Prologo
Disclaimer
This is a work of fiction intended for mature audiences (18+) only.
All characters portrayed in this story are at least 18 years of age, regardless of their appearance, role, or setting. No sexual activity depicted in this story involves minors or anyone under the age of 18.
Any resemblance to actual persons, living or dead, or to real events is purely coincidental unless otherwise stated. The themes, situations, characters, and relationships portrayed are entirely fictional and are created solely for entertainment and storytelling purposes. Nothing in this work should be interpreted as promoting, encouraging, or endorsing any real-life behavior.
By continuing to read, you acknowledge that you are at least 18 years old and understand that this story contains explicit sexual content, mature themes, and strong language. Reader discretion is strongly advised.
In addition, any photographs or images used in this work arenot owned by the author. Any actor, model, or individual appearing on the cover or in other promotional images is used solely as avisual representationof the fictional characters in this story. Their likenesses are used for illustrative purposes only and do not imply any involvement with, endorsement of, or connection to the contents of this work.
The author has no intention of defaming, disparaging, or harming the reputation or dignity of any individual whose image is used. All image rights remain the property of their respective owners.
Prologo
Magkapatid sina Hector at Victor. Mga barakong apatnapung taon na, tadtad ng karanasan at pananabik na hindi maipaliwanag. Lumaki silang magkatabi, pero may lihim silang pinagsaluhan noon na hindi maaring ikwento sa iba. Ang kanilang iisang pag-ibig, si Glenn. Isang lalaking naging kapareha nilang dalawa noon.
Ngunit, matagal na ring nilamon ng lupa si Glenn. Ang alaala niya’y nananatiling sugat at init na hindi naglalaho sa mga gabi ng kanilang pananabik.
Hanggang isang dapithapon, sa harap mismo ng kanilang bahay, may lumapit sa magkapatid na Hector at Victor na binatang bagong-sibol pa lamang ang katawan. Napakaamo at kahawig ni Glenn nang siya’y nabubuhay pa. Parang aparisyon na muling nagpakita si Glenn sa kanila.
Si Dexter ang nagpakita sa kanila, labing-walong taong gulang, pamangkin ni Glenn. Tahimik itong nakatayo, ngunit matalim ang titig na ipinako sa kanila.
“Hector... Victor...” basag niya, may kakaibang lakas ang boses. “Ako si Dexter… pero hindi lang ako si Dexter. Ako ’to... si Glenn. Bumalik ako sa inyo. Nag-reincarnate sa katawang ito si Glenn. Ako si Glenn!”
Saglit na napatigil sina Hector at Victor. Ang dugo sa kanilang mga ugat ay biglang kumulo. Hindi dahil sa takot, kung hindi dahil sa matinding pagbabalik ng isang apoy na matagal nang patay. Sa bawat salita ng binata, naramdaman nilang bumabalik ang parehong init, parehong pagnanasa, at parehong kasunduang minsan nang nag-ugnay sa kanila.
At sa muling pagkakataon, iisa na naman ang titig ng dalawang magkapatid. Isang titig na hindi na inosente, kundi puno ng pahiwatig at tahimik na kasunduan.
Muling bubuksan ang kwento ng tatlo. Ng dalawang barako at ng isang binatang muling nagdala ng apoy ng nakaraan.










