Unang Kabanata
Unang Kabanata
Sa huling pagkakataon ay muli kong sinipat ang sariling repleksyon sa salamin. Ito ang unang beses na naging conscious ako kung paano ko i-present ang sarili ko sa isang tao. Wala naman talaga akong pakialam sa iniisip at sinasabi patungkol sa akin ng mga tao sa aking paligid, wala akong dapat na patunayan sa kanila. Pero iba ngayon, parang sinasabi ng isip ko na kailangan kong magpanggap na isang bruskong lalaki sa harap ng aming magiging bisita.
Bisita?
Matatawag ko bang bisita ang sarili kong ama? Dahil ba apat na taon ko siyang hindi nakita at nakasama ay bisita na lang ang magiging tingin ko sa kanya? Kailangan ko bang itago ang totoo kong pagkatao para magustuhan niya lang kung paano ako lumaki? May hindi ba kagusto-gusto sa akin?
Sa loob ng apat na taong hindi ko siya nakita at nakasama ay hindi ko na alam kung ano ang magiging reaksyon ko kapag makita ko na siya ulit. Isa lang ang sigurado ako — hindi na ako iyong dating bata na halos tumalon-talon sa excitement sa tuwing nakikita niya ang kanyang amang matagal na nawalay sa kanya. Hindi na ako ’yong bata na yayakap sa kanya. At higit sa lahat, hindi na ako iyong bata na inaasahan niyang susunod sa kanyang mga yapak.
“Ang dami nang nagbago sa apat na taong wala kayo rito, pa”, kausap ko sa nag-iisang larawan ni papa na nakadikit sa gilid ng aking salamin. Naninilaw na ang papel na ’yon, six years old pa lang ako nang iniwan iyon ni papa sa akin bago siya pumuntang Mindanao dahil doon siya dinestino. “Para hindi mo ako ma-miss, anak”, sabi pa niya sa akin bago niya ginulo ang buhok ko. Hindi iyon ang huling beses na nakita ko siya, taon-taon umuuwi pa siya sa amin pero nitong nakaraang apat na taon ay si mama na lamang ang pinapapunta niya sa Mindanao upang magbakasyon. Iniiwan lang ako ni mama kila lolo dahil hindi ako puwedeng lumiban sa paaralan. At sa pag-uwi niya, sobrang daming pasulubong ang dala niya para sa akin na galing raw kay papa. Masaya naman ako sa mga pasalubong noong unang tatlong taon pero nitong huling taon ay nawalan na ako ng gana. Napagtanto ko na hindi nun napupunan ang kakulangan na namumuo sa aking pagkatao.
Kinuha ko ang larawan at niligpit iyon sa aking drawer. Apat na taon na ang nakararaan. Hindi ko alam kung ganun pa rin ba ang itsura niya ngayon.
“Anak! Bumaba ka na diyan. Andito na ang papa mo”, rinig kong sigaw ni mama mula sa baba ng aking kuwarto.
Humugot ako ng isang malalim na paghinga, inakala na mababawasan nun ang kaba na biglang lumukob sa akin. Bahala na.
Nangingimi akong lumabas sa aking kwarto. Bawat hakbang na ginagawa ko ay siya namang lalong pagbilis ng tibok ng puso ko. Naririnig ko na ang boses ni papa. Hindi nagbago, nandun pa rin ang kalmado at matamis na timbre sa boses nito.
“Miss na miss kita, mahal”, rinig kong sabi ni papa kay mama. Nasundan iyon ng hagikhik ni mama na tila ba may kumiliti sa kanya, “Ano ba, Jude. Pababa na ’yong anak mo”.
Nakakuyom ang mga kamao ko nang narating ko ang aming sala kung saan nandoon sila mama. Parang sasabog na iyong dibdib ko sa kaba, sumasakit na rin ang leeg ko kakayuko. Ramdam na ramdam ko ang malamig na pawis na dumadaloy sa aking pisngi at sa aking sentido.
“Oh. Andito na pala si Aries”, ani mama.
