“Mes Mesazheve që U Humbën” “6”
Share with your friends
Customize readability

“Mes Mesazheve që U Humbën” “6”

Mand Uklala

All Rights Reserved ©

Story Notes

love story

Summary

“Mes Mesazheve që U Humbën” është një roman dramatik dhe romantik që rrëfen historinë e dy njerëzve të lidhur fillimisht nga një ekran, por të ndarë nga jeta reale, koha dhe zgjedhjet. Gjithçka nis me një lidhje në distancë, e mbushur me mesazhe, telefonata dhe ndjenja të forta që rriten më shpejt se sa duhet. Ajo, më e madhe dhe më e ndërlikuar; ai, më i ri dhe i përfshirë plotësisht—krijojnë një botë të tyre, ku çdo fjalë ka peshë dhe çdo vonesë bëhet plagë. Por ajo që nis si dashuri e zjarrtë, fillon të zbehet mes keqkuptimeve, heshtjeve dhe distancës emocionale. Vitet kalojnë, jetët ndërtohen ndaras, dhe historia mbetet si një kujtim i pashuar… deri në momentin kur rikthehet papritur. Nga aty, romani merr një kthesë të fortë dramatike: një takim që ringjall ndjenjat, zgjedhje që shkatërrojnë jetët ekzistuese dhe një arratisje e çmendur drejt një dashurie që refuzon të vdesë. Por liria ka çmim, dhe e kaluara nuk zhduket kurrë. Në fund, jeta i ndan përsëri—jo nga mungesa e dashurisë, por nga pesha e përgjegjësisë. Vitet më vonë, një takim i rastësishëm në park, me fëmijët e tyre që pasqyrojnë atë që mund të kishte qenë, i vendos përballë të vërtetës më të madhe: disa dashuri nuk janë bërë për të përfunduar bashkë, por për të lënë gjurmë përgjithmonë. Ky roman është një udhëtim emocional mbi dashurinë, humbjen, zgjedhjet

Status
Complete
Chapters
1
Rating
n/a
Age Rating
13+

Chapter 6


Kapitulli XXXIV – Kur liria fillon të rëndojë

Në fillim, gjithçka dukej si një ëndërr e çliruar.

Pa orare.

Pa detyrime.

Pa njerëz që na njihnin.

Vetëm unë dhe ajo.

Por me kalimin e ditëve… diçka ndryshoi.

Jo ndjenjat.

Ato mbetën të forta.

Por realiteti… filloi të hyjë mes nesh.

Paratë po mbaronin.

Vendi ku qëndronim ndryshonte shpesh.

Dhe çdo ditë… bëhej më e vështirë të justifikonim atë që kishim bërë.

Një natë, ajo më pa gjatë.

“Po të mungon, apo jo?” më tha.

Nuk bëra sikur nuk e kuptova.

Sepse e vërteta… ishte e dukshme.

⸻

Kapitulli XXXV – Emrat që nuk i përmendnim

Nuk flisnim për ta.

Për ata që lamë pas.

Por ata ishin gjithmonë aty.

NĂ« heshtje.

Në mendimet që vinin papritur.

Në momentet kur buzëqeshja ndalej pa arsye.

Fëmija im.

Fëmija i saj.

Nuk kishte ditë që nuk më kalonte në mendje.

Dhe kjo… filloi të na ndryshojë.

Jo si çift.

Por si njerëz.

⸻

Kapitulli XXXVI – Përplasja me realitetin

Një mëngjes, ajo nuk ishte më në shtrat.

E gjeta jashtë, ulur, me sytë e humbur.

“Çfarë ke?” e pyeta.

Nuk u kthye menjëherë.

Pastaj tha:

“Ne ikëm për të qenë të lirë…”

“Por po ikim nga vetja jonë.”

Fjalët e saj më goditën më fort se çdo debat që kishim pasur ndonjëherë.

Sepse këtë herë…

nuk ishte zemërim.

Ishte e vërtetë.

⸻

Kapitulli XXXVII – Pyetja që shkatërron gjithçka

“Po të ktheheshim mbrapa…” tha ajo ngadalë,

“do ta bënim përsëri?”

Heshta.

Sepse për herë të parë… nuk isha i sigurt.

E pashë.

Ajo po priste një përgjigje.

Jo për të kaluarën.

Por për të ardhmen.

“Po,” i thashë më në fund.

