Yaban Topraklar
Rylan, kalın bir geyik derisini sırtına yüklemiş, terli ve yorgun bir halde, gizli kamp yerlerine dönüyordu. Artık sadece bir avcı değil, Elf kadar sessiz hareket eden, keskin bakışlı bir savaşçıydı. Ancak, yüzündeki her yara ve kolundaki her kas, yanında yatan Elfin eğitiminin eseriydi.
Aeliana, kamp ateşinin yanında, gümüşi saçları bir kenara atılmış, bir bitki özü kaynatıyordu. Artık o gösterişli Elf zırhı yerine, Rylan'ın ona avladığı derilerden yaptığı, daha pratik giysiler giyiyordu.
Rylan: (Yorgun ama gururlu) "Bugün av iyiydi. Üç geyik ve bir tilki. Kış yaklaşıyor, Aeliana. Hazırlıklı olmalıyız."
Aeliana: "Senin kasaban, seni tanımakta zorlanır, Rylan. Altı ayda, yüz yıllık bir Elf savaşçısının bileğini bükecek kadar güçlendin."
Rylan, avını yere bıraktı ve yanına çöktü. Elini, Aeliana'nın soğuk eline uzattı.
Rylan: "Benim öğretmenim, sana layık olmam için gerekli olan her şeyi öğretti." Gülümsedi. "Hem, bu kadar uzun yaşayabilen birinin yanında, her şeyi hızlı öğrenmeliyim. Zamanımız kısıtlı."
Tehdidin Dönüşü
Tam bu samimi anı yaşarken, Yaban Topraklarının sessizliği bozuldu. Kuzeyden, yüksek bir yerden gelen, tanıdık ve uğursuz bir kükreme duyuldu.
Aeliana: "O ses... Tanrım, bu imkansız!"
Ses, sadece bir yaratığın sesi değildi; içinde çarpıtılmış, karanlık bir büyü yankılanıyordu. Aeliana ve Rylan hızla ayağa fırladılar.
Gökyüzüne baktıklarında, kuzeyden gelen yoğun bir kara duman bulutu gördüler. Dumanın içinde, ilk kitapta Kara Kale'de gördükleri üç hilalli sembol parlıyordu.
Aeliana: "Bu, Unutulmuş Çağlar büyüsü! Ama çok daha güçlü, çok daha büyük! Kale'deki sunağın yıkılması, onu durdurmak yerine... bir kapı mı açtı?"
Rylan'ın gözleri kısıldı. Kara Büyü, sadece ormanı değil, şimdi bu Yaban Toprakları da yutuyordu.
Rylan: "Karanlık, sadece senin ormanına değil, tüm topraklara yayılıyor, Aeliana. Çöken Krallıklar demekle yanılmadın."
Yeni Görev
Aeliana, dehşetle kuzeydeki kara dumanın yaklaştığı yöne baktı. Orası, İnsan Krallığı'nın başkentine giden yoldu.
Aeliana: "Kardeşlerimi kurtardık, ama savaşı kazanmadık. Bu karanlık gücün kaynağını bulmalıyız. Yoksa tüm ırklar yok olacak!"
Rylan: "Peki neresi? Bu kadar güçlü bir büyüyü sadece Kara Kale gibi bir yer tutamazdı."
Aeliana, Rylan'ın elini tuttu, gözleri kararlı ve alevliydi.
Aeliana: "Bu, Siyah Dağların ötesinden geliyor olmalı. Efsaneler, orada tüm krallıkların büyüsünü emen kadim bir Nexus'un (Merkez) olduğunu söylerdi. O büyüyü kullananlar, orayı yeniden uyandırmış olamlılar."
