TITO KONG IDOL

Mainit pa rin ang hapon nang bumaba si Neil mula sa taxi sa harap ng maliit na bahay sa Mandaluyong. Dalawang taon siyang wala. Dalawang taon ng dagat, ng metal at asin, ng gabi na walang kasama kundi ang dagundong ng makina at ang amoy ng langis. Ngayon, naka-polo siyang puti na bahagyang bukas sa dibdib, jeans na medyo sira sa tuhod, at isang malaking maleta na may gulong. Ang katawan niya ay tila hinubog ng trabaho—malapad ang balikat, makapal ang dibdib, at bawat galaw ay may bigat ng lalaking sanay sa pisikal na pagod. Sa ilalim ng polo, sumisilip ang makapal na balahibo sa gitna ng kanyang pecs, bumababa papunta sa tiyan. Ang kilikili niya ay may makapal ding buhok, at kahit bahagyang pawisan siya mula sa biyahe, may halo pa rin ng cologne na mabango at amoy lalaki. Ang umbok sa harap ng jeans ay malinaw—mataba, mabigat, tila may dinadala na hindi ordinaryo.

Si Elian ang unang lumabas sa pinto ng bahay. Labing-walong taong gulang, mag-aaral na ng engineering, matangkad na rin. Hindi pa siya kasing-laki ng tiyuhin, pero may potensyal. Maikli ang buhok, malinis ang balat, at may mga mata na laging tila may itinatago. Nang makita niya si Neil, parang may kumirot sa dibdib niya. Hindi lang ito ordinaryong tito. Ito ang lalaking lagi niyang naririnig sa kuwento ng nanay niyang si Natasha—ang bunsong kapatid na puro babae ang inaatupag noong high school at college, hanggang sa tumino at naging marine engineer. Alam ni Elian ang mga kuwento.. kung paano siya hinahabol ng mga babae, kung paano siya laging may kasama, pero hindi kailanman nagpakilala ng girlfriend. Noon, bata pa si Elian nang huling makita si Neil. Ngayon, iba na. Ang lalaking iyon ay parang galing sa magazine—macho, may ngiting kayang pumatay, at may katawang hinulma ng hard work sa dagat.

“Tito,” bati ni Elian, medyo nahihiya. Ang boses niya ay medyo pilit, parang napipiyok. Ang mga kamay niya ay nanginginig nang bahagya sa gilid ng katawan.

Si Neil ay ngumiti. Ang ngiting iyon—malawak, may dimples sa gilid, at may kasamang pagod pero masaya. “Elian. Ang laki mo na, putangina.” Hindi niya pinag-isipan. Inabot niya agad ang pamangkin at niyakap nang mahigpit. Ang malaking braso niya ay yumakap sa likod ni Elian, hinila siya papalapit hanggang sa magdikit ang dibdib nila. Naamoy ni Elian ang halo ng pawis, cologne, at amoy dagat. Ang biceps ng tiyuhin ay matigas sa ilalim ng tela, at ang dibdib—malambot pero may laman—ay humawak sa kanyang pisngi nang sandali. Makapal ang balahibo sa kilikili, at kapag huminga si Neil, mas lalong tumindi ang amoy. Mainit ang katawan niya, parang may init na galing sa loob, hindi lang sa araw. Si Elian ay nakapikit sandali. Gusto niyang manatili doon, pero alam niyang hindi dapat. Ang dibdib ni Neil ay umaangat-baba laban sa kanyang pisngi, at ang amoy ay pumasok sa ilong niya nang malalim, parang gusto niyang isipsip.

“Miss na miss kita, baby,” sabi ni Neil, boses malalim at medyo paos. Ang hininga niya ay tumama sa leeg ni Elian, mainit at mabigat.

Si Elian ay natawa nang bahagya, pero may kaba. “Tito, matanda na ako para tawagin pang baby.”

“Matanda ka na nga,” sagot ni Neil, pinakawalan siya pero hinawakan pa rin sa balikat. Tinitigan siya mula ulo hanggang paa, mabagal, parang sinusukat. “Lumaki ka na. Pogi ka pa. Kailangan mong mag-gym, para habulin ka ng mga chicks.” Ang mga daliri niya ay nanatiling nakapatong sa balikat ni Elian, mainit at mabigat.

