NEIGHBOR
“Dito naba tayo lilipat?” Tanong ni Sophia sa kanyang nobyo at inangat ang tingin sa matayog na apartment complex.
May apat na apartment unit kada palagag ng four story building. May mga labahin pa na naka sampay sa railings, hindi masyadong maayos ang pagkapinta ng pader, may mga parte pa na wala ng pintura.
“Oo, hindi masyadong kagandahan pero pansamantala lang naman tayo hanggang sa maka ipon ipon.” Sagot ng kanyang nobyo na si Paolo.
Wala pang isang taon na magkasintahan ang dalawa ngunit pumayag na si Sophia na makipag live in rito. Wala rin naman problema dahil lumaki naman siyang walang mga magulang o pamilya. Si Paolo naman ay ganoon rin kaya mabilis silang nagkaintindihan. Limang taon lamang ang agwat ng edad nila. Si Paolo ay twenty five years old, kaka-graduate lang ng college at si Sophia naman ay bente anyos, hindi na naisipang mag aral pa dahil sa kahirapan sa buhay.
Nagkakilala sila ni Paolo sa isang maid restaurant, kung saan nagsusuot ang mga waitress ng mga sexing maid outfit. Kahit ganoon ang kanyang trabaho, hindi naman siya pariwara, sa katunayan si Paolo pa nga naka una sa kanya. Kaya pumayag narin siya agad ng yayain siyang makipag live in dahil wala naman ng mawawala.
“Sus, mukha namang hindi ako sanay sa ganitong lugar. Mas malala pa rito iyong boarding house ko dati.” Usal ko at inayos ang pagkakahawak sa bag.
“Kayo na ba iyong bagong lilipat?” May biglang lumapit samin na matandang babae.
Tumango naman si Paolo. “Opo, manang. Ako po pala si Paolo at ito naman si Sophia.”
“Wala nakong pakialam sa mga pangalan niyong makalalimutan ko rin,” Halatang sa mukha ng matanda ang pagkawalang gana. “eto ang susi sa unit niyo. Nasa ikatlong palapag, sa dulo.”
Nagkalot ng kanyang batok si Paolo bago tinanggap ang susi. Inabot niya rin ang sobre na naglalamang downpayment money sa matanda. Binilang ng matanda ang loob nito at tumango.
“Tara idadala ko kayo sa unit niyo.” Sabi niya at naunang maglakad. Sumunod naman kami ni Paolo.
Nagulat si Sophia ng may elevator pala ang building na'to. Hindi halata dahil mukhang walang pag ma-maintain.
“May elevator itong building pero wag kayong pakampamte dahil mas sobra pa sa bilang ng kalendaryo kung masira to kada buwan.” Usal ng matanda.
Napakagat labi nalamang si Sophia dahil medyo pangit na nga sa loob. Halos hindi na nga makita ang numero sa pindutan. Kung meron man pinalitan ng papel at idinikit para malaman ang palapag.
Nang huminto, bumungad sa kanila ang isang pintuan. Lumabas sila at binuksan ni Manang iyong kaharap na pinto. “Eto, maliit na storage room. May storage room kada palapag. Pwede niyong ilagay rito mga panglinis niyo.”
Sinilip ni Sophia ang loob at medyo may kaliitan nga, may maliit na rectangle shape na mesa tas puro na balde at kung ano anong walis ang nasa loob. May mga tali pa at mga basahan.
Sinara muli ng matanda at naglakad na. “Dito sa railings pwede na kayong mag sampay rito. Kayo ng bahala basta sakop ng unit niyo. Etong tatlong pintuan may nakaukupa na rito.”
“Ah oo, kilala ko ang isa. Katrabaho ko.” Singit ni Paolo na siyang ikinagulat ni Sophia dahil hindi niya iyon nabanggit.
“Mabuti kung ganon. Pero wala akong pakialam kahit pa magkalaban kayo at magpatayan basta magbayad lang ng tama.”ani ng matanda at huminto sa huling unit.
Tahimik lang lang si Sophia na nakamasid sa paligid tinignan ang katabing unit, dahil may mga bote ng alak na walang laman sa labas at may nakasabit pa na isang cellophane na May lamang mga bote ng alak. Sa isip ni Sophia baka lasengero ang kapitbahay nila.
“O siya, maiwan ko na kayo rito. Maraming lamok rito sa gabi,” Ani ng matanda at tinignan sa paa hanggang ulo ang dalaga. “Napakakinis pa naman nitong dalagang to baka makagat ka. Mga ganitong kutis pa naman hilig sipsipin non.”
