1 • the fascination
*D*
Naiinis na sinipa ko ng malakas ang gulong ng kotse ko. Ngayon pa nasira kung kailan ako nagmamadali. Itinaas ko ang hood at tiningnan ang makina. Mukhang hindi na ako aabot sa appointment namin ng girlfriend ko.
I'm sure Queenie would go nuts after she hears that I won't be coming to see her. That brings me to an event where she screamed at me in front of many people just because I was 10 minutes behind our meeting time.
Napabuntunghininga na lang ako. I love my girlfriend, but sometimes she can be a little infuriating. It's not that I want to break-up with her, kaya nga ako nagmamadali para makita siya, pero hindi ko lang kasi siya masakyan minsan.
Nakakita ako ng puno sa di-kalayuan. I can stay there for a quick rest habang nag-iisip ng idadahilan kay Queenie. Minsan tuloy, iniisip ko kung mahal ba ako ni Queenie katulad ng pagmamahal ko sa kaniya. Kasi kung hindi, parang sayang yung pagmamahal ko at yung panahon ko. Baka mas sobra na at dapat ko nang bawasan.
Nang makarating ako sa ilalim ng puno ay agad kong isinandal ang likod ko sa katawan nito. I crossed my feet to balance my position and closed my eyes for a moment. It feels good to be alone sometimes. Nagkakaroon ako ng pagkakataong magmuni-muni.
Iniisip ko kung ano na ang ginagawa ni Queenie ngayon. I bet she is already calling my phone for a couple of times. Hindi ko maitindihan kung bakit tila hindi ako interesado na kausapin siya.
Kung tutuusin, madali akong makapagpapapunta ng tutulong sa akin pero hanggang ngayon hindi ko magawang umalis sa pagkakasandal sa puno na nasa likuran ko.
Tumingin ako sa paligid. Wala gaanong bahay sa kinalalagyan ko. Kung meron man, hindi ganoon karami. Halos maliliit na kubo lamang, malayo pa sa isa't-isa. Halos araw-araw naman akong dumaraan dito but I have not noticed how beautiful the surroundings are.
Maganda ang lugar. If given a chance, I would take Queenie here so that she could see what I'm seeing. I can arrange a romantic dinner set for us in this place. Maybe that is the kind of surprise she needs so that we can talk better and understand each other more.
"I'm going to get my phone and call Queenie," bulong ko sa sarili ko at umalis na sa pagkakasandal sa puno.
I started walking towards my car when I noticed a movement in my peripheral vision. Napakunot ang noo ko at tumingin sa gilid ng kalsada sa gawing bukirin upang tiyakin kung ano ang nakita ko.
I sighed when I saw that it is just the rice crops moving. Siguro marami lang akong iniisip kaya kung anu-ano na rin ang nakikita ko.
Napangiti ako ng makita ko ang cellphone ko sa loob ng kotse. Mas lalo akong napangiti ng makita kong tumatawag si Queenie. She might have missed me a lot. Lumapit ako para buksan ang pintuan ng kotse pero nakasarado ito. Damn! Did I lock my own car from the inside?
Kinapa ko ang susi sa bulsa ko. Walang iba sa bulsa ko kung hindi ang video camera na ireregalo ko sana kay Queenie kapag nagkita kami. Napasimangot ako ng mapansing katabi pala ng cellphone ko ang susi.
Now I'm screwed up. Mas lalo nang magagalit sa akin si Queenie. Hindi na nga ako makakauwi, mawawalan pa ako ng love life. Great! What a nice day that I have ahead!
Nanlulumo na sumandal ako sa pintuan ng kotse. Habang nasa ganoong posisyon ay lumulutang ang utak ko sa kung ano ang maaari kong gawin to get out of this mishap. I can walk until I get help. Kaya lang, gaano kalapit ang pinakamalapit na gasoline station sa lugar na ito? The last time I checked, it was on the market. Hindi ubra ang plan A.
Tumingin ako sa kubo na hindi naman kalayuan sa kinatatayuan ako. I can go there. Kaya lang, parang wala namang tao. The nipa hut's door is close. Hintayin ko na lang sigurong may dumaan. Ganon na lang.
Tinukop ko ng dalawang palad ang mukha ko. I stayed in that position for a few minutes. Dahan-dahan ko itong inalis at tumingin ako bukid. I tilted my head and frown. Hindi ko inaasahan ang nakita ko. Sa totoo lang, iniisip ko ngayon kung dahil lang sa gutom kaya ako ganito pero hindi naman ako ganito kahit na kapag gutom ako. I'm perfectly sane and my stomach is just fine.
"Is that a girl with w-wings?" Hindi makapaniwalang sabi ko. Nakanganga ako habang nakatingin sa kaniya. Siya siguro ang nakita ko kanina habang naglalakad ako papunta sa kotse ko. Nahihiwagaan na pinagmasdan ko ang bawat galaw niya.
Hindi pa siguro niya alam na nakatingin ako sa kaniya dahil tuloy-tuloy lang ang paglipad niya at pag-ikot sa bukid. She appears like a kid who enjoys the outdoors. Napatingin ako sa pakpak niya. Kakaiba ang kinang nito. Hindi katulad ng mga napapanuod sa telebisyon na may kulay pa ang pakpak, ang sa babae ay translucent lamang at kumikinang.
"What the hell? I've stopped drinking since I met Queenie but this is incredibly unbelievable. Totoo ba ang nakikita ko?" Bulong ko sa hangin.
Kinapa ko sa bulsa ang videocam. Good thing that I brought it with me. Nanginginig pa ang mga kamay ko habang kinukuhanan siya ng video. Hindi mawala sa mga mata ko ang gulat at pagkamangha sa kaniya.
She is tossing herself in the air and seems happy with it. I didn't notice that I was grinning like a boy who had seen his crush. I immediately wipe out the impish smile on my face.
Nang mapansin ko na huminto siya at tila nakatingin sa direksiyon ko ay yumuko ako at nagkusot ng mata. I don't want her to see me staring at her. Baka kung ano ang gawin niya sa akin. Siyempre, kinakabahan din ako. I have a dilemma to face and being delusional isn't helping at this moment.
Matagal-tagal na din akong nakayuko ng maramdaman ko ang malakas na paghampas ng hangin sa katawan ko. Hindi ako natinag. Hinayaan ko lang ang maaaring mangyari.
Napaigtad na lang ako ng may marinig akong malamyos na boses sa tabi ko. Gustong-gusto ko nang tumakbo papalayo pero may bumubulong sa akin na manatili ako sa kinatatayuan ko. I owe it to my curious nature. I want to see the strange creature. Her laugh is cute by the way.
"Magpapakita na ako sa kaniya," gusto kong matawa habang pinakikinggan ko siya na tila kinakausap ang sarili niya. Gusto kong sabihin sa kaniya na nakuhanan ko pa nga siya ng video at kanina ko pa siya nakikita.
"Kumusta ka?" Her innocent voice was a music that lingers to the ears. Sinakyan ko siya sa gusto niyang mangyari. I'll pretend that it was my first time seeing her. It would be fun.
Nang humarap ako sa kaniya ay hindi ko na nagawa pang isara ang bibig ko. Hindi dahil natakot ako at gusto kong tumakbo papalayo sa kaniya, kung hindi dahil parang kakainin ko ang mga sinabi ko. Mukhang hindi ko na kailangang magpanggap na nagulat ako sa presensiya niya, nagulat talaga ako dahil sobrang ganda niya.