Napangisi lang si Elian. Hindi siya nagsalita. Sa isip niya, hindi naman siya mahilig sa babae. Puro lalaki ang nasa isip niya tuwing gabi, pero ayaw niyang ipagsabi. Hindi open ang pamilya nila sa ganoong usapan. Lalo na’t seaman ang tiyuhin, at nurse ang nanay. Baka magalit. Baka magsumbong. Pero ang tingin ni Neil ay nanatili sa kanya nang ilang segundo, at may kakaibang bigat doon. Parang may sinusukat, may sinusuri.

Walang si Natasha. Duty siya sa hospital, night shift. Kaya silang dalawa lang.

“Pasok ka na,” sabi ni Elian. “May pasalubong ka raw, ‘di ba?”

“Marami,” sagot ni Neil, hinila ang maleta. Ang gulong nito ay umungol sa semento. “Para sa’yo ‘yun.”

Pumasok sila. Ang bahay ay di gaanong kalakihan. Matagal nang wala ang tatay ni Elian. Sila na lang ni Natasha ang naiwan. Habang bakasyon si Neil, doon muna siya matutuloy. Walang ibang kwarto, kaya sa kama ni Elian sila matutulog. “Lalaki naman tayo,” sabi ni Neil nang maayos, habang inaayos ang maleta sa gilid ng kama. “Walang problema.” Ang boses niya ay kalmado, natural, parang wala lang.

Dinala ni Elian ang tiyuhin sa kwarto. May dalawang kama, pero magkalapit. Inayos ni Neil ang maleta, at nagsimulang maglabas ng gamit—damit, tuwalya, at ilang plastik na bag. Bigla siyang lumiko kay Elian at inabot ang isang bagong iPad, naka-box pa, may ribbon pa.

“Ito. Request mo daw sa Mama mo, pero naubos ang pera sa operasyon ni Lolo. Ako na ang bumili.”

Natuwa si Elian. Hindi niya mapigilan. Yumakap siya ulit sa tiyuhin, mas mahigpit ngayon. Ang mukha niya ay tumama sa dibdib ni Neil—sa malalaking pecs na soft pero firm, na may makapal na buhok. Sa isip niya, *Ang bouncy nito. Parang masarap ibabad ang mukha dito.* Naamoy niya ulit ang amoy lalaki—pawis, cologne, at something else na hindi niya maipaliwanag. Masarap. Nakakalasing. Ang biceps ni Neil ay humigpit sa likod niya, at naramdaman niya ang laki ng braso. Mainit. Mabigat. Parang gusto niyang manatili doon nang mas matagal. Ang dibdib ni Neil ay umuuga nang bahagya habang tumatawa, at ang balahibo ay kumikiliti sa pisngi ni Elian.

“Salamat, Tito,” bulong niya. Ang boses niya ay medyo nanginginig pa din. May gusto pa siyang sabihin pa, pero wala siyang maisip.

Si Neil ay tumawa at hinaplos ang buhok niya. Ang kamay niya ay malaki, may callus, pero malumanay ang galaw. “Walang anuman, baby. O, magbibihis muna ako. Mainit kase sa byahe kanina.”

“Sige, Tito. Maiwan muna kita. Manonood lang ako ng Netflix sa baba.”

Lumabas si Elian, pero hindi kaagad umupo. Nakatayo siya sa labas ng pintuan ng kwarto, naiisip pa ang yakap, ang amoy, ang laki ng braso. Narinig niya ang tunog ng zipper, ang kaluskos ng tela.

Pagkaraan ng ilang minuto, bumaba si Neil habang si Elian nanood ng Netflix, naka-isang episode na siya ng pinapanood niyang anime.

Si Neil naman ay nakatuwalya lang siya sa baywang. Napalingon ng konti si Elian pero biglang binalik ang ulo sa panonood. Walang damit ang tiyuhin sa itaas. Ang katawan niya ay buong-buo—hindi super maugat, pero makinis, malaman, at may natural na linya ng muscle mula sa balikat hanggang sa tiyan. Ang pecs ay bilog at malaki, may makapal na buhok sa gitna. Ang abs ay hindi six-pack na sobrang defined, pero may laman at matigas. Ang tuwalya ay mababa, at ang umbok sa harap ay malinaw—malaki, mabigat, tila may dinadala na solid. Pumasok siya sa CR, may cellphone pa sa kamay, tila may tine-text o binabasa. Ang pinto ay hindi niya isinarang mahigpit. Ang tubig ay nagsimulang umagos, at ang amoy ng shampoo ay unti-unting lumabas.

