Chapter 1
அத்தியாயம் 1: சாலையின் கடைசியில் இருக்கும் வீடு
மாலை முதல் மழை இடைவிடாமல் பெய்துக்கொண்டிருந்தது. சில்வர்வுட் என்ற சிறிய நகரத்தின் சாலைகள் முழுவதும் நனைந்து மின்னின.
18 வயதான மாயா, நூலகத்தில் இருந்து தனது சைக்கிளில் வீட்டிற்கு திரும்பிக் கொண்டிருந்தாள்.
வில்லோ சாலையின் கடைசியில் இருந்த அந்த பழைய வீட்டை ஊரில் உள்ள அனைவரும் அறிந்திருந்தனர்.
இருபது ஆண்டுகளாக யாரும் அங்கு வசிக்கவில்லை.
நள்ளிரவில் அந்த வீட்டின் மேல்மாடி ஜன்னல்களில் விளக்குகள் எரிவதை சிலர் பார்த்ததாகச் சொல்வார்கள். யாரும் இல்லாத வீட்டில் காலடிச் சத்தம் கேட்பதாக சிலர் சத்தியம் செய்து கூறுவார்கள்.
மாயா அந்தக் கதைகளை ஒருபோதும் நம்பியதில்லை.
“அது வெறும் வதந்தி,” என்று அவள் சிரித்துக் கூறுவாள்.
ஆனால் அந்த இரவு எல்லாம் மாறிவிட்டது.
வீட்டின் அருகே சென்றபோது மேல்மாடி ஜன்னலில் ஒரு ஒளி மின்னியது.
மாயா திடீரென சைக்கிளை நிறுத்தினாள்.
அந்த வீடு காலியாகத்தானே இருக்க வேண்டும்?
மீண்டும் ஒரு ஒளி.
பிறகு இருள்.
ஆர்வம் அவளை அந்த வீட்டின் பக்கம் இழுத்துச் சென்றது.
துருப்பிடித்த கதவைத் திறந்து உள்ளே சென்றாள்.
வீட்டின் முன் கதவு சிறிது திறந்திருந்தது.
“யாராவது இருக்கிறீர்களா?” என்று அவள் கேட்டாள்.
பதில் இல்லை.
அவள் கைபேசியின் விளக்கை ஏற்றி உள்ளே நுழைந்தாள்.
தூசியும் பழைய மரத்தின் வாசனையும் காற்றில் நிரம்பியிருந்தது.
அப்போது அவள் தரையில் புதிய சேற்றுக் காலடித்தடங்களைக் கவனித்தாள்.
அந்த தடங்களைப் பின்தொடர்ந்தாள்.
அவை மாடிப்படிகளில் ஏறிச் சென்று ஒரு அறையின் முன் முடிந்தன.
அந்த அறை பூட்டப்பட்டிருந்தது.
ஆனால் காலடித்தடங்கள் அங்கேயே முடிந்திருந்தன.
திரும்பிச் சென்ற தடங்கள் எதுவும் இல்லை.
மாயாவின் உடல் முழுவதும் நடுங்கியது.
அப்போது கீழே இருந்து ஒரு பெரிய சத்தம் கேட்டது.
அதே நேரத்தில், பூட்டப்பட்ட அறையின் உள்ளிருந்து ஒரு மெல்லிய குரல் கேட்டது.
“எனக்கு உதவி செய்யுங்கள்...”
மாயா உறைந்து நின்றாள்.
“தயவுசெய்து... தாமதமாகும் முன்...”
அவள் கதவை நோக்கித் திரும்பினாள்.
அந்த நேரத்தில், மாடிப்படிகளின் கீழே ஒரு நிழல் உருவம் நின்றுகொண்டிருந்தது.
அது முழுவதும் மழையில் நனைந்திருந்தது.
அது மாயாவை பார்த்துக்கொண்டிருந்தது.
தொடரும்...
