De eerste ontmoeting
Het was een vochtige namiddag toen Shani van school naar huis liep. De lucht hing zwaar en de geur van regen hing in de straten. Terwijl ze langs de huizen liep, viel haar blik op een groep jonge mannen op de stoep van het huis waar Jay stond. Hun ogen volgden haar bewegingen, maar één paar ogen sprong eruit. Jay keek haar aan, recht in haar ogen, en iets in haar weerhield haar ervan om weg te kijken. Ze glimlachte snel en keek toen weg, zich bewust van zijn blik.
Jay voelde een vreemde warmte in zijn borst. “Van groeten val je echt niet dood,” zei hij spottend toen zij zijn begroeting negeerde. Shani haalde haar schouders op en liep verder, onbewogen, alsof er niets aan de hand was.
Zijn vrienden fluisterden iets tegen hem. “Ze lijkt een elegante meisje te zijn.”
“Ze is uniek,” antwoordde Jay. “Ik woon hier al heel lang, en ze is me vanaf dag één opgevallen. Wat is zo bijzonder aan haar? Dat wil ik weten. Een ding is duidelijk: ze kent haar waarde. Dat is bewezen.”
Hij had haar al een tijdje in de gaten gehouden. Iedere keer als hij haar zag, voelde hij iets wat hij niet kon verklaren. Ze negeerde hem meestal, maar dat maakte haar alleen maar intrigerender.
Thuis aangekomen dacht Shani terug aan zijn blik. Ze had uit beleefdheid kunnen teruggroeten, maar ze had het niet gedaan. Ze voelde spijt, maar wist niet precies waarom.
Jay was een knappe jonge man, licht van kleur met pikzwart haar dat tot op zijn schouders krulde. Zijn krullen glansden in het zonlicht, en Shani vermoedde dat hij een mix van verschillende bevolkingsgroepen was.
Diezelfde avond vertelde haar vader iets belangrijks. “Ik heb een nieuwe werknemer,” zei hij trots. “Hij komt vanavond langs om een begroting te maken voor de verbouwing en om kennis te maken met de familie. Hij is een van de jongste, maar ook een van de beste architecten van het bedrijf. Hij gaat nu voor mij werken.”
“Dat is goed nieuws, papa,” antwoordde Shani oprecht. Ze voelde een lichte trots dat haar vader eindelijk iemand had gevonden die geschikt was voor het werk. Ze hielp haar moeder met de voorbereidingen; het huis moest schoon zijn en het eten klaarstaan voor de gasten.
Toen de deurbel ging, voelde Shani een lichte spanning. Ze kleedde zich in een witte jurk met een paar subtiele rode strepen. De familie zat al bij elkaar, druk bezig met zakelijke gesprekken, terwijl Shani zich steeds meer ongemakkelijk voelde. Ze besloot de drukte te vermijden en trok zich terug in de salon, bezig met haar mobiele telefoon, terwijl Jay naar het podium ging
