CHAPTER 1
LUCAS P.O.V.
Her hair. Her eyes. Her voice. Itās look like I was dreaming. A dream that I donāt want to be awake.
But suddenly, an incident make me wake up from my reality.
That incident turn into my nightmare. My worsted and hated nightmare. That my beloved forget about me. Forget who I was in her life.
āIngat ka.ā sa simpleng pagsabi mo ng ingat ka, para naākong hihimatayin. I really love this girl. Who I called, āš“š š®ššš.ā
My girl?!
Ang baduy kapag sa iba galing, pero saākin? Agh! Itās lovely. I wanna call her My girl. Pero sa ngayon Naomi na lang, but I prefer Kuromi, āyung cute na nakuha kong stuff toy sa claw machine sa may mall, kamukha niya kase āyon lalo na kapag nagsalubong ang kilay niya. Bagay naman sa kaniya.
Sheās so cute that I wanna squeeze her chubby cheeks. Ang cute talaga!
How I wish na hindi na siya mawala saākin. Kung payag nga siyang isabit ko na lang sa bag ko na parang keychain ginawa ko na. But no, thatās bad, magagalit si Kurumi.
I donāt know what she did to me. She just simply read something to me and I turned out like this. Lakas ng tama ko mga men.
Baka nga nagayuma ako. Ah hindi, parang kase ako pa ang gustong manggayuma sa kaniya. Shit.
I donāt want to wake up. Please just donāt wake me up, ang ganda pa ng panaginip ko eh. āWag muna. āWag mo muna siyang kunin saākin please.
Huwag mo kong iwan. Iām begging.
But an accident change everything.
āHala āyung babae!ā
Bakit ganoān. Iām starting to change. I lowered my pride. Iām starting to beg for the first time. āYung mga hindi ko na nagagawa noon, nagawa ko na.
How can I escape the written fate. Eh written na nga! Kahit magpaka-hulog pa ako sa 100th floor building, wala pa ring magbabago.
Mawawala at mawawala pa rin siya saākin.
āIām sorry, I donāt know you.ā the moment I saw your eyes with puzzled expression. I canāt say itās done. I canāt say kase hindi ko matanggap.
Shit!
Nabago mo naāko eh. Saka ka naman nagbago. Tang-ina naman.