Chapter 1
Paul
"What the f*ck!" padabog kong inihampas sa ibabaw ng lamesa ang hawak kong folder. Muntik nang mapatayo sa pagkagulat si Monique dahil sa ginawa ko. Hindi ko lubos maisaip na magagawa ito ni James. He work harder to have that huge field. Umupo ako sa swivel chair ko at hinilot ang sintido.
"I can't believe too. Natakatanggap ako ng email kahapon na na-declined na ang contact ni James at nailipat na sa pangalan ni Mr. Fernandez De Garcia ang kontrata." She stated while looking at me.
“Nagtataka rin ako, Monique. Wala pa naman si James dito, nasa Tagaytay pa siya para sa business transactions.” I said to her.
Bumuntong hininga siya. “What we will do about this? I’m pretty sure na mag-full out na ang mga shareholders nin’yo at ang mga investors.”
“I have to call him,” kinuha ko ang cellphone ko sa ibabaw ng working table ko at dinayal ang numero ni James. “What the hell!” I murmured a cursed. Kanina pa nag-ri-ring ang phone niya ngunit ayaw niyang sagutin. Hanggang sa ako na ang kusang sumuko. It’s useless what I’m doing.
“Ayaw ba niyang sagutin?” magkasalubong ang mga kilay ni Monique habang naghihintay sa isasagot ko sa kaniya.
Umiling ako. “Busy seguro,”
“Hell find out sooner, don’t worry,”
I cleared my throat. “So anong plano mo ngayonn Miss Alessandro?” nginisihan ko siya. Pinilit kong isantabi muna ang mga problima. Pinaliitan niya ako ng mga mata. Alam kong ayaw na ayaw niyang tinatawag ko siyang Miss Alessandro o Attorney Alessandro.
“Ayan ka na naman e,” nagkahaba-haba pa ang nguso niya sa akin. Tumawa ako ng mahina.
“Mag-date kaya tayo, ano sa tingin mo?” nalukot ang mukha niya dahil sa sinabi ko.
“Mag-asawa ka na nga John Paul. Ang tanda-tanda mo na e,”
“Kapag nagkaroon kana ng boyfriend. Mag-aasawa na ako, kasi syempre mawawalan na ako ng chance sa iyo.” biro ko.
“Ang kapal mo! Kadiri ka!” hinipo pa ang braso. Tumawa ako nang malakas. May mga time kasi na inaasar ko siya at sinasabing siya na lang ang maging girlfriend ko. Pero imbes na sagutin ako ay binabatukan niya ako or binabato sa akin ang anumang hawak niya. Nakakatakot si Monique minsan. Maganda ngunit maangas. Iyun parati ang tittle niya sa school noong collage pa kami.
“Sige na nga, alis na tayo,” tumayo na ako dahil may dadaluhan pa kaming conference meeting ngayon.
Sabay na kaming pumunta sa Taguig kong saan held ang conference meeting. Nang matapos ang conference meetings namin ay hinatid ko na si Monique sa kaniyang unit.
***
“Finally, you’re home,” I said to my younger brother. Kararating lang niya galing Tagaytay. Halata pa sa itsura niya ang hindi umuuwi sa bahay nila at dumeretso dito sa Penthouse ko.
He stirred and grinned. He look sad and defeated! Umupo siya sofa at isinadal ang ulo. “What really happened? You can tell me,”
“It’s just happened Kuya. Araya being tricked with her best friend. Buong akala na niya seguro ay mahal siya ng taong nakapaligid sa kaniya. Pero ang hindi niya alam ay maaring ginagamit lang siya upang magtagumpay sila sa mga plano nila.” Mapait siyang ngumiti. Alam kong mahal niya ang asawa niya kaya hindi siya nagkukumento.
Malalim akong bumuntonghininga. Tumango ako sa kaniya bago umupo sa tapat niyang sofa. “So, what are you plan for now?” tanong ko.
“Prepared myself,” nakangisi pa rin siya pero hindi nakatingin sa akin. “I will lost shareholders and investors soon..” mahina niyang dagdag.
Pinagsiklop ko ang mga kamay at tinitigan ang nakakaawa kong kapatid. “Are you afraid?”
Umayos siya ng upo mula sa pagkakasandal sa sofa. Tiningnan niya ako bago tinawanan. “Nope! Naghinayang lang naman ako. You know already how badly I want that field.”
“Alam ko. Kaya nga tinatanong na kita ngayon kung anong susunod mong gagawin,”
He grinned again. “Not now, Kuya. Hindi ko pa alam ang gagawin ko.” Hinilot niya ang sintido niya at nagpatuloy sa pagsasalita. “Does Papa know already?”
Tumango ako sa kaniya. “Of course. Not only him but all of them.” Tukoy ko pa sa mga employees na nakakaalam sa mga nangyayari.
“Hmm…malamang. Tinawagan ako ni Jennifer kahapon e, hindi ko lang talaga maintindihan kong paano iyon nagawa ng asawa ko.” Hilaw pa siyang ngumiti. Isinandal ulit ang likod sa sofa.
“Everything will be alright,”
“Umalis kaya ako ng bansa Kuya?” muntik ko ng mabitawan ang hawak kong remote dahil sa sinabi niya.
“What did you say? Are you f*cking serious?” napatitig ako sa kapatid ko.
He chuckled. “I’m going abroad,” he said.
“With your wife,”
Umiling siya. “No! Ako lang,”
“Paano si Araya?” kinabahan ako bigla. Ang seryoso ng kapatid ko. Hindi siya palaging ganito.
“I will filled an annulment.”
“James!” kumunot ang noo ko sa sinabi niya. It’s not a big reason.
“ Kuya, supurtahan mo na lang ako kahit ngayon lang,” mapupungay ang mga mata niyang tumingin sa akin. Ngayon ko pa nabasa sa mga mata niya ang lungkot at pagkatalo.
“James…listen. Hindi sapat na dahilan iyan para i-divorce mo ang asawa mo. You can leave as you want, go wild, go to the jungles, but never divorced your wife because of what she done. What about Tito and Tita? Ano na lang ang sasabihin nila kina Mama at Papa. Think twice, James. Alam kong mahal mo rin ang asawa mo ‘di ba?”
Nagtaas-baba ang dibdib ko. Hindi ko alam kong anong gagawin ko kapag tinutuhan niya ang nais. Nakikita ko sa mga mata niya kung gaano niya kamahal si Araya kahit hindi niya iyon inaamin sa akin.
“Buo na ang disisyon ko Kuya. Gusto kong umalis para makalimot at magsimula ulit. Patawarin mo ako.”










