Julius Academy

Marika’sPOV

Nagising ako sa pag bubukang liway-way, Sinuri ko ang aking alarm clock at ang oras ay 6:00 AM malapit na ako pumasok sa paaralan, sa araw bago ang aking unang pag pasok ay nagdasal ako para sa isang mas mahusay na mga kaklase.

Bumaba ako ng hagdanan kung saan nakita ko si nanay na nag pla-plantsa ng aking uniporme at inihahanda ni tatay ang aking tanghalian at ang aking agahan.

Siya ang nag luto ng aking paboritong

coned beef

na may keso at patatas sa itaas. bago pumunta sa banyo ay nilaro ko muna ang aking paboritong kantang hapon at nagsimulang maligo.

Hinanda niya ang kotse habang ako ay agad na nagpapalit ng aking damit at naghahanda ng aking mga bagong libro.

Nakita ko ulit ang mga dati kong alaala sa pamamagitan lamang ng pagtingin sa billboard ng aking mga kamag-aral bago bumaba sa subdivision.

ang mga kalsada ay mukhang bago sa akin, dahil si nanay ay kung minsan bumibili lang sa labas kung kailangan namin ng isang bagay tulad ng mga proyekto at groceries.

Bago pumasok sa eskuwelahan mayroong isang linya ng pedestrian na nag sa sabing SLOWDOWN SCHOOL ZONE.

Elis’sPOV

Pinilit akong magtrabaho bilang isang kasmabahay para sa isa sa pinakapinaparangalan na lupa o kastilyo sa Englatera, ngunit bigla akong umalis dahil gusto kong manatili sa Japan

Sa Pilipinas kung saan makakasama ko na rin ang aking mga kaibigang yaya ngunit nagkamali ako, papasok pa lamang ako ng aking kuwarto lahat sila ay takot na takot noong mga araw na iyon.

“Lulutuin. Tayo.” Isa sa mga salitang narinig ko sa isang kasambahay na si Soledad, ang kanyang bulong ay ang nagbigay ng atensyon sa mga kasambahay upang pagusapan ng ibang mga kasambahay ang planong pagtakas kung sa kaling mangyari ulit ang nangyari noong taong 1864 kung saan ilang libong kasambahay ang natagpuang patay sa loob ng isang kanal.

Inihanda sa amin ang mga pagkaing natira sa restawrant, narinig kong tinawag ang pangalan ko ni Lucas, napalunok ako at ang tanging dasal ko ay ang hindi matuloy ang sinasabi ni soledad na pagluto sa aming mga yaya.

Inabutan ako ng baril ni Matheo. “Ikaw ang bahalang mag hikayat sa mga kasambahay natin na dumalo sa isang salo-salo mamaya sa budega.” Nakakatakot ang puwesto ngunit kailangang tanggapin at unawain na isa lamang itong salosalo at walang magaganap na pag patay na sa amin.

Habang naglalakad kami ni Lucas sa higanteng pasilyo kina usap niya ako. “Kaya ka niya binigyan ng baril upang patayin mo si soledad dahil masyado siyang paki alamera sa mgaplano nila boss Hugo.” Tugon ko;

“

That’s not right, they must die in my hands first, in case they cook the housemates.

” Tugon ulit ni Lucas.

“Mag ingat ka sa mga sinasabi mo Elis, dahil hindi mo sila kaya, babae ka at mga lalaki lamang sila.” Alas otso na ng hatinggabi at ang buong kasambahay ay naghahanda na sa isang salo-salo ngunit bago sila lumabas ng pintuan.

“

There is a tunnel inside the aircon, when we move it there is a hole in it. there we all crawl to the bottom of the secret basement. then go straight to the dungeon clear?

” Tugon ng isang yaya.

“Diba may patibong doon?” Tugon ko naman

“

We will move th lever to turn off each trap, so all of us will be ready to use and soledad will come with me first so she can escape immediately.

” Tugon ni soledad.

“Bakit ako?” Tugon ko naman

“

Matheo gave me a gun so that I could kill you, as if you knew of their plans

.”

Agad nagsi kilos ang lahat, kinuha ko ang mga tools upang maka takas agad sila likod ng aircon, nagtulong tulong ang lahat upang mabuhat ang mabigat na ircon sa mismong hotel.

Si Alisha ang pina hawak ko ng lampara upang magka ilaw kaming lahat papuntang kanal habang gumagapang ang lahat- agad silang napa tigil ng biglang dumating ang mga kalalakihan na nagulat nang mawala kaming lahat at ang aming mga gamit.