Wala akong narinig mula kay papa pero ramdam ko ang mga tingin na binibigay niya sa akin. Mahigpit akong napakapit sa laylayan ng aking puting tshirt. Natutusok na ng aking mga kuko ang aking palad sa higpit ng aking pagkakuyom. Biglang bumigat ang ulo ko na hindi ko magawang iangat ito para tignan si papa.
“Anak. Hindi mo man lang ba titignan si papa?” maya-maya pa ay narinig ko na ang magaan niyang boses. Gamit ang natitirang lakas ng aking leeg ay hinarap ko si papa. Matamis siyang nakangiti sa akin at nababasa ko sa kanyang mukha ang kasiyahan.
“P-pa”, ang tangi kong nasabi.
Pinasadahan ko ng tingin ang kanyang mukha. Tumanda na siya, may nakikita na akong mga kulay puti na buhok sa kanyang ulo pero hindi pa rin kumukupas ang pagiging magandang lalaki nito. Ilang taon na ba siya? Trenta sais? Sa edad niya ay nagawa pa rin niyang alagaan ang kanyang katawan. Matangkad at malaking tao si papa pero hindi siya mataba, putok sa muscles ang mga braso niya pati na rin ang kanyang legs. Sobrang lapad rin ng kanyang matipunong dibdib na hulmang-hulma sa suot niyang fit na kulay fatigue na tshirt ngayon. At flat pa rin ang tiyan nya na aakalain mong hindi siya umiinom ng beer.
“Kumusta ka na, nak?” tanong niya.
Kumusta ba ako? Ano ba ang dapat kong isagot sa kanya? Na okay lang ako? Hindi ako okay. Nitong nakaraang taon ay hindi ako naging okay.
“Ayyy. Sandali lang. Iche-check ko muna ang sinaing”, umalis si mama. Naiwan kami ni papa.
Walang nagsalita sa amin. Parehas kaming pinapakiramdaman ang nakakailang na atmospera. Gusto kong ako ang bumasag nun pero hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Ano ba ang sasabihin ko sa kanya? Sa ilang taon na hindi ko siya nakasama ay hindi ko na alam kung paano makipag-usap sa kanya. Siguro ganun din siya sa akin.
“Ahh, upo ka, nak. May pasalubong ako sa’yo”, si papa na ang naglakas loob na bumasag sa nakakailang na katahimikan.
Naupo ako sa pahabang sofa. Nakatitig lang ako kay papa na busy sa paghuhukay ng kanyang dalang knapsack. Nakangiti siya habang hinahanap ang pasalubong na para bang sigurado siyang magiging masaya ako sa ibibigay niya sa akin.
Wala lang isang minuto ay may nilabas siyang isang plastic na baril at robot.
“Anak. Oh, may dala akong baril at robot para sa’yo”, excited siyang umupo sa tabi ko at hindi sinasadyang dumikit ang hita niya sa akin, huli na nang napansin ko na napaatras ako, natigilan si papa sa naging reaksyon ko at sandaling napapatitig sa akin na parang nagtataka, mabuti na lamang at pinalagpas niya na lamang iyon.
“Naalala ko kasi na gustong-gusto mo ang mga ’to noon,” tukoy niya sa hawak na mga laruan.
Kinuha ko iyon sa kanya at sandaling napatitig doon. Ilang taon ba ako noong huli kong laro sa mga ganitong laruan?
“Salamat po pero hindi na kasi ako naglalaro ng mga ganito ngayon,” pagsabi ko ng totoo. Gusto kong magsisi sa mga sinabi ko dahil sa biglaang pagka lungkot ni papa.
Napakamot ito sa kanyang batok na tila nahihiya.
“Sorry, nak. Nakalimutan kong binata ka na pala,” bumalik ito sa bag at muling naghanap. May bitbit na itong bola ng basketball pagbalik. “Eh, basketball, naglalaro ka ba?”