Si Elian ay umupo sa sofa, pero hindi makapag-concentrate sa pinapanood. Ang isip niya ay nasa CR. Narinig niya ang pagbukas ng shower, ang agos ng tubig, ang tunog ng sabon. Tumayo siya. Gusto niyang magtimpla ng decaf na kape. Papunta siya sa kusina nang makita ang nakalaglag na underwear sa sahig malapit sa pinto ng CR—puting brief, medyo basang-pawis, at may puting bakas sa crotch area. Ang tela sa harap ay banat, tila kakalabas lang ng isang malaking bagay.

Tumigil siya. Ang puso niya ay kumakabog. Pinakinggan niya. Tuloy pa rin ang agos ng tubig. Busy pa si Neil sa pagligo. Ang amoy ng shampoo ay nagsisimula nang lumabas mula sa CR, pero ang brief ay nandoon, tahimik, may sariling amoy. Umakyat ang kamay niya. Kinuha ang brief. Dinala sa ilong. Inamoy ang crotch area—malalim, maalat, amoy lalaki na pawis at pre-cum. Ang sarap. Parang may kuryente sa utak niya. Gusto niyang ilapit ulit, gusto niyang isipsip nang mas malalim, gusto niyang—

Biglang bumukas ang pinto ng CR.

Si Neil ay nakatayo doon, basang-basa, tuwalya lang ang takip sa baywang, buhok na basa, at tubig na tumutulo sa dibdib pababa sa tiyan. Nakita niya ang brief sa kamay ni Elian.

“Oh. Elian. Na sa’yo pala. Ilalagay ko sana may labahan.”

Nagulat si Elian. Pero kailangan niyang magpakitang-tao. “Nakita ko nga, Tito. Magtitimpla sana ako ng kape… nahulog yata.” Ang boses niya ay medyo pilit, pero sinubukan niyang gawing natural.

Si Neil ay tumingin lang. Walang galit. May bahagyang ngiti pa. “Okay. Itapon mo na lang siguro, o ikaw na maglagay sa labahan. Marami pa akong dala.” Ang tubig ay tumutulo pa rin sa dibdib niya, pababa sa happy trail, papunta sa tuwalya.

Isinara niya ang pinto ulit. Si Elian ay mabilis na inilagay ang brief sa labahan, pero ang amoy ay nanatili sa kamay niya. Nanginginig ang mga daliri. Umuwi siya sa sofa, pero hindi na niya napanood ang Netflix. Ang isip niya ay puno ng imahe—ang basang katawan, ang umbok, ang amoy. Gusto niyang umuwi sa kwarto, pero alam niyang hindi pa.

Nang gabi, matapos maghapunan (si Neil ang nagluto—adobong manok na masarap, may toyo at suka na tama ang timpla, at kanin na mainit), sila ay pumasok sa kwarto. Si Neil ay naka-boxer shorts lang, walang damit sa itaas. Humiga siya sa kama, at walang pakialam kung katabi si Elian.

“Halika na. Pagod na ako.”

Si Elian ay humiga rin. Madilim. Ang hanging galing sa electric fan ay malamig, pero ang katawan ng tiyuhin ay mainit. Pagkaraan ng ilang minuto, si Neil ay napahiga nang paharap, at ang isang braso niya ay napahawak sa baywang ni Elian. Nakayakap. Naamoy ni Elian ang amoy ng shampoo at sabon, pero may residual pa rin ng pawis sa kilikili. At sa ilalim ng boxer, may tigas.

Hindi ganap, pero sapat para maramdaman—malaki, mabigat, naka-press sa hita niya. Ang init nito ay dumadaan sa tela, at si Elian ay hindi makahinga nang normal. Gusto niyang gumalaw, gusto niyang hawakan, pero hindi niya magawa. Nanatili siyang tahimik, nakikinig sa malalim na hinga ng tiyuhin. Ang dibdib ni Neil ay umaangat-baba laban sa kanyang likod, at ang braso ay mabigat, parang nakaangkla.

