteng nasamantala ng guro.

Nang sila nang magtropa ang sumalang ay hindi niya maiwasang mailang.

Gawa ng wala siyang suot na panloob na doble ay ramdam niyang humuhulma ang kanyang malambot na kargada, lalo pa't napakalambot ng tela ng kanilang jogging pants kaya naman sa tuwing itinataas niya ang mga kamay upang sundan ang steps ng sayaw ay lalong nagiging halatado ang pagkahulma ng maselan niyang kargada, bagay na lalong nakakapagpa-ilang at nagbibigay ng hindi komportableng pakiramdam sa kanya.

Dahil rin maging siya ay hindi maitangging may angking laki at bigat nga talaga ang kanyang dala-dalang pares ng bola, hindi rin maiwasang magsitalbugan ang mga ito sa luwag ng suot niyang jogging pants, lalo na tuwing tumatalon siya, bagay na nakakapagpairita pa lalo sa kanya bukod pa sa labis na panlalagkit ng kanyang kargada dulot ng naiwan at nagsidikitan ritong laway ng guro at sariling tamod, at ngayon ay unti-unti pang nahahaluan ng lagkit ng sariling pawis.

Habang abalang sinusundan ni Eul ang mga steps ng sayaw kasabay ng kanyang dalawang tropa, ang mga tingin ng kanyang mga bading na kakalse ay hindi maiwasang mapako sa humuhulma niyang maselang harapan sa kanyang bawat galaw, lalo na sa tuwing may pagtaas ng kanyang mga kamay kaya naman kapansin-pansin ang paghulma nito sa malambot na tela ng jogging pants na kanyang suot.

Hindi rin ito nakaligtas sa paningin ni Sir Red.

Kita niya kung paano rin subamay sa pagkimpay ang maselang laman ng binatilyo sa kanyang bawat galaw, at pansin rin niyang hindi maiwasang mapako ng mata ng bading niyang estudyante sa naturang kaakit-akit na tanawin.

Kita rin niya ang pagka-iritable ni Eul, maging ng kapansin-pansing pilit naglilimita ng mga paggalaw nito—marahil ay ramdam na rin nito ang paghulma at pagkimpay ng maselang kargada na batid niyang nakakapukaw ng pansin.

Dahil dito ay naka-isip siya ng panibagong kalokohan.

Nang matapos na ang lahat sa kanilang practicum, sinabihan niya ang lahat na magkakaroon muna muli ng stretching upang hindi magkaroon ng pananakit ng katawan pagkatapos, subalit sa pagkakataong ito ay si Eul ang inutusan niyang manguna sa pagdadahilang si Eul daw kasi ang walang suot na PE uniform kanina kung hindi pa pinahiraman.

Inis man ay wala namang nagawa si Eul sa ipinag-uutos ng guro kundi sumunod.

Subalit laking gulat niya nang utusan siya ng guro na tumayo sa pinakaharapan habang nakaharap sa kanyang mga kaklase.

Akala niya ay simpleng stretching lamang ang gagawin, subalit ang ini-utos na ipagawa sa kanya ni Sir Red ay ang pag-jumping jack ng tatlumpung beses, bagay na nakapangamba sa kanya ng husto, lalo pa't wala siyang suot na ano mang panloob at kahit simpleng galaw niya ay sumasabay sa kanya ang maselan niyang kargada.

Subalit dahil ayaw naman niyang magpahalata sa mga kaklase na mayroon siyang tinatago, wala siyang nagawa kundi sumunod sa iniuutos ng mapang-abusong guro.

Batid niyang sinasadya na ito lahat ni Sir Red lalo pa't alam nitong wala siyang suot na brief ngayon, at marahil ay napansin na nito ang paghulma ng kanyang kargada kaya naman nais niya itong ipangalandakan pa at ibalandra sa harapan ng klase.

Namumula man sa pagkapikon sa patuloy na pang-aabuso sa kanya ng guro ay walang nagawa si Eul kundi sumunod.

