Maybe
Share with your friends
Customize readability

Maybe

This story contains themes of: domestic violence, depression

All Rights Reserved ©

Summary

Ίσως .. Εγώ είμαι το πρόβλημα...

Status
3yrs ago
Chapters
1
Rating
n/a
Age Rating
16+

(1)Fluffy Nest

"Ρε ψηλέ έφυγε σαν κυνηγημένη σου λέω!"

Δεν ήταν σίγουρη αν το κεφάλι της βουίζε από τα νεύρα η την έλλειψη ύπνου.

Και τα δύο ήταν πιθανά σενάρια .

Γιατί να φύγει;

Τι έκανα δηλαδή; Περάσαμε καλά και οι δύο μας...

Την εσωσα και όλας! Την έβαλα στο δωμάτιο μου!

Στην κουβέρτα μου. ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΟΥΒΈΡΤΑ!!!

τι άλλο ήθελε;

" Απλά σηκώθηκε και έφυγε έτσι στο άκυρο;" Ο Joshua ήταν μαστουρωμενο ρομπότ... Φυσικά... Ήταν και οχτώ η ώρα...

" Όχι! Μου είπε και κάτι μπούρδες μαζί!"

"Τι εννοείς;"

Έπρεπε να του τα είχε πει με λεπτομέρειες όταν έγιναν.

Αλλά που να τον βρει; Ειχε ξεχάσει το κινητο τέσσερις μέρες σε πτήση ο μαλακας!

Εκείνη δεν είχε κινητό τις προηγούμενες...

Δεν μπορούσε να βγει και από το σπίτι τόσες μέρες...

Ίσως να μην ήθελε μαζί.

Τώρα δεν θυμόταν ακριβώς.

Ούτε τις συνθήκες του σπιτιού Ούτε τα λόγια της Θεανώ.

" Ότι την έσωσα για να κοιμάμαι ήσυχα τα βράδια, Και ότι την πήδηξα γιατί δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω...

Και ότι... ήθελε απλά να μιλάμε γενικώς και ούτε ξέρω τι άλλες μαλακιες!"

Φώναζε ψιθυριστά.

Και αυτό της γρατζουναει το λαρύγγι πολλές φορές...

Σταμάτησε να πάρει μια ανάσα...

Ο Joshua ήταν ο σωτήρας της στις δύσκολες στιγμές.

Πάντα αυτόν έπαιρνε τα χαράματα...

Και πάντα της έδινε μια λύση..

. Αλλά τώρα Ροχαλιζε.

" Κοιμάσαι ρε κτήνος!"

Ούρλιαξε στιγμιαία

. Και πετάχτηκε επάνω από την φασαρία.

Ευτυχώς το κρεβάτι είχε όλα τα μαξιλάρια απλωμένα στο Κεφαλάρι.

Αλλιώς θα αποκτούσε καρουμπαλο.

Δεν ήξερε πόσο μπορεί να φωνάξει...

" Τι να κάνω τέτοια ώρα ρε κοράκι...Κάτσε! Τι είπες; την πηδήξες και έφυγε;;"

Ο Joshua έσκασε στα γέλια.

Η Madelyn μουτζωσε το κινητό.

" Joshua δεν είναι ώρα για γέλια... Έφυγε μες το κρύο με πνευμονία. Και δεν έχει στείλει κάτι εδώ και μέρες έστω ένα έφτασα η κάτι!"

Λες να έπεσε πουθενά και να πέθανε εκεί;;

Η μαμά της θα έχει τρελαθεί η κακομοίρα...

" Σε πήρε ο πόνος για την Θεανώ; Αφού τόσο καιρό χεσμενη την είχες. "

Και άλλες υποθέσεις...

Γιατί όλοι θέλουν να κάνεις τα πάντα με το δικό τους τρόπο.

Δεν θέλουν να δουν εσένα.

Τους παίρνει πολύ χρόνο.

Και βαριόταν να εξηγεί.

Να εξηγεί...

Να εξηγεί...

Και να εξηγεί!

" Μα γιατί να μην με νοιάζει άνθρωπος είμαι! Άνθρωπος που θα πέθαινε ήταν και αυτή. ."

Ο Josh απλά τεντωθηκε.




" Που είναι;;; ΜΟΥ ΛΕΣ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ;;; Της έχω στείλει πέντε μυνήματα! Ούτε που τα άνοιξε!"

Εκείνη πόσα θα έστελνε άραγε;

Δεν ξέρω!

Δεν με νοιάζει είναι η αλήθεια.

Μόνο ηλίθια κατεβατά ήξερε να στέλνει.