“

Crawl silently...

” Aking bulong habang yung iba sa amin ay malapit na sa mismong basement upang makakuha ako ng mga baril na gagamitin ko sa kanilang pag takas.

“

Just pull the lever and head to the dungeon so we can get out of the hotel.

”

Matheo’sPOV

Sa simula pa lamang bago mamasukan si Elis sa Englatera ay matagal na niya kaming trinatraidor...

“Boss. Wala ang mga kasambahay sa mismong kuwarto, at noong tingnan ko ang mismong aircon, may alikabok. inamoy ko ito at nalaman ko ang kanilang pag takas.” Tugon ni Hugo.

“Ang mga kasambahay... Wala silang mga utak, MGA MANGMANG SILA!!! IYAN ANG TATANDAAN MO!!!” Tugon ko ulit.

“Magiging matalino lang sila kung hindi magpapakita ang ahas dito sa paligid... At walang iba kung hindi si Fernando Alisa Patricio Elis.” Sigaw ni Hugo.

“HANAPINN SI YAYA EEEELLLLIIIISSS!!!”

Inihanda namin ang mga lubid at kung ilan ang mga kasambahay na darating ang mga lubid na ito ay ang mag sisilbing bibitin sa kanila patiwarik.

Nakita kong lumakad si Elis patungo sa bintana at sumasalamin sa kanyang paligid ang mga guwardiya sibil, agad akong tumawag ng senyas upang siya ay dakipin.

Si Elis ay naka talikod, at may palasingsingan pa ang kanyang baril sa kanyang kamay.

Tumingin si Elis sa akin at sa baril niyang nasa kanyang mga kamay at ramdam na ramdam ang galit.

Bumulwak si Elis, sinusulyapan niya ang bawat oras kung kelan ko i puputok ang aking baril,

"Peek.“lumingon ako ng isang segundo dahil ito ang kanyang sinabi. ngunit pag harap ko ay bigla na siyang na wala.

Tumingin ako sa paligid at nag ikot sa buong piitan upang siya ay hanapin ng madaanan ko ang ibang guwardiya sibil at sabay sabay kaming naghahanap kay Elis.

Marika’s POV

Bago mag simula ang klase, ay may mga nag babagsakan at nag babatuhan ng mga upuan ang aking na abutan, ang iba pa roon ay papel. puro murahan at barahan sa kaklase at kawalan ng respeto sa kung ano ang environment na meron sila.

Umupo muna ako sa kahit anong upuan, pero mas pinili ko sa pangalawang row sa kaliwa, katabi ng transfery na itago natin sa pangalang “Camile.” ang guro namin dito ay babae, noong una ay akala ko magiging nursery kami dahil pang nursery ang teaching style niya at masyado siyang mahina mag sabi ng saloobin niya dito sa section na ito, minasan kinakahabahan at minsan na bubulol kapag nagagalit.

Matapos ang kanyang pagtuturo ay umalingawngaw ng malakas ang kampana, agad akong bumaba papuntang canteen ng bigla ko siyang makita at nilibre ako ng baon dahil sampung piso lang ang baon ko sa eskuwela, kasama na doon ang pag sundo sa akin ni mommy at dad.

Matapos ang break time agad akong pumunta sa klase at yung iba dito ay mga late na nag sipag pasok. sabi ni mam;

“Shorten ang Time dahil introduction pa lang naman.” nag bigay si mam ng free time at wala pang limang oras ay nag bell na agad para mag uwian.

Pag labas mo ay matatanaw mo na ang mga sasakyan at mga jeep na nag bubuga ng puro usok kaya minsan nakaka sulasok at kung galing ka sa inyo papunta dito ay baka mangamoy tambutso ka na simula pa lang ng klase.

Nag antay ako sa guard house upang mag text kung nasan na nga ba ang mga mag susundo sa akin, nakaka dismaya dahil napaka luma na ng phone ko, O plus na basag basag yung screen at may seguridad pa ng tape para di mahulog lahat ng salamin nito.

Nag antay ako ng isang oras at pilit kong hindi hinahayaang mtatulog ang aking mga mata at baka mamaya ay nandyan na sila, bumusina ng malakas ang kotse nila habang nasa traffic. agad kaong tumakbo at pumasok sa loob. sabi ni mama.

