Kabanata 1: Ang Malamig na Routine

Tahimik na pumapaibabaw ang mahinang ugong ng aircon sa loob ng malawak at malinis na master bedroom, kung saan ang malamig na hangin ay tila lalong nagpapalaki sa hindi maitagong distansya ng mag-asawa. Nakadapa si Daisy sa ibabaw ng malambot na kama, habang si Garret naman ay nakatukod ang dalawang kamay sa magkabilang gilid ng balakang ng kaniyang asawa.
Sa kabila ng marahang paggalaw at palitan ng init ng kanilang mga balat, ramdam ang isang uri ng awtomatikong pagkilos na tila isang sanay na pagsasanay na lamang. Walang matinding pagtitig sa mga mata, walang panginginig ng mga daliri sa pananabik, at walang halik na nagtatagal sa mga labi. Ang bawat pag-hinga at bawat pag-galaw ng kanilang mga katawan ay tila sinusundan lamang ang isang lumang panuntunan na paulit-ulit na nilang ginagawa gabi-gabi nang walang tunay na apoy.
Naramdaman ni Garret ang unti-unting pagbigat ng kaniyang sariling paghinga habang pinagmamasdan ang likod ng kaniyang asawa sa ilalim ng malamlam na ilaw ng bedside lamp. Sa kabila ng pagiging kaakit-akit ni Daisy kasama ang kaniyang buong balakang at makinis na balat, mayroong malalim na puwang sa dibdib ni Garret na tila hindi kailanman napupunan ng ganitong uri ng gabi. Ang kaniyang mga kamay, na may matitigas na muscle mula sa taon ng pagbubuhat ng bakal sa gym, ay nakahawak nang mahigpit sa soft waist ng asawa ngunit walang bakas ng matinding pagnanasa sa kaniyang mga mata. Ang bawat pagtulak ng kaniyang baywang ay ginagawa lamang niya upang matapos ang gabi at maibigay ang inaasahang tungkulin bilang isang responsableng asawa.
“Garret... Mmm...,” marahang usal ni Daisy habang nakasubsob ang mukha sa malambot na unan, tila hindi man lang gusto tignan ng may bahay ang kanyang asawa kahit pa nasa gitna sila ng isang mainit na tagpo.
“Bakit, babe?” tanong ni Garret habang patuloy na kumikilos nang mabagal at may pag-iingat sa kaniyang bawat galaw. Naalala niya din kasi ang mga paalala ni Daisy na hindi nito masyadong gusto ang mararahas na paggalaw. Kaya simula nun ang galaw ni Garret sa kama ay mahinahon at kontrolado ayon sa hiling ni Daisy.
Inangat nang bahagya ni Daisy ang kaniyang ulo at lumingon sa kaniya habang may bahagyang pakiusap sa kaniyang mga expressive hazel eyes. “Iputok mo na medyo nangangalay na din kasi ako. Kung pwede sana sa labas, please... Hngh... Alam mo namang hindi pa ako handang magkaanak. Masyado ko pa kasing inaalagaan ang figure ko”
Bahagyang natigilan si Garret sa narinig na kahilingan, ngunit hindi na siya nagtanong pa o nagdalawang-salita sa kaniyang ginawa. Halos gabi gabi naman kasi ay ganito ang request ng kanyang maybahay kahit pa sa puso ni Garret ang nais niya ay marating ang rurok ng ligaya sa loob. Asawa niya si Daisy, ngunit bakit parang ang lahat ng galaw niya ay kailangan ng pag-iingat. May kontrol siya sa relasyon, oo, pero sa kama, ang lahat ng kahilingan ni Daisy ang laging napapakinggan.
Mas pinalalim at pinalakas pa niya ang huling ilang pagbaon ng kaniyang matigas na pagkalalaki sa mainit na kabuuan ni Daisy, sinusundan ang rhythmic na pag-ugoy ng kanilang mga katawan hanggang sa marating niya ang rurok. Nagbigay ng huling matinding pagtulak si Garret at saka niya inalibas ang kanyang naninigas na pagkalalaki. Ginalaw niya ito gamit ang kanyang kamay saka ibinuhos ang buong init sa likuran ng kanyang asawa habang napapapikit nang mahigpit ang kaniyang mga mata. Isang mahabang buntong-hininga ang lumabas sa kaniyang mga labi kasabay ng mabilis na pagtibok ng kaniyang dibdib, habang ang pawis sa kaniyang kilay ay patak na lumapag sa sheet ng kama.
