Ang Bagong Mukha
Ako si Gab, muling nagbabalik. Sa paningin ng mundo, ako ang huwarang anak, ang matalinong scholar na ipinadala sa Maynila para abutin ang mga pangarap. Pero sa likod ng mga matataas na grado at malinis na imahe, may isang bahagi ng pagkatao ko na tanging ang apat na sulok lang ng bahay nina Lucas ang nakakaalam. Isang semester ang lumipas sa siyudad, pero ang bawat gabi ko roon ay ginugol ko sa pag-aalala sa init ng mga kamay ni Tito Mateo—ang tatay ng best friend ko. Ang bawat kalyo sa kanyang palad, ang amoy ng kanyang pagkalalaki, at ang mga lihim na ungol namin sa ay tila isang sumpa na hindi ko kayang alisin sa sistema ko.
Ngayon, nakatayo ako sa harap ng pamilyar na gate ng kanilang bahay. Bitbit ang aking backpack, ang puso ko ay tumatambol sa bilis na hindi kayang ipaliwanag ng pagod sa biyahe.Nandito na ako, Tito Mateo. Handa na akongbawiinlahat ngbuwan, na hindi tayonagkasama.
Pinindot ko ang doorbell. Ang tunog niyon ay tila isang hudyat ng pagsisimula ng panibagong kabanata ng aking double life. Bumukas ang pinto at lumabas si Tita Anna, suot ang kanyang apron, bakas ang gulat at tuwa sa kanyang mukha.
“Gab! Anak! Nandito ka na pala!”masayang bati niya habang mabilis na binubuksan ang gate. Niyakap niya ako nang mahigpit, ang amoy ng vanilla at harina ay agad na humalimuyak sa paligid ko.“Bakit hindi ka man langnagsabina ngayon ang dating mo? Sana aynakapaghandaako ngpaboritomong ulam.”
Ngumiti ako, pilit na itinatago ang pananabik na makita ang asawa niya.“Para ma-surprise ko po kayo, Tita. Wala na pokasingpasok kayadumiretsona akorito. Si Lucas po? At si... si Tito Mateo?”
Bahagyang lumumbay ang balikat ni Tita Anna habang pinapapasok ako sa sala.“Si Lucas, naku, alam mo naman ’yung batang ’yun, nasa mall kasama ang mga barkada. Pero si Mateo...”Huminto siya at bumuntong-hininga.“Wala siyarito, e. Na-assign siya samalayo, sakabilangprobinsya.Dalawanglinggona siyang wala at bakaabutinpa raw ng isangbuwanbagomakauwi.”
Wala si Tito?Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Ang lahat ng paghahanda ko, ang lahat ng pagka-uhaw na nadala ko mula sa Maynila, ay tila biglang natuyo."Ganoonpo ba? Sayang naman po.”
“Oo nga, e. Perohuwagkang mag-alala, hindi ka namanmabuburyorito,”sabi ni Tita Anna habang iginigiya ako patungo sa kusina.“Maypansamantalapalangnakatiraritosa guest room. Kaibigan ni Mateo na isang pulis.Inaloksiya ni Mateo na dito muna habang naka-duty sapresintonatin, kasi isangbuwanlang ata siyarito.”
Hindi ko gaanong pinansin ang sinabi ni Tita. Ang utak ko ay okupado ng panghihinayang.Isangbuwan? Paano komatitiisang isangbuwanna hindinararamdamanangbigatni Tito Mateo saibabawko?
Uminom ako ng tubig na inabot ni Tita Anna, nakatitig lang sa baso nang biglang may marinig akong pagbukas ng pinto mula sa pasilyo ng mga guest room. Ang bawat yabag sa sahig na kahoy ay mabigat, matatag, at tila nagpapakatal sa baso na hawak ko.
Napatigil ako sa pag-inom nang lumabas ang isang lalaki.
He was massive. Halos tumama ang kanyang ulo sa hamba ng pinto. He stood at 6′2", isang tore ng purong pagkalalaki na biglang nagpaliit sa sala nina Lucas. Wala siyang suot na pang-itaas, tanging isang kulay abong boxer briefs na hapit na hapit sa kanyang balakang. Ang kanyang balat ay maputi pero hindi maputla—isang uri ng kutis na tila nagniningning sa ilalim ng ilaw ng kusina.