Tumayo siya sa harapan ng klase, habang ang nasa bente niyang kaklase ay nakaharap lahat sa kanya, ito'y habang narito sila sa loob ng gymnasium kung saan hindi lamang sila ang nagsasagawa ng mga pisikal na aktibibad, kundi maging ng ibang estudyante mula sa ibang section at ibang baitang.

Wala siyang nagawa kundi sumunod—ginawa niya ang utos ng guro at nagsagawa ng jumping jack sa harapan ng tatlumpung beses, dahilan upang lubos na maisiwalat ang hindi lang ang paghulma ng maselan niyang kargada, kundi maging ang kapansin-pansing pagkimpay nito sa kanyang bawat pagtalon.

Ramdam rin niya sa kanyang bawat pagtalon ang pag-uumpugan at pagkalembang ng may kabigatan at may kalakihan niyang mga itlog, bagay na lalong nakapagpa-irita pa sa kanya.

Kaya naman halos napako ang mga mata hindi lamang sa mismong ginagawa ni Eul, kundi sa agaw eksenang pagkimpay at paghulma ng maselan niyang kargada na sinamantala at pinagpyesetahan naman ng mga mata ng mga bading niyang kaklase at ni Sir Red.

Maging ang ibang estudyante sa paligid ay hindi rin naiwasang mapansin iyon kay Eul, kaya naman matapos ang kanyang pagtalon ng talumpung beses, pawis na pawis siya—higit pa sa pisikal na pagod, kundi maging sa di hamak na kahihiyang sinapit niya sa harapan.

11:30 am—sa wakas ay natapos na rin ang kanilang klase sa PE at natapos na rin ang pagdurusang iyon ni Eul.

Sa ngayon ay kinakailangan nilang magsibihis sapagkat may regular pa silang klase sa research sa susunod na oras at hindi sila pwedeng pumasok sa klaseng iyon na nakasuot pa ng PE uniform.

"Tangina pre, mukhang mas energetic pa yang junior mo kanina kesa sayo ah? Hahaha!" Tawang asar ni Harvey kay Eul, malinaw na tinutukoy ang pagkimpay ng kargada nito kanina.

"Bugok!" Tanging sagot naman ni Eul, tsaka napa-iling. Hindi pa rin niya maiwasang mahiya sa nangyari kanina.

"Maiksi kasi itong tshirt kaya masyadong naging halatado" Pagdadahilan na lamang niya sa kagustuhang hindi na mahalata pa ng kanyang mga tropa na wala siyang suot na brief o anumang panloob maliban sa jogging pants na suot kaya't lubhang humuhulma at umaalsa ang kanyang maselang kargada.

Batid niyang tiyak na magtatanong at magtataka ang mga ito pag nagkataon.

"Mabuti pa magbihis na tayo, iritable na ko sa pawis" Pag-anyaya na lamang niya upang maiba na ang usapan.

"Sige par, doon na tayo sa locker, hindi ko dala ang mga uniporme ko" Suhestyon naman ni Haron, kanina kasing nagbihis sila ni Harvey ay iniwan nila ang kanilang mga uniporme sa kanilang mga locker.

"Teka par, ikaw pala saan ka magbibihis?" Tanong naman ni Harvey kay Eul.

"Diba pinahiram lang sayo yan ni Sir Red?" Wika pa niya sabay turo sa suot na PE uniform ni Eul.

"Oo par, pero sasama akong magbihis sa inyo" Sagot naman ni Eul.

Napakunot-noo naman sila sa sagot nito.

"Eh tapos? Babalik kapa sa office ni Sir para lang ibalik yang PE uniform?" Tanong naman ni Haron.

"Hindi par, hindi na ko babalik doon, sama na kong mag bihis sa inyo at iuuwi kona tong PE uniform na to" Sambit naman ni Eul, bagay na di maiwasang ikagulat ng dalawa.

