Uhaw sa Katas (PTR)

Ang buong akala ni Delio ay naibaon na niya sa hukay ang mapait na nakaraan kasama ang totoong katauhan at ng kanyang pinagmulan. Mapapadpad siya sa bayan ng San Diego kung saan ipapaalala sa kanya ang lahat at may makatutuklas sa lihim na kay tagal niyang iningatan. Ngunit paano kung ang lihim na ito ay magtutulak sa kanya upang magising sa sariling kamalayan? Kaya ba niya itong labanan kung ang pawisang isip ng ibayong sarap ay magdudulot sa kanya ng kakaibang uhaw mula sa nililikhang malalapot na katas?

Panggagahasa, nakawan, prostitusyon, pagbebenta ng bawal na gamot, pangangalakal ng tao, at iba pang uri ng krimen ay tila ba pangkaraniwan na lamang sa bayan ng San Diego, ang tinaguriang ″The City That Never Sleeps.″

Ang gobyerno? Kahit sa umaga’y tulog. Ang mga pulis, mga opisyal ng bayan, ay parang mga tuta na sunud-sunuran lamang sa mga taong kahit walang mga tungkulin ay makapangyarihan. Iyon ay dahil sa malakas na impluwensya at kapit gamit ang salapi. Isa na dito si Boss Amo.

Si Boss Amo ay walang mukha, walang pagkakakilanlan. Ngunit kapag narinig ang kanyang pangalan, sila’y magbibigay galang, tatahimik, at nagkikibit - balikat. Lahat ng uri ng ilegal na transaksyon ay napapadali, nakalulusot, at walang palya.

Tumunog ang aking cellphone. Dinukot ko ito sa aking bulsa. ″Boss Amo″, bungad ko sa kanya.

Pinapahanap niya ang mga batang kalye na nagsasarili na ng mga kita nila mula sa panlilimos. Alam ko na ang gusto niyang ipagawa — ang bigyan ng parusa ang mga ito. Ipapaalala sa kanila kung ano ang batas ni Boss Amo.

Nadakip nila Sultan at Bryan ang tatlong batang hamog at dinala sa Below Surface, sa aming lungga, ang pribadong underground facility ni Boss Amo. Dito iniimbak ang mga ilegal na mga produkto at ang pinakamalaking factory ng sindak, marijuana.

Kasalukuyang pinipilit na kumanta ang ibang kasamahan nito ngunit dahil sa hindi pa rin sila umaamin, ako na ang naatasan na ipagpatuloy ang ginagawa nila Sultan. Kailangan may maibigay kaming pangalan kay Boss Amo dahil kung hindi, ay kami ang malilintikan.

″Ikaw na ang bahala sa isa, pagod na kami″, pagsalubong sa’kin ni Sultan nang pumasok na ako sa loob.

May isang batang lalaki na naiwan para sa’kin. Sa tingin ko, nasa 11-12 na taong gulang na ito. Sa lahat ng mga pulubi at batang kalye, ito lamang ang masasabi kong parang anak maharlika. Maputi ang balat, sobrang itim na hibla ng mga buhok, at maamong mukha na may mala-anghel na mga mata.

Namula ang kanyang mga pulso dahil sa mahigpit na lubid na nakapulupot. Ang kanyang mga titig ay nakakatunaw. Maiilang kang tumingin sa kanya ngunit nilabanan ko ang aking sarili.

May mga pasa ang bawat parti ng kanyang katawan. Isinantabi ko ang awa at lumapit sa kanya. Kinuha ko ang silya at inilapit ito sa kanyang harapan.

Ngayon ay magkaharap na kaming dalawa. Kinakain ko ito nang tingin - titig kamatayan. Umiwas ito at yumuko. Hinawakan ko ang kanyang baba upang iharap sa akin. Nanlamig ako dahil sa lambot ng kanyang balat.

″Sino ang pinuno ninyo?″, Madiin kong tanong.

Kahit sino, natatakot sa aking tono ng pananalita ngunit ang batang ito, hindi man lamang nasindak. ″Wala, nais lamang naming tumiwalag na at magbagong buhay.″

Titig na titig ito sa akin. Pinalabas ko ang bantay at ipinasara ang pinto. Tumayo ako at nagtungo sa isang gilid para biyakin ang kahon na yelo upang ibabad sa isang malaking dram na may lamang tubig. Bumalik ako sa bata upang kuwestiyunin muli.

″Nakakita ka na ba ng serina?″, tanong ko rito na kanyang ipinagtaka.

Yumuko ito na tila ba walang ganang makipag-usap. ″Kapag tinatanong ka, matuto kang sumagot″.

Tumingala ito at binigyan lamang ako nang walang emosyong titig. Ang batang ito ay talagang kakaiba. Hindi ko makita sa mukha nito ang takot o kahit na bahid ng pangamba. Ang batang ito ay kahalintulad ng isang madilim silid at walang laman.

