Chapter 1
Inilibot ko ang paningin ko nang makapasok na kami sa lobby ng hotel. The interior is very pleasing to the eyes. May mga nagkalat na ball chandelier at kitang kita sa kabilang side ng glass walls ang infinity pool na parang nanghahalina.
Liningon ko si Joshua na kasunod ko lang habang hila ang mga trolley bags namin sa tig isang kamay nya. He stopped in front of the front desk at tinanggal ang wayfarer na suot nya.
Nakita ko na mabilis na tumayo ang babae sa front desk at agad na lumiwanag ang mukha nya nang makita so Joshua.
“Architect! Hala! Nakabalik ka na pala!” Halata ang excitement sa boses ng babae. She’s petite, bumagay sa kanya ang teal green na uniform at puting flowing skirt na uniporme ng hotel.
“Yep, I’m here for a vacation.” Malapad din ang ngiti na sagot ni Joshua. Napaismid ako nang ni hindi man lang nya ako binanggit na kasama nya o ni sumulyap man lang sa akin.
Kitang kita ko na parang nalaglag ang puso ng kawawang babae nang ngumiti si Joshua sa kanya. I curled my arms into my chest and just stayed looking at them. I used to swoon at him like that before. Pero ngayon ay hindi ko na alam kung ano ang nararamdaman ko.
Sumama lang naman ako sa kanya dito dahil gusto nya raw bumawi at para makita ko na rin at ma experience mismo ang halos dalawang taon nyang project dito sa Cebu.
Solea Mactan Cebu Resort is fairly new, but I have seen and read a lot about it in the social media. Isama pa na palaging bukang bibig ni Joshua ang lugar tuwing magkasama kami. This has been his biggest project so far. Dalawa silang kinuhang Architect para dito at ilang buwan pa lang mula ng matapos ito at magbukas.
“May reservation po ba kayo Architech? Mukhang na miss nyo kaagad ang Cebu, ah? Five months pa lang bumalik ka na.” The poor girl is blushing. Palipat lipat ang tingin nya mula sa computer screen sa harap nya at kay Joshua.
“Oo nga, eh. Yes, I have a reservation. Paki check na lang.” I know Joshua’s voice when he’s flirting, and he is definitely flirting now.
Right there and then ay gusto ko nang mag walk out. Bakit pa ba ako umasa na magkakaroon ng pagbabago ang lakad naming ito? Matagal ko nang tanggap na wala nang patutunguhan kung ano man ang natira sa relasyon naming dalawa ni Joshua. Hindi ko rin alam kung bakit sumama pa ako at kung bakit pa sya nag aya.
Agad na tumipa ang babae sa computer na nasa harap nya. Tumango tango ito bago muling tumingin kay Joshua na todo pa rin ang ngiti.
“Nakita ko na Architect.” Yumuko kapagdaka ang babae. Maya maya ay inabot nya na ang keycard kay Joshua. “Enjoy your stay Architect.” Nanlaki pa ang mga mata ko nang makita ko na kumindat ang babae kay Joshua.
Joshua grinned at the woman.
Tsaka lang yata naalala ni Joshua na kasama nya ako nang makailang hakbang na sya papunta sa elevator at mapansin nya na hindi ako nakasunod.
“Babe, let’s go.” Nakangiti at parang hindi ko nakita ang mga nangyari na sabi nya.
Hindi ako nagsalita at nauna akong naglakad sa kanya. Nakita ko na napansin ng babae sa front desk ang pagtawag sa akin ni Joshua at naramdaman ko rin na sinundan nya kami ng tingin.
I wasn’t saying anything the whole time na papunta kami sa suite na kinuha nya. He’s been bragging that the rooms in this hotel is really spacious than any other hotels in Cebu.
Nang makapasok na kami sa suite ay kinuha ko mula sa kamay nya ang trolley bag ko nang walang sabi at dumiretso sa isang kwarto at isinara ang pinto.
I looked around and sat at the bed when I heard Joshua knocked at the door.
“Babe?”
“Doon ka sa kabilang kwarto.” Malamig na sigaw ko sa kanya.
“What? What are you talking about? Open this door.” He tried opening the knob at nakita ko na gumalaw iyon.
Hinayaan ko lang sya. Manigas sya kakakatok pero hindi ko sya pagbubuksan.
“Babe! C’mon, open the door!”
“Shut up, Joshua! Sa kabilang kwarto ka.” Inis na sigaw ko ulit.