Pilit ko siyang nginitian at tsaka umiling. Nagkasalubong ang mga kilay nito. Expected ko na ’to. Dahil sa lalaki ako ay kailangang magiging hilig ko rin ang paglalaro ng basketball. Dapat katulad ako ng ibang lalaki — katulad niya.
Sorry pero hindi ako katulad ninyo, pa.
“Eh anong nilalaro mo?”
“Nagbabasa lang po ako ng libro?”
Nasaktan ako nang narinig ko siyang bumuntong hininga. Pakiramdam ko ay parang na disappoint ko siya.
“Pasensiya ka na, nak. Hindi ko na alam kung ano ang gusto at hindi mo gusto”.
“Hindi ko na rin po alam kung paano ko po kayo kausapin,” huli na para bawiin ko ang aking mga nasabi, sandaling rumihistro ang gulat sa mukha ni papa na agad ring napalitan ng pinaghalong sakit, lungkot, at guilt.
“Alam kong nagtatampo ka sa akin —”
“Nahanda ko na ang hapunan, kain na tayo”, biglang pasok ni mama. Napaiwas ako ng tingin at sandaling tinitigan ang bolang hawak ni papa. Kinuha ko iyon.
“Salamat po sa mga pasalubong ninyo,” ani ko. Tumayo ako bitbit ang mga laruan. “Itatago ko lang po muna ito sa kuwarto. Susunod po ako sa kusina”.
Tumango si papa.
Tahimik akong pumanhik sa taas.
“Ano’ng nangyari?” narinig kong nag-aalalang tanong ni mama kay papa.
“Binilhan ko ang binatang anak natin ng plastic na baril at robot”,sagot ni papa. Nasundan iyon ng halakhak ni mama. “Sige na. Dalhin mo na ’yang mga gamit mo sa kwarto natin at mag-ayos para makakain na”.
Binilisan ko ang paglalakad para hindi na ako maabutan pa ni papa. Wala na akong mukhang maiiharap sa kanya matapos nung mga sinabi ko.
“Kailan nga pala ’yong graduation ninyo?” tanong ni papa sa akin sa gitna nang aming hapunan. Napatigil ako sa pagksubo at nagtatanong ang mukhang napatingin sa kanya. “Sasamahan ko kayo ng mama mo”, dugtong niya.
“Sa darating na Huwebes po”.
“May dalawang araw pa para makapag handa tayo,” kumuha siya ng sabaw. “May damit ka na ba na susuutin?”
“Nabilhan ko na siya noong nakaraang linggo”, si mama ang sumagot.
“Maganda ba ang nabili ninyo?”
“Oo. Gwapong-gwapo ang anak mo sa nabili naming polo”.
Habang nag-uusap sila ay pasimple kong ninanakawan ng tingin ang katawan ni papa. Hindi ko naiwasang mapahanga sa taglay na kakisigan nito. Sandong itim lang ang suot nito kaya hindi ko mapigilan ang sarili na tignan ang nakalabas na na mga braso niya. Gaya nga ng hinala ko kanina ay namumutok iyon sa muscles na para bang may mabigat ito na bagay na laging binubuhat. Sigurado ako na kapag pinulupot niya iyon sa aking leeg ay agad-agad akong malagutan ng hininga. Napatingin din ako sa nakabakat niyang mga utong. Hindi iyon kalakihan pero sigurado akong masarap iyong paglaruan gamit ang mga daliri.
Ano kaya ang pakiramdam na nakahiga sa malapad na dibdib ni papa? Napailing ako nang ma-realize kung ano ang pumapasok sa aking utak.
“Okay ka lang, anak?” tanong ni papa.
“P-po?” kabado kong balik tanong. Baka kasi napansin niya ang ginagawa kong paghanga sa itaas na parte ng kanyang katawan. “M-may naisip lang po ako”.
“Ang sabi ko sa mama mo na i-celebrate natin ang pagtatapos mo sa high school. Maghahanda tayo. Imbitahin mo ang mga kaibigan mo para dito maghapunan”.