“Marika! waga kang tatakbo at baka ma banga ka riyan ng dumadaang mototor sa gilid!” tugon ko.

“Opo.” dugtong niya sa sinabi ko

“Grade 8 ka na eh.”

Habang umaandar ang sasakyan ay nakita ko si willy na nag lalakad habang may nakasuot sa kanyang tenga. si willy ay ang aking naging elementary classmate at siya yung tipo ng kaklase na kahit umonti lang kayo ay napaka loyal niya sa inyo, yun nga lang noong nag grade 7 kami di na namin siya na abutan.

Si willy ay isang napaka talinong lalake at iba siya sa mga lalakeng nakilala ko, lagi niyang pinapantayan ang tama at mali, napaka observant niya at alam niya kung ano ang ginagawa niya sa tuwing lalakwatsya sila ng mga kalalalkihan.

Hindi nag babago ang kanyang ugali kahit kelan, maliban lamang sa istilo niya at sa pananamit na inaayon niya palagi sa uso, parehas kaming magaling sa hacking. sabay kami palagi sa canteen noon at nag e-encoding palagi sa loptop, mag ka harap pa kami noon na para bang nasa loob ng isang cyber security.

Elis's POV

Hinanap ko ulit kung saan ko itinago si soledad, nag pasikot sikot ako upang madali ko siyang mahahanap at nakita ko siyang nasa mismong loob ng basurahan nag tatago. sabi niya

“Ibinitin nilang patiwarik ang mga yaya doon sa mismong entrance, at malamang hinahanap na nila tayo.” agad kaming nagmadali patungong labasan ngunit nakita namin sila Hugo na naghahanap sa amin kaya agad kong itinago si soledad sa loob ng isang basurahan.

Sinubukan ko munang kunin ang mga bomba sa loob ng storage room. nag set ako ng timer at itinago ito sa loob ng isang selda upang ilibing ito sa lupa.

Pumunta agad ako ng entrance upang pakawalan sila isa isa at sa awa ng diyos ay wala ang groupo nila hugo kung hindi si Luis na nagaantay sa akin upang tulungan ako. sabi niya

“Pag labas ng mismong entrance may naka handang lubid.” tugon ko.

“Thank you, escape the maids quick because i set the bomb in 10 minutes.”

Agad akong bumalik kung nasaan si soledad ngunit pag bukas ko ay wala na siya, hinanap ko siya kanila hugo at itinutok ang aking baril sa kanilang harapan. tugon ni Mateo

“Nandito si soledad Elis.” tugon ko

“This is your last chance Mateo, surrender yourself.” habang nakikita ko si soledad na umiiyak sa takot. tugon ni mateo

“Ang silid na ito ay punong puno ng napakagandang ala-ala ng mga bulaklak na kulay puti, ang gandang tignan sila sa silid na ito.” tugon ko.

“But if it has a streak of red blood then where is the beauty of those flowers you we’re saying." tugon ulit ni Mateo

“Dahil hindi mo ito maiintindihan Elis, puno ng saya at kabaitan ang nararanasan mo sa araw araw ngunti ako ay hindi maka alis dito sa silid na ito na puro kasamaan ang aking nakikita. There is no HOPE for people like me but to serve just for the money!!" tugon ko.

"There is a hope.." ikinasa at sabay itinutok sa kanyang noo.

“Hindi ako takot diyan elis, kaya kung susunod ka sabay sabay nating dalhin ang mga kasambahay patungong kusina upang sabay sabay natin silang igapos at katayin.” lumapit siya kay soldedad.

“At kasama ka din doon.” tugon ko.

"No." ipinindot ko ang gatilyo ngunit buhay padin si Mateo na may putok ng bala sa kanyang noo.

Sumugod ang mga kasamnahay na may dala dalang mga baril at yung iba ay mga kahoy, nag karoon ng digmaan laban sa amin at kanila hugo, tumulong si Luis upang pakawalan si soledad.

Tumakbo lahat papuntang entrance upang maka baba ng lubid ngunit hinarangan kami ng mga guwardiya sibil patungong entrance ng mismong piitan, may mga dala dala silang mga armas na naka tutok sa amin kaliwat kanan.

Lahat kami ay nagsimulang umatake, ang iba sa amin ay hawak hawak na nila hugo sa likod, tinignan ko ang aking orsan at tumatakbo na ang orasan ng bomba

Bumaba ang lahat sa lubid, gutso ko pang kunin sana si soledad ngunit ibinaba na ako ni Luis, ”Soledad you have to climb that rope to get down!!" tugon ni soledad.