After a few seconds ay narinig ko na lang na bumukas ang kabilang pinto. Serve him right. Gusto kong magsisi na sumama pa ako dito sa kanya but looking at the view from our suite, I knew I have to enjoy it instead.
Agad akong nagpalit ng mas comfortable na damit. Maong short shorts and white hanging blouse. Itinali ko into a ponytail ang lagpas balikat kong buhok at nag retouch ng powder bago ako lumabas ng kwarto dala ang camera ko.
Naabutan ko na nasa sofa si Joshua at busy sa cellphone nya. Hindi na sya nagbihis. Mabilis syang tumayo nang makita nya akong lumabas.
“Babe..” Akmang lalapit sya sa akin pero ihinarang ko ang kamay ko sa pagitan namin.
“Stop it.”
“Asha naman. Ano na naman bang problema? Kaya nga tayo nandito para makabawi ako sa mga pagkukulang ko sa’yo diba? Stop pushing me away.” Heto na naman si Joshua sa kanyang ‘kawawa’ face.
It used to work on me on our first year of being together. After that, I realized that he’s a manipulative asshole. But I still stayed because I love him. Well, thought I did. But after a thorough thought about it, Joshua’s just my personified dream boy.
And he’s that, just a boy.
The whole duration ng aming one year and four months relationship, hindi lang iisang beses syang nagcancel ng lakad namin dahil napuyat sya the night before either from going to clubs with his friends or work.
Gusto ko na lang matawa kapag naaalala ko kung gaano pa ako nagtatampo sa kanya pero sinusuyo nya ako ng bouquet ng bulaklak at pagdate sa isang mamahaling resto.
“What do you expect? Yayakapin kita pagkatapos mong makipaglandian dun sa babae sa front desk?” Inis na sagot ko na lang.
Huminga sya ng malalim. “Seriously? Pinagseselosan mo si Sheena? She’s just a friend, Asha!”
“Friend? Have you seen the way she looks at you? She’s blushing! Kinikilig sya sa’yo. That poor girl’s hoping for your affection.” Gigil na sabi ko. Hindi ko alam kung ilang beses na kaming nagtalo at ganito ang palaging dahilan.
“You know I can’t control what they feel about me.” There’s the smug looks in his face as if he’s agreeing to be God’s gift to women population.
“Yeah, right. You didn’t even look at me the whole time na magkausap ka’yo. You were grinning and flirting and damn it, Joshua! Bakit mo pa ba ako sinama dito?!” Hindi ko na napigilan at napasigaw na ako.
I feel so insulted and offended. Sa NAIA pa lang ay hindi na tumitigil ang mga mata nya kakatingin at kakasulyap sa mga babae na dumadaan sa harap namin. Hinayaan ko sya dahil honestly, wala na akong pake.
But this is too much. Harap harapan na ang panggagago nya sa akin and I can’t just sit in here. Ilang araw ko nang pinag iisipan kung paano ko sasabihin sa mommy ko at sa kapatid ko na wala na kami ni Joshua kahit wala pa kaming formal break up.
My mother and my sister like Joshua so much. Isa na rin siguro iyon sa dahilan kung bakit ilang buwan pa akong nag stay with Joshua. But enough is enough.
“Asha I really don’t know why you’re being like this.” Inosenteng inosente pa rin na sabi nya.
“Huwag mo akong daanin sa painosenteng effect mo, Joshua. That poor girl doesn’t know you’re taken. You probably led her on when you were still working here.” Napailing iling ako. “You are such an asshole.”
Napaawang ang labi nya sa sinabi ko. “Asha! What the hell? Hindi ko alam na kailangan pala na ipagsigawan ko sa lahat ng tao na taken na ako para hindi ka magselos.”
I rolled my eyeballs at him. “This is going nowhere. I’ll leave you here. Maglilibot ako. Bahala ka sa buhay mo.” Inis na mabilis akong naglakad palabas sa suite.
I navigate my way back to the lobby at nagsimulang mag ikot para tumingin ng mga amenities at kumuha ng picture sa paligid. The hotel is stunning. Unang kita mo pa lang ay may luxurious feeling na agad.
Nakilala ko si Joshua nang ilang buwan na syang nagtatrabaho dito sa Cebu. Twice a month ay umuuwi sya sa Manila. We met at a mutual friend’s party. We hit it off. After three months, we became official. Wala namang kaso sa akin na most of the time ay nasa Cebu si Joshua. Hindi ako selosa o paranoid. And I have a lot of things to do too, anyway.