“Hindi na po kailangan”, tanggi ko, “sigurado naman po ako na maghahanda rin sila sa kanila”. Ang totoo niyan ay wala naman akong kaibigan na puedeng imbitahin. Wala na.
“Eh si Rico. Diba sa tuwing recognition ninyo ay dito siya kumakain?” tanong ni mama.
“May iba na pong plano si Rico”.
“Sinong Rico?” tanong ni papa.
“Kaibigan niya”, sinagot muna ni mama si papa bago nagtanong sa akin, “Kumusta na pala siya? Matagal na rin simula nung huli siyang bumisita rito sa atin. Okay lang ba kayo, nak? Meron ba kayong hindi napagkasunduan?”
Tumahimik ako. Wala akong makapang sagot sa dila ko.
“Inaway ka ba ng gagong ’yon?” bakas sa boses ni papa ang pag-aalala na may konteng gigil.
“Hon, ang bibig mo”, saway ni mama.
“Inaway niya ba ang anak natin?” tanong ni papa kay mama.
“Hindi ko alam. Tinatanong ko nga”.
“Dapat alam mo kasi ikaw itong kasama ng anak natin araw-araw?”
“Ba’t ako ang sinisisi mo? Malaki na ’yang si Aries. Kaya na niya ang ganyang mga bagay at isa pa normal lang sa mga kaibigan ang magkaroon ng tampuhan”.
“Kahit na. Dapat inaalam mo ang mga ganyang ba—”.
Hindi sinasadyang nabagsak ko ang kutsara sa aking plato dahilan para matigil ang nag-uumpisang away ng dalawa.
“T-tapos na po akong kumain,” palusot ko na lang. Ang totoo niyan ay hindi ko na kinaya ang ingay na ginagawa nila. Ang sisihan na binabato nila sa isa’t isa. Parehas lang naman sila na walang alam sa nangyari sa buhay ko nitong nakaraang taon. “Puwede na po ba akong pumanhik sa kwarto ko?”
“Oh siya. Matulog ka ng maaga dahil may practice pa kayo bukas para sa graduation nyo”. si mama.
“Good night po”, pamamaalam ko kay mama. Hinarap ko si papa. Magkasalubong na naman ang mga kilay nito. “Pa”.
Natauhan ito at pilit na ngumiti sa akin. “Good night”.
“Welcome home po, pa”.
Mabigat kong binagsak ang pagod kong katawan sa aking kama. Wala akong ginawa buong araw pero pakiramdam ko ay buong araw akong nag-araro sa bukid. Dumagdag pa ang pananakit ng ulo ko na nangyayari lamang sa tuwing naiisip ko ang mga problema ko na hanggang ngayon ay hindi ko alam kung paano maso-solusyonan. Hindi nagtagal ay naramdaman ko ang pamimigat ng aking mga talukap tanda ng matinding antok hanggang sa tuluyan na akong nakatulog.
Alas tres ng madaling araw nang nagising ako dahil sa matinding pagka uhaw. Napatingin ako sa lamesa katabi ng kama. Nakalimutan ko pa lang magdala ng tubig kanina.
Gawa sa kahoy ang ikalawang palapag ng bahay namin kung saan naroon ang mga kuwarto kaya hindi maiiwasan na makakagawa ka ng ingay kapag mabigat kang maglakad. Dahil sa ayaw kong maka isturbo sa natutulog kong mga magulang ay dobleng pagsisikap ang ginawa ko para lang hindi ako makagawa ng ingay pababa ng kusina.
Nakapatay na ang lahat ng ilaw pero dahil sa liwanag ng buwan ay medyo nakikita pa rin ang daan papuntang kusina. Maingat rin akong kumuha ng baso mula sa kabinet at nagsalod ng tubig mula sa gripo. Pabalik na ako sa aking kwarto nang makarinig ako ng mahihinang halakhak at yabag pababa sa hagdan.
“Hon, ba’t tayo nandito?” tinig iyon ni mama. Pabulong. Nasundan iyon ng tawa na parang kinikiliti.
“Dito na naman kita titirahin, hon”, may panggigil sa boses ni papa.
