Απροσμενα (ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1)
No noΞυπνησα απο τον ηχο το ξυπνητιριου μου η εντονη δωνιση σε συνδιασμο με την εκνευριστικη μελοδια που εβγαινε απο το ηχειο του χιλιοσπασμενου μαυρου αιφον επτα μου. Το εκλεισα μαλλον το ειχα ξεχασει ανοικτο αφου δεν ηταν επροκειτο να παω σχολειο κι ας ηταν Παρασκευη .
Η ζωη μου πλεον ειχε αλλαξει η μητερα και ο πατερας χωρισαν δεν ξερω καν καλα καλα αν ηταν και ποτε ουσιαστικα μαζι φωνες τσακομοι κλαματα σφραγιζονταν καλα στην πορτα του παλιου μου σπιτιου και εγω σαν μια πληγωμενη εφηβη επρεπε να προσαρμοστω σε μια νεα ζωη σε κατι καινουριο εντελος διαφορετικο στα ματια μου.
Η μητερα μου αποφασησε να φυγουμε απο το ορεινο χωριο οπου μεναμε στην Ελλαδα και να παμε στην Θεσαλλονικη , νομιζε πως θα τα γιατρεψει ολα, τιποτα δεν γιατρευεται τοσο απλα ο πονος παντα μενει. Δεν εχω και τις καλητερες σχεσεις μαζι της , καποτε ειχα , ολα ανηκουν στην χρονοκαψουλα του παρελθοντος ολα εχουν ροκανιστει στο περασμα του χρονου ολα φθαρθκαν σαν ενα ρουχο ξεχασμενο σε μια ντουλαπα που αδιαφορησαν στο να βαλουν ναυθαλινη δεν υπαρχει γιατρια .
Επρεπε να υποκριθω ναι αυτο επρεπε να κανω γιατι δεν ειχα σκοπο να πληγωσω ξανα την μανα μου δεν θα αντεχε κιαλο χτιπιμα. Ειναι τοσο καλη γυναικα συζηταει με τον αλλον και τα λογια της σταζουν μελι αλλα , ειναι πιεσμενη οπο την ολη κατασταση δεν εχει σε ποιον να μιλησει το ξερω πολυ καλα παντα το ηξερα αλλα ποτε δεν εκανα κατι, δεν ειμαι ο καταληλος ανθρωπος, ειμαι γεματη με ψυχολογικα τι θα μπορουσα να κανω για να χαμογελασει ξανα; Τιποτα μια ειναι η σωστη απαντηση και μολις την εδωσα
Καθος σηκονομουν απο το κρεβατι σκεφτόμουν την νεα ζωη που μου επιβλήθηκε , αυτό συνεπαγεται με νεο σχολειο νεα ατομα νεο σπιτι. Μου ήρθε αμέσως στο μυαλό η Κωνσταντινα , το άλλο μου μισό, είχαμε γνωριστεί μόλις πριν τέσσερα χρόνια αλλά ήμασταν πάντα μαζί. Το δέσιμο μας ήταν ζηλευτό, ήταν το κάτι άλλο, κολαγαμε σαν να ήμασταν μαγνητες. Είναι σαν την αδερφη που ποτε δεν ειχα.
Γενικά λόγο του ότι ειμαι κλειστος χαρακτηρας δεν είχα παρέες πιο πριν. Ίσος μίλαγα με κάποια παιδιά αλλά τίποτα άλλο πέρα από αυτό.
Δεν ήθελα το νέο μου σχολείο να είναι όπως το πρωηγιυμενο. Τα παιδιά εκεί ήταν σκληρά απέναντι μου. Δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τον όρο Bullying αλλά δεν πέρναγα καλά. Ήμουν πάντα διαφορετική και αυτό ήταν κατακριτέο. Δεν ξέρω πως η Κωνσταντίνα τότε με πλησίασε, αυτό είναι άξιο απορίας.
Οση ωρα ημουν παρασυρομενη των σκεψεων μου ξεχασα οτι επρεπε να ετοιμαστω να παω μια βολτα να δω την νεα μου γειτωνεια και να βρω μια Εκλλησια το να εκκλησιαζομαι να προσευχομαι ειναι το βαλσαμο μου. Λατρευω τον θεο την παναγια τον Χριστο του λατρεμενους Αγιους Αγγελλους και Αρχαγγελους.
Εβγαλα μια ναικ κοκκινη φορμα και ενα κορμακι λευκο με λαιμοκοψη τυπου μισοφεγγαρου πραγμα που συμαινε πως δεν φαινοταν τιποτα προκλητικο μονο ενα μερος την κλειδας μου. Πεταξα την μαυρη ζακετα μου εδεσα τα μαυρα ναικ αιρ φορς μου.
