MARİACHİ KEDİ

MARİACHİ KEDİ

Gökyüzünde tek bir bulut yoktu. Dolunay vardı o gece. Meksika'nın sarıya boyalı binalı meşhur İzamal Kasabası, rengarenk ışıklandırılmıştı.

Genç bir adam, sevdiği kadına ilan-ı aşk etmek için bir Mariachi grubu kiralamış, grupla kadının evinin önüne gelmişti. Büyük bir kalabalık da evin önünde âdeta konsere gelmişçesine toplanmıştı. Serenatı dinlemek adına bunca insanın konsere için toplanmasının sıra dışı olduğu düşünülebilirdi belki. Ama grubun solisti billur sesli bir kedi olunca sesinin cazibesine kapılmamak elde değildi...

Bu kedi, grubun solisti Juan'ın kedisiydi. Dünyadaki beşinci ayına daha yeni girmişti. Solist, yavru kediyi yağmurlu bir günde sokakta ıslak bir halde bulmuştu. Evine götürüp bir güzel tüylerini kurutmuş, ısıtmış ve karnını doyurmuştu. Kara kediyi sadece o gün için misafir etmek niyetindeydi hâlbuki. Küçük aslancık eve geldiğinden beri kendisiyle ilgilenen bu adamın peşinden ayrılmıyordu. Evin içinde gittiği her yerde onu takip ediyordu. O gece yatmadan önce Juan'ın küçük yeğeni Manuela'ya ait olan Çizmeli Kedi kitabını ağzına alıp, odasına getirmişti. Resmen kendisine masal okumasını istiyordu! O gece küçük bir çocukmuş gibi ona masal okudu Juan. Cin fikirli kedinin maceralarını dinlerken, kara kedi tırmandığı çekmecenin üzerinde uykuya daldı. Ertesi sabah genç adamı yüzünü yalayarak uyandırdı. Yüzünün yalanması hoşuna giden Juan, onu avcunun içine alarak, "Sen bundan sonra benim kızım olacaksın," dedi. Annesine kediyi sahiplenmek istediğini söyleyince, o zamanlar cılız ve çelimsiz olan kara kedinin onlarla beraber yaşamasını kabul etti. Ona Balam adını verdiler.

Kedi; Juan'ı çok seviyor, onun yanından bir an olsun ayrılmıyordu. Juan'ın televizyon seyrettiği zamanlarda koltuğa çıkıp yanına oturuyor, ona eşlik ederek pür dikkat televizyon seyrediyordu. Sahibi gitar çaldığı zamanlarda ise gitardan çıkan seslere kulak kesiliyordu. Kediler sahiplerini seçer derler ya, o da sahibi olarak solisti seçmişti. Solist de küçük kara kızını çok seviyordu. Sokaklarda şarkı söylemeye giderken bile, zümrüt yeşili gözlü güzelliği de yanında götürüyordu. Kedi hep sahibinin omzunda duruyor, sahibi şarkı söylerken ona eşlik ediyordu. Ne yazık ki kimse sesini duymuyordu kedinin. Juan'ın gür sesi onu bastırıyordu.

Bir gün kasabanın terzilerinden Carmen, Balam için geometrik desenli bir kumaştan kanguru dikti. Juan, kanguruyu göğsünden beri sırtına bağlıyor, bebek taşır gibi kedisini kangurunun içinde taşıyordu artık. O da bundan pek hoşlanmıştı. Kanguru bir yatak kadar rahattı. Uykusu geldiğinde içinde kıvrılıp uyuyordu.

Günlerden bir gün kasabanın dedikoducu kadınlarından Luna, grubun yanından geçerken kedinin şarkı söylediğini duydu. Gördüğü herkese bundan bahsetse de kimse ona inanmadı. Herkes onun aklından zoru olduğunu düşündü.

Balam yeteri kadar ustalaşınca sahibine niyetini belli etti. Juan'a, "Baba, seninle konuşabilir miyiz?" dedi.

Genç şarkıcı önce hayal gördüğünü sandı ve, "Sen konuşabiliyor musun?" dedi çok şaşırarak.

"Yanılmadın baba. Ben de insanlar gibi konuşabiliyorum. Hatta bak, şarkı bile söyleyebiliyorum!" diyerek hemen Mariachi şarkılarından "Que Bonito Amor"u söylemeye başladı.

Luna, haklı çıkmıştı. Bu kedi resmen şarkı söylüyordu. Ayrıca kedinin sesi dinleyenleri âdeta büyülüyordu. Onu her duyan, 'Ne güzel sesi var', diye içinden geçiriyordu.

Kedi, çok geçmeden grubun ikinci solisti oluverdi.

Bunun üzerine Carmen, Balam'ın Mariachi kostümüne ihtiyacı olduğunu düşündü ve onun için renk renk kıyafetler dikti.

Yeteneği sayesinde, kedi ırkının ezeli düşmanı olan köpekler bile Balam'a saygı duymaya başlayıp, onun en büyük hayranları oluverdiler. Sokakta şarkı söylerken, onu hep can kulağıyla dinlediler.

Bu arada, pansiyon işleten Celia'nın köpeği Felix, uzun zamandır karşı caddedeki lokanta sahibinin köpeğinden hoşlanıyordu. Bir gün Balam'ın yanına gidip, hoşlandığı Kontes'e ilan-ı aşk etmek istediğini söyleyerek, ondan şarkı söylemesini istedi. Köpeğin isteğini kabul eden kedi, doğruca lokantanın önüne gitti. Malaguena Salerosa adlı şarkıyı kedinin sesinden duyan Kontes, çok etkilenip Felix'in sevgilisi olmayı kabul etti. Köpek çok mutlu olmuş, kediye bu serenatın karşılığında pansiyonun mutfağından aşırdığı peynirden bir parça vermişti.