Tanging kabinet na gawa sa kahoy lamang ang namamagitan sa aming sala at kusina. Ang kabinet ay may hugis kuwadrado na nagsisilbing partition na puwedeng lagyan ng vase, picture frames, mga santo, stuffed toys at figurines. Wala iyong harang sa likod kaya kung aalisin ang nakaharang na mga frames ay makikita ng tao na nasa sala ang kusina at vice versa.
Hindi ko alam kung ano ang nangyayari pero sinasabi ng aking utak na huwag umalis at silipin kung ano ang ginagawa ng aking mga magulang. Nagtago ako sa gilid ng kabinet kung saan hindi ako mapapansin. Dahan-dahan kong inalis ang nakaharang na picture frame, sapat lang na makita ko kung ano ang nangyayari sa sala.
Maya-maya lang ay nakita ko na ang bulto ng dalawang tao. Karga-karga ni papa si mama. Parehas silang walang saplot. Magkadugtong ang kanila mga labi Nangingintab ang mga katawan nila dahil sa pawis.
Binaba ni papa si mama sa mataas na sofa. Ang likod ni papa ang naaaninag ko. Sobrang lapad nito at mukhang matigas. Maumbok ang puwet nito na tila ba nakaka ingganyong hawakan. Malaya ko ring nakikita ang ma-muscle nitong mga binti. Sigurado akong hindi ka nun bibiguin sa larangan ng pagtakbo.
“Tangina. Ang seksi mo pa rin, hon”, rinig kong puri ni papa kay mama.
“I-ikaw din, hon, ang ganda-ganda pa rin ng katawan mo”. balik-puri naman ni mama.
Kailan man hindi ko narinig na nag-mura si papa sa aking harapan noong bata pa ako. Hindi ko akalain na alam pala ni papa ang salitang ’yon, at hindi ko rin akalain na babagay kay papa ang mag-mura. Naging mas macho siyang tignan dahil sa mura niya.
“Gusto ko ulit makita ang puke mo, hon. Hindi sisikat ang araw at makakantot kita sa bawat sulok ng bahay na ’to”.
Biglang nanuyo ang aking mga lalamunan. Wala akong maintindihan sa ibang salita na sinabi ni papa pero sigurado ako kung ano ang ginagawa nila. Napag aralan namin ’to sa paaralan pero hindi ko talaga alam kung paano ito ginagawa.
Bumukaka si mama. Nanlaki ang mga mata ko kung makita ko ang hiyas na nasa pagitan ng mga hita nito. Wala iyong mga kulot na buhok. Makintab iyon pero ang alam ko hindi naman pinapawisan ang mga ari.
Hinawakan ni papa ang mga binti ni mama at mas lalo iyong binukaka. Pumataghoy si papa, kung para saan ay hindi ko alam.
“Ang ganda talaga ng puke mo kapag iniiyot dahil namumula” si papa.
Puke? Iyon pala ang tawag dun sa tagalog?
“Sisisirin na kita, hon”, ani papa at tinapat ang mukha sa pu-puke ni mama. Hindi ko alam kung ano ang ginawa ni papa doon pero nakita ko kung paano nanlaki ang mga mata ni mama at bumuka ang bibig nito na tila ba gusto nitong sumigaw.
“Ahhh, hon. Puwede bang sa kwarto na lang tayo? Baka kasi marinig tayo ng anak mo, ooohhh! Ugh!” sunod-sunod ang kakatwang tunog na lumabas sa bibig ni mama na tila ba sarap na sarap siya sa kung ano man ang ginagawa ni papa.
Sandaling inangat ni papa ang kanyang ulo para tignan si mama.
“Hinaan mo lang ang ungol mo para hindi ka marinig ni Aries”. anito at muling sinisid ang ari ni mama.
Napakapit si mama sa ulo ni papa at muling umungol. Parang sinasabunutan nito sipapa na tila ba kumukuha siya ng lakas doon upang makayanan ang sensasyon na binibigay ni papa sa kanya.