Βγηκ απο το δωματιο η μανα μου θα ειχε φυγει για την δουλεια πολυ νωρις την ειχαν διωρησει στο νοσοκομειο μιας και ειχε πτυχειο νοσιλευττιας .
Το σπιτι δεν ηταν κατι το ιδιαιτερο σημερα το παρατηρω καλητερα χθεςφτασαμε το βραδυ εκανα ενα ντουζ και κοιμηθηκα αμεσως η μαμα εκατσε να συμαζεψει της ειπα να την βοηθησω μα δεν ηθελε. ειναι απλο ετσι οπως παντα μου αραισε βρισκομασταν στον εκτο οροφο μια πολυκατικυας κοντα στηνοδο Αγιου Δημητριου, ηταν το ποιο οικονομικο που βρηκαμε μιας και δεν αντεχε η τσεπη μας για πολα περετερο εξοδα οχι οτι με ενοιαζε τουλαχιστον ενα σπιτι να μενουμε θελαμε και ο θεος μας αξιωσε.
Το σαλονι ειχε ενα μικρο ξυλινο σε ανοιχτο καφε χρωμα τραπαιζακι ετυμορόπο φαινοταν πως δεν αντεχε ποκυ βαρος η μια γωνεια του οταν το ξανα παρατηρησα ποιο καλα ειχε γδαρθει προφανως απο τους πρωηγουμενους ενοικιαστες αφου ηταν ειδη επιπλομενο . Ο καναπες ηταν γωνιακος και φουσκοτος κλυπτε μεγαλο μερος του σαλωνιου ειχε ενα περιεργο ξεθοριασμενο γριζο χρωμα η τηλεωραση ηταν εξελιγμενης ταιχνολογιας στερεωμενη σε ενα παλιο επιπλο αυρο με συρταρια στα δεξια ηταν μια μικρη κουζινα με πολλα ασπρα ραφια γεματα με διαφορου ειδους κατσαρολικα μικρα πιρουνακια μεγαλα κουταλια κατσαρολες. Στην μεση μοα α παλια κουζινα ασπρη και δυο ματια το ενα ηταν ποιο μικρο απο το αλλο και το επεισης ξυλινο τραπαιζι φαγητου που συνοδευοταν με τις καρεκλες. Τα υπνοδοματια καο το μπανιο ηταν στο βαθος του σπιτιου ηταν δυο τα κρεβατια μας τα πηραμε απο το παλιο σπιτι αλλα οχι κατι αλλο, η μητερα τα πηγε ολα σε μι αποθυκη του παππου μου, απο οτι καταλαβα την πληγωναν δεν ηθελε ουτε να τα βλεπει ισως της θυμιζαν ασχημες καταστασεις εγω το σεβαστικα δεν εβγαλα κουβεντα οταν μου ανακηνωσε την αποφαση της . Το μπανιο ειχε το παλιο τυπο των πλακακιων σε ενα βαθυ πρασυνο χρωμα με λουλουδια σε ποιο ανοιχτο τονο η μπανιερα ηταν βολικη σε ασπρο χρωμα οπως και η λεκανη.
Η ωρα πηγε δεκα και τριαντα επτα βγενοντας απο το σπιτι κλειδωσα την πορτα και κατευθυνθηκα πρως το ανσανερ δεν θα περπαταγα τοσους οροφους δεκαεξι χρονια που θυμαμαι την ζωη μου κανω αποχη απο την γυμναστικη ωστοσω λατρευω την υγειηνη διατροφη .
Η θυρα του ανελκιστηρα ανοιξε μπενοντας μεσα δεν παρατηρησα μια μιξρη χαραδρα οπου ειχε και παραπατησα επεσα σε κατι σκλιρο και την ιδια στιγμη ακουσα ενα γελοιο Θεε μου επεσα πανω σε ενα αγορι οι μυες του καο το ψυλο αναστημα του μπροστα στο μικροκαμομενο δικο μου ηταν εκθαμποτικο τα μαυρα ματια του οι γωνειες του τελειωποιημενου προσοπυ του ηταν εμφανεις . Μα κατσε τι κανω τοση ωρα εχω κολλησεο και κοιταω εναν πανεμορφο αγνωστο;
Αγνωστος
Το πρωι ξυπνησα για να παω στην ιδιοτηκη κλινικη του πατερα μου λογο ενος μιτινγκ αφου σε λιγο καιρο θα ερχοταν στα δικα μου χερια μιας και ημουν απο τους καλητερους καρδιολογους της Ελλαδας μολις στα εικοσι επτα μου χρονια. Τον τελευταιο καιρο εμενα στην διαμερισμα της μητερας μου μιας και ηταν σε διασταση οι γωνεις μου μια αποφαση που παρθηκε πριν πεντε μηνες. Ημουν συγουρος πως θα τα ξανα εβρισκαν ηταν τοσο αγαπημενοι μα δεν ξερω τι εκανε ενα τοσο μεγαλο ερωτα να διαλυθει.