Με cliche λόγια που έχω ξανά ακούσει.

Ποτέ δεν κάναμε μια φυσιολογική συζήτηση...

" Joshua μου....." "

Όχι!!"

" Πώς Όχι δεν στο ζήτησα ακόμα!

"Ξέρω τι θα ζητήσεις και σου λέω όχι!"

Μα γιατί;

Έχω γενέθλια ξέρεις! Και αφού δεν έχω τούρτα..."

Madelyn; Να σε ρωτήσω....

Η τούρτα Μπουένο σου αρέσει;

Ν Α Ι !

θα σου πάρω μια τότε για τα γενέθλια σου!

Ω....

Δεν χρειάζεται.

Έλα γενέθλια χωρίς τούρτα δεν είναι γενέθλια!

Ποτέ έχεις;;

Κράτησε το δάκρυ στο μάτι της.

Η στεναχώρια της έγινε οργή!

"... Αυτό θα είναι το δώρο μου."

" Μου ζήτησες ποτέ τούρτα και δεν στην έφερα;; Να σου δώσω όσες θες, γιός ζαχαροπλάστη είμαι!"

Δεν τη θέλω από τον πατέρα σου!

Δεν του μίλησε...

Δεν ήθελε.

" Madelyn είσαι με τα καλά σου; Έχω μιλήσει δύο φορές μόνο με την κοπέλα! Τι θα της πω;"

Τι έλεγε τόση ώρα με το παιδί;

Δεν ήταν και δύσκολο.

Αλλά θα μου πεις κοιμόταν όρθιος!

"Την αλήθεια! Και ότι άλλο βρεις!"

Βήματα... Άκουγε βήματα...

" Γιατί δεν δοκιμάζεις εσύ άλλη μια φορά;"

τρίξιμο στα τελευταία σκαλιά...

Και δυνατό μπερδεμένο τραγούδι γενεθλίων.

Σε συνδυασμό με βρισιές.

Oh no... No no no no no!!!

Κρύος ιδρώτας την καταελουσε.

Έκλαιγε. "Joshua..."

Γυναίκα.

Μια γυναίκα που γνώριζε πολύ καλά.

ΧΡΌΝΙΑ ΠΟΛΛΆ ΚΟΡΊΤΣΙ ΜΟΥ.

" Καλά ρε κοράκι θα δω τι θα κάνω. Άντε κλείσε."

Η πόρτα βρόντηξε.

Μια.

Δύο.

Τρεις.

ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΑΝΟΊΓΕΙΣ ΣΤΗ ΜΑΝΑ ΣΟΥ ΡΕ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΗ!

Τέσσερις.

Που σχεδόν την τρανταξαν.

Η Madelyn έμεινε ακίνητη.

ΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΏΣΩ ΤΟ ΔΏΡΟ ΣΟΥ ΡΕ ΠΟΥΤΑΝΑ!

Η κοπέλα έκλεισε τα μάτια.

Έμενε εκεί. Να κλαίει σιγάνα.

Μέχρι Που τα χτυπήματα σταμάτησαν.

Και ο Joshua έκλεισε.

Μπήκε κάτω από την κουβέρτα της.

Έστειλε ενα τελευταίο μήνυμα την Θεανώ. "Hey."

Και έκλεισε την χνουδωτη φωλίτσα της

Πάνω από το κεφάλι.

Let Samuel Marian know what you thought about this chapter!

Further Recommendations

The Missing Heir | Billionaire Romance

Inkiminki: Read this twice back to back.... (and read a couple of the chapters several times - phew - hot stuff). Clearly defined characters. Great stuff

Read Now
Our third chance

Susanne: Cute story about 3rd chances. Loved it

Read Now
Welded Shut

user-za6B61FpQY: Even though there are serious topics addressed in this story, the relationship brewing is very sweet.

Read Now
PARIS IN THE DARK

starlit_soul: The story was beautifull. I hope that every paris find her julien who heals her.

Read Now
The Grumpy Next Door

mmurphy1008: This book had my attention from the very first chapter! It has romance and humor and just enough tension to keep it moving along. Can’t wait to read more from this author.

Read Now
Bloodlines

Read4Free16: Fantastic development of characters and story line

Read Now
We Only Fake It on the Weekends

MFreeman5: Beautifully written, loved the plot- the characters. The ending ❤️ So great and can’t wait to read more from you!

Read Now
Marked By His Touch

pamherrin1963: Really enjoyed it

Read Now
Hit and Run

ZaraPearl: I truly love the story, very intersting and lovely.Sebastian is a great character and yoda ..., all of it , though I expected more at the endingi5 would've been great

Read Now