“Laruin mo ang mga suso ko, Jude”, inabot ni mama ang mga kamay ni papa at nilagay ang mga iyon sa kanyang malulusog na dibdib. Parang iyong isang lobo na nilagyan ng tubig sa lambot. Nilamukos iyon ni papa, piniga-piga at minsan naman ay nilaro ng mga diliri nito ang mga utong na tayong-tayo.
Mas lalong nabaliw si mama. Lumakas ang mga ungol nito na parang umiiyak sa sobrang sarap. Napapaliyad ito. Napapasabunot sa likod at ulo ni papa. Kung ano man ang ginagawa ni papa sa puke ni mama ay sigurado akong sobrang galing ni papa sa larangan na ’yon.
“Ahhhhh! H-hon. La-labasan na naman-aahh a-ako-oooh! Oooh! Ahh-ayan nahh! Ahhhh!” kasabay ng sigaw ni mama ay ang maninigas ng kanyang mga binti at pangingisay ng kanyang katawa.
Habol ang hininga nitong napayakap sa ulo ni papa.Namumula ang mukha nito at parang naiiyak.
“Ang galing mo talagang dumila ng puke, Jude. Ngayon lang ulit ako nasarapan ng ganito. Miss na miss kita, hon. Miss na miss ko makipagtalik sa’yo”, puri ni mama kay papa.
Alam ko na ngayon kung ano ang ginawa ni papa sa puke ni mama. Ni minsan ay hindi ko naisip na may kapangyarihan ang dila na magpalasap ng kakaibang sarap sa isang tao.
Pumantay si papa kay mama. Niyakap niya ito at hinalikan sa noo, sa pisngi, sa ilong at… labi. Sinakop ng malaking labi ni papa ang manipis at maliit na labi ni mama. Gumawa ang nag kikiskisan nilang mga labi ng nakakatwang tunog, may lumalabas rin na mahihinang ungol sa kanilang lalamunan.
Ito ang unang beses na nakakita ako ng dalawang taong naghahalikan at sa mga magulang ko pa. Alam kong mali ang ginagawa kong paninilip pero parang may sariling mga isip ang aking mga mata at paa na mas pinili ng mga ito na pumirme at saksihan ang nagaganap at ang maaari pang mangyari.
Inilayo ni papa ang kanyang labi. Nakalabas ang dulo ng dila nito na hinabol ng bibig ni mama na para bang isang uhaw na bata. Sinipsip iyon nimama. Kitang-kita ko kung paano naglasahan ang kanilang mga dila at kung paano sila nagpalitan ng laway. Kung minsan naman ay kinakagat ng mahina ni papa ang pang ibabang labi ni mama.
Habang magkasugpong ang kanilang mga labi ay napansin ko ang pagbaba ng kaliwang kamay ni papa sa katawan ni mama. Naglakbay iyon mula sa malulusog na dibdib ni mama, pababa sa tiyan nito na may peklat na pahaba hanggang sa umabot iyon sa kalbo at namamasang puke ng asawa. Pinasadahan iyon ng haplos ni papa. Paulit-ulit na nagmumukha na parang nilalaro na niya iyon. Naririnig ko na naman ang kakaibang iyak sa sarap na lumalabas sa bibig ni mama. Tinatawag niya ng mahina ang pangalan ni papa. Nagmamakaawa. Bumubulong din si papa kay mama. Hindi ko marinig pero nakikita ko ang pagtango ni mama, hindi pa rin nawawala ang nagmamakaawang tingin na binibigay nito kay papa. Muling bumulong si papa na tinanguan na naman ng kanyang asawa. Nakita kong gumalaw ang kanang kamay ni mama papunta sa babang bahagi ng katawan ni papa.
