Prologo
Disclaimer
This is a work of fiction intended for mature audiences (18+) only.
All characters portrayed in this story are at least 18 years of age, regardless of their appearance, role, or setting. No sexual activity depicted in this story involves minors or anyone under the age of 18.
Any resemblance to actual persons, living or dead, or to real events is purely coincidental unless otherwise stated. The themes, situations, characters, and relationships portrayed are entirely fictional and are created solely for entertainment and storytelling purposes. Nothing in this work should be interpreted as promoting, encouraging, or endorsing any real-life behavior.
By continuing to read, you acknowledge that you are at least 18 years old and understand that this story contains explicit sexual content, mature themes, and strong language. Reader discretion is strongly advised.
In addition, any photographs or images used in this work are not owned by the author. Any actor, model, or individual appearing on the cover or in other promotional images is used solely as a visual representation of the fictional characters in this story. Their likenesses are used for illustrative purposes only and do not imply any involvement with, endorsement of, or connection to the contents of this work.
The author has no intention of defaming, disparaging, or harming the reputation or dignity of any individual whose image is used. All image rights remain the property of their respective owners.
---
Prologo
Ang gabi sa Barangay Samyonikar ay hindi kailanman tahimik. May bulong ang hangin. May lihim ang isang puno. At sa ilalim ng pinakamatanda at pinakamisteryosong puno sa buong baryo, nakatayo si Pietro Ramirez.Basa siya ng pawis, hinihingal, at puno ng pagnanasang hindi pa rin nawawala kahit ilang araw na ang nakalipas.
Hindi niya malimutan ang hapong iyon.
Ang mainit na yakap ni Gabby. Ang masikip na puke na parang nilikha para lamunin ang malaking burat niya. Ang ungol na“T-Tito… bilisan niyo po ang pagkantot… p-please po…”na paulit-ulit na umaalingawngaw sa kanyang isip. Ang paraan ng pagpisil ng butas ni Gabby sa kanya habang nilalabasan ito, ang basa at mainit na katas na tumalsik sa tiyan niya, at ang matamis na pawis na lumalabas sa balat nito na parang adik na adik siya.
Pero higit sa lahat, hindi niya malimutan ang sinabi ni Gabby habang nakahiga pa rin ito, hinihingal, at puno ng tamod niya.
“Kakaiba po ang kondisyon ko… dahil sa puno ng Samyonikar. ’Yun po ang dahilan kung bakit… ganito po ang pekpek ko. May pekpek po ako kahit na may anyo ako ng isang lalaki… at may kakaibang halimuyak po ako noon na nakakaakit sa mga lalaki. Nawala lang po ’yun dahil sa gamot na iniinom ko… pero minsan bumabalik pa rin po kapag nakalimutan kong uminom.”
Mula noon, hindi na siya nakatulog nang mahimbing.
Narinig niya rin ang mga kuwento tungkol sa mahiwagang punong ito. Isang beses sa sampung taon daw ito namumulaklak. At ang bulaklak nito ay maaaring gamitin upang mabuntis ang isang babaeng hirap sa pagdadalang-tao.
Kaya ngayon, sa gitna ng dilim, narito siya. Ang puno ay tila may sariling buhay. Ang mga sanga nito ay parang mga kamay na nakabuka, nag-aanyaya. Ang katawan ng puno ay may kakaibang ukit na parang may sinaunang spell. Kahit walang buwan, parang may sariling liwanag ito… mahina, mapula, at mapanganib.
Lumapit si Pietro nang dahan-dahan. Ang dibdib niya ay mabilis ang tibok. Hinawakan niya ang isang makapal na dahon. Malamig. Makinis. Parang balat ng dalagang inosente.
“Ilang buwan pa bago ka mamulaklak muli. Pero hindi naman ako babae, baka ang dahong ito ay mahiwaga rin. Wala namang masamang subukan,” bulong niya sa hangin.