Matapos ang maikling pagsabog na iyon, marahang kumalas si Garret at humiga sa tabi ni Daisy habang nakatitig sa puting kisame ng silid. Mabilis na tumalikod si Daisy habang itinatakip ang kumot sa kaniyang katawan, halatang napagod din sa naganap na eksena. Naitaas ni Garret ang kaniyang kanang braso upang gawing unan, kung saan kitang-kita ang malalaking biceps at sculpted na anyo ng kaniyang katawan sa ilalim ng ilaw. Bagamat tapos na ang pag-iisa nila at dapat sana ay nakakaramdam siya ng ginhawa, ang kaniyang isip ay naglalayag sa napakalayong lugar.
Nagsimulang magbalik sa kaniyang alaala ang mga araw noong siya ay nasa high school pa lamang, mga panahon kung kailan napakalalim ng kaniyang insecurity sa sariling katawan at kakayahan. Naalala niya kung paanong lagi siyang pakiramdam ay hindi sapat, hindi napapansin, at laging naghahanap ng patunay na mayroong taong hahangaan siya nang buong-buo. Sa kabila ng kaniyang kasalukuyang tagumpay bilang isang corporate manager at pagkakaroon ng perpektong physique sa edad na tatlumpu’t lima, ang lumang sugat na iyon sa kaniyang ego ay nananatiling bukas.
“Tulog ka na, babe?” marahang tanong ni Garret habang nakatingin pa rin sa itaas at hindi gumagalaw.
“Mmm... Hindi pa po...” sagot ni Daisy nang hindi na lumingon pa sa kaniya. Ang atensyon ni Daisy ay nasa may drawer na sa katabi ng kama kung saan kinuha niya ang kanyang laruan. Sinilaban ito ni Daisy na naging dahilan ng marahang pag-vibrate nito.
“Seryoso ka ba babe? Kakatapos lang natin ah...” Nagtatakang tanong ni Garret. Ngayon lang kasi hayagang pinakita ni Daisy na gusto niyang gumamit ng laruan kesa magpakasasa sa init ng kanyang asawa.
“Ikaw nakatapos na. Ako hindi pa. Huwag ka mag-alala babe saglit lang naman ito tsaka normal lang naman kasi talaga na makaramdaman ang babae ng pagkabitin,” pag-explain ni Daisy saka pinasok ang laruan sa basang lagusan na kanina lang ay ginagamit ni Garret.
“Sige bahala ka kung iyan ang gusto mo. Basta matutulog na ako,” maikling tugon ng lalaki habang pilit na itinatago ang panlalamig sa kaniyang boses.
Pumikit si Garret ngunit hindi upang matulog, kundi upang takpan ang matinding kaguluhan sa kaniyang kalooban. Alam niya sa kaniyang sarili na hindi na sapat sa kaniya ang ganitong uri ng pamumuhay, isang maayos, tahimik, ngunit walang kasigla-siglang routine na para bang ginagawa na lamang dahil ito ang nakasanayan. Mahal niya ang kaniyang asawa bilang kapareha sa bahay, ngunit marami itong bagay na hindi maibigay sa kaniyang lumalalim na pangangailangan bilang isang lalaki.
“Ahhh... Ahhh...” Ungol ni Daisy na nakikipaglaro pa rin sa nag vi-vibrate na matigas na bagay. Tinamaan lalo ang ego ni Garret dahil sa kinikilos ni Daisy pero pilit siyang nag kibi’t balikat at hindi ito pinansin.
