SYNOPSIS
"L-love.. p-please.. believe me, I am true clare. Ako ito. Ako ang totoo mong asawa. M-maniwala ka naman.." Hikbi ko habang naka luhod dito sa harap nya.
Andito kame ngayon sa loob ng opisina nya. At andito ako para mag maka-awa..
"Leave.." malumanay pero maotoridad nyang sabi.
"N-no! P-please.."
Unti nalang. Unting unti nalang susuko na ako. Pero hindi pa sa ngayon. Alam kong makikilala ako ng asawa ko at maniniwala sya saakin.
"I have one clare, and she's my wife not you..
"Cloe." Gumuhit naman ang sakit sa dibdib ko.
"H-how many times I tell you, that I'm true clare! Yeah, you're right! Just have a one clare and she's your wife! At ako yun!" I shouted.
"Y-you have one c-clare and t-thats me.. Na dapat kilala mo. Na dapat nakikita mo yun saakin. Dahil ako ang asawa mo, b-blue.." ng hihina ko ng pag mamakaawa.
Yeah. I'm desperate to comeback to him. To take him back. Because..
I love him. I love my husband so much. I really do.
And I know he love me too. We love each other. Kaya maniniwala sya saakin..
"Get out!" Sigaw nya na nag patinag saakin.
"Stand!" Lumapit sya saakin at pilit akong pinatayo.
Nang makatayo ako ay pinag tutulak nya ako palabas.
"P-please, l-love.. believe m-me." Ng hihina na ako.
"I don't believe you, bitc-" hindi nya na natuloy ang sasabihin ng bigla kong angkinin ang labi nya.
"Hon-" bigla nalang may pumasok sa loob ng opisina nya.
"What's h-happening here?" Malumanay pero kita ko ang galit sa paninitig nya saakin.
Nilabanan ko ang titig na yun.
"I'll take what's belongs to me. I'll take my husband now." Matapang akong naka tingin sakanya.
Nangingilid naman ang luha nyang humarap kay blue. I know nag d-drama lang sya!
"H-honey.." paawa nya pa.
Gumuhit ulit ang sakit sa dibdib ko ng lapitan sya ni blue at yakapin.
Hindi ko maitatanggi kung bakit hindi sya naniniwala saakin. Cloe is my twin. At mag kamukhang mag kamukha kaming dalawa kaya mabilis nyang napa bilog ang asawa ko.
Iniwan nya ang asawa nya para sa asawa ko.
How bitch.
"N-no. Don't mind her. She's nothing to me. You know how much I love you, hm?" Lambing ng asawa ko sakanya. Kusa na namang tumulo ang mga traydor kong luha.
Tangina..
"B-blue.. I am true clare! Maniwala ka naman!" Naagaw ko ang atensyon nila ng sumigaw ako.
"How I believe you? If I know my clare is not like you! You kiss me. And I know my clare is not like that!" Para pa syang nandidiri habang nanlilisik ang mga mata.
I smiled bitterly. Eh, dati nga gustong gusto mong ginagawa ko yun.
"K-kase asawa kita?" Patanong ko pang sabi.
I smile again. "K-kase madalas nating gawin yun? K-kase d-dati gustong gusto mo yun habang naglalambing ako?" Nanlalabo na ang mga mata ko dahil sa luha.
Para namang lumambot ang ekspresyon nya.
"B-blue. H-how many times I tell you. I'm y-your wife. Don't believe her. Don't believe my traitor twin. Sinisira nya tayo. She leave, gray. She leave her husband, your cousin. Para lang masira tayong dalawa. And you know, she like you. Ilang beses ko na ba syang pinatawad dahil sa ginawa nya para lang masira tayo dati?" Mahaba kong lintana habang walang tigil ang mga luha ko.
"L-liar! Y-you! Get o-out! Ayaw kong makita ang pag mumukha mo!" Sigaw ng traydor kong kapatid.
"H-honey.. don't believe her. Yeah, ilang beses nya na tayong sinira diba? Binabaliktad nya lang talaga. Believe me." Pag mamakaawa nya sa asawa ko kulang nalang ay lumuhod.
Kita ko ang pag tulo ng luha nya. Nataranta naman ang asawa ko. "Shhh. I believe you. Don't cry. I don't like to see you crying.." lambing ng asawa ko.
Ngumiti ulit ako ng mapait. Ako dapat yun eh!
"B-bitch.." bulong ko habang nag kukuyom ang mga kamao ko.
"Bitch! Go to hell!" Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Mabilis akong lumapit sakanya at hinatak ang buhok.
"Honey!" Hingi nya pa ng tulong pero hindi ako nag pa awat. Kita ko ang pag taranta ni blue at mabilis na tumawag ng security.
"Let her go! Let go my wife!" Sigaw nya. Pero patuloy parin ako sa pag sampal sa babae nya.
Napahiga na sya at mabilis ako pumatong saakanya at pinag sasampal.
"Walang hiya ka! Kinuha muna saakin ang lahat!" Sigaw ko habang lumuluhang sumasanpal sakanya.