"Huh? I-uuwi mo?" Naguluhang tanong naman ni Harvey, tila nagtataka kung bakit iuuwi ni Eul ang unipormeng hindi naman kanya.

"Oo pare, para malabhan ko muna, sa susunod ko na ibalik dahil basa na to sa pawis" Pagdadahilan naman ni Eul. "Baka pag-interesan pa to ng baklang yon at amoy-amoyin pa tong pawis sa mga pinagbihisan ko eh, hahaha!"

"Gago ka talaga! Haha!" Napailing na lamang na wika ni Haron sa kalokohan ng tropa.

Sanay na rin naman sila kay Eul at alam nilang iritado ito sa mga bading, kahit sa guro nila na tulad ni Sir Red.

Subalit sa totoo lang, wala nang balak pang ibalik ni Eul ang PE uniform na ito kay Sir Red. Ayaw na niyang bumalik pa muli doon sa faculty office nito at tila takot nang mabigyan pa ang mapangabusong guro ng panibagong pagkakataon upang maka-isa sa kanya.

Nagtungo na sila sa locker room at mabuti na lamang ay may nakatabing extra na brief doon si Eul na maari niyang magamit.

Nang makuha ang mga kinakailangang gamit ay nagtungo na sila sa isang malapit na banyo na maari nilang mapagbihisan.

Nakarating ang tatlo sa naturang banyo.

Tulad ng inaasahan ay walang katao-tao rito.

Simple lamang ang banyong ito, may isa itong lababo na may salamin, may tatlong cubcile at tatlong mga urinal na nakatapat sa mga pinto ng bawat cubicle.

Pumasok na si Haron sa unang cubicle at si Harvey naman sa pangalawa, at dahil wala nang mapagpipilian ay tinungo na lamang ni Eul ang ikatlo at dulong cubicle at doon pumasok.

"Par, tatae muna ako ha? Hintayin niyo nalang ako sa labas mamaya" Wika ni Eul sa dalawa pagpasok niya sa cubicle, kanina pa rin kasi niya nararamdaman ang tawag ng kalikasan.

"Sige par" Tugon naman ni Harvey sa kabilang cubicle.

Pagpasok ni Eul sa loob ng ikatlong cubicle ay sinubukan niyang isara ang pintuan ngunit napagtanto niyang sira na pala ang lock nito kaya hindi na ito maikandado pa, bagamat maari pa naman itong isara at hindi naman kusang bubukas kung hindi pupwersahin.

Gayon pa man, gawa nang wala namang mapagpipilian ay hinayaan na lamang niya ito na nakasara kahit na hindi naka kandado.

Agad niyang ibinaba ang kaniyang bag at una nang hinubad ang kanyang ID at P.E. shirt na namamasa na sa kanyang pawis gawa ng pagod sa pisikal na aktibidad nila kanina sa klase.

Sunod na rin niyang hinubad ang kanyang sapatos at ang kanyang jogging pants, at dahil wala naman siyang suot na brief gawa nga nang sapilitang pagtangay rito kanina ng bading niyang guro ay hubo't-hubad siya ngayon sa loob ng cubicle.

Isinabit na lamang rin niya ang mga pinaghubarang tshirt at jogging pants kasama ng isinabit niyang ID sa naka usling pako sa likod ng pinto.

Matapos ito ay agad na rin siyang umupo sa inidoro upang simulan ang pagtugon sa tawag ng kalikasan.

Dinig niyang nagbibihis na sa kabilang cubicle ang kanyang mga tropa, habang siya ay umupo sa inidoro at sinimulang tugunan ang tawag ng kalikasan.

Muli ay hindi maiwasang bumalik sa kanya ang pangmomolestya ng bading na guro gawa nang pananakot nito sa kanya na ipagkakalat ang nakuhanang videong hawak nito.

