Ήταν καλοκαίρι του 23, όταν οι δύο κολλητές αποφοίτησαν από το λύκειο. Έδωσαν πανελλήνιες και πέρασαν στις σχολές που ονειρεύονταν πάντα. Στην Αθήνα και οι δύο, η μία ψυχολογία, η άλλη ιατρική. Δεν μένανε στην ίδια περιοχή, έτσι η μια κολλητή, αυτή από την Αθήνα κατέβηκε στο νησί της άλλης κοπέλας να περάσουν μια δυο βδομάδες μαζί διακοπές σε νησί πριν ανέβουν Αθήνα για να αρχίσουν την φοιτητική τους ζωή!!
Πήγαν σε παραλίες, για κρέπες, παγωτά, παρακολούθησαν ταινίες και σειρές για αρκετές ώρες, κάνανε βόλτες στην πόλη!! Μέχρι που έφτασαν 2 μέρες πριν να φύγουν..
Άρχισαν να φτιάχνουν μια λίστα με τα πράγματα ώστε να μην ξεχάσουν τίποτα! Έφτιαξαν τις βαλίτσες και άφησαν έξω τα τελευταία πράγματα που θα χρησιμοποιούσαν ακόμα μέχρι να φύγουν!
-Όλα, σχεδόν, έτοιμα λοιπόν... Πώς αισθάνεσαι;
-Αλήθεια, δεν ξέρω.. Τα συναισθήματα είναι ανάμικτα! Από την μια έχω χαρεί τόσο πολύ! Όλοι μιλάνε για αυτά τα φοιτητικά χρόνια τόσο υπέροχα.. Ανυπομονώ να τα ζήσω!! Αλλά έχω αυτόν τον φόβο του καινούριου.. Δεν θέλω να φύγω από το νησί και να μείνω μακριά από τους δικούς μου..
-Αχ βρε Σελήνη μου.. της είπε ενώ κάθησε πιο κοντά της και την πήρε αγκαλιά. Ξέρω είναι δύσκολο, μα θα είναι πολύ όμορφα.. Θα γεμίσουμε εμπειρίες! Κάνουμε το πρώτο βήμα μας προς την ανεξαρτησία! Και σκέψου ότι επιτέλους θα είμαστε μαζί κάθε μέρα.. Και σκέψου πόσο συχνά θα βλέπουμε και τους υπόλοιπους.. Τον Ηλία, τον Παντελή, τον Νουτελινο.. Και ότι χρειαζόμαστε θα είναι εκεί η μαμά μου.. Μην αγχώνεσαι όλα καλά θα πάνε, θα τα βγάλουμε πέρα! Μαζί, είτε εύκολα, είτε δύσκολα!
-Εβελίνα.. Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εσένα.. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.. Σ'αγαπάω ρε γαμώτο...
-Και εγώ σε αγαπάω βρε σουρλουλού μου.. Ηρέμησε όλα είναι υπό έλεγχο! Θες να τακτοποιήσουμε και τα υπόλοιπα;
-Όχι όχι.. Άστα για αύριο.. Κλείσε το φως και έλα να με πάρεις αγκαλιά.. Έχω ανάγκη να κοιμηθώ..
Και έτσι έγινε.. Κλείσανε τα φώτα και αγκαλιά κοιμήθηκαν οι δύο κολλητές, μέχρι το ξημέρωμα της τελευταίας ημέρας στο νησί..!