Mas lalong lumalim ang iniisip ni Garret. Inisip niya na ang tunay na hinahanap ng kaniyang puso at sirang ego ay isang taong luluhod at titingala sa kaniya nang may purong paghanga. Gusto niyang maramdaman muli ang sensasyon ng pagiging makapangyarihan at ang maipagmamalaking tingin mula sa mga mata ng isang taong handang sumamba sa kaniyang bawat galaw. Nais niyang makakita ng matinding pagnanasa na nakatutok lamang sa kaniya, isang uri ng pagsamba na hindi kailanman naisip o naiparamdam ni Daisy sa kanilang mga taon ng pagsasama.
Nais niya ng taong hindi kailangan ng laruan gaya ng ginagawa ngayon ni Daisy. Ang nais niya ay siya mismo ang tratrato sa tao na yun bilang laruan ng sa gayun ay maramdaman niya ang pride sa kanyang sarili.
Sa gitna ng pakikipaglaro ni Daisy sa kanyang sarili, inabot ni Garret ang kaniyang cellphone sa ibabaw ng nightstand at binuksan ang screen upang tingnan ang oras habang patuloy na nag-iisip sa dilim. Ang liwanag ng screen ay nagpakita ng kaniyang seryosong mukha na may short-cropped dark hair at matalas na jawline, na tila lalong nagpapakita ng kaniyang pagiging kontrolado sa panlabas na anyo. Ngunit sa likod ng malinis na mukhang ito ay ang isang lalaking unti-unti nang nauubusan ng pasensya sa kaniyang sariling kasal.
“May kulang talaga... Hindi puwedeng ganito na lang habambuhay,” pabulong na sambit ni Garret sa sarili habang sinisiguradong hindi iyon maririnig ng natutulog niyang asawa.
Hindi naman talaga siya naririnig ng asawa na patuloy sa pag-ungol ng malakas at pagmumura habang pinapaligaya ang sarili. Naisip ni Garret kung aalis man siya ngayon sa kama na ito ay hindi rin naman ito mapapansin ni Daisy. Tama siya.
Bumangon siya nang bahagya at umupo sa gilid ng kama, inilalapag ang dalawang paa sa malamig na sahig habang nakahawak ang mga kamay sa kaniyang mga tuhod. Naramdaman niya ang matinding pagkabagabag sa kaniyang dibdib, isang uri ng gutom na hindi kayang busugin ng simpleng gabi kasama ang kaniyang legal na asawa. Kahit na umalis siya sa pagkakahiga ay wala ngang pakialam si Daisy, patuloy ito sa paglalaro. Ang laruan ay nakapasok sa loob habang ang kanyang mga daliri ay naglalaro sa kanyang ut*ng.
“Haah...” Napabuntong hininga si Garret. Ang pagnanais na humanap ng iba, ng isang mas bata sa kanya na handang magpasakop at magbigay sa kaniya ng buong paghanga, ay pumasok sa kaniyang isip tulad ng isang lason na mabilis na kumakalat sa kaniyang mga ugat.
Tinitigan niya ang nagsasariling si Daisy habang ang kaniyang puso ay pumalag sa pagitan ng takot sa maaring mangyari at ng matinding pagnanasa na makuha ang kaniyang gusto. Alam niyang kapag itinuloy niya ang naiisip na hakbang, tuluyan niyang wawasakin ang tahimik na mundong kaniyang itinayo nang napakahabang panahon. Gayunpaman, ang uhaw na maramdaman ang sariling kapangyarihan at ang makarinig ng mga papuri sa kaniyang pagkalalaki ay mas matimbang kaysa sa anumang banta ng panganib.
“Ahhh... Ahhhh... Lalabasan na ako!” Huling pagsigaw ni Daisy na mas binibilisan ang pag-indayog ng kanyang laro.
Ito na ang mismong pagkakataon na kumitil sa kanyang pride. Tumayo na si Garret at naglakad patungo sa banyo ng kanilang master bedroom upang maghilamos ng mukha. Sa harap ng salamin, pinagmasdan niya ang kaniyang matipunong dibdib at malalapad na balikat habang ang tubig ay patak na umaagos sa kaniyang balat.
“Hindi ka na patpatin tulad nung High School. Ngayon may pera ka na. May bahay at may asawa. Pero bakit parang mayroon pa ring kulang,” ang pangungusap niya sa kanyang sarili. Ang