“Takot ako sa hights.” tugon ko.

"Just get do-" Hindi ko na ito na ituloy dahil si mateo ay may itinutok na baril sa kanyang batok at napapikit si soledad.

“Walang a-alis dito sa hotel na ito. Lalo na wala dapat ditong traidor. diba Luis?” tugon ni Luis.

“Ako na lang!! at wag na si soledad... parang awa mo na.” tinignan ko ang aking relo at limang oras na lamang ang natitira. tugon ko”Soledad..." gumulat sa amin ang isang malaking pag sabog ng bomba at lahat ay nagsipag takbuhan habang pinipigilan padin ako ni Luis na puntahan si soledad kahit umaapoy na sa loob ng bahay-tuluyan.

Lumuha ako sa sigaw dahil hindi ko man lamang na iligtas ang kawawang soledad na ngayon ay kasama na ni mateo sa impyerno. “SOLEDAD!!...” tanong ng mga kasambahay.

“Saan na muna tayo tutuloy ngayon? ano ang magiging balak natin?” tugon ko

"I think we all have to separate ways and forget this creeoy day...” tugon ng isa.

“So malaya na kaming makaka uwi sa pamilya namin? maraming slamat Elis at hindi ka nagsa-sawang tulungan kami kahit mali na nag ginagawa nila.” tugon ko

"It’s nothing. hishhht!! i am hungry.." tugon ni Elizabeth.

“Kaya ka tumataba eh, kain ka ng kain.“lahat ay nag tawanan habang nag lalakad pa alis ng hotel.

3 YEARS LATER

“ELIS!!! KUNAN MO AKO NG PLATO AT KUTSARA TINIDOR!!!” Pumunta ako sa kusina upang kunan siya ng kutsara tinidor at sangkupan ng kanin pati ng ulam upang i hatid sa kanyang mesa.

“Bigyan mo pa ako ng alak!!...” tugon ko habang niyuyuko ang aking tuhod at hawak hawak ang aking palda ng dalawa kong kamay.

“Following you master...” kumuha ako ng tatlong alak sa freezer. tugon niya

“Tumagay ka kasama ko!... kanpai!!” tugon ko.

“I don’t drink master... I am just going to sleep master...” tugon niya.

“Kung humahawak ka ng baril dapat marunong kang uminom... may anak kase akong nag babasa ng manga at ang kanyang binabasa ay black buttler na kung saan yung yaya doon ay may baril at katulad mo din siya...” tugon ko

“but i am not Emiri master!” tugon niya.

“Oo nga alam kong hindi ikaw... uhhh!!! hmmm... o baka?-” Napa takbo ako papuntang kuwarto at binuksan ko ang pintuan ng aking kuwarto upang mag bihis ng mapasigaw ako sa isang duguang bata na nasa loob ng closet ko.

FLASH BACK

“Kung humahawak ka ng baril dapat marunong kang uminom... may anak kase akong nag babasa ng manga at ang kanyang binabasa ay black buttler na kung saan yung yaya doon ay may baril at katulad mo din siya...” tugon ko

“but i am not Emiri master!” tugon niya.

“Oo nga alam kong hindi ikaw... uhhh!!! hmmm... o baka?-”

END OF FLASH BACK

Agad kong kinuha ang mga damit ko at nag simulang mag empake ng makita ko siya pag bukas ko ng pintuan may hawak hawak na palakol.

Hinabol niya ako ng palakol habang pa gewang gewang siyang tumatakbo at napa higa ako sa aking higaan, nais na niyang ihampas ang talim nito ng bigla akong maka iwas, at sa pag tangal nito ay na hiwa ang kapa ng mismong higaan.

Kinuha ko agad ang aking maleta at pilit binubuksan ang naka lock na pintuan pa labas. tugon niya.

“Elis, WAG KANG AALIS DITO WALA AKONG KASAMA DITO!! wag mo akong iwan...” tumakbo ako kasama ng aking maleta papuntang bus station upang bumili ulit ng maliit na kampana dahil katapat nito ay isang Antique shop at nalimutan ko sa bahay nila ang aking kampana. sabi sa akin ng tindera.

“Oh, Elis! ikaw ulit.” tugon ko.

"I’ll buy a small bell again. hopefully the color of the handle is red and the bowl is yellow." tugon ng tindera.