Dahil sa inis ko, pinatayo ko siya at hinila patungo sa kinaroroonan ng malaking dram. Alam kong malamig na ito kaya kinarga ko siya upang ilubog. Hindi ako nahirapan sapagkat hindi naman ito nanlaban.

Nakababad na siya sa malamig na tubig ngunit wala pa rin itong emosyon maliban na lamang sa pamumula ng kanyang leeg at tenga bunga ng reaksyon sa lamig. Tinungkod ko ang aking mga kamay sa bibigan ng dram upang magpantay kaming dalawa.

″Marunong ka bang kumanta bata?″, umiwas ito ng tingin sa’kin.

Kung ano ang ikinalamig ng yelo, ay siya ring kay lamig ng kanyang pagkatao. Magsasalita na sana ako ngunit natigil ako sa narinig. Kung ang iba’y nagmamakaawa para sa kanilang buhay ngunit siya, tila ba madali lang para sa kanya na bigkasin ang mga katagang iyon.

“Patayin mo na lamang ako.″

Hinila ko ang leegan ng damit niya at napatingkayad ito. Sinuntok ko siya sa pusunan nang pagkalakas-lakas. Ngumiwi ang kanyang labi tanda na siya’y nasaktan ngunit hindi pa rin nagbabago ang ekspresyon ng kanyang mukha.

Muli ko siyang sinuntok sa kanyang sikmura. Marahas, malakas. At dahil sa pangalawang suntok na iyon, may umagos na murang dugo mula sa kanyang labi.

Hindi ko alam, ang puso ko’y nanikip dahil sa konsensya pero kailangan kong trabahuin ang inatas sa’kin. Baka nga ay wala naman talaga silang pinuno.

Binitawan ko na siya at muling ibinabad sa dram pero may naisip akong gustong gawin. Titig na titig ito sa akin nang ngumiti ako sa kanya. Kinarga ko siya upang ilatag sa sahig para malaya kong gawin ang gusto ko. Nang akmang lalapit na ako sa kanya, doon ko nakita ang takot sa kanyang mga mata.

Napapaatras pa ito ngunit sa patpatin nitong pangangatawan, wala itong nagawa. Sinimulan kong punitin ang pang-itaas niyang damit. Ngayon ay alam ko na ang kanyang kahinaan. Putlang - putla na ang mga labi nito at namumula na ang kanyang mga mata.

Nang magtagumpay na akong mapunit ang t-shirt niya, sandali akong huminto at tinitigan siyang muli. Ipinakita ko sa kanya ang ngiti ni Hudas. Ang kaninang walang emosyon ay napalitan ng takot at naluluha na ito.

Marahas kong pinagpupunit ang suot niyang shorts hanggang sa ang natira na lamang ay ang puti niyang brief. Dali itong tumaob nang pahiga upang takpan ang kanyang harapan ngunit huli na ang lahat, napunit ko na rin ang brief niya.

Napatitig muna ako sa mauumbok niyang puwet. Tang-ina, ang bata pa nito ngunit sobrang nakakaakit ang hulma ng kanyang katawan. Dahil sa sobrang puti nito, nagmumukha itong babae. Nagulat ako nang magsimula na itong umiyak ngunit hindi ako nagpainda.

Lumapit ako sa kanya at nang hahawakan ko na sana ito upang kargahin at ilubog muli sa dram, mas humagulhol ito ng iyak, nanlalaban at umiiwas upang hindi ko siya mahawakan. Dahil sa galit ko, binigay ko lahat ng aking lakas at napaharap ko siya.

Parang dinurog ang puso ko nang makita ang mukha niya. ″Wag po, maawa po kayo sa’kin.″

Sunod-sunod na nagbagsakan ang kanyang mga luha at nakayapos ang kanyang mga palad sa sarili. Nang bumaba ako nang tingin, gulat na gulat ako sa nakita. Ang batang lalaki ay may kakaibang ari. Isang ari ng babae na may kaunting umusli sa ibabaw nito na parang ulo ng ari ng lalaki.

″Hulyo, tinatawag ka ni Boss Amo.”

Mas nataranta ako nang marinig ko ang boses ni Bryan mula sa labas. Dali kong kinuha ang aking jacket at itinakip sa katawan ng batang lalaki. Ngayon ay alam ko na ang nakakubling takot sa kanyang pagkatao. Inalalayan ko siyang umupo sa silya ngunit patuloy pa rin ito sa pagluha.

Nalaman kong tutuluyan ni Boss Amo ang mga batang ito, ako na ang nagpresenta na magligpit sa kanila. Ngunit dala ng awa, iniligtas ko sila at dinala sa rest house.