Pero ang libog na naramdaman niya kay Gabby ay mas malakas pa sa takot. Iniabot niya ang maraming dahoon at isinilid niya sa kanyang bag. At bago umalis, tiningnan niya nang huling beses ang puno.
Parang ngumingiti ito sa kanya.
Tatlong araw pagkatapos.
Sa isang malaki at madilim na apartment sa gitna ng Baryo Talisay, Ibalon Sur, nakaupo si Pietro sa harapan ng mesa. Ang mga dahon ay pinatuyo na niya gamit ang init ng araw at electric fan. Dinikdik. Inilagay sa mainit na tubig. At ngayon, ang tsaa ay nasa harapan niya. Mayroon itong madilim na kulay, may kakaibang amoy na parang pulot, lupa, at sex.
Huminga siya nang malalim. Ang kamay niya ay nanginginig.
“Para sa kamunduhan,”sabi niya bago ininom ang lahat sa isang higop. Mainit. Parang apoy na bumaba sa lalamunan niya. Pagkatapos ay kumalat ito sa kanyang dibdib, tiyan, bayag, at sa mismong ugat ng burat niya.
“Ahhh… t-tang ina…”napahawak siya sa mesa, ang mga daliri niya ay namumuti sa sobrang higpit.
Bigla na lang uminit ang katawan niya nang todo. Parang may kung anong bagay na gumagalaw sa ilalim ng balat niya. Ang dugo niya ay parang nagiging lava. Ang burat niya, kahit wala pang ginagawa, ay tumigas nang sobra, nananakit, pumipintig-pintig na parang may sariling buhay. Ang ulo nito ay basa na sa maraming pre-cum kahit hindi pa niya hinahawakan.
At doon nagsimula ang kakaiba niyang halimuyak.
Una, mahina lang. Parang pabango na may halong tamis ng bulaklak at pawis pagkatapos ng matinding kantutan. Pero habang tumatagal, lalong lumalakas iyon. Pumupuno sa buong apartment. Matamis. Mabigat. Nakakahumaling. Parang amoy ng burat na puno ng katas pagkatapos labasan nang paulit-ulit.
Napadaing si Pietro. Napahiga siya sa sahig, hinihingal, at ang kamay ay kusang pumunta sa burat niya at hinimas niya iyon nang mabilis.
“Fuuuuck… a-ano ’to… ang init… n-nakakalibog…”ungol niya habang mabilis na nagjakol. Ang amoy niya mismo ay lalong lumalakas sa bawat haplos niya. Parang droga na siya mismo ang nalulunod.
Sa labas ng apartment, narinig niya ang yabag ng anak ng kapitbahay niya na si Kieran- isang disi-otso anyos na estudyante, payat, maputi, at kilala sa pagiging malambot. Bigla itong tumigil sa harap ng pinto niya. Narinig ni Pietro ang mabigat na paghinga ng binata.
Tok… tok… tok…
Kumatok ito nang mahina.
“Kuya Pietro… nandiyan po ba si Jacob? B-Bakit… ang bango po ng apartment niyo… tang ina… ano ’yon?”sabi nito.
Ngumiti si Pietro sa gitna ng libog na bumabalot sa kanya. Ang mga mata niya ay madilim nang dahil sa pagnanasa.
Alam niya na.
Nagsimula na ang pagnanasa.
Ang samyo ng pagpapakasasa ay kumakalat na sa hangin.
At wala nang makakaligtas pa roon.
Author’s Note:
Welcome sa Book 2 ng Forbidden Aroma Series. Sana, tulad ng Samyo ng Pagnanasa, suportahan niyo rin ang story kong ito. Don’t worry, isasabay ko sa pag-update ang isa ko pang story na Dalawa Para sa Isa.
Enjoy reading! Pls. make a comment kung maayos ba at kapana-panabik ang mga eksena.




![Fated to My Ex- Best Friend [Moving to Galatea]](https://cdn-gcs.inkitt.com/vertical_storycovers/ipad_49edb1dbf9a28b50b9c4d68d8598359b.jpg?width=1920&quality=75)