Nanlaki ang mga mata ko at mas lalong nakaramdam ng uhaw nang nakita kong hinawakan ni mama ang ari ni papa. Hindi ko iyon nakikita ng buo dahil bahagyang nakatagilid si papa, ang ulo at kalahating katawan lamang niyon ang naaaninag ko. Gayunpaman, masasabi kong biniyayaan si papa ng malaking ari. Mataba at…mahaba. Ang ulo niyon ay kumikinang at may mga malalaking ugat na lumalabas sa katawan niyon dahil sa sobrang katigasan.
Nang mga oras na iyon ay bigla akong nakaramdam ng kakaibang init. Napapalunok ako habang nakatingin sa ari ng aking ama. Naglalaro sa isipan ko kung ano kaya ang pakiramdam na mahawakan iyon? Sa unang pagkakataon ay nakaramdam ako ng kakaibang pagka inggit sa aking ina. Sa unang pagkakataon ay gusto kong bumigay at yakapin ng buo ang pagiging bakla ko. Gusto kong palitan si mama sa puwesto niya para maramdaman ko rin kung ano ang pakiramdam na may yumayakap sa akin. Gusto kong maramdaman ang pagmamahal ni papa na binibigay niya ngayon sa aking ina.
“Upuan mo ang titi ko, hon”, si papa naman ngayon ang tila nagmakaawa kay mama.
Umupo si papa paharap sa akin. Kitang-kita ko na ngayon ang buong kahubdan niya. Sobrang ganda ng katawan ni papa. Natatakpan ng medyo may kakapalang balahibo ang matikas niyang dibdib pababa sa kanyang tiyan hanggang sa kanyang ari na…sobrang laki at haba, siguro nasa pito hanggang walong pulgada ang haba niyon. Maugat iyon atmay makapal na balahibo sa pinakapuno. Malaki ang dalawang itlog nito na nakalaylay at mabuhok din.
Dumura si papa sa kanyang palad at nilaro niya ang kanyang tigas na tigas na ari habang hinihintay si mama na upuan siya. Tinigasan ako. Hindi ito ang uri ng tigas na naiihi lamang. Higit pa iyon doon. May gustong lumabas sa aking katawan ngunit hindi ko alam kung ano ang gagawin para makalabas iyon.
Binaba ko ang suot kong shorts at ginaya ang ginagawa ni papa sa kanyang ari.
Ang sarap. Sobrang sarap sa pakiramdam na nilalaro ng malambot kong palad ang aking naninigas na ari. Tinaas-baba ko ang aking kamay na nakahawak sa aking sandata. Bigla kong naalala ang naririnig ko sa aking mga kaklaseng lalaki. Ito ba ang sinasabi nilang pagjajakol? Lagi nilang sinasabi na sobrang sarap niyon sa pakiramdam lalo na kung lalabasan na sila.
Pumatong si mama sa binti ni papa paharap rito. Bahagyang natatakpan ng katawan ni mama ang katawan ni papa. Pumuwesto ito. Nakita kong tinututok ni papa ang ari niya sa butas ng puke ni mama. Tinakbo-takbo niya ang ulo ng kanyang ari sa namamasang entrada ng puke ni mama.
“J-Jude! Ipasok mo na ang titi mo. Sige na-aaah!” pagmamakaawa ni mama.
Hindi ito binigo ni papa. Dahan-dahan na ginabayan ni papa ang katawan ni mama na upuan ang kanyang ari. Kitang-kita kong paano lamunin ng lagusan ni mama ang mahaba at matabang ari ni papa.
“Ahhh. Tangina!” ungol-mura ni papa nang tuluyang mapasok ang ari niya sa puke ni mama. “Ang init sa loob mo, hon!”
“Ooohhh! Ang laki mo. Miss na miss ko na ang pakiramdam ng titi mo na nasa loob ng puke ko. Punum-puno ako ngayon.” nababaliw sa sarap na komento ni mama habang nag tataas-baba sa ari ni papa.
“Tangina ka—aaah. Lumalabas talaga ang pagiging manyak mo kapag kinakantot kita—oooh. Sarap—puta!”
“Anakan mo ako, Jude. Punuin mo ang bahay bata ko ng mainit mong tamod! Ooohhh— ang sarap mo—Aaah”.
