Brother's Impostor

Is it Possible to feel what others feeling?

Maybe it's impossible to others but to me? It is possible.

Why? I have twin.

Not just twin.

We're Special twin.

We can feel each other.

When the other one is hurt the other feel it.

When the other can't breath the other too.

I don't know if it's a curse or what but we are really CONNECTED to each other.

Hi I'm Tap and my identical twin brother named Tim.

Yes, we are connected but we have a DIFFERENT personality.

Tap POV

Nandito ako ngayon sa airport galing ako sa Japan to study and i went home to continue my dad's business dala ng katandaan. Although wala pa syang balak ipasa ang business sa akin dahil pinipilit nya na kaya nya pa ay ayoko pa din madagdagan ng responsibilidad.

Masyado na akong maraming responsibilidad sa edad kong ito dagdag mo pa ang pag-aaral ko, but i'm very proud of myself dahil sa lahat ng ginagawa ko hindi ko pinagsisihan na ginawa ko.

Hi I'm Tap Chappanyakul half Thai/Fil at konting Chinese since my mother is Filipina and my father is half Thai and Half Chinese 20 years old. Our life is full of serious situation and law. My mother is part of jury and my father is judge but they got separated since me and Tim were 10 years old.

Tim and i separated too, he's with mom and i'm with dad. Wala ng contact ang parents namin sa isa't isa pero kami ni Tim ay meron pa pero hindi alam ng parents namin dahil baka kapag nalaman nila ay putulin ang koneksyon namin. Plus, they don't even know that we feel each others feeling.

But there's exception to that, i can feel when he's hurt and in pain not all his feeling is i can feel and he's the same with me. Pero ngayon ay bihira na namin tawagan ang isa't isa dahil busy kaming dalawa sa study at nasira din ang phone nya 2 days ago kaya nakikihiram muna sya kay Mel.

Mel is our childhood friend, he's with Tim 6 years from now. He has no parents because they died 17 years ago lumaki sya sa grandparents nya and now humiwalay na sya dahil nakuha na nya ang mana na binigay sa kanya ng parents nya.

Sya na ang nagtutuloy ng business nila instead of his grandparents because they're now in peace. Kinakamusta pa din naman namin ang isa't isa pero napakadalang dahil wala syang time at minsan kapag may time sya ako naman ang wala.

"You're here"

Salubong sa akin ni Dad nang makapasok ako sa gate ng bahay. I came to hug him.

"How are you, dad?" i asked as i sit behind him.

"Still the same, kamusta ang study mo sa Japan?"

"It's fine"

"You can take a rest for awhile you have 1 month rest"

"Ayos lang ako dad 'wag kang mag-alala" pagpilit ko. Wala din naman kaso akong gagawin dito sa bahay.

Sa huli ay wala akong nagawa kaya nag-iisip ako ng mga pwede kong gawin sa loob ng 1month. Kinancel ni Dad lahat ng magiging sched ko ng isang buwan. By the way, i didn't tell Tim that i am going back here today to philippines.

Pupuntahan ko sila sa lugar niya to surprise him together with Mel. Kausap ko si Mel kanina but he seems to be nervous and don't wanted to talk to me so i ended the call, Maybe something came up i don't know.

Nagbibihis ako ngayon nang tawagan ako ni Mel, kinuha ko ang phone ko at sinagot ito.

"What's up, Mel?" bungad ko.

"Tim got on a accident" he said, i can feel he's panicking.

"What?! What happened?" nagugulat kong sabi.

"Hindi ko alam! Ang pagkakaalam ko ay umalis sya kahapon to fight with someone and then katatawag lang sa akin ng hospital sabi car accident daw at bugbog si Tim"

"Send me the location of the hospital" sabi ko habang nagmamadali ng magbihis.

"Okay, i'm on my way there too kita nalang tayo"

"Okay"

But one just making me think. If he got on an accident why i didn't feel his pain when he got hit? Nevermind.

Pagkatapos magbihis ay sinuot ko na ang salamin ko, Yes malabo ang mata ko that's why i need eye glasses. Nagpaalam ako kay Dad na aalis lang ako para makipagkita sa kaibigan.

Hindi ko pwedeng sabihin na pupunta ako kay Tim lalo na kapag nalaman nyang naaksidente ito dahil pwede nyang ipapatay ang nanakit sa kanya, i started my car and drive as fast as i can para makapunta kaagad sa hospital kung nasaan si Tim.

Nakarating agad ako sa hospital at agad na hinanap kung nasaan ang room nya pero bago ko pa mahanap ay nasalubong ko na si Mel. Naglakad ako papunta sa kanya.

