Bölüm 1
Siktir…
O koku... Ormanı ve ağır, baharatlı notaları anımsatan o mide bulandırıcı Fransız parfümü, burnumun direğini kırcasına içime doldu. O an, Brooklyn Köprüsü’nün serin rüzgarı aniden yok oldu; yerini Fransa’nın o havasız, ışıksız, kilitli odalarının dondurucu karanlığı aldı.
Bedenim benden bağımsız olarak zangır zangır titremeye başladı. Zihnim, gizli görevde, "Noah" adıyla cehennemi yaşarken kapandığım deliklere geri fırlatılmıştı. Valentin’in her adımıyla sırtımdan aşağı süzülen soğuk terler, tecavüzün, her gece tekrarlanan sistematik şiddetin yarattığı o çaresizlik hissi, tek bir saniyede bütün benliğimi esir aldı. Valentin’in hatırası, en vahşi dişlerini ruhuma geçirmişti. Nefes alamıyordum. Göğüs kafesim içeri çöküyor, kalbim boğazımda vahşi bir hayvan gibi çırpınıyordu.
"Baksana şuna, mon petit," dedi Valentin. Sesi, kulaklarımın arkasında alaycı, iğrenç ve sahiplenici bir tonda geziniyordu. "Nasıl da titriyor. Sanki o günleri hiç unutmamış gibi... Sanki hâlâ o odadaki o itaatkar küçük Noah’mısın gibi."
Pislik. Her kelimesi beynime kızgın bir demir gibi çakılıyordu. Midem bulantıyla kasıldı, kusmamak için dişlerimi birbirine öyle bir geçirdim ki çenem ağrıdı. Kurtulma şansım yoktu; yanımda silahım yoktu çünkü sevdiğim kızla buluşacağımı sanmıştım ve ruhum, daha onlara dokunamadan bu adamın adını duymakla bile parçalanmıştı.
Gözlerimi yanımdaki silüete, Emi’ye çevirdim. O an, yaşadığım travmanın ve ihanetin üstüne binen en büyük acı o oldu. Az önce bana gülümseyen, "Seni her halinle seviyorum" dediğim o kız... Şimdi Valentin’in bir köpeği gibi, onun gözlerinin içine bakıyordu.
Emi, başını hafifçe yana eğmiş, yüzünde o dev adamdan gelecek tek bir övgü sözcüğü için yanıp tutuşan o zavallı, hasta bir hayranlıkla Valentin’i süzüyordu. Valentin’in dikkatini kendine çekmek, o zehirli gözlerdeki onayı alabilmek için can atıyordu.
Valentin, elini uzatıp Emi’nin çenesini hafifçe kavradı. Bana bakarken bile gözlerinin ucuyla beni süzmeyi, o korkunç sahiplenme duygusunu hissettirmeyi ihmal etmiyordu ama yine de o kıza hak ettiği "ödülü" vermeyi bildi.
"Aferin sana, ma belle," dedi Valentin, sesi adeta zehirli bir bal gibi akarken. "Harika bir iş çıkardın. Tam istediğim gibi... Onu tam buralara, kollarımın arasına getirdin."
Emi, o övgüyü duyduğunda dünyalar onun olmuş gibi gözleri parladı. Yüzündeki o aptalca gurur, körü körüne bir tapınma halini aldı.
Valentin yavaşça Emi’den uzaklaşıp tekrar benim arkama geçti. Nefesini ensemde, o tecavüz dolu günlerin kâbusunu yeniden canlandıran o korkunç yakınlıkta hissettim.
"Şimdi..." dedi Valentin, kulağıma fısıldayan o iğrenç, pürüzlü sesle. "Oyun bitti, Noah. Seni bir daha o delikten dışarı çıkmamak üzere kapatacağım o özel oda için hazırlansan iyi olur. Çünkü bu sefer... benden kaçabileceğin tek bir saniye bile olmayacak."
“Hapishaneden nasıl kaçtım sen, şerefsiz?”
Valentin’in boğazından derin bir kahkaha çıktı “Çok zor olmadı. Ama sen bunlarla kafanı yorma mon cher. Seni eve götürmeye geldim.”
Silah artık yüzüme doğru tutulmuyordu ama hala Emi’nin elindeydi. Bu da Valentin’in intikamının daha da acı verici olacağı anlamına geliyordu.
Valentin , benden sadece dört santimetre uzun olmasına rağmen yine de sokak lambasından düşen gölgesiyle üstümü örtmeyi başarmıştı.
