“Mes Mesazheve që U Humbën” “3”
Share with your friends
Customize readability

“Mes Mesazheve që U Humbën” “3”

Mand Uklala

All Rights Reserved ©

Story Notes

love story

Summary

“Mes Mesazheve që U Humbën” është një roman dramatik dhe romantik që rrëfen historinë e dy njerëzve të lidhur fillimisht nga një ekran, por të ndarë nga jeta reale, koha dhe zgjedhjet. Gjithçka nis me një lidhje në distancë, e mbushur me mesazhe, telefonata dhe ndjenja të forta që rriten më shpejt se sa duhet. Ajo, më e madhe dhe më e ndërlikuar; ai, më i ri dhe i përfshirë plotësisht—krijojnë një botë të tyre, ku çdo fjalë ka peshë dhe çdo vonesë bëhet plagë. Por ajo që nis si dashuri e zjarrtë, fillon të zbehet mes keqkuptimeve, heshtjeve dhe distancës emocionale. Vitet kalojnë, jetët ndërtohen ndaras, dhe historia mbetet si një kujtim i pashuar… deri në momentin kur rikthehet papritur. Nga aty, romani merr një kthesë të fortë dramatike: një takim që ringjall ndjenjat, zgjedhje që shkatërrojnë jetët ekzistuese dhe një arratisje e çmendur drejt një dashurie që refuzon të vdesë. Por liria ka çmim, dhe e kaluara nuk zhduket kurrë. Në fund, jeta i ndan përsëri—jo nga mungesa e dashurisë, por nga pesha e përgjegjësisë. Vitet më vonë, një takim i rastësishëm në park, me fëmijët e tyre që pasqyrojnë atë që mund të kishte qenë, i vendos përballë të vërtetës më të madhe: disa dashuri nuk janë bërë për të përfunduar bashkë, por për të lënë gjurmë përgjithmonë. Ky roman është një udhëtim emocional mbi dashurinë, humbjen, zgjedhjet dhe pishmanin

Status
Complete
Chapters
1
Rating
n/a
Age Rating
13+

Chapter 3


Kapitulli XIV – Mesazhi që nuk duhej të vinte

Ka mesazhe që i pret gjithë jetën.

Dhe ka të tjerë… që kur vijnë, të shkatërrojnë jetën që ke ndërtuar.

Ai mesazh… ishte i dyti.

Pas netëve të gjata ku folëm si dikur, mendova se gjithçka do të mbetej aty. Një rikthim i shkurtër. Një mbyllje e bukur për diçka që nuk pati kurrë fund.

Por një natë…

ajo më shkroi përsëri.

Jo si herët e tjera.

Jo me kujtime.

Por me një peshë që ndihej edhe përmes ekranit.

“Nuk po e përballoj dot…”

Zemra më rrahu fort.

E ndjeva menjëherë—kjo nuk ishte një bisedë e zakonshme.

“Çfarë ka ndodhur?” i shkrova menjëherë.

Për disa minuta… asgjë.

Ato minuta u dukën si orë.

Dhe pastaj…

“E kam jetuar gjithë këto vite duke u bindur që bëra zgjedhjen e duhur…”

“Por që kur të fola ty… gjithçka u shemb.”

⸻

Kapitulli XV – E vërteta që shkatërron dy jetë

Fjalët e saj atë natë… nuk ishin më kujtime.

Ishin rrëfim.

Ishin dhimbje.

Ishin pishman i gjallë.

“Kam një familje… por nuk jam e plotë,” shkroi ajo.

“Kam një fëmijë… që e dua më shumë se gjithçka… por çdo herë që e shikoj…”

Nuk e mbaroi fjalinë.

Nuk kishte nevojë.

Sepse unë e dija.

“Mos e thuaj…” i shkrova.

Por ajo e tha gjithsesi.

“Më kujton jetën që mund të kishim pasur bashkë.”

Më iku fryma.

Ishte një mendim që e kisha pasur… por kurrë nuk doja ta dëgjoja nga ajo.

“Po të të kisha zgjedhur ty…” vazhdoi,

“jeta ime do të ishte ndryshe.”

“Edhe e imja,” i shkrova.

Dhe për herë të parë… nuk ishte thjesht një mendim romantik.

Ishte një realitet që dhembte.

⸻

Kapitulli XVI – Kufiri që nuk duhet kaluar

“Dua të të shoh,” shkroi ajo papritur.

Ekrani më dukej i rëndë në duar.

Sepse kjo… nuk ishte më thjesht e kaluar.

Ishte e tashme.

Ishte e rrezikshme.

“I kemi jetët tona…” i shkrova, duke u përpjekur të mbaj një vijë që tashmë po thyhej.

“E di,” tha ajo.

“Por nuk po të kërkoj një jetë…”

“Po të kërkoj një moment.”

Një moment.

Vetëm një.

Sa e vogël tingëllonte.

Sa shumë shkatërrim mbante brenda.

⸻

Kapitulli XVII – Takimi

U takuam.

Pas gjithë atyre viteve.

Nuk kishte ekran. Nuk kishte distancë. Nuk kishte kohë për të menduar çfarë të thuhej.

Vetëm heshtje.

Ajo ishte aty.

Reale.

Dhe më e bukur… por edhe më e lodhur nga jeta sesa e kujtoja.