"Where's Tim?" tanong ko kaagad.

"Nasa ICU sya"

"His condition is that serious?"

Sinundan ko siya hanggang sa makarating kami sa bed kung nasaan ang kapatid ko. I just came back and planning to surprise him pero ako ang mas na surprise sa kanya.

Hindi na makilala ang mukha nya dahol natatabunan ng pasa, maga din ang isa pang mata nya, he severely wounded on his left arm at posible din na marami pa syang natamong sugat sa ibang parte ng katawan nya natatakpan lang ito ng hospital gown.

"Ang sabi ng nurse ay malabo pa daw syang gumising"

"He's in coma, they don't know when will he wake up." sabi ko.

"Tumawag sya sa akin bago ko malaman na naaksidente sya" biglang salita ni Mel.

"Anong sabi nya?" seryosong sabi ko habang nakatingin pa din sa walang malay kong kapatid.

"He wanted me to give you this"

Inabot nya sa akin ang isang necklace. It's not just a necklace, it's our promise. Promise that we will never forget each other kahit pa ilayo nila kami sa isa't isa at putulin lahat ng koneksyon mamin'g dalawa, gagawa at gagawa kami ng paraan para makita ng isa't isa and that's how we show love to each other.

It's necklace that has our blood. Kinuha ko iyon at doon ako napaluha dahil sa halos 10 years kaming hindi pa nagkikita sa personal at ngayon na ang chance na magkita kami ay ganito pa ang maaabutan ko.

And what i am curious about is when did my brother had a fight with someone? Is the car accident was really an accident or intentionally? Who hurt my brother?

"Tap, you need to know something"

Humarap ako kay Mel nang sabihin nya iyon, ewan ko pero kinakabahan ako sa sasabihin nya kahit wala pa akong ideya kung ano iyon. I just think that it's bad.

"Ang kapatid mo ay kasali sa isang gang"

That made me very shock. I never thought that my twin will be joining that kind of group.

"Since when?" i asked.

"He joined 4 years ago, noong 16 pa lang sya"

All this time akala ko kilala ko pa din ng buo ang kapatid ko pero na nalaman ko ngayon lang ay napagtanto ko na malaki ang pinagbago nya. Napakalayo ko sa kanya, pero hindi ko sya masisisi dahil hindi na nya tinuturing na ina ang Mommy namin.

Sinabi nya sa akin yan last year dahil lagi nalang daw sya nito kinokontrol at napapansin bawat kilos o galaw nya. She even locked him up to his room in 2weeks and that made me mad at her. I can't blame him, he changed because of the environment around him.

And now he's in critical condition and don't know when will he wake up, hindi pa din siguro alam ni mom nag nangyari kay Tim. I still thinking who could possible hurt my twin but i can't think of any person.

"Who do you think did this, Mel?" o asked him.

"I don't know i also have no clue" he answered. "His gang had no clue that he got into accident"

Tumitig ako ng matagal kay Tim, iniisip ang mga gagawin ko kung ano ang mga posibleng resulta. I don't this is a good idea but i have no choice gusto malaman kung sino ang nanakit sa kapatid ko at gantihan sya.

"I will temporarily replace you to the gang, Tim"

"I can't secure your safety, Tap but i think that's a good idea" Mel replied.

Alam ni Mel kung anong gang ang sinalihan ni Tim. Dito sya nagsasabi ng mga ganap sa grupo nila, pero hindi lahat ay alam ni Mel kaya kailangan kong mag-ingat na hindi mahalata.

Pinag-aralan ko ang katawan ni Tim, kinuha ko ang cellphone ko at pinicturan ang nga kailangan kong gayahin sa kanya. May tattoo sya sa kanang braso sakop hanggang sa siko nya, nagpabutas din ako ng tenga dahil napakadami nitong hikaw bale 6 na hikaw lahat. He also have tattoo on the back of his leg.

Pagkatapos ay umalis na ako sa hospital para magpatattoo. Although i can't bear the pain i need to, for Tim. Ilang oras din ang itinagal ko sa pagpapatattoo at tinawagan ko si Mel. Dinala nya ako sa lugar kung saan nag-iistay si Tim.

It's a whole mess, His used clothes is all over his bed, the empty can drinks is on the side of the table and the smell is a bit not nice but i'm okay with it.

Lumapit ako sa closet at nakita ang mga nakasabit na damit nya. Nakasabit ito at pwede ng isuot dahil sa isang hanger ay nakasampay

"Kelan ako pupunta sa hideout?"