Muli niyang naalala ang oras na iyon—ang oras kung kailan niya nagawa ang bagay na iyon na siyang nagresulta sa kanya sa sapilitan niyang pagsuko ng dignidad sa mapang abusong guro.

Nung nakaraang linggo—sa isang banyo sa ikalawang palapag ng gymnasium, pagkatapos rin ng kanilang klase sa PE ay napagdesisyunan niya na tugunan ang tawag ng laman.

Nung mga oras na iyon kasi ay hindi niya inaasahang hindi papasok ang kanyang mga tropang sina Harvey at Haron, kaya naman mag-isa siya at walang makasama, kaya naman matapos ang kanilang klase sa PE ay tinamad na rin siyang magtungo sa pantry ng eskwelahan upang kumain mag isa, bagkus ay nagpasya siyang palipasin na lamang ang oras upang magsariling sikap at magpalipas ng init.

Sa katunayan ay hindi na iyon ang unang beses niya iyong nagawa—ang magsalsal sa banyo ng eskwelahan.

Sa wari niya'y ikatlong beses na rin niya iyong nagawa dahil alam niyang wala namang susubok na mamboso sa kanya, dahilan marahil kung bakit siya masyadong nagpakakumpyansa at nang gawin niya uli iyon nung nakaraan ay hindi man lamag siya nag-abalang lumingon sa paligid kung may nakasilip na mata o lente ng kamera, kaya marahil ay matagumpay siyang pasikretong navideohan ng bading na gurong si Sir Red.

Hindi niya rin alam kung paano nalaman ni Sir Red na nagsasalsal siya nung oras na iyon upang videohan siya.

Subalit ano mang posibilidad ang isipan niya ay wala na siyang magagawa pa, nangyari na at navideohan na siya ng guro, may pinanghahawakan na ito laban sa kanya at higit sa lahat ay nakuha na nito ang kanyang dignidad—naisuko na ang kanyang kaselanan kaya't hindi na niya maibabalik pa lahat iyon.

Sa ngayon ay wala siyang magagawa kundi tanggapin na naisahan siya ng bading na guro, at manalig na sana'y masapat na ang pagpapaubayang ginawa niyang iyon kanina upang hindi ipagkalat ng guro ang pinanghahawakang maselang video.

Sinusubukan rin niyang timbangin kung paano siya maaring makapanlaban kung sakaling muli siyang pagbantaan ni Sir Red.

Batid niyang kahit paano ay may mali sa ginawa ni Sir Red na videohan siya sa isang pribadong gawaing nangyari naman sa isang pribadong lugar tulad ng banyo, subalit hindi pa rin niya maiwasang mabahala pa't alam niyang sa huli—siya at siya lamang din ang magdurusa oras na lumabas ang videong iyon—bukod sa tiyak na pagkawala ng kanyang scholarship ay tiyak ring masisira ang kanyang imahe sa lahat, lalo na sa kanyang mga mahal sa buhay, bagay na hindi niya kayang mangyari.

“Par una na kami sa labas, hintayin ka nalang namin dito sa labas banyo ha?” Paalam ni Haron mula sa kabilang cubicle.

Doon lamang naputol ang matinding pag-iisip ni Eul sa pag-iral ng boses ng tropa.

“S-sige par, sandali lang naman ako” Pilit na lamang niyang tugon sa kabila ng pagkabigla.

Napa-iling na lamang siya—malinaw na napasok siya sa isang yugto ng kanyang buhay na mahirap kontrolin.

Dinig niyang nagsibukas na ang mga pinto sa mga tabing cubicle—senyales na nagsilabasan na ang kanyang mga tropa.

Muli siyang napatingin sa kanyang kargada...halos mangintab ito sa panlalagkit gawa ng naghalu-halong malagkit na laway ng bading niyang guro, ang sarili niyang tamod at maging ang sarili niyang pawis na bumabad rito kanina dulot ng kanilang pisikal na aktibidad.

Muli na lamang siyang napa-iling sa naghahalong pagka-irita at pandidiri sa sinapit ng maselan niyang laman.