Καθως πατησα το κουμπι του ανσανσερ εφτιαξα καλητερα το μαυρο αρμανι σακακι μου και ανοιξα δυο κουμπια απο την ιδια μαρκα ασπρο πουκαμισο μου. Συνεπαρμενος απο τις σκεψεις μου δεν καταλαβα για το ποτε ανοιξαν οι θυρες και ενοισα ενα εντονο χρυπιμα στο στηθος μου, ποσο αδεξιος μπορει να ειναι καποιος. Καθως κατεβασα το κεφαλι μου ειδα δυο ματια καστανα να περιεργαζονται αξονικα το προσοπο μου θαρεις και ημουν καποιο ανεκτημητης αξιας εργο του Βαν Γκογκ με ενα εντονο σοκ να σχηματιζεται στα χαρακτηριστηκα της. Πριν καν προλαβω να μηλισω με εσπροξε απομακρινοντας το λεπτεπιλετο δικη της σωμα απο το μοιωδες δικο μου και τοτε ακουσα την ποιο απαλη φωνη που θα μπορουσαν τα αυτια μου να μεταφερουν στον εγγεφαλο
<<Με συγχωρείτε>> ακουστηκε σαν ψυθιρος και εκει τα ματια μου επεσαν πανω της . Το κοντο της αναστημα και το κυκλικο μικρο κεφαλι της τα καφε μεγαλα της ματια σε συνδιασμο με την μικροσκοπικη γαλλικη μιτη τα ζουμερα ροζουλι χειλη της τα μαυρα της μακρια μαλλια που
ακουμπουσαν τις εντονες καμπιλες του πισω μερως του σωματος αλλα αυτα τα ματια της χανεσαι μεσα του. Επρεπε να της απαντησω την κοιταγα σαν χαμενος
<< αλλη φορα να εισαι ποιο προσεκτικη, να βλεπεις που πατας>> ανταποκριθηκε σχεδων αμεσως στο ακουσμα των αποτομων λεξεων μου γουρλονοντας τα ματια της και σχηματιζοντας ενα κυκλο με το στομα της συνοφριοθηκε ολοκληρη και εγω το διασκεδασα που μολις την ειχα προσβαλει εχωντας ενα περιεργο συναισθημα στην κοιλια μου.
Δεν μου απαντησε και μολις ανοιξε η πορτα του ανελκιστηρα εφυγε τρεχοντας βγαζοντας απο τα χειλη της ενα απλο <<βλακα>>. Πληγωθηκε ο εγιησμος μου πρωτη φορα γυναικα μου μιλα ετσι και εγω μενοντας πισω παρατηρουσα το καλοσχηματισμενο της σωμα.
Αφου ξεκολησε το μυαλο μου βγηκα εξω απο την πολυκατοικια και κατευθινθηκα πρως τη μαυρη BMW M2 Coupé που αγορασα πριν απο κατι μηνες. Ο μισθος του γιατρου μου καλυπτει οσα εξοδα εχω και ακομα παραπανω. Ειπα και στην μανα μου να παει καπου καλητερα να μεινει μα μου ανταποκριθικε με ενα πολυ απλο οχι. Οταν της ζητησα τον λογο μοθ ειπε οτι ειναι καιρος να δουλεψει καο να τα καταφερει μονη της να βιοποριστει αφου τοσο καιρο συντιρουταν με τα λευτα του πατερα μου.