“Meron ako at iisa na lang. ikukuha kita sa imbakan.” tugon ko

“Thank you.” lumabas ako ng Antique shop at makikita mo sa mga ulap ang pag sapit ng hating gabi, bumuntong hininga ako ng malalim at sumakay ng bus papuntang shibuya sa aking kaibigan upang doon mag pa lipas ng gabi.

Kumatok ako ng pintuan:” Madam cosette!! This is Elis.." tugon niya”Ah! ikaw pala, bakit ka may dala dalang gamit? may bago ka na bang papasukan?” tugon ko.

"No i haven’t find yet, the new one was a mess! i didn’t know he’s a murderer." tugon ni Cosette;

“Ano? Nasaktan ka ba? tara muna at uminom ka ng tubig at dito ka na mag pa lipas ng gabi.“Hinanda ko ang aking mga pamalit at nagsimulang maligo dahil ako’y nangangamoy dugo kanina pa sa bus.

Matapos akong maligo ay agad akong pumunta sa aking higaan upang tignan ang battery percentage ng I phone ko at kung ilan na ang message sa akin ni Luis sa Messenger ngunit ilang buwan na ang nakakalipas ay wala pading reply kahit seen.

"Is he still alive?" biro ko sa aking sarili habang takatulala sa kisameng may glow in the dark at tiyaka pinatay ang lampara na nasa gilid ng aking higaan at natulog.

Nagising ako ng alasdose ng hapon at hinahanpas ako ako ni madam Cosete ng unan ng mahina upang ma gising.

“Bago ka umalis kumain ka muna umagahan.” tugon ko habang naliligo at nag bibihis ng aking uniform .

"No need i have to go home..." sabi niya

“Sige, Hindi kita ma pipilit sa gusto mo basta kapag may kailangan ka lumapit ka lang, at tiyaka ito nga pala yung adress ng sinasabi ko sayong may kailangan ng katulong.” dala dala ko ang aking itim na maleta papuntang bus terminal.

"Can you took me to the airport?" habang umaanar ay pinagmamasdan ko ang mga gusali bago umalis ng Tokyo, nagtungo akong entrance papasok ng naia airport, inilapag ko ang passport ko at binuksan ng Ateng pulis at ininspektsyonan ang bag ko, binuksan at salamat ay wala akong baril na naka lagay sa laugage.

Ikinabit ko ang telepono kong earphone upang ma tawagan si Luis at ma i deliver ang aking mga baril at maipadala sa labas ng airport, kung saan ang hagdanan papasok sa loob.

Wala pang sampung minuto ay nandito na siya, yakap yakap ako at binubulong ang mga nasa loob ng higanteng case. “Nandito ang iyong AK47, Fire arm, pistol, mga granada, timebomb,shotguns pati nadin yung ni requests mong tracking device.” Nag pasalamat ako at sumakay agad ng eroplano. sa loob ay nag hanap pa ako ng upuan at umupo ako sa gitnang upuan at may katabi akong taga fransya at itinanong ang pangalan ko.

"Elis, my name is Elis." tugon nito bago matulog ng may ngiti.

"Such a nice name." pilit kong binabasa ang kanji na naka sulat sa harapan ng aking upuan na may logo ng isang air mask. ilang minuto na ang nakaka lipas at dumaan sa harapan ang stuwardest upang tanungin kung anong tanghalian ang aking gusto ngunit hindi ako maka intindi ng kanji na naka sulat sa menu.

“Miss, i don’t know how to read kanji...” nakaka hiya dahil ang mga teen agers ay alam na kung paano mag basa niyan at tinuturo ito sa kanila simula pa lamang elementary ngunit ako ay stuck sa aking pag aaral, kaya nag kunwari akong galing pransya dahil sa pangalan ko.

“Okay po madam, nandito po ang ating mga menu-” nagtanong na lamang ako kung may beef teriyaki sila at meron daw sila ngunit kakaunti na lang ang natira.

Matapos akong kumain ay nag antay ako ng text ni Luis kung kamusta na siya sa kanyang paglalakbay ngunit walang nag re-reply na text kahit isa mula pa kanina.

Tanaw na tanaw ko ang langit habang pinagmamasdan ang pag lubog ng araw mula silangan at ang sinag nitong lumalapat sa langit, hiniga ko ang ulo ko sa bintana at binuksan ang cellphone ko upang manood ng palabas.