Inabot niya ang bidet sa kanyang kanan at marahan itong isinindi sabay maingat na itinapat sa kanyang nanlalagkit na kargada upang linisan ito, nais niyang tanggalin ang anumang elementong nagpapalagkit rito dahil hindi niya kayang tiisin ito hanggang mamaya sa kanilang mga klase dahil tiyak na maiirita siya't mangangati.

Matapos makapaglinis ng kanyang kargada ay sunod na niyang hinugasan ang kanyang puwet.

Matapos iyon agad siyang bumunot ng tissue upang magpunas.

Nang makapagpunas na, agad na siyang tumayo—humarap sa inidoro't handa na sana itong i-flash, subalit bago pa niya mapindot ang flash, halos humiwalay ang kanyang kaluluwa sa gulat nang biglang bumukas ang pinto ng cubicle na kanyang kinaroroonan.

Mabilis siyang napalingon sa kanyang likuran, at agad bumungad sa kanya ang bukas na pinto ng cubicle at ang isang kapwa niya estudyanteng sa wari niya ay kasing edaran lamang niya—maputi ito at medyo payat.

Sa hitsura 't galaw pa lamang nito—mabilis na napagtanto ni Eul na bading ito.

Halata rin sa mukha ng naturang estudyante ang pagkabigla dahil agad na tumambad sa kanya ang puwetan ni Eul na bahagya pa man ding nakatuwad.

“S-sorry po” Mabilis na paumanhin ng estudyante sabay muling hila sa pinto ng cubicle at muli itong isinara.

Ilang sandaling hindi nakagalaw si Eul sa pagkabigla.

Sa bilis ng mga pangyayari, ni hindi na rin niya natakpan pa ang kanyang puwet na batid niyang nasilayan ng bading na estudyante, kaya naman hindi niya napigilang manggalaiti sa galit.

Mabilis niyang inayos ang sarili—mabilis na dinmapot ang kanyang brief at pantalon sa loob ng kanyang bag at mabilisan ang mga itong ipinag-susuot.

Hindi pa man niya nasusuot ang kanyang pang-itaas na uniporme at maging ang kanyang sapatos at ID ay agad niyang binuksan ang pinto ang hinabol ang estudyanteng nagbukas nang nito.

Paglabas niya ay dinatnan niya ang naturang estudyante na nasa lababo at tila naghuhugas ng kamay.

"Tangina, gago ka ah!" Hiyaw niya rito.

Walang atubili—sinugod niya ito, kinwelyuhan at biglang sinapak, dahilan upang bumagsak ang naturang estudyante sa sahig.

"Tangina kang bastos ka!" Galit na hiyaw pa ni Eul sabay pakawala muli ng isang pang sapak sa mukha nito.

-

Abala sina Haron at Harvey na nakasandal sa pader ng banyo sa labas nang marinig nila ang mga galit na hiyaw ng tropa sa loob ng banyo kasabay ng mga pagkalabog.

Nanlaki ang kanilang mga mata, batid nilang tunog ang mga iyon ng pagsuntok.

Napabalikwas sila at patakbong pinasok ang tropa sa loob, at sa kanilang pagdating ay laking gulat nila nang datnan si Eul—nakaluhod na habang kinukwelyuhan ang isang estudyanteng nakabagsak sa sahig.

Lalo silang nagulat nang makitang dumudugo na ang labi ng naturang estudyante subalit hindi pa rin tinitigilang saktan ni Eul.

Agad dinmabahan ni Harvey si Eul upang mailayo sa naturang estudyante, habang si Haron naman ay mabilis ring hinawakan ang estudyante at inilayo mula kay Eul.

"Anong nagyayari pare?!" Gulat na tanong ni Haron—kita niya kung paano manlisik sa galit ang mata ng kanilang tropa.