“Seninle hiçbir yere gelmiyorum.” dedim dişlerimin arasından. Valentin yine güldü. Parlak, insanın aklını çelen sırıtışıyla kehribar rengi gözlerini bana dikti. Yüzüme biraz daha yaklaştı. Bir eliyle ensemi kavrayıp bedenimi onunkine yapıştırdı.
Kalbim göğüs kafesime çarpıyordu ancak artık hem korkudandı hem de vücudumda orgazm kontrolü yapan tayfanın bir numaralı tedarikçilerinin döndüğünün farkına varmalarındandı.
“Başka bir seçeneğin var mı?”
Haklıydı. Kaçamazdım. Yapabileceğim tek hamle köprüden aşağı atlamak olurdu ama bir aksiyon filminde olmadığım için hayatta kalamazdım.
Valentin’in kemikli ellerinden biri kahverengi saçlarımın arasında gezindi. Saç diplerime değen parmakları ürpermeme sebep oluyordu. Ben onun adını bile bir daha duymayacağımı sanarken o şu anda buradaydı, karşımdaydı, bana dokunuyordu.
Hepsi de aşık olduğum kız yüzündendi.
Valentin’in kehribar taşlarından gözlerimi kaçırıp Emi’ye kısa bir bakış attım. Valentin’in bana her yaklaştığı adımda gözlerinde daha da derin bir nefret görüyordum. Valentin’le beni öfkeyle izliyordu. Durum sandığımdan daha da kötüydü.
Emi ona baktığımı fark ettiğinde ifadesi yumuşadı ama asla ısınmadı. Yanakları düştü, gözlerindeki ateş söndü. O sanki…üzgün müydü?
Valentin, baş parmağını alt dudağımda gezdirdi ve boğazından bir inilti koptu “Dudağını ısırdığımda çıkardığın sesler hiç aklımdan gitmedi Noah. Yoksa…Jackson mı demeliyim?”
Ensemi daha sert kavrayıp beni kendine daha da yaklaştırdı. Hayır, beni öpmesine izin veremezdim. Onu omuzlarından ittirdim.
“Uzak dur benden!” dedim sesimin titremesine engel olamadan.
Valentin bir adım bile gerilemedi. O son pizzayı yemeyecektim…
Valentin iki bileğimi de yakalayıp yanlarıma sabitledi. Ellerinin sert kavrayışı altında kıvranıyordum.
“Bırak beni!”
Valentin küstah küstah güldü “Ne yazıkki olmaz , mon cher. Yavaştan hareket edememeye alışsan iyi olur.” Kulağıma eğildi.Sesi düşük ve pürüzlüydü “Çünkü en sevdiğin oyuncağımı çok özledim. Hasret gidermem lazım.”
Nefesinin ensemdeki tüyleri kaldırmasıyla dizlerimin bağı çözülecek gibi hissediyordum. O iğrenç derecede mükemmel olan dudaklarını boynuma bastırdığında ise kalbim göğüs kafesimi parçalayacaktı.
“HAYIR!” diye bağırdı beynim “O ADAM SENİ ÖZGÜRLÜĞÜNDEN ALI KOYMAK ÜZERE! HEMEN KENDİNE GEL JACKSON!”
Bir an önce kendime gelmem gerekiyordu. Bir kaçış yolu aramalıydım. Valentin’in büyüsüne kapıldığım anda ölü sayılırdım. Bir daha asla o karanlık malikaneden çıkamazdım. Kemerinin tanıdık sesi tekrardan kulaklarımda yankılandı. Kalçalarımda günlerce geçmeyen sızılar. Bedenimin yaşadığı anlık zevk dalgası sonra onurumun kırılan parçalarının kalbime batışı…
Gözlerimi açmalıydım. Valentin’in dudaklarının boynumdaki yakıcı dokusunu, bileklerimi sertçe kavrayışını hissetmemeliydim.
İyi ki de gözlerimi açtım yoksa asla ileriden gelen tanıdık motorsikleti görmeyecektim.
Kendimi tüm gücümü ortaya koyarak geri çektim ve Valentin’in suratına okkalı bir yumruk attım.
“Merde…”diye acıyla inledi Valentin. Motorsiklet hızla yanıma vardı. Sürücüsünün kafasında aynalı vizörü olan bir kask vardı. Sesi, kaskın arkasından boğuk geliyordu.
“ATLA!”
Lafını ikiletmeden motorun arkasına bindim. Brooklyn Köprüsünden tam gaz ayrılırken tek umursadığım, motorun aynasından göz göze geldiğim ve bana nefret ve hüzünle karışık bir şekilde bakan Emi’den , beni tecavüzcüme vermeye çalışmış olsa bile, asla nefret edememdi.
