Pamilya Barako
Share with your friends
Customize readability

Pamilya Barako

All Rights Reserved ©

Summary

Sa gitna ng pait ng pangungulila, isang bagong mundo ang bubungad sa mahinhin at inosenteng si Santi Rosas. Matapos ang trahedyang kumitil sa kanyang nakaraan, mapapadpad siya sa ilalim ng pangangalaga ng mga Barako, isang pamilyang tila bakal ang tatag at puno ng misteryo. Sa loob ng Barako Gym, kung saan nagbabanggaan ang lakas at pawis, matutuklasan ni Santi na ang proteksyong inaalay sa kanya ay may kalakip na mapusok na damdamin. Kakayanin ba niyang manatiling matatag, o tuluyan siyang lalamunin ng init at pagnanasa ng limang lalaking handang mag-agawan sa kanyang atensyon?

Status
Complete
Chapters
75
Rating
n/a
Age Rating
18+

Kabanata 1: Ang Kanlungan sa Bagyo

Ang langit ay kulay ube at abo, isang babala ng paparating na unos na tila nakikiramay sa bigat ng dibdib ni Santi Rosas. Hawak ang isang kupas na maleta na naglalaman ng lahat ng natitirang piraso ng kanyang buhay, nakatayo ang binata sa harap ng isang dalawang-palapag na bahay. Hindi ito mansyon; isa itong disenteng tahanang pang-middle class na gawa sa semento at madilim na kahoy, may malawak na garahe sa gilid na ginawang isang functional na gym—ang tanyag na Barako Gym.

Amoy ulan at basang lupa ang paligid, ngunit mula sa loob ng bahay, nanunuot ang amoy ng langis ng makina, bakal, at isang uri ng bango na hindi pa pamilyar kay Santi—ang amoy ng purong testosterone.

“Huwag kang matakot, Santi. Tuloy ka,” boses iyon ni Bernard Barako. Ang matikas na lalaki ay nasa kanyang late 40s, ngunit ang kanyang katawan ay tila inukit mula sa bato. Ang suot nitong hapit na t-shirt ay halos pumutok sa laki ng kanyang dibdib at braso. Si Bernard ang matalik na kaibigan ng yumaong ama ni Santi, at sa sandaling mawalan ng pamilya ang binata, ito ang unang bumingat ng kamay.

Dahan-dahang humakbang si Santi papasok. Ang kanyang mala-porselanang balat ay namumutla sa lamig ng hangin, at ang kanyang manipis na pangangatawan ay tila lalong lumiit sa tabi ng dambuhalang pigura ni Bernard. Pagpasok sa sala, bumungad sa kanya ang simpleng ayos ng bahay: mga leather na sofa, mga tropeo ng bodybuilding sa estante, at ang ingay ng bakal na nagmumula sa katabing gym.

“Pa, nandito na ba siya?” Isang baritonong boses ang narinig mula sa kusina.

Lumabas ang isang lalaking may katangkaran at seryosong mukha. Si Vigo, ang panganay. Nakasuot lang ito ng sando na labas ang matitigas na muscle sa balikat. Sumunod sa kanya si Gino, na may mapaglarong ngiti at basang-basa pa ng pawis, halatang galing sa pagbubuhat. At ang huli ay si Enzo, ang bunso, na may hawak na shaker at nakataas ang isang kilay habang sinusuri si Santi mula ulo hanggang paa.

Nabitawan ni Santi ang hawak na payong sa sobrang kaba. Ang pakiramdam niya ay isa siyang maliit na pusa na napadpad sa kuta ng mga leon. Ang bawat isa sa magkakapatid ay nagtataglay ng apelyidong “Barako” hindi lang sa papel, kundi sa bawat hibla ng kanilang maskulado at naglalakihang pangangatawan.

“Santi, mga anak ko. Si Vigo, Gino, at Enzo,” pakilala ni Bernard habang ang isang malapad na kamay ay pumatong sa balikat ni Santi. Ang init ng palad ng amain ay tumagos sa manipis na polo ni Santi, isang sensasyong nagpadaloy ng kakaibang kuryente sa kanyang gulugod. “Simula ngayon, dito na siya titira. Ituring ninyo siyang kapatid.”

“Kapatid? Parang ang lambot naman yata nito para maging Barako,” biro ni Gino sabay lapit kay Santi. Inamoy ni Gino ang hangin sa paligid ng binata. “Amoy bulaklak. Masyadong mabango para sa bahay na ito.”

“Gino, tumigil ka,” saway ni Bernard, bagama’t may ngiti sa kanyang mga mata. “Santi, pagpasensyahan mo na ang mga ito. Barako ang apelyido namin, kaya asahan mong medyo magulo at mainit dito. Pero hinding-hindi ka namin pababayaan.”

Maya-maya pa ay narinig ang mabibigat na yabag ng baston mula sa itaas. Pababa ang isang lolo na kahit may edad na ay tuwid pa rin ang tindig. Si Lolo Greg. Ang kanyang presensya ay tila nagpatahimik sa lahat. Huminto siya sa harap ni Santi at tinitigan ang binata gamit ang mga matang puno ng awtoridad.

“Rosas ang apelyido mo, ’di ba?” tanong ni Lolo Greg. “Isang maseselang pangalan para sa isang pamilyang bakal ang kinakain. Pero sa bahay na ito, ang bawat Rosas ay binabakuran para hindi malanta. Welcome sa pamilya, Santi.”

