Sa Ilalim ng mga Lihim

All Rights Reserved ©

Summary

Sa isang gabi na akala niya ay ordinaryo lang, nagbago ang takbo ng buhay ni Dianne—isang simpleng babae na lumaki sa ilalim ng mahigpit na inaasahan ng kanyang pamilya. Sanay siya sa kontrolado at maayos na mundo—kung saan bawat galaw ay planado, bawat desisyon ay pinag-iisipan, at bawat pagkakamali ay may kapalit. Pero isang maling hakbang lang… at napunta siya sa isang mundong hindi niya kilala. Sa gitna ng tahimik na kalsada, nakilala niya si Adrian—isang lalaking hindi lang misteryoso, kundi parang may dalang panganib sa bawat tingin at galaw. Sa unang pagkikita pa lang, ramdam na ni Dianne na may kakaiba sa kanya. Hindi siya tulad ng ibang lalaki—hindi siya madaling basahin, at lalong hindi madaling pagkatiwalaan. At sinabi na rin mismo ni Adrian iyon. “I’m someone you shouldn’t trust.” Pero sa kabila ng babalang iyon, hindi umalis si Dianne. Sa halip, mas lalo siyang lumapit. Unti-unting nabuksan ang pinto ng isang mundong puno ng lihim—mga lihim na pilit itinatago ni Adrian, at mga katotohanang maaaring sumira sa kahit sinong madamay. Dahil si Adrian ay hindi lang basta lalaki. May mga taong naghahanap sa kanya. May mga taong gustong pabagsakin siya. At may mga taong handang pumatay… para lang makuha siya.

Genre
Romance
Author
Astrid
Status
Ongoing
Chapters
1
Rating
n/a
Age Rating
18+

Chapter 1: The Night I Met Him

Tahimik ang gabi sa Manila, pero ang puso ko? Parang may bagyong paparating.

“Dianne, siguraduhin mong maayos ‘yung files ha. Ayokong mapahiya bukas,” sabi ni Ma habang naglalakad siya papunta sa kwarto niya.

“Yes, Ma,” sagot ko, pilit pinapakalma ang sarili ko.

Hindi ko alam kung bakit, pero may kakaibang pakiramdam ako ngayong gabi. Parang may mangyayaring hindi ko inaasahan.

Lumabas ako ng bahay para magpahangin. Kailangan ko ng space—lunod na ako sa expectations ng pamilya ko.

Habang naglalakad ako sa madilim na kalsada, napansin ko ang isang lalaking nakatayo sa ilalim ng streetlight. Nakasuot siya ng itim na polo, at kahit malayo, ramdam ko na agad ang aura niya—misteryoso… at delikado.

“Lost?” bigla niyang tanong.

Napahinto ako. “Excuse me?”

Lumapit siya ng konti. Doon ko nakita ang mga mata niya—matatalim, parang kaya niyang basahin ang bawat iniisip ko.

“You don’t look like you belong here,” dagdag niya.

“Hindi mo naman ako kilala,” sagot ko, medyo defensive.

Ngumiti siya ng bahagya. “That’s the point.”

Hindi ko maintindihan kung bakit hindi ako makaalis. Parang may humihila sa akin para manatili.

“What’s your name?” tanong niya.

“Dianne,” sagot ko, halos pabulong.

“And I’m—” tumigil siya sandali, parang nagdadalawang-isip.

“Ano?” tanong ko.

Ngumiti siya ulit, pero iba na ang dating—parang may tinatagong sikreto.

“Someone you shouldn’t trust.”

Kinabahan ako. Dapat aalis na ako. Dapat tumakbo na ako pauwi.

Pero hindi ko ginawa.

Sa halip, mas lumapit pa ako.

“Then why are you talking to me?” tanong ko.

Tumawa siya ng mahina. “Because you didn’t run.”

Biglang may narinig kaming sigaw mula sa dulo ng kalsada. Nagkatinginan kami.

In one swift move, hinawakan niya ang kamay ko.

“Stay close,” bulong niya.

“Bakit—”

“Just trust me.”

Hindi ko alam kung bakit, pero sumunod ako.

Habang tumatakbo kami sa madilim na eskinita, ramdam ko ang tibok ng puso ko—hindi lang dahil sa takot… kundi dahil sa kanya.

Sino ba siya?

At bakit pakiramdam ko, simula pa lang ito ng isang gulo na hindi ko na matatakasan?