Εβαλα μπρος και ξεκινησα για την κλινικη αλλα κατι περιεργο μου συνεβαινε. Στο μυαλο μου ηταν τα ματια της αγνωστης ετσι θα την λεω, αφου δεν ξερω το ονομα της αλλα αφου κατεβαινε απο τα πανω διαμερισματα μενει στην πολυκατοικοια ή μενει καποιος δικος της . Κι αν εμενε το αγορι της; Το προσοπο μου αγριεψε και γραποσα τοσο δυνατα το τυμονι ετοιμος να το ξεριζοσω δυναμονοντας την ταχιτητα του αμαξιου . Γιατι αυτη η σκεψη με πληγωσε . Αγνωστη ειναι δεν ειναι τιποτα για εμενα αλλα γιατι ενοισα κατι αγνωριστο για εμενα αυτη ειναι η ζηλεια;
Με τα πολλα πολλα εφτασα στην κλινηκη ενα τεραστοιο γνωστο στα ματια μου κτιριο εκτεινοταν μπροστα μου με την επικεφαλιδα ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ Α.Ε ΙΔΙΟΤΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ σε εντονο μπλε χρομα εβαλα την καρτα εργαζομενου μπηκα απο την πισω εισοδο και κατευθυνθηκα πρως την αιθουσα συνεδριασης στον δεκατο οροφο .Εκει ειδα τον πατερα μου. Ειναι ψυλος περιπου στο 1 , 86 σαν και εμενα με μαυρα πυκνα μαλλια με λιγα απρα στιγματα . Οι ριτιδες ειναι εμφανεις στα κουρασμενα απο την ποκυ δουλεια ματια του. Ως χειρουργος ειχε δυσκολιες και επιτυχιες . Τα ματια του ηταν σκιστα σαν τα δικα μου και η μυτη και τα αφτια του εδιναν μια αρμονικη εικονα στην εξωτερικη του εμφανηση παρα το μεγαλο της ηλικιας του μιας και ειχε πατησει τα εξιντα επτα του χρονια ηταν λεβεντης και κυρις προτυπο πατερα και συζηγου το δικο μου προτυπο ο ανθρωπος που λατρευω απο τοτε που θυμαμαι την υπαρξη μου. Ωσαν παντα καλοντυμενος με το γνωστο του καλβιν μαυρο κουστουμι και παντελονι τα καφε λουμπουταν σκαρπινια του αλλα και το πανακρυβο ρολεξ του . Αυτο το εκαε μονο στην δουλεια. Σαν οικογενεια ειχαμε ως βασικη αρχη το οτι τα χρηματα δεν φερνουν την ευτιχια οτι εχουμε δινουμε για αυτο και καναμε πολλους ερανους αλλα και ντυνομασταν απλοικα . Οσα λευτα και να εχεις ποτε να μην το δειχνεις ηταν σαν ενα σλογκαν αλλα και ευγονονουσαμε τον Θεο για οτι εχουμε χωρις την ευλογια του τιποτα δεν θα γινοταν.
Στα αριστερα του μεγαλου γυαλινου τραπαιζιου συνεδριασεων ηταν η Τζενη η γραματεας μου. Φοραγε ενα κολλητο κοντο μαυρο φορεμα και τις γνωστες της μαυρευς κομψες γοβες αυτο ηταν το ντυσιμο μια γυναικας οχι σαν την αγνωστη . Που ακουστηκε να φορας κοκκινες φορμες και κολητα κορμακια, αν και δεν θα με χαλαγε να την ειχα εδω και τωρα ετσι μπροστα μου καλπαζει η φαντασια μου μαζι της και την ειδα για πρωτη φορα σημερα μεσα σε ενα ανσανσερ χωρις να ξερω καν πως την λενε.
Η Τζενη για εμενα ηταν κατι σαν φιλη αν προσπερασω τις φορες που καναμε περιστασιακο σεξ. Δεν ειμαι κανενα πεδαρελι ξερω να κραταω τις σχεσεις μου εξω απο τον χωρο της δουλειας . Το ειχα ξεκαθαρισει αυτο και σε αυτη και σε εμενα τον ιδιο για να μην εχουμε μπερδεματα μετα , ουτοσι αλλος δεν θα εκανα ποτε σχεση με γυναικα, ειναι σαν να προτυμας να εχεις ενα διαμαντι αντι για ολα το ενχειροδανειστηριο γιατι να το κανεις αυτο;.
Με τα πολλα πολλα ηρθαν ολοι οι επενδυτες και μιλαγαμε για διαφορα θεματα. Μιλαγαμε τοσο πολυ που κουραστικα ποια να ακουω και εστιασα σε ενα λευκο χαρτι μεσα στον δερματινο φακελο που εγραφε απεξω με χρυση κλοστη το μονογραμα του ονοματος και επιθετου μου Α.Π κοιταξα το ρολοι και επισα την γριζα με ασυμενιες λεπτομεριες πενα γραφοντας μια λεξη στο λευκο χαρτι. ΑΓΝΩΣΤΗ.
Λοιπων η πρωτη μου ιστορια εχει σχεση με το εγγλημα των Τεμπων καποια στιγμη θα δωθει δικαιωση στα θυματα του ΕΓΓΛΗΜΑΤΟΣ ελπιζω να σας αραισει