Joshua’s true color showed after a few months. Before, palaging ‘she’s just a friend’ o kaya ‘she’s just someone I know’ at ang pinaka gasgas nyang ‘she just needed help so I helped her’ and I trusted him. Napapailing na lang ako tuwing marerealize ko kung gaano ako naging martyr. Tanggap ko naman na lapitin sya ng babae, but the hard part is alam nya iyon and he love being approached by women.
Joshua is the boy next door type. One grin from him and women seemed to fall into his charms. Sa totoo lang ay bonus na lang sa akin na good looking sya. Ang pinaka nagustuhan ko sa kanya ay ang fact na may utak sya. Nakakausap ko sya tungkol sa mga mabibigat na topic and he has his own opinions on things. My friends call me sapiosexual because I’m attracted to smart people.
Pero kung gaano ko kagusto ang utak nya ay ganoon din ako na disappoint dahil doon kapagdaka. Parang hindi sya nag iisip when it comes to women. Ilang beses nya na akong parang nababalewala kahit magkasama kami tuwing may babae na lalapit o makikipag flirt sa kanya.
Ilang buwan na syang nakabalik since matapos ang hotel na ito at magbukas at dahil mas madalas na kaming nagkakasama ay mas doon ko naramdaman na wala na kaming pag asa pa. I can’t tolerate him anymore.
Imbes na magisip ng tungkol sa aming lumulubog nang relasyon ni Joshua ay nag focus na lang ako sa pag appreciate sa ganda ng lugar. Hinihiling ko na sana ay ma maintain ang lugar hanggang sa mag luma na ito.
Naglakad ako papunta sa Sandbar while taking photos. May ilang couples at pamilya ang nasa paligid. I focused my camera at the nearby pool nang mahagip ng lens ko ang isang lalaki na nakasuot ng puting polo na nakabukas ang lahat ng butones at naka board shorts.
He was holding his phone to his ears kaya lalong bumukas ang polo nya and holy shit! Kitang kita ko sa lens ng camera ko ang defined nyang dibdib at six packs abs. I zoom in my lens and saw his face clearly.
Something inside me tingled. The guy is definitely dropdead gorgeous. His other hand is on his waist at seryosong seryoso ang mukha nya habang nakikipag usap sya sa telepono. Nakakunot pa ang noo nya. His biceps is stretched clearly on the sleeves of his polo.
I licked my lower lip. Pakiramdam ko ay bigla akong nauhaw. I stood there like a pervert while spying on the guy. Parang nililok ang kanyang panga at ilong. Para akong nanunuod ng pelikula with the way his jaw clenches and his reaction changes, marahil dahil sa sinasabi ng kausap nya.
I started taking photos of him. Damn. He looked surreal. Nakatali ang may kahabaan nyang buhok. It makes me wonder kung ano ang itsura nya kung nakalugay iyon.
Tiningnan ko ang ilang pictures na kinuha ko. Muli akong tumingin sa lens. This time ay umupo ang lalaki sa isang lounge chair and he looked more frustrated while still talking on the phone. I snapped a few photos again. Tapos tiningnan ko isa isa ang kuha ko.
When I looked at the lens again ay muntik ko nang mabitawan ang camera ko sa gulat nang makita na nakatingin na sya sa direction ko. Mas kunot ang noo nya at wala na syang kausap sa cellphone. Mabilis akong pasimple na tumalikod at naglakad papunta sa Sandbar. Pigil na pigil ko ang sarili ko na lumingon ulit sa lalaki.
Nakahinga ako ng maluwag nang marating ko na ang bandang lagoon. Man made daw ito ayon kay Joshua. Mas madaming tao sa bandang ito ng resort, karamihan ay mga pamilya.
I started taking photos again. Napangiti ako nang may makuha ang lens ko na pamilyang may aso. The two kids are playing with a puppy while the parents are preparing their food in the table.
Napatigil ako nang may umubo sa likod ko. It sounded so near kaya bahagya akong umatras bago ako lumingon. Napa lunok ako nang makita na nasa likod ko ang lalaki na kanina ay kinukuhaan ko. He was standing just a few inches away at amoy na amoy ko ang fresh na fresh na amoy nya. He was now wearing a dark sunglass at diretso ang tingin nya habang nasa likod nya ang mga kamay nya.