His body was a masterpiece — may sapat na kalamnan sa braso at balikat na halatang galing sa trabaho, pero may malambot na umbok sa kanyang tiyan na nagbibigay ng impresyon ng pagiging isang pamilyado ng lalaki. Ang mga balahibo sa kanyang dibdib ay dahan-dahang bumababa patungo sa garter ng kanyang boxer briefs, kung saan may bumabakat na parang mas makapal at mas mahaba pa kaysa sa nakasanayan ko kay Tito Mateo.
Napatulala ako. Ang tubig sa bibig ko ay dahan-dahang gumapang pababa sa aking leeg dahil nakalimutan ko nang lumunok.
“Oh, Elias!Gisingka na pala,”tawag ni Tita Anna, tila walang pakialam sa halos hubad na hitsura ng panauhin.“Elias, ito nga pala si Gab, bestfriend niLucas.Itinuturingna namin siyang anak. Gab, ito pala si Tito Elias mo. Kaibigan ni Mateo.”
Lumingon si Elias sa akin. Ang kanyang mga mata ay matalim pero may halong antok pa. Isang tipid na ngiti ang sumilay sa kanyang labi, sapat para makita ko ang dimple sa kanyang kaliwang pisngi.
“Hi, Gab. Balita ko, galing kang Maynila,”baritono ang kanyang boses. Mababa, malalim, at may gaspang na tila humahaplos sa pandinig ko. Lumapit siya sa akin at iniabot ang kanyang malaking kamay.
Diyos ko, ang laki niya.Kumpara sa taas kong 5′5", pakiramdam ko ay isa lamang akong bata sa harap niya. Inabot ko ang kamay niya. Ang kanyang palad ay mainit, magaspang ang mga daliri, at binalot nito ang buong kamay ko.
"O-opo, Tito.Kakaratingko nga lang po,”pilit kong sagot, bagaman ang utak ko ay abala sa pag-scan sa bawat detalye ng kanyang katawan. Ang amoy niya — pinaghalong sabon, mint, at ang natural na musky scent ng isang lalakeng bagong gising — ay agad na sumakop sa aking pang-amoy.
“Sige,maiwanko muna kayorito.Magbibihislang ako attulungannakitangkunin ang mgabagahemo sa labas,”sabi ni Tito Elias bago siya lumingon kay Tita Anna.“Anna, pede bangmakahingirin ako ngkapepagkatapos.”
Pinanood ko siyang maglakad pabalik sa kanyang kwarto. Ang bawat paggalaw ng kanyang kalamnan sa likod at ang pag-alog ng kanyang puwit sa loob ng boxer briefs ay tila isang hypnotic na sayaw.
TitoMateo,patawarinmo ako...
Naramdaman ko ang pag-init ng aking mukha at ang pamilyar na pagpintig sa pagitan ng aking mga hita. Ang excitement na kanina lang ay naglaho dahil sa kawalan ni Tito Mateo, ngayon ay muling nagliliyab — mas matindi, mas mapanganib.
“Gab? Gab, anak?Nakikinigka ba?”tanong ni Tita Anna habang winawagayway ang kamay sa harap ko.
“Ah, opo, Tita. Ano po ulit ’yun?”
“Sabi ko, doon ka muna sakwartoni Lucas.Siguradongmatutuwa’yunpag-uwiniya,”nakangiting sabi ni Tita.
Tumango ako, pero ang isip ko ay nasa kabilang kwarto. Nasa lalakeng nagngangalang Elias. Nasa malaking kargada na nakita ko na nakatago sa telang abo.
Isangbuwankang wala, Tito Mateo. Isangbuwanding nandito si Tito Elias.Napakagat ako sa aking labi habang papaakyat sa hagdan.Mukhanghindimagigingboring angbakasyonko.
𝗖𝗼𝗽𝘆𝗿𝗶𝗴𝗵𝘁 © 2026 𝗯𝘆 𝗯𝗹 𝗯𝗼𝗼𝗸𝘀𝗵𝗲𝗹𝗳