Hindi gumalaw si Elian. Natatakot. Ayaw niyang masira ang relasyon. Ayaw niyang magsumbong si Neil sa nanay niya kung ano man ang gagawin niya. Pero alam ninyang sobrang tigas na iyon… ang laki… ang init… Gusto niyang isipin na wala lang iyon, na normal lang sa lalaking tulog. Pero alam niyang hindi. Ang katawan niya ay nagsisimulang tumugon, at nahihiya siya sa sarili.

Nang makatulog na si Neil (malalim ang hinga, bahagyang hilik), si Elian ay dahan-dahang napatayo. Tinitigan ang tiyuhin. Ang dibdib na umaangat-baba, ang makapal na buhok, ang boxer na may malaking umbok.

Tapos, di niya alam kung bakit pero tiningnan niya ang bukas na maleta ni tito. Sinuri ang mga underwear—mga bikini briefs na sexy, maliit, tila mahigpit sa laki ni Neil.

May ilang puti, may itim, may dark blue. Lahat ay may banat sa harap. At sa ilalim ng mga damit, may nakapa siya. Matigas. Silindro. Kinuha niya. Dildo. Hindi niya akalain.

Nakatayo siya roon, hawak ang bagay, puso niya kumakabog nang malakas. Alam niya kung ano ito—nakita niya sa Shopee noong bumili siya ng lubricant para sa sarili niyang pagjajakol. Pero ito… sa maleta ng tiyuhin niya. Ang laki nito, ang hugis, ang material. *Putangina… bakla ba si Tito?*

Ang isip niya ay nagsimulang magulo.

Confusion. Takot. May laman ang takot—hindi lang takot na mahuli, kundi takot sa kung ano ang ibig sabihin nito.

Ang tiyuhin niyang laging sinasabing mahilig sa babae, ang lalaking hinahabol ng mga chicks, ang seaman na may katawang parang demigod… may dildo sa maleta. Ano ang ginagawa niya nito? Sino ang kasama niya sa barko? O… ginagamit niya ito mag-isa? Ang mga tanong ay pumapasok nang sunud-sunod, at bawat isa ay may kasamang init sa dibdib. Gusto niyang itapon, gusto niyang itago, gusto niyang… hawakan nang mas matagal. Pero ang takot ang nanaig. Mabilis niyang binalik, inayos ang mga damit, at humiga ulit. Nagkunwaring tulog. Pero ang puso niya ay kumakabog nang malakas. Ang isip niya ay puno ng imahe—ang katawan ng tiyuhin, ang amoy, ang tigas, ang dildo. At sa dilim, habang nakikinig sa hinga ni Neil, naramdaman niya ang sarili niyang tigas. Hindi niya alam kung anong gagawin.

Si Neil ay walang kaalam-alam. Tulog siya nang mahimbing, naka-angat ang braso na malaki, kitang kita ang mabuhok na kili-kili nito. *Puta ang sarap talaga ni Tito*

Sa umaga, parang normal lang. Si Neil ang unang gumising. Nagluto ng almusal—sinangag, itlog, at hotdog. Ang amoy ng mantika at bawang ang pumuno sa bahay. Si Elian ay bumangon nang may mabigat na ulo, parang hindi siya nakatulog. Nakatingin sa tiyuhin na naka-sando na ngayon, pero ang arms at pecs ay kitang-kita pa rin. Ngumiti si Neil.

“Ano, pogi? Ready ka na bang mag-gym? Para habulin ka ng mga chicks.”

Napangisi lang si Elian ulit. Pero sa isip niya, hindi chicks ang gusto niyang humabol sa kanya. At ang imahe ng dildo ay nanatili, nakabaon, hindi mawala. Ang confusion ay nandoon pa, ang takot, ang init.

At sa ilalim ng mesa, habang kumakain, ang tuhod nila ay nagdikit sandali. Hindi inalis ni Neil kahit si Elian. May tensyon. May init. At para kay Elian, nagsisimula pa lang ang lahat—may confusion, may takot, may laman. At si Neil, walang kaalam-alam sa nararamdaman ng kanyang pamangkin.

**************************************

AUTHOR'S NOTE:

Sana nagustuhan ninyo! Please follow and add ninyo na to sa READING LIST ninyo ;)

KABANATA 2: Sa Hardin ni Natasha