ഭാഗം:1 – വിക്രയം
മഴയത്തിരി നഗരം സ്വച്ഛമായ ഓർമ്മകളെ ശല്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അകത്തേക്ക് കടക്കാൻ വേണ്ടി അവൻ അതിന്റെ ഇരുണ്ട കോണുകളിൽ കയറിപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഇതൊരു വേട്ടയല്ല… ഒരു രക്ഷയാണ്.
അവന്റെ കാൽനട അവളെ കണ്ടെത്തി.
ചുവന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്കുള്ള മിഴിമയക്കം. കറുത്ത ആ കട്ടിയുള്ള കണ്ണുകൾ.
"എന്താ വേണ്ടെ?" അവൾ തലയോട്ടി തൊട്ടുകൊണ്ട് ചോദ്യമുയർത്തി.
"ഒരു രാത്രി," അവൻ നേരെ നോക്കി.
"എവിടേയ്ക്ക?" അവൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ കൈ അതിന്റെ ഉത്തരം നൽകി.
അവൾ ചിരിച്ചില്ല. സഹതാപിച്ചില്ല. ഒരു കരാർ മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ കണക്ക്.
കുറച്ച് വൈകാതെ, ഹോട്ടൽ മുറിയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ അവനെ അളന്നു.
"വിവാഹം ആണോ?" അവൾ ചോദിച്ചു.
"അല്ല."
"മറ്റൊരു സ്നേഹിതിയാണോ?"
"അത് വേണ്ട…"
അവളൊന്നു ചിരിച്ചു.
"അവിടേയ്ക്ക് പോകരുത്. നിനക്കതിലാവശ്യമില്ല."
(അവൻ കരുതിയത്—ഇത് വെറും ഒരു കച്ചവടം. പക്ഷേ, അവൾ അറിയുന്നു, ചില ബന്ധങ്ങൾ കച്ചവടത്തിൽ അവസാനിക്കില്ല… അവയുടെ തുടക്കം ആകും.)



![[Moving to Galatea] What We Never Healed](https://cdn-gcs.inkitt.com/vertical_storycovers/ipad_b00b828931c645f2eccdf3396cb15498.jpg)