"I said let go my wife!" Gulat naman ako ng bigla akong humagis na malakas tumama ang likod ko sa pader.
At ang sakit non. Sobra.
Gulat na gulat akong tumingin kay blue. Habang pilit hindi indahin ang sakit na nakuha ko.
"I-can't believe, y-you hurt me." Mahinang bulong ko na alam kong ako lang ang nakarinig.
"Ilang beses kitang binalaan na wag na wag mong sasaktan ang asawa ko dahil ako ang makaka laban mo." Nanlilisik ang mga mata nya.
Pinilit ko namang maka tayo. Sinubukan kong lumapit sakanya pero bigla nalang nyang tinago sa likod nya ang linta.
"L-lov-" hindi kona natapos ang sasabihin ko ng biglang nag si pasok ang mga security.
"Take her away. Ayaw king makita ang babaeng yan ulit."
Gusto ko syang barahin na, 𝐼𝑏𝑖𝑔 𝑠𝑎𝑏𝑖ℎ𝑖𝑛 𝑎𝑦𝑎𝑤 𝑚𝑜𝑟𝑖𝑛 𝑚𝑎𝑘𝑖𝑡𝑎 𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑖𝑛𝑡𝑎 𝑛𝑎𝑦𝑎𝑛. 𝑀𝑎𝑔 𝑘𝑎𝑚𝑢𝑘ℎ𝑎 𝑘𝑎𝑦𝑎 𝑘𝑎𝑚𝑒!
"M-ma'am, lumabas na po kayo." Nasa tono ng isang security ang pag mamakaawa.
Unti unti naman akong tumango. Pagod narin ako. I'm literally tired.
This fucking life.
Humarap ulit ako taong dahilan kung bakit ako andito. "Someday, I know. Maniniwala karin.." tumingin ako sa mga mata nyang nanlilisik.
Kita ko ang pag ngisi ng yakap nyang linta.
"And you." Turo ko sa linta.
"May araw karin saakin.." nanginginig ang mga labi ko.
"I don't care to you. I'm not scared. And try to hurt my wife again. I will kill you. And i don't care, kahit sino kapa. Ibang usapan na pag ang asawa kona ang nasasaktan."
Ang sakit. Bakit nya ba ginagawa ito.
Pinigilan ko ang luhang balak tumulo. Tumalikod nalang ako dahil hindi kona kaya ang sakit. Pero bago pa ako lumabas rinig ko ang sinabi ng pinakamamahal kong asawa.
"I don't know what to do, if have bad happen to you and our baby. You okay? Gusto mo ba dalhin kita sa hospital?" Ramdam ko ang lambing sa tono ng asawa ko. But.
𝑂𝑢𝑟 𝑏𝑎𝑏𝑦.
Nag paulit ulit yun sa pandinig ko.
Hindi ko namalayan na andito na pala ako sa harap ng mansion namin. Gusto kong maka usap ang mga magulang na tulungan nila ako. Na sabihin sakanila ang totoo.
Na ako si Clare at hindi si cloe. Ako ang totoong clare.
I own this house. Walang wala talaga kame dati. Pero nag pursigi akong makapag tapos sa pag aaral at mag aral sa meds school. Naging working student din ako. Hanggang sa nakapag tapos ako at maging Doktor.
Ang angkan ng papa ko ay mayaman. Pero nawala ang yaman na yun ng ipag palit nya ang pamilya sa mama ko.
Kaya nangako ako sakanilang gagawin ko ang lahat para gumanda ang buhay namin. Hanggang sa naging successful Doktor na nga ako at nakapag ipon.
Binilan korin si mama't papa ng sariling restaurant dahil hilig nilang mag luto. Naging successful din yun.
We have own seven restaurant here in Philippines. 𝑫𝒓𝒆𝒂𝒎'𝒔 𝑹𝒆𝒔𝒕𝒐. Dream kase katas yun ng pangarap ko. Para sa pamilya ko. And I have own caffee to France. Kaibigan ko ang nag ma manage non. Dahil andito ako sa pilipinas.
At Walang buwan naman akong nawalan ng ala-ala dahil sa isang aksidente.
Kaya ito ako ngayon nasa magulang ko para mag sumbong. Sound like kid. Pero sila nalang kase ang masasandalan ko ngayon. Hindi rin mawala sa isip ko ang sinabi ni blue kay cloe.
Our baby.
"M-ma'am, andito po pala kayo." Salubong saakin ng katulong. Hindi ko naman sya pinansin at dumaretso lang ako sa loob.
Napahinto lang ako ng marinig ko ang sigawan nila mama't papa.
"Clare is suffer, now! Matagal na natin sakanya itong itinago, lara! Sabihin nalang natin. Naawa na ako sa anak natin!" Umeko ang boses ng papa pag pasok ko. Naka tagilid sila saakin at medjo malayo pa ako kaya baka hindi nila ako napansin.
"I-i'm scared, Harold. Baka magalit saatin ang anak natin." Hikbi ni mama.