Sytë e saj më panë sikur nuk kishte kaluar asnjë ditë.

Dhe në atë moment… e kuptova një të vërtetë që më trembi:

Asgjë nuk kishte mbaruar.

Asgjë.

“Pse u desh kaq shumë kohë…” tha ajo me një zë që mezi mbahej.

Nuk kisha përgjigje.

Sepse disa pyetje… janë shumë të vonshme.

⸻

Kapitulli XVIII – Momenti që nuk falet

Nuk ishte një moment i madh.

Nuk ishte si në filma.

Ishte më keq.

Sepse ishte real.

Një afrim i ngadaltë.

Një hezitim që zgjati sekonda… por që mbante brenda vite të tëra.

Dhe pastaj…

një zgjedhje.

Një zgjedhje që e dinim të dy që nuk duhej bërë.

Por që e bëmë gjithsesi.

Sepse ndonjëherë… ndjenjat janë më të forta se jeta që ke ndërtuar.

Dhe në atë moment… ne nuk ishim më dy njerëz me familje.

Ishim “unë dhe ajo”.

Si dikur.

⸻

Kapitulli XIX – Pasoja

Asgjë nuk është më e rëndë… se ajo që vjen pas.

Heshtja pas atij momenti ishte ndryshe.

Jo e bukur.

Jo e qetë.

E rëndë.

E mbushur me faj.

Ajo ishte e para që foli.

“Çfarë bëmë…” tha me zë të ulët.

Nuk iu përgjigja.

Sepse nuk kishte një përgjigje që ta rregullonte atë që kishim bërë.

Ne u larguam pa shumë fjalë.

Sepse çdo fjalë… do ta bënte më të vërtetë.

⸻

Kapitulli XX – Fundi që dhemb më shumë se i pari

Ditët që pasuan ishin më të vështirat e jetës sime.

Jo sepse e humba atë.

Por sepse e gjeta… shumë vonë.

Ajo më shkroi një herë të fundit:

“Duhej të të kisha dashur në kohën e duhur…”

“Jo tani që çdo gjë është e gabuar.”

E lexova disa herë.

Dhe për herë të parë… nuk ndjeva vetëm mall.

Ndjeva peshën e zgjedhjeve.

Iu përgjigja:

“Ndoshta kjo është ndëshkimi ynë…”

“Ta ndjejmë gjithmonë… por të mos e kemi kurrë.”

Ajo nuk u përgjigj më.

Dhe këtë herë…

e kuptova që ishte fundi i vërtetë.

⸻

Epilog – Një jetë që vazhdon… me një boshllëk që nuk mbushet

Sot, jam përsëri në jetën time.

Fëmija im më buzëqesh.

Dita vazhdon.

Gjithçka duket normale.

Por brenda meje…

ka një histori që nuk do të mbyllet kurrë.

Sepse tani nuk është më vetëm një kujtim.

Është një e vërtetë që e kam prekur.

Dhe që e kam humbur… për herë të dytë.

Dhe ndoshta…

kjo është dhimbja më e madhe nga të gjitha.

Let Mand Uklala know what you thought about this chapter!

Chapter Notes

love story
elisecdavies24
elisecdavies24

Well, that was a mistake, I guess. But, one they had to make, I'm thinking. For not knowing is the worst thing possible in such a situation. The questions, the 'what-ifs'...the possibilities. How fragile a thing is connection. Humans are flawed, they make mistake after mistake. Then as you said, the guilt, the incriminations drive wedges between something that was supposedly pure and real. Now, the pull keeps on. Destroying things. How sad.

7 months

Further Recommendations

Mystic Wolf

Teresa: The book is well done, brilliant in fact! Z

Read Now
Bear Shifter Secrets

tatianne Ingrid: Adorei cada capitulo! parabens

Read Now
To Catch a Ghost, Part 1

Wendy Salvo: I really liked this story but now that I’ve read all three I wanted to come back with a thought, the forward on this story talks about a reverse harem and not having to choose, but there isn’t any choice, or thought of a harem until the moment she connects with them, there is only foreshadowing of o...

Read Now
Going For The Goalie

S.TYTECA: I really enjoyed reading this book! The story was engaging and kept me interested throughout. There were a few minor spelling errors here and there, and some parts felt a little drawn out for my personal taste, but that’s purely subjective. Overall, it was a lovely read, and I genuinely enjoyed the ...

Read Now
The Grumpy Next Door

mmurphy1008: This book had my attention from the very first chapter! It has romance and humor and just enough tension to keep it moving along. Can’t wait to read more from this author.

Read Now
The Luna He Threw Away

Danielle_Anderson: Garian’s folded arms and the anger he does not bother to hide from Tria caught my attention more than the rejection itself. He stands near the platform steps like a man watching a preventable disaster, and his insistence that the council has not agreed to exile suggests Delvan’s decree is not as abs...

Read Now
The Contract Wife

waiy: I genuinely loved reading The Contract Wife! The storyline is engaging and keeps you interested, making you want to continue reading and discover what happens next.One of my favourite moments was when she discovered that she was pregnant in Chapter 23. Interestingly, I had already started suspecting...

Read Now
Called by the Alpha

Sandra: Gabi is special and Luca is her mate but, he has to protect her but just maybe she can protect all. Hope to read part 2 soon

Read Now
Half-Claimed

Eniola: It was a good read. I love it ❤️

Read Now