Por zëri im… nuk ishte aq i sigurt sa dikur.

Ajo buzëqeshi lehtë.

Por në sytë e saj… kishte diçka që më trembi.

Ajo nuk më besoi plotësisht.

⸻

Kapitulli XXXVIII – Çarja

Nuk ndodhi menjëherë.

Por filloi.

Një distancë e vogël.

Një mendim i mbajtur për vete.

Një heshtje që zgjati pak më shumë se zakonisht.

Dhe një natë…

ajo tha:

“Nuk dua që dashuria jonë të bëhet një pishman tjetër.”

E pashë, pa e kuptuar ku po shkonte.

“Po çfarë do të thotë kjo?” e pyeta.

Ajo mori frymë thellë.

“Do të thotë… që ndoshta duhet të ndalemi para se të shkatërrojmë edhe këtë që kemi.”

⸻

Kapitulli XXXIX – Vendimi më i vështirë

Ai moment…

ishte më i rëndë se çdo ndarje që kishim kaluar ndonjëherë.

Sepse këtë herë…

ishim bashkë.

Dhe po zgjidhnim të mos ishim më.

“Unë të dua,” më tha ajo.

“Por nuk mund të jetoj duke ditur që dikush tjetër po paguan për këtë dashuri.”

Sytë më u mbushën.

Sepse e kuptoja.

Dhe pikërisht për këtë… dhembte më shumë.

⸻

Kapitulli XL – Ndarja e fundit

Nuk kishte britma.

Nuk kishte drama të dukshme.

Vetëm dy njerëz… që e dinin se kjo ishte hera e fundit.

E përqafova fort.

Më fort se kurrë.

Sepse këtë herë… nuk kishte rikthim.

“Në një jetë tjetër…” tha ajo me zë të ulët.

E ndala.

“Jo,” i thashë.

“Mos e thuaj më atë.”

“Sepse kjo ishte jeta jonë… dhe ne e jetuam.”

Ajo qau.

Edhe unë.

Dhe pastaj…

u larguam.

Në drejtime të kundërta.

Pa kthyer kokën pas.

Sepse e dinim…

po ta bënim—

nuk do të kishim forcë të iknim.

⸻

Epilog – E vërteta që mbetet

Sot…

jam përsëri në jetën time.

Jo sepse gjithçka u rregullua.

Por sepse ndonjëherë…

duhet të jetosh me atë që ke zgjedhur.

E shoh fëmijën tim çdo ditë.

Dhe e di që kjo… ishte zgjedhja që duhej bërë.

Por ka net…

kur heshtja bëhet e rëndë.

Dhe ajo më vjen ndërmend.

Jo si pishman.

Por si e vërteta më e fortë që kam jetuar ndonjëherë.

Sepse disa dashuri…

nuk janë bërë për të zgjatur.

Janë bërë për të të ndryshuar.

Përgjithmonë.

Let Mand Uklala know what you thought about this chapter!

Further Recommendations

Mystic Wolf

Teresa: The book is well done, brilliant in fact! Z

Read Now
The Full Moon Breeding Club

Susan Morris: This is a fantastic romance story! The writing, the timing, the flow, the characters were all great. I love the story because it involved a “process” I had not read about before in shifter romance and was well thought out and applied to this story. Cheers to the author!

Read Now
Ruthless Lord

susiebear2012: Realy enjoyed this so looking forward to more.great story line hope they can achieve getting away from the kings burden. Truly amazing well written well done.

Read Now
The Orc's Pet

Glenda Holmes: Good read!

Read Now
Light at the End of the Track

Sonya: This was a lovely gripping and emotional storywith a brilliant ending

Read Now
Hit and Run

ZaraPearl: I truly love the story, very intersting and lovely.Sebastian is a great character and yoda ..., all of it , though I expected more at the endingi5 would've been great

Read Now
The Cursed Alpha's Fifth Luna

karen cridland: Good character construction and fluid writing style.

Read Now
The Luna He Threw Away

Danielle_Anderson: Garian’s folded arms and the anger he does not bother to hide from Tria caught my attention more than the rejection itself. He stands near the platform steps like a man watching a preventable disaster, and his insistence that the council has not agreed to exile suggests Delvan’s decree is not as abs...

Read Now
Silver's Second Chance

April: Reading this one time was not enough, I love rereading this story. I love how strong and independent silver is. đź’—đź’—

Read Now