Binilisan ni mama ang pagtaas-baba. Tumatalbog ang dalawang itlog ni papa sa tuwing kinakadyot niya ang puke ni mama. Gumagawa ng kakaibang tunog ang mga balat nilang nagsasampukan. Tunog ng pinaghalong pawis at katas na lumalabas mula sa lagusan ni mama. Dumadaloy iyon sa mahabang katawan ng ari ni papa dahilan para magmukhang madulas ang pag labas pasok ng sandata niya sa ari ng asawa.
Mas lalo kong binilisan ang pagjakol sa aking alaga. Nakatingin lang ako sa ari ni papa na swabeng naglalabas-pasok sa lagusan ni mama. Iniisip ko na may puke ako at ang puke ko ang inuulosan ni papa. Ginagawa namin iyon habang nakayakap ako sa malaki, matigas at pawisan niyang katawan, sinisigaw ko ang pangalan niya. Pinupuri ko kung gaano siya kagaling kumadyot. Kung gaano kasarap sa pakiramdam ang naglalabas-pasok niyang ari sa aking lagusan hanggang sa…
“Lalabasan na ako, hon—” pamimiga-alam ni papa kay mama. Mas lalong bumilis ang pagkadyot nito kay mama. Kahit nakaupo siya ay parang madali lang para sa kanya na kumadyot. Mukhang sanay na sanay siya sa ginagawa.
Sinabayan ko ng pagjakol ang kadyot ni papa. Naramdaman ko na parang may lalabas na sa aking ari.
“—oooh… sa loob. Iputok mo sa loob ko, Jude!”
Ang sarap. May lalabas na sa aking ari. Hindi ko na mapipigilan. Lalabas na. Ito na!
Kinakagat ko ang aking labi para mapigilan ang aking ungol. Nakita ko ang sabay-sabay na paglabas ng putting likido sa aking ari. Marami iyon at nangangamoy na parang chlorine. Gumaan ang aking pakiramdam pagkatapos kong labasan. Nakaramdam ako ng pagod pero kakaibang pagod. Pagod na may halong sarap at kasiyahan.
Bumalik ang pansin ko sa aking mga magulang. Hindi pa sila tapos pero nakikita ko na nagpipigil pa si papa. Parang hindi pa niya gusto na matapos ang ginagawa nilang kasarapan ng asawa pero hindi rin nagtagal ay napaungol ng malakas si papa at napakapit ng mahigpit kay mama habang habol ang paghinga. Bakas sa mukha nito ang pagod at kakaibang saya.
Napansin ko na pumintig-pintig ang kalahating katawan ng ari na papa na nakalabas sa puke ni mama. Nasundan iyon ng pagdaloy ng putting likido mula sa butas ni mama. Kakulay iyon ng likido na lumabas sa akin kani-kanina lang.
Sandali lang ang ginawa pahinga ni papa. Habang nakatarak pa rin ang ari niya sa lagusan ng asawa ay muli niyang kinarga si mama at kinadyot ng sobrang bilis. Ang gandang tignan ng pagtigas ng muscles ni papa sa kanyang mga braso.Hindi napigilan ni mama na umungol ng sobrang lakas dahil sa pagkbigla. Tinigilan ni papa ang ginagawa at natatawang hinalikan ang mga labi ni mama.
“Sorry, hon. Hindi ko napigilan. Sobrang dulas na kasi sa loob mo dahil sa pinaghalo nating katas”, paghingi ng paumanhin ni papa. Karga-karga si mama ay naglakad siya paakyat ng aming kwarto. “Sa banyo na naman kita kakantutin. Puwedeng kang sumigaw at umungol ng sobrang lakas doon”. pilyong bulong nito sa asawa.
Natatawa namang tinampal ni mama ang pawisang dibdib ni papa bago yumakap dito ng mahigpit at nagtaas-baba na naman sa katawan ni papa.
“Tangina, hon. Binabaliw mo ako sa sarap”, iyon ang huli kong narinig mula sa kanilang dalawa.