O gece Luna'nın oğlu Ramon evin önünde yapılan serenatı cep telefonuna kaydetti. Amacı sosyal medyada ünlü olmak olan bu genç delikanlı, kaydettiği videoyu sosyal medyada paylaştı. Video milyarlarca kez izlenince, genç adam muradına ermiş oldu. Artık yüz milyonlarca takipçisi olan Ramon sayesinde Mariachi grubunun da şansı açıldı. Grup, Merida şehrinde bir gece kulübünden iş teklifi aldı. Gece kulübünün sahibi onlara kulüpte sahne almaları karşılığında yüksek bir meblağ teklif etti. Bu fırsat kolay kolay ele geçmeyeceği için hemen kabul ettiler.

Grubun sahne aldığı geceler kulübün rezervasyonları doluyordu. Kapının önündeki hınca hınç kalabalık da cabasıydı. Gerek şehrin halkı gerek turistler Balam'ı görmek, onunla fotoğraf çektirmek için birbirini itip kakıyordu.

Başkent Mexico'nun valisi de gitgide ünlü olan kediyi dinlemek istediği için Juan'dan kedisiyle birlikte başkentte konser vermesini söyledi. Mariachi şarkıcısı valinin isteğini memnuniyetle kabul etti. Merida'dan başkente gidecek uçağa bindiler. Grubun ilk uçak yolculuğuydu bu. Kedi yerinde duramıyordu. İlk kez uçağa bindiği için oldukça heyecanlıydı. Grubun en heyecanlısı oydu da diyebiliriz.

Uçak başkent semalarında süzülürken Balam, zümrüt yeşili gözleriyle camdan dışarı baktı. "Bu Mexico çok büyük olmalı," dedi. Juan onun bu sözüne karşılık, "Kasabamızın kat be kat büyüğü," dedi. Mariachi grubu uçaktan indiğinde âdeta krallar gibi karşılandı. Grubu kalacakları otele büyük bir araç götürdü.

Konser Mexico'daki Garibaldi Meydanı'nda düzenlendi. Konsere valinin yanı sıra belediye başkanı ve senatörler de geldi. Merida'daki gece kulübünün önünde toplanan kalabalıktan daha fazlası kediyi dinlemek için meydanda toplandı.

Kedinin konserde giydiği parlak bordo renkli kumaştan dikilmiş etek ve ceketten oluşan Mariachi takım, oldukça pahalıya mal olmuştu. Juan'ın ve ekibin giydikleri pantolonları parlak siyah; ceketleri ise bordo-siyah renkliydi.

Konser kedinin Malaguena adlı şarkıyı söylemesiyle başladı. Malaguena'dan sonra La Gran Senora adlı eserle devam etti. Bu şarkı bir kadının, kocasını ayartmaya çalışan bir kadına aramızdan çekil çağrısıydı.

Konser bitince Balam kucaktan kucağa gezdi. İlk önce vali, sonrasında belediye başkanı kediyi kucağına alıp hatıra fotoğrafı çektirdi. Senatörler de bundan geri kalmadı. Koruma engelini aşmayı başaranlar da kediyle hatıra fotoğrafı için yarıştılar. Balam, bu ilgi karşısında biraz sıkılmıştı. Demek ki şöhret böyle bir şeydi. İnsanlar peşini bırakmıyor, hep fotoğraf çektirmek istiyordu.

Otele dönerken yüzünde yara izi olan bir adam aracıyla Mariachi grubunun bindiği aracı takip etti. Belli ki hayranlarından biri daha bir fotoğraf çekebilmek için şansını zorluyordu. Otele vardıklarında Juan kendini oldukça yorgun hissediyordu. Deyim yerindeyse o gece yattığı yeri beğendi. Kedisi de onun yanına kıvrılıverdi. Harika bir gece geçirmişler, iyi bir uykuyu hak etmişlerdi...

Her sabah yanında olmasına alıştığı kedisi uyandığında bu sefer yanında değildi. İlk defa böyle bir şey oluyordu. Yatağın altına, dolapların içlerine ve banyoya baktı. Hiçbir yerde yoktu. Gruptakilere sordu. Onlar da kediyi bir türlü bulamıyordu. Hemen resepsiyonu arayıp, Balam'ın kaybolduğunu söyledi. Otelde hummalı bir arama çalışması yapılsa da kara kedi hiçbir yerde bulunamadı. Sanki yer yarılmış, içine girmişti.

Juan, odanın içinde ağlamaklı bir halde dolanırken bir anda cep telefonu çaldı. Bilmediği bir numara arıyordu. Telefonu açtı. Telefonda konuştuğu adam kedisinin elinde olduğunu ve bir milyon dolar fidye karşılığında kediyi serbest bırakacağını söyledi. Duyduğu sözlere inanamıyor, kalbi küt küt atıyordu. Arayan, onları gece otele kadar takip eden, yüzünde yara izi olan adamın ta kendisiydi.

Sıçrayarak uyandı. Ayağına bir şey değiyordu. Yorganı açtı. Kara kedi Balam ayağına sarılmış mışıl mışıl uyuyordu. Sonra gözleri kısa bir süre önce sahiplendiği sarman kedisi Sol'ü aradı. Sol de yanıbaşındaki çekmecenin üzerinde uyukluyordu. "Neyse ki kâbusmuş," dedi kendi kendine.

Hayatının anlamı olarak gördüğü bu sessiz ve sakin varlıklara bir şey olsa, canından bir parça giderdi. İki kedisini de bir baba şefkatiyle boylu boyunca okşadı. İçi rahatlamış bir şekilde yeniden uykuya dalarken sakin bir yağmur yağıyor, tüm kasabayı ıslatıyordu.