intro
since 03.12.2013
เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นคงโทษใครไม่ได้ นอกจากตัวเอง
ดึกแล้ว...
นัมแทฮยอนกับอีซึงฮุนหลับปุ๋ยไปตั้งแต่หัวค่ำในขณะที่คังซึงยูนต้องออกไปอัดเสียงเพลงโซโล่ของตัวเอง แต่สมาชิกอีกสองคนในวงดูเหมือนจะยังห่างไกลจากคำว่าง่วงนอนมากนัก แม้ว่าพรุ่งนี้พวกเขาจะมีตารางซ้อมแต่เช้าก็ตามที
"อือ... อ..อืมมมม”
เสียงครางแผ่วเบาเล็ดรอดออกมาจากบริเวณห้องครัว ซงมินโฮกดริมฝีปากประทับกับปากบางของอีกคนแน่นขึ้น เพื่อปิดกั้นเสียงครางที่อาจหลุดรอดไปให้ใครได้คนอื่นได้ยิน
"มิ..มิโน ..”
เสียงอ่อนหวานครางเรียกเขาเหมือนทุกครั้งที่จูบกัน หรือทำอะไรๆมากกว่านั้น มิโนเจ้าของชื่อเรียกถอนริมฝีปากออก แล้วกระซิบถามพี่คนโตของวงที่ข้างแก้มใส
"ว่าไงครับ”
ใบหน้าสวยที่ตรึงใจเขาตั้งแต่แรกเจอ บัดนี้แดงก่ำด้วยแรงอารมณ์ มิโนรักมันมากกว่าอะไรทั้งมวลบนโลกนี้ เขาเกลี่ยผมเส้นเล็กที่ปรกหน้าผากพี่จินอูด้วยนิ้วยาว ไล่เอาเม็ดเหงื่อบนหน้าผากสวยออกไป ก่อนจะกดจูบลงบนข้างแก้มเรียกริ้วแดงให้ปรากฎบนใบหน้าหวานอีกครั้ง
"พ..พอเถอะ ..นะ”
เสียงใสอ้อนวอนให้เขาหยุด ทว่าดวงตากลมเป็นประกายสวยทอดมองมายังใบหน้าคมด้วยแววออดอ้อน มิโนคิดว่าเขาไม่ได้เข้าข้างตัวเอง พี่จินอูกำลังต้องการเขามากเกินกว่าจะหยุดได้ เช่นเดียวกันกับที่เขาเองก็ต้องการ
"อ..อ๊ะ..อืมมมมม.. อืออออ..”
เสียงครางหวานดังขึ้นอีกครั้งเมื่อริมฝีปากบดเบียดแนบชิด และร่างกายขาวบางถูกแตะต้องด้วยริมฝีปากและมือ จนเกิดรอยแดงทั่วแผ่นอกเนียนสวย ร่างบางสั่นระริก ผวาเข้าหาความอบอุ่นจากเขาทุกคราวที่ได้รับสัมผัสร้อนแรงจากแรปเปอร์หนุ่มรุ่นน้อง
หลังจากนั้น ซงมินโฮก็ไม่ได้ยินอะไรอีกต่อไป..
เช้านี้อากาศสดชื่นแจ่มใสสำหรับใครหลายๆคน แต่ไม่ใช่สำหรับซงมินโฮ ร่างโปร่งยังคงนอนหลับตานิ่งอยู่บนเตียงของตนเอง แม้ว่านัมแทฮยอนน้องเล็กจะมาปลุกหลายรอบจนยอมแพ้ไปแล้วก็ตาม เดือดร้อนถึงลีดเดอร์ของวงที่ต้องเดินมาดู
"ฮยอง มิโนฮยอง ตื่นได้แล้ว”
เสียงครางต่ำบอกซึงยูนว่าอีกฝ่ายยังไม่พร้อมจะตื่น มือหนายกขึ้นเกาหัวอย่างไม่รู้จะทำยังไง เพราะปกติถึงมิโนฮยองจะขี้เซา แต่ก็ไม่ได้ถึงขนาดที่จะละเลยหน้าที่ตัวเองขนาดนี้
"ฮยอง..”
