Oyun
Küçücüğüm. Ufacığım. Belki bir dilenci kral değilim ama kendi dünyamın hakimiyetini ele geçirmek üzereyim. Henüz okula gitmiyorum. Okula beş yaşında başladığımı düşünürsek, muhtemelen dört yaşındayım. Ablamsa altı buçuk. Dayım ikimize birer oyuncak bebek getiriyor. Bu benim para verilip de satın alınan ilk oyuncağım. Bebeklerden birisi siyah saçlı, şalvarlı, yelekli. Saçları uzun ve iki yanından örülmüş. Diğeri sarı uzun saçlı, beyaz gelinlikli. Beyaz bir duvağı ve beyaz ayakkabıları var. Bebekler pille çalışıyor. Yatırınca ağlıyor. Kaldırınca susuyorlar. Hangi bebeği kimin alacağı sorusu ortamı geriyor. Sarı saçlı bebek daha güzel gözüküyor gözüme. Onu kesin ablam alır diye düşünüyorum. Ama nedense sarı saçlı bebeği ablam bana bırakıyor ve siyah saçlı bebeği seçiyor. Şaşırıyorum bu işe ama sesimi de çıkarmıyorum. Sarı saçlı gelinlikli bebek benim oluyor.
Ona çok iyi bakıyorum. Ağlamasın diye hiç yatırmıyorum. Hep kucağımda gezdiriyorum. Nereye gitsem yanımda götürüyorum. Sürekli onunla oynuyorum. Gün geliyor pilleri zayıflıyor oyuncağın. Her yattığında öksürür gibi sesler çıkarıyor. Ben de hasta oluyorum o sıralar. Bir ben öksürüyorum, bir oyuncak bebek öksürüyor. Sen de aynı oyuncağın gibi sesler çıkartıyorsun diyorlar bana. Ona bakıyorum. Bembeyaz tenli ve sarı uzun saçlı. Bana hiç benzemiyor. Benden daha güzel. Ben de o oyuncak bebek kadar güzel olmak istiyorum. Bu yüzden ona benzetilmek hoşuma gidiyor. Sonraları iyileşsem de mızmız bir çocuk olduğum için her mızıldadığımda pilli bebeğin zayıflamış sesine benzer sesler çıkardığımdan, adım “pilli bebek” kalıyor. Hiç itiraz etmiyorum.
Aradan yıllar geçiyor ve bir kalp çarpıntısı peydah oluyor bende. Her çarpıntıda sanki içimdeki piller zayıflamış, bir taraflarımdan yaylar başıboş bir şekilde fırlamış, zayıflayan pillerden dolayı sesi kısılan bebeğin öksürükleri içimde yankılanıyormuş gibi hissediyorum. Artık hoşuma gitmiyor bu isim. Düz yolda sürekli tekliyormuş gibi değil de, mesela bir kaydıraktan kayıyormuş gibi yaşamak istiyorum bu hayatı. Başta bir heyecan olsun, evet. Ama sonunda ayaklarım hep yere değsin istiyorum.
Bu oyun çok uzun sürdü Doktor, ben artık Pilli Bebek olmak istemiyorum.