Hindi ako nakapagsalita sa gulat. Nakatingin lang ako sa kanya na para akong nakakita ng multo. He’s so tall and seeing him near makes him more surreal and hotter.
“How much do you want for the photos?” His voice is deep and very manly. Hindi pa rin sya tumitingin sa akin, diretso pa rin ang tingin nya sa kung saan.
I swallowed. “W-what?”
Tinanggal nya ang suot nyang sunglasses at tsaka yumuko para tingnan ako. His eyes are dark and deep
“How much do you want for the photos? I want them deleted. I’m sure you haven’t had the time to upload it yet.” Kunot ang noon a sabi nya ulit.
“I..I don’t know what you mean..” Naguguluhan na sabi ko. How much for the photos? Is he going to pay me for the photos that I took of him?
His jaw clenched at lalong sumeryoso ang kanina pa seryosong mukha nya.
“Look, I don’t have time for this. I came here to unwind, not to be bothered by a paparazzo. Tell me the price and delete my photos.” He said, half annoyed.
Napaawang ang labi ko. “Excuse me? Paparazzo?”
He cocked his head to the side. “Yes.” He sounds impatience. He put his hands in his waist and walked closer to me.
Automatic na napa atras ako ulit. Dumukwang sya at kinuha nya ang camera na nasa kamay ko. Hindi ako agad nakapag react sa gulat at dahil sa bilis nang nangyari. He started looking at my camera at tsaka lang ako nakagalaw.
“Give me that!” Akmang kukunin ko na ang camera nang iangat nya iyon. Natural na hindi ko iyon maabot.
I tried jumping para maabot ko iyon pero wrong move dahil sa sobrang lapit naming dalawa ay dumausdos ang katawan ko sa hubad nyang katawan at muntik na kami parehong mawalang ng balance.
Nahapit nya ako sa bewang ko at agad nyang naibalik ang balance ng katawan nya. My hands automatically went into his shoulders dahil nagpanic ako thinking na malalaglag kami.
The time seemed suspended while we were almost hugging each other. Nang marealize ko ang position naming dalawa ay agad ko syang naitulak at agad akong lumayo. Ramdam ko na uminit ang pisngi ko at umiwas ako ng tingin. God, I just had bodily contact with him.
Halos tumira na ang amoy nya sa ilong ko. His skin was hot but it’s smooth. Too smooth. Nagwawala na bigla ang puso ko sa di ko malaman na dahilan. I need to calm the hell down.
“I’m..I’m not a paparazzo.” Mahinang sabi ko.
“Every paparazzo says that.” He said in a mocking tone.
Muli ko syang tiningala. There’s this glint in his eyes that I can’t comprehend. Ilang segundo syang tumigin pa sa akin na parang may hinahap sya bago nya muling tiningnan ang mga pictures sa camera ko. Hinayaan ko na lang sya.
“You don’t have to pay me to delete your photos. Ikaw na mismo ang magbura, if you like. You have my camera.” Hamon ko sa kanya.
Hindi sya nagsalita. Naka focus sya sa camera at sa paglipat ng mga pictures. Iniwas ko ang tingin ko sa kanya dahil para akong hinihila ng kung anong elemento para lumapit sa kanya. He just looked so perfect. Even his breathe smelled like mint. Naamoy ko iyon kaninang halos magkayakap na kami. His skin looks so soft and smooth.
Muli ko syag tiningnan. He’s still not saying anything, he just kept on pushing the button to look at the photos. Nagsimula akong magtaka nang mukhang hindi naman sya nagbubura at patuloy pa rin ang pagtingin nya.
Naglakad ako papunta sa tabi nya at sinilip kung ano na ang tinitingnan nya. Nanlaki ang mga mata ko nang makita na sobrang layo na mula sa mga recent photos na kuha ko sa kanya ang tinitingnan nya.
He’s already looking at my daring photos taken by my friend for his portfolio. May ilan na naka two piece lang ako at may ilan na naka oversized white shirt at panty lang ako. Walang sabi sabi na inagaw ko ang camera ko mula sa kamay nya. Hindi sya kaagad nakapag react, para syang biglang nag isip.
“Ako na ang magdedelete ng pictures mo. I am not a paparazzo. I have to go.” Nahihiya pero hindi ko ipinahalata na sabi ko. The heat on my cheeks went back.
Mabilis akong tumalikod at halos takbuhin ko na ang pag balik sa hotel.