Tumawa si Paolo at napatawa nalang rin si Sophia. “Naku, manang wag kang mag alala dahil sanay nako sa mga lamok. Hinahayaan ko nalang.” Sagot ng dalaga.
“Ah ganon ba sige kayo bahala. May mga gamit na diyan sa loob, may iba kasi na bigla nalang umaalis iniiwan mga gamit. Basta ang bayaran, kada huling linggo ng buwan.” Anito at naglakad na paalis.
Pumasok na sa loob si Paolo at Sophia. May dalawang kwarto ang isang unit. May maliit na kusina at sala. Tamang tama lang ang laki sa dalawang taong titira. At may lamesa na at upuan, halatang luma na pero pwede parin.
Sa kalagitnaan ng pag aayos ay naalala ni Sophia iyong kakilala ni Paolo na sinabi niya kanina sa matanda.
“Sino pala iyong kakilala mo na nakatira rito?” Tanong ni Sophia.
“Ah, yun ba? Iyong driver sa kompanya. Siya rin nag rekomenda sa'kin ng apartment na'to.” Sagot nito.
“Anong palapag naman?” Tanong ni Sophia.
“Iyang katabing unit. Siya ang sumasabay sa'kin sa kompanya nong bagong hire palang ako.” Anito.
“Ah, ganun ba. Akala ko lasengero na iyang kapitbahay natin. Ang dami kasing bote ng alak sa labas.”
Mahinang tumawa si Paolo. “Naku, may pagka lasengero nga iyan pero mabait naman. Siya nga parang ama ama ko sa trabaho.”
Nagulat si Sophia dahil akala niya kaedaran lang ni Paolo ang pinag uusapan.
“Talaga? Ilang taon na ba? Akala ko kaedaran mo lang.”
“Hindi, nasa pagitan ng kuwarenta at singkwenta na ata hindi ko lang alam ang eksaktong edad. At wala pa iyang asawa't mga anak. Kaya minsan pag nag sasama kami parang anak narin turing niya sa'kin.”
Natuwa naman si Sophia sa narinig dahil alam niyang walang father figure si Paolo kagaya niya kaya baka rin ganoon ang magiging turing niya sa kapitbahay kung sakaling mag kakilala sila.
“Mamaya iimbitahan natin sa hapunan.” Ani ni Paolo at tumango lamang si Sophia.
Nang matapos si Sophia sa pag aayos ay nilapitan niya si Paolo at balak na akitin. Tutal unang araw nila sa apartment baka may balak itong basbasan. Kahit si Paolo ang nakauna sa kaniya. Hindi naman bago kay Sophia ang pagiging mapusok dahil minsan na siyang nagpapakain ng kanyang perlas at nag bbj sa mga customer sa restaurant kapalit ng malaking tip. Ngunit hanggang doon lang iyon. Hindi na humigit roon. Kaya kahit isang lalaki palang nakapasok sakanya, maraming beses naman siyang nakaranas na labasan sa ganoong paraan.
“Hmm? Bakit Sophia? Gutom ka na ba?” Umangat ang dalawang kilay ni Paolo ng maramdaman ang haplos ni Sophia sa kanyang binti. Nakaupo ang lalaki sa kama at inaayos ang mga ilalagay sa bedside table.
“Unang araw natin rito. Baka gusto mong…” mapang akit na usal ni Sophia at tinuloy ang haplos sa gitna ng lalaki.
Ngumisi si Paolo at saka inilayo ang kamay ni Sophia. “Pwede naman mamayang gabi, Sophia. Aayusin muna natin itong mga sirang parte ng apartment. Wag kang mag alala kahit abutan pa tayo ng umaga mamaya.” Anito at kumindat.
Dismayado man ay tumango nalang si Sophia at bumalik sa pag aayos. Sanay na din naman na siyang matanggihan ni Paolo. Hindi kasi masyadong hilig ang binata sa ganoon kaya nakakapagtaka para kay Sophia dahil dapat mas mapusok pa ang lalaki kaysa sa babae. Minsan pa nga sa kama, siya pa ang nag dadala dahil parang kahoy lamang itong si Paolo.
Maraming beses narin nakakita si Sophia ng mga b*rat ng lalaki dahil sa ginagawa niyang pang bbj sa mga customer niya dati at halos lahat ng iyon ay malalaki at matataba kaya nong nag kant*tan sila ni Paolo buong akala niya ganon talaga kalalaki ang mga titi ng lalaki ngunit hindi. Hindi kasi ganon kalaki ang sa nobyo niya. Pero sapat parin naman para kay Sophia dahil virigin pa siya nong mga araw na iyon.