"Kupal yang baklang na yan! Binosohan ako ng hayop na yan!" Galit na hiyaw ni Eul sabay duro sa estudyanteng ngayon ay duguan na ang labi.

Napalingon naman sina Harvey at Haron sa naturang estudyante—tila kinukumpirma ang paratang ng kanilang tropa, subalit iling lamang ang tinugod ng naluluhang estudyante habang hawak-hawak ang dumudugo nitong labi.

Pinilit pang sumugod muli ni Eul at umamba ng sapak subalit mabilis siyang napigilan ni Harvey.

"Tangina pare! Tama na!" Pilit na pigil ni Harvey.

"Par, ilayo mo na yan!" Pilit rin niyang wika kay Haron habang buong lakas na pinipigilan si Eul.

"Sige pare, ako nang magdadala rito sa clinic!" Wika naman ni Haron.

Dinampot niya ang bag nang naturang estudyante maging ang mga libro nitong nahulog sa sahig—sabay agad na rin itong inalalayan palabas ng banyo upang masamahan sa clinic.

-

Makalipas ang kinse minutos ay nakabalik na rin si Haron sa banyo kung saan siya hinintay ng dalawa.

Nakabihis na rin siya subalit halatang badtrip pa rin.

"Ano? Naidala mo ba sa clinic?" Bungad na tanong ni Harvey kay Haron—halatang nagaalala sa kalagayan ng naturang estudyante.

"Oo par, naidala ko na" Wika naman ni Haron. Tsaka bumuntong-hininga.

"Eh anong sabi mo sa mga nurse? Tiyak nagtanong sila kung anong nagyari?" Alalang tanong naman ni Harvey.

"Yun na nga pare, nabigla sila nang makita siya at nagtanong kung anong nagyari" Hingal na wika ni Haron. "Pero hindi ko alam ang isasagot ko, kaya ang sabi ko nalang dinatnan ko lang siyang ganun, at sabi ko tinulungan ko nalang na ihatid sa clinic"

"Pare, bakit mo naman kasi ginawa yon?" Tanong naman ni Haron kay Eul.

"Gago ang kupal na yon pare! Hubo't-hubad ako sa loob nung cubicle—bigla ba namang binuksan ng bugok na yon!" Inis na sambit ni Eul.

"Baka naman hindi sinasadya pare?" Wika naman ni Haron.

"Sinadya niya yon! Kilala ko ang mga baklang yan, manyak talaga ang mga animal na yan!" Pilit namang giit ni Eul, sabay sipa pa sa sa isang paa ng kanilang mesang kinakakainan sa tindi ng kanyang inis, bagay na nagpa-alog pa sa kanilang mga kinakain, halatang-halata ang pagkapikon sa kanyang mukha.

Gawa ng ginawang iyon ni Eul ay napalingon rin maging ang ilang estduyanteng kumakain.

Nagkatinginan na lamang rin sina Haron at Harvey, ngunit hindi na umimik pa.

Nais man nilang magtanong pa tungkol sa nangyari ay pinili na lamang nilang huwag na munang komprontahin si Eul at wag na munang sabayan ang init ng ulo nito.

Tsaka na lamang nila ito kakausapin ng masinsinan oras na kumalma na ito.

Inis na inis si Eul—halos pumutok ang kanyang mga ugat sa ulo sa lubhang pagkamuhi.

Sinira ang kanyang maghapon ng mga pinakamumuhian niya—ang mga bading.

Una ay ang pangmomolestiya sa kanya kaninang umaga ng bading na gurong si Sir Red, at ngayon naman ay ang pagbukas ng estudyanteng iyon sa pinto ng cubicle habang hubo't-hubad siya sa loob na nakapagpatambad ng kanyang kahubdan.

Lahat ng ito ay tila lalo lamang nakapagpatindi sa kanyang pagkamuhi sa ikatlong kasarian—sa mga kabadingan, isang kinasusuklaman niyang kasarian na may malalim na bangunot na dulot sa kanyang puso.