Pinilit ni Santi na ngumiti, bagama’t ang kanyang puso ay nagkakarera sa kaba. Hindi siya sanay sa ganitong karaming lalaki sa isang bubong. Sa nakalipas na mga taon, ang buhay niya ay tahimik at payapa, malayo sa ganitong uri ng enerhiya.

“Vigo, tulungan mo si Santi sa gamit niya. Doon siya sa kwarto sa tapat ng kay Enzo,” utos ni Bernard.

Lumapit si Vigo. Nang kunin nito ang maleta mula sa kamay ni Santi, bahagyang nagkadikit ang kanilang mga daliri. Napalunok si Santi. Ang balat ni Vigo ay magaspang at mainit, isang direktang kontras sa kanyang sariling malambot na kamay. Tumingin si Vigo sa kanyang mga mata—isang malamig ngunit mapunong titig na tila binabasa ang bawat lihim niya.

“Sumunod ka sa akin,” maikling saad ni Vigo.

Habang paakyat ng hagdan, ramdam ni Santi ang mga mata ng mga Barako na nakasunod sa kanya. Si Gino na nakasandal sa pinto at may malalim na iniisip, si Enzo na tila naiirita pero hindi maalis ang tingin sa kanyang bewang, at si Bernard na nakatitig sa kanya nang may halong pagkalinga at isang emosyong hindi pa lubos na maintindihan ni Santi.

Pagdating sa maliit na kwarto, inilapag ni Vigo ang maleta. Ang silid ay simple lang—isang kama, isang mesa, at bintanang tanaw ang likod-bahay kung nasaan ang training area ng gym.

“Maliit lang ito, pero komportable,” sabi ni Vigo habang nakatalikod. “At huwag kang masyadong lalabas nang nakahubad. Maraming ‘hayop’ sa bahay na ito, Santi.”

Nanlaki ang mga mata ni Santi. “P-po?”

Lumingon si Vigo, at sa kauna-unahang pagkakataon, nakita ni Santi ang isang maliit na ngisi sa labi ng panganay. “Mag-ayos ka na. Kakain na tayo ng hapunan. Ayaw ni Papa ng nahuhuli sa mesa.”

Nang makaalis si Vigo, napaupo si Santi sa kama. Ang amoy ng kwarto ay amoy barako rin—malinis pero matapang. Humiga siya at tumitig sa kisame. Ramdam niya ang panginginig ng kanyang mga kalamnan. Hindi niya alam kung dahil ba ito sa lamig ng ulan o dahil sa matinding tensyon na bumabalot sa bawat lalaking nakilala niya kanina.

Sa labas, nagsimula nang bumuhos ang malakas na ulan. Ang mga kulog ay tila mga boses ng mga Barako na umaalingawngaw sa paligid. Ngunit sa loob ng bahay na ito, sa gitna ng mga lalaking tila gawa sa bakal, naramdaman ni Santi ang isang bagay na matagal na niyang hinahanap simula nang mamatay ang kanyang mga magulang.

Seguridad. Isang uri ng seguridad na alam niyang may kapalit na hindi pa niya lubos na nauunawaan.

“Santi! Kain na!” Sigaw ni Gino mula sa ibaba, na sinundan ng tawanan ng magkakapatid.

Bumangon ang binata, inayos ang kanyang sarili, at huminga nang malalim. Ito na ang simula ng kanyang buhay sa piling ng mga Barako. Isang bagyo ang natapos, ngunit isang mas matinding init ang tila magsisimula sa loob ng tahanang ito.

Let Dear Cupid know what you thought about this chapter!

Further Recommendations

The Alpha's Exiled Mate (ON HOLD)

Catherineb83: Story good just would have liked her not to wear a mask

Read Now
Bear Shifter Secrets

tatianne Ingrid: Adorei cada capitulo! parabens

Read Now
The zatorian

lunaartsoul___: I loved the way your story unfolds. The emotional depth and structure made it feel very engaging, almost cinematic at times.I’m someone who enjoys both reading and visual storytelling, and your work really stood out to me. If you’re open to chatting about creative ideas someday, I’d love that.

Read Now
My Blacksmith Savior

apolloavr04: I love it. It's a great story.

Read Now
Going For The Goalie

S.TYTECA: I really enjoyed reading this book! The story was engaging and kept me interested throughout. There were a few minor spelling errors here and there, and some parts felt a little drawn out for my personal taste, but that’s purely subjective. Overall, it was a lovely read, and I genuinely enjoyed the ...

Read Now
Ruthless Lord

susiebear2012: Realy enjoyed this so looking forward to more.great story line hope they can achieve getting away from the kings burden. Truly amazing well written well done.

Read Now
Hit and Run

ZaraPearl: I truly love the story, very intersting and lovely.Sebastian is a great character and yoda ..., all of it , though I expected more at the endingi5 would've been great

Read Now
Rebuilding After Betrayal

Lynne: Very enjoyable short story good characters and they all found love n honesty.

Read Now
The Easter Bunny

Talia Kendrick : Honestly I love the book. Here is how I feel about each character: Detective Kayla is an Idiot, I can't stand this lady and I feel so bad for braelyn and Phoenix because after everything they have been through it makes me angry that they have to go through this again. Sure Phoenix doesn't know about...

Read Now