Naguguluhan na ako. Bakit? Bakit naman ako magagalit sakanila?
"I know. Talagang magagalit sya dahil matagal natin sakanyang itinago ang totoo." Natatakot ako. Nagsisimula ng manikip ang dibdib ko.
"Matagal nating pinag ka-it sakanya ang katotohanan. Ang dapat kase hindi na natin kinunsinte si cloe sa mga pinag gagawa nya! Ano ngayon? Hirap tayo dahil nag bunga na ang pag tatago natin ng katotohanan!" Unti unting bumaksak ang shoulder bag ko sa sahig.
Gulat ba gulat naman silang napa tingin sakin.
"A-anak.." lapit ni mama saakin. Nag simula na namang manubig ang mga mata ko.
"A-all this time? A-alam n-yo? Ma, pa?" Napayuko lang sila nag simula ng mahulog ang mga luha ko.
"All this time niloloko nyo lang ako?!" Hindi kona mapigilan ang pag taasan sila ng boses. And this is first time. Nihindi ko sila napag taasan ng boses noon.
"N-niloko nyo a-akong lahat? P-pumunta ako dito k-kase kagagaling ko lang sa o-opisina ni blue. A-at.. at tinaboy nya lang ako, he even hurt me. At nadinig ko pa na mag kaka baby na sila ng linta kong kapatid! And worst, a-alam nyo yun. P-pero hinayaan nyo lang? M-ma.. pa. Alam nyo naman kung gaano ko kamahal ang asawa ko diba? Pero ginawa nyo parin yun? Kinunsinte nyo ang isa nyong anak?" Hinang hina na ako.
"A-anak. I'm sorry. I'm so sorry.. Your twin is miserable that time. Nakiusap sya saamin na hingin ang pabor nayun. Na mag panggap na ikaw. Habang wala ka pang malay. And we're aware that na matagal na syang may gusto sa asawa mo. Noon pa man na high school kayo. K-kaya naawa kami sakanya. Lumuhod din sya sa harap namin para duon. Ang gusto nya lang daw ang maranasan na mahalin ng taong mahal na mahal nya rin." Bakas ang lungkot sa mata ng mama ko.
Hindi ko maitatanggi. Kahit mag kamukha kami ng babaeng yun mas favorite sya ni mama. Ang akala pa nila dati inagaw ko lang si blue sa kambal ko. Hindi na daw ako nahiya sarili kong kapatid eh trinaydor ko. Without knowing na bago pa sila mag kakilala eh nililigawan na ako nuon ni blue.
Favorite nila yun eh. Anong magagawa ko? Kahit ginawa ko ang lahat para maging proud sila saakin pero mas pinili parin nila ang babaeng yun.
"We're sorry to you, ana-.."
"D-don't.." pigil ko sa sasabihin nila.
"P-please. Don't. Y-you call me anak? Pero tinuring nyo po ba talaga akong anak?" Natigilan sila.
Ngumiti ako ng mapait. "G-ginagawa ko naman lahat.. para maging proud kayo saakin. P-pero mas pinili nyo parin sya? Ma, pa. H-hindi nyo man lang ba naisip yung mararamdaman ko?" Hindi sila nakapag salita.
Basang basa na ang mukha ko dahil sa luha.
"I-inisip nyo yung nararamdaman ni cloe that time. But.
"H-how about me?" Napaluhod na ako dahil sa panghihina.
Itinakip ko ang dalawa kong palad sa mukha at humagulgul na ng iyak.
"S-sorry, clare... Naawa lang talaga kami sa kapatid mo that time. K-kaya nagawa namin yun. I-i'm sorry.."
"I-i get it. Naging okay s-sya dahil sa ginawa nyo. P-pero p-paano naman ako? P-paano ako?!"
"H-hindi nyo man lang ba naisip kung gaano ako masasaktan sa g-ginawa nyo?" Tinaggal ko ang pag kakatakip ko sa mukha at hinarap sila.
"N-ngayon. Masaya na kayo? Ito ako oh! Sirang sira na! D-durog na durog na! N-nawala na ang lalaking mahal ko. P-pinag kaisahan ako ng p-pamilya ko." Huminto ako.
"Alam nyo ang pinaka masakit?" Tanong ko sa gitna ng pag hikbi.
"Yung nag pangakong lalaki saakin na bubuo kami ng sarili, malaki at masayang pamilya.. andun ngayon sya s-sa kapatid k-kong nag t-traydor saakin. A-at.. a.. at.. mag kakaroon na ng sariling pamilya.."
"M-mag kaka anak na sila.. bunga ng panloloko nyo saaking lahat. Ang sakit lang kase b-bakit kailangan p-pamilya ko pa ang gumawa n-nito.. b-bakit k-kayo pa?"
Hindi kona sila ng inantay sumagot mabilis kong kinuha ang bag ko at umalis.
Tangina.. pamilya ko yun eh. Bakit sila pa!!
Bakit??!!!!!!
Potanginang buhay!