"Before 30 minutes dapat nandoon ka na dahil may klase si Tim kasama si Kobe"

Pinakilala sa akin si Mel ang tatlo pang kasama ko sa grupo. Sina Kobe, Miguel at Matt. Sa sinabi nya sa akin ay si Kobe ang pinaka close ni Tim at si Matt naman ang pinaka-ayaw nya sa tatlo dahil magkasalungat silang dalawa.

30 minutes laterrr...

Nandito na ako ngayon sa harap ng hideout. Kinakabahan ako syempre dahil hindi ko alam at wala akong ideya kung sino ang mga tao na nasa loob nito o anong nasa loob nito. Kinakabahan ako dahil hindi masyadong kilala ni Mel ang tatlo na kasama ni Tim sa gang.

Ang alam lang nito ang ilan sa mga ugali nito at madalas na ginagawa, may alam din syang ibang impormasyon na binahagi nya sa akin. Bago ko buksan ang napakalaking gate na ito ay umayos ako ng postura na parang ako talaga si Tim.

Maangas ang dating ni Tim, walang kinatatakutan at hindi mabilis sumuko agad, hindi rin ito mabilis magpatawad at wala itong awa kapag kasama ang gang.

Yan ang ilan sa sinabi ni Mel na hindi ko alam na magiging ugali ng kambal ko. Binuksan ko ang gate at lumikha ito ng malakas na ingay dala na rin sa kalumaan at puro kalawang.

Malawak ng lugar, marami ding gamit at ibang parte ng kotse at motor. Infairness, base sa mga nakikita kong piyesa ay high class at mahal ang mga ito.

Naglakad pa ako para maglibot, May narinig akong kalabog sa bandang gilid ko kaya napalingon ako at pinuntahan. When i turn i saw a man sitting on the ground while painting.

Tinignan nya ako. Even he's sitting i can tell that he's taller than me. Me and my twins height is actually almost the same, my height is 5'8 or 5'9 i guess. He's wearing sleeveless black shirt and baggy pants that suits him.

"Oh, Tim nandito ka na saan ka nanggaling ilang araw kang wala?" tanong nya tsaka tumayo.

"Kung saan saan lang" sagot ko. Pinigilan kong iparamdam ang kaba ko dahil they're dangerous people base sa pagkakakilala sa akin ni Mel.

I guess he's Miguel. Sabi sa akin ni Mel makikilala ko sila base sa kilos, si Kobe ay aakbay agad sa akin kapag nakita ako, si Matt naman ay masama ang tingin ang ibubungad kapag nagkita kami habang si Miguel ay walang masyadong paki at kung ano-ano lang ang pinagkakaabalahan.

"Miguel" sinubukan ko syang tawagin para makumpirma na siya nga si Miguel.

Tinaas nya ang kilay nya. "Wow ha alam mo pala tawagin pangalan ko"

I'm right.

Ano ba ang tawag sa kanya ng kapatid ko? Nevermind. Nagpatuloy sya sa painting habang kinakausap ako.

"Hinahanap ka ni Kobe kanina wala daw syang kasama mag boxing" Tumuro sya sa likod kaya naman ay tumungo ako doon.

May mas ilalawak pa pala ito. Parang yung kanina lang ay garahe nila tapos eto ang sala nila. May sofa set pero luma na walang tv pero puro computer, dito nakakonekta ang mga hidden cam nila sa iba't ibang lugar. Parang abandong warehouse ang lugar nato.

Lumapit ako doon at sinilip kung saan maaari nilang nilagay ang mga hidden cam, hindi ako pamilyar sa ibang lugar pero kadalasan ay basement at control room ang nakikita ko. May iba naman na kita ang isang buong pabrika o kung ano mang building 'yon.

"Uy! May balak ka pa palang bumalik"

Nagulat ako nang may umakbay sa akin. I guess this is Kobe. Sa inis ko dahil sa gulat ay marahas kong tinaggal ang pagkakaakbay nya sa akin.

"Wohow! Kalma ang init lagi ng ulo mo e" sabi nya tsaka tumawa.

"Wala akong oras para makipagbiruan" seryoso kong sabi.

"Bakit ang init ng ulo mo? Umalis ka lang e!" irita nya din na sabi. "Wag kang mag-alala alam kong nag-iisip ka ng ibang plano para sa mangyayari mamayang gabi, diba?"

I look at him confused. What are we doing tonight? What is the plan? What am i going to do?

What the hell i'm not ready for this!