Dahil sa tinamo nilang bugbog at mga pasa, kapwa silang hinang-hina na at walang malay. Inilapag ko sa isang kama ang dalawa maliban sa isang batang may kakaibang ari. Ibinukod ko ito sa isang kama, sa mismong hinihigaan ko.

Dala ng kuryusidad, hinimas-himas ko ang hita niya, sobrang puti kasi nito, at dahan - dahan kong hinawi ang lawlaw na t-shirt na suot niya saka hinila pababa ang kanyang shorts.

Tumambad sa aking harapan ang kakaibang ari ng bata. Lalaki ba talaga ito o isang babae? Ngunit ang kanyang tinig ay boses lalaki. Pero bakit ganito ang kanyang ari? Ari ito ng isang babae!.

Hinimas ko ang nakausling parang ulo ng ari ng lalaki at mamula-mula pa ito. Tama nga ako, ulo ito ng ari ng lalaki ngunit wala nga lang itong hiwa o bibig.

Kinapa ko ang gitnang bahagi ng hiwa niya at namangha ako sa sobrang ganda ng kulay na parang rosas. Ang ulo ng ari ng lalaki ang nagsisilbing clitoris niya at nang buklatin ko pa nang husto, ay tagalang ari nga ito ng isang babae!.

Tinigasan ako sa nakita, natakam at napalunok ng laway. Iniisip ko, kung ipapasok ko ang aking burat, tiyak na mawawasak ko ito dahil ang sikip nito tignan lalo na sa mura niyang edad.

Ngunit bakit nga ba ganito ang ari ng batang ito? Kaya ba takot na takot ito kanina dahil baka sa isip niya, gagahasain ko siya?

Hindi ko magawang bumitaw sa paghimas ng ari niya at sobrang tigas na pati ng aking burat. Parang nilabasan na ata ako nang paunang katas!

Inalis ko na ang aking palad at isinuot muli ang shorts nito. Mahirap na, baka makantot ko siya sa sobrang libog ko ngayon. Nagtungo na lamang ako sa banyo upang doon na magparaos. Binuksan ko ang gripo upang mapuno ito ng tubig habang nagjajakol ako.

Grabe, ngayon lamang uli ako nakaranas ng sobrang paninigas. Habang tinataas - baba ko ang aking palad sa mataba kong burat, iniisip ko na pinapasok ko ang burat ko sa masikip at kulay rosas na butas ng bata.

Hindi mawala - wala sa aking isipan ang napakasarap niyang hiwa kaya binuksan ko ang pinto ng banyo at sumilip sa nakahigang bata. Iniisip ko, nakahubad ito at winawasak ko ang mura niyang butas.

Putang-ina ka Hulyo, pati bata pinagnanasaan mo!. Ngunit sino ba namang hindi tigasan sa nakita? Ngayon lamang ako nakakita ng perpektong hiwa!.

Bahala na, hindi naman ako makukulong kapag ginalaw ko ito. Saka wala naman itong malay kaya hinding-hindi ko sasayangin ang pagkakataon na makantot ko siya!.

Lumabas ako ng banyo at dali-daling nagtungo sa nakahigang bata. Nalilito na tuloy ako kung batang babae o batang lalaki ba ito.

Hinubad ko uli ang suot niyang shorts at hinila ko siya papalapit sa akin. Ngayon ay nakatutok na ang aking mala-bakal na burat sa kanyang maumbok na ari.

Nakita kong umagos na naman ang aking pre-cum kaya hinawi ko ang hiwa niya at pinatak ko ito sa bukana ng kanyang butas at nang bumagsak ito, nagshoot, pasok na pasok! Kumibot pa ito kaya mas nag-init ako.

Tinutok ko na talaga ang aking burat at nang akmang ipapasok ko na ito, natigil ako sa gagawin.

“Ano po ang ginagawa niyo kay Dodong?“, napalingon agad ako sa batang nagsalita.

Hinang - hina ito at inangat lamang ang ulo upang makita niya ako. Sasagot na sana ako ngunit nawalan uli ito ng malay. Dahil sa nangyari, nagdadalawang - isip akong ipasok ang aking ari.

Nanlalaban ang aking isip at puso lalo na ang junjun kong hindi marunong mag-isip at galit na galit na ito, handang manakit. Bahala na talaga!. Kapag tawag ng laman na ang mangibabaw, hinding - hindi mo ito mapipigilan!.

Huminga muna ako nang malalim at bigla ko itong ipinasok nang pagkalakas - lakas. At sa aking ginawa, ngayon ko lang naisip ang sobrang katangahan ko. Nagising ang bata at gulat na gulat siya nang maramdamang may matabang burat na pala na nakabaon sa butas niya. Kung gaano kalakas ang tibok ng aking puso, ganun rin kalakas ang pagpipintig ng mga ugat sa aking burat!.