หลังจากลองเรียกอีกทีแล้วไม่เป็นผล ซึงยูนจึงเดินออกไปนอกห้อง หวังว่าจะลองขอความช่วยเหลือจากสมาชิกคนอื่น ที่สามารถลากมิโนฮยองออกจากเตียงได้
"ยังไม่ตื่นใช่ไหม ..เดี๋ยวฮยองเข้าไปดูเอง นายไปงีบสักตื่นหมอนี่ก็น่าจะอาบน้ำเสร็จพอดี”
แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวเท้าพ้นประตูห้อง เสียงใสของจินอูฮยองก็ดังขึ้นพร้อมกับที่ร่างเล็กๆของเจ้าตัวตรงรี่เข้าไปภายใน รอยยิ้มน่ารักที่ถูกส่งมาให้เขาเสมอนั้นยังทำหน้าที่ของมันได้ดี ซึงยูนเห็นอย่างนั้นก็ได้แต่ยกมุมปากเป็นรอยยิ้มพึงใจแล้วเดินออกมา จินอูฮยองก็เป็นเสียอย่างนี้ ทำตัวน่ารัก เอาใจใส่สมาชิกทุกคนอยู่เสมอ เพราะอย่างนี้เขาจึงได้รักฮยองจนถอนตัวไม่ขึ้นสักที
"มิโน..ตื่นสิ สายมากแล้วนะ”
ไม่นานหลังจากถูกเขย่าตัวแรงๆสองสามที มิโนยังไม่ได้ลืมตา แต่ริมฝีปากจอมเอาแต่ใจกดจูบที่ริมฝีปากสวยของคนปลุกอย่างชำนาญ เรียกเสียงครางหวานได้ชั่วขณะก่อนจะยอมปล่อย
"คนบ้า ..เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอก”
กำปั้นเล็กทุบลงที่อกหนาทีหนึ่ง ก่อนที่ร่างบางจะถูกรวบเอาไว้ในอ้อมกอดอุ่น โดยคนที่ยังไม่ยอมลุกจากเตียง
"จูบผมก่อน”
ดวงตาคมจ้องเข้าไปในแววตาไหวระริกของคนเป็นพี่ จินอูถอนหายใจพลางอ้าปากจะเถียง แต่ทันใดนั้นมิโนก็พลิกตัวคร่อมทับเขาไว้ในท่าทางที่ยากจะหนีไปไหนรอด
"ไม่งั้นผมไม่ลุก จะอยู่อย่างนี้จนซึงยูนมันเข้ามานั่นละ”
คำขู่ทีเล่นทีจริงทำให้คนตัวเล็กกว่าถอนใจยาวอีกครั้ง ใบหน้าหวานเชิดขึ้นพร้อมกับที่แขนสองข้างออกแรงรั้งดึงน้องชายตัวโตให้ริมฝีปากประทับกัน บดเบียดลึกซึ้งไม่ใช่เพียงแค่แตะแล้วผ่านเลยไป แต่ก่อนที่ฝ่ามือหยาบจะสอดเข้ามาภายในฮู้ดสีเทาบนร่างเล็ก จินอูก็เลือกจะหยุดสถานการณ์ไว้เพียงเท่านั้น
ดวงตาหวานเชื่อมเหลือบมองอีกฝ่ายที่ยอมลุกไปอาบน้ำอย่างว่าง่าย อันที่จริงมิโนเป็นเด็กดี มีความรับผิดชอบ และเป็นคนดีคนหนึ่งทีเดียวละ แต่เพราะอะไรบางอย่างทำให้น้องชายที่เคยน่าเอ็นดูของเขาเปลี่ยนไป อะไรที่จินอูเองก็รู้ดีว่ามันจะนำพาความยากลำบากมาให้ แต่พวกเขาก็ยังเลือกที่จะทำมันลงไปโดยปราศจากความยั้งคิด
แม้จะตกลงกันไว้แต่แรกแล้วกับกฎเหล็กของความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก แต่ในช่วงครึ่งเดือนหลังมานี้เหมือนกับมิโนจะถลำลึกกับมันมากเกินไป พวกเขาคุยกันแต่แรกแล้วว่าจินอูมีซึงยูนอยู่แล้วทั้งคน พวกเขาเพียงแต่เล่นสนุกกันชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น จะไม่มีการหึงหวงหรือความรู้สึกลึกซึ้งใดๆทั้งสิ้นในเกมนี้
ทั้งที่มิโนก็รู้ดีว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาคืออะไร แต่ตอนนี้เด็กบ้านี่ก็ดื้อดึงเหลือเกิน จินอูเองไม่ได้ใจร้าย ทั้งยังไม่ได้ไม่เข้าใจว่าน้องรู้สึกอย่างไร แต่เขาเองไม่ได้มีทางเลือกมากนักหรอก
เพราะซึงยูนก็ไม่ได้ทำผิดอะไร
มิโนเองก็ไม่ผิดที่มาทีหลัง เพราะเจ้าตัวเองก็คงอยากจะเจอกับเขาก่อน ถ้าหากว่าเลือกได้
แต่คนผิดดูเหมือนจะเป็นเขาเอง..
คิมจินอูผิดเองที่ไม่ยอมห้ามใจ
ทั้งที่มีซึงยูนเป็นคนรักอยู่แล้ว แต่ก็ยังปันใจให้กับใครอีกคน
