Prologue
"Bakit ba kailangan pa na pumunta ka sa kanya at kailangan sa bahay pa talaga nila? Kailan ka pa naging sunod-sunuran sa babaeng yun? Eh hindi mo naman girlfriend yun di ba? Sabihin mo nga sakin Romeo?"
"Kaibigan ko lang yun Juliet! Pang-ilang beses ko na tong sinabi sayo pero hanggang ngayon hindi mo padin naiintindihan!"
Nagsisigawan na kaming dalawa dito sa loob ng sasakyan dahil lang sa pagpunta ko sa bahay ng kaklase kong babae na alam daw nyang may gusto sa akin at hindi daw sya boto dun. Nababaliw na talaga tong si Juliet. Napakababaw ng dahilan nya para magalit ng husto sa akin. Noong isang linggo pa yan ganyan eh! Nakakapikon na. Bigla na lang nagbago yung ugali nya after ng birthday ko at sa birthday ko pa talaga nag-inarte ng ganun.
"Hindi din naman kita girlfriend, tska kahit palagi kong sinasabi sayo na huwag kang sama ng sama sa Tommy na yun eh ginagawa mo padin. Sinabi ko na sayo noon pa na manyak yung lalaking yun!" Sabi ko sa kanya.
"You know what! Stop the fucking car!"
"Nababaliw ka na ba? Sobrang lakas ng ulan Julieta! Para kang tanga jan"
"Ihinto mo na nga sinabi yung sasakyan, bababa na ako at pumunta ka na sa babaeng yun"
Hindi ko talaga alam kung anong nangyayari sa kanya. Inihinto ko na yung sasakyan para hindi kami madisgrasya. Galit ako at galit din sya baka mabangga kami kapag nagkataon. Hindi ko na alam kung nasaan parte na kami ng mundo dahil mula ng nag-away kami hindi ko na alam kung saan ako lumiliko. Basta ang alam ko hindi ko pwedeng ihinto ang sasakyan dahil takot din naman ako sa mga pwedeng mangyari.
Lumabas na sya ng sasakyan at syempre lumabas din ako para pigilan sya. Lintik talaga na babaeng ito! Napakatigas ng ulo! Sobrang lakas ng ulan. May bagyo pa yata kasi.
"Pumasok ka na sa loob Julieta! Utang na loob naman! Magkakasakit ka nyan eh."
"At bakit kita susundin?" Sabi nya sa akin. "Ikaw nga nung sinabi kong huwag ka ng tumuloy sa bahay nila Cindy eh gagawin mo padin, so bakit kita susundin?"
Napipikon na ako sa babaeng toh, ano bang nangyayari sa kanya? "Sinabi ko naman sayo diba, kaibigan ko lang sya at walang namamagitan samin! Bakit ka ba nagkakaganyan? Tska ano bang problema mo kung pumunta ako sa kanya? Ano bang pakealam mo kung may gusto sya sa akin? Bakit parang nagseselos ka?" Hindi ko na napigilan yung sarili ko, gusto ko sanang bawiin yung mga sinabi ko kasi alam kong masakit yun at alam kong nasaktan ko sya pero wala na akong nagawa. Dala na siguro ng inis, pagod sa school at work at sumabay pa talaga sya.
Andito kami sa labas ng sasakyan, sobrang lakas ng ulan, nagsisigawan, galit sa isa't-isa at hindi ko na talaga alam kung nasaang lupalop na kami ng mundo.
"Romeo mahal kita."
Nagulat ako, mali yata yung narinig ko.
Bigla kaming natahimik. Tanging tunog lang ng malakas na ulan ang naririnig ko. Ano na ba ang nangyayari ngayong gabi?
"Anong sabi mo?"
"Mahal nga kita, mahal na nga yata kita. Hindi ko din alam kung paano nangyari kaya wag mo ng itanong."
Teka ano ba tong mga sinasabi nya sakin? Nababaliw na nga sya. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko sa mga sinabi nya.
Parang bumagal ang oras ng mga sandaling iyon. Alam kong parehas na kaming basang basa sa ulan pero hindi padin ako makapaniwala at makagalaw dahil sa sinabi nya sa akin ngayon.
"Pero ang sabi mo sa akin noong birthday mo last year na hindi mo ako mahal di ba? Na wala kang nararamdaman para sa akin? Julieta ano na naman yan ha?" Tanong ko sa kanya kasi baka dinadahilan nya lang yan para hindi ako tumuloy kila Cindy.
"Hindi ko din alam Romeo, hindi ko alam. Basta alam ko sa sarili ko na ngayong oras na toh, totoo ang mga sinasabi ko at ang nararamdaman ko."
Nanghihina ako. Nalilito ako. Natatakot ako. Kasi hanggang ngayon mahal ko padin pala talaga sya. Shit! Bumalik lahat. Bumabalik lahat. Oh God. Sobrang salamat po pero bakit ngayon lang? Bakit ngayon nya lang naramdaman at sinabi na mahal na pala nya ako?
Biglang nagulo yung mga iniisip ko dahil bigla syang nagsalita.
"Romeo, mahal pala kita. Oo alam ko na sa sarili ko ngayon at sigurado na ako. Mahal kita. Mahal na ma-"
Hindi ko na sya pinatapos magsalita at hinalikan ko agad sya. God, I really love this woman. Hindi ko alam kung may nakakita sa amin. Nasa labas kami ng sasakyan at hindi pa humihinto ang malakas na ulan at bukas ang headlight ng sasakyan ko kaya meron mang tao sa kung saang parte na malapit sa amin at surebol na makikita talaga kami.
"Sobrang saya ko at sa wakas mahal mo nadin ako Juliet." Lord maraming maraming salamat ang sabi ko sa sarili ko.
"Mahal na mahal din kita Juliet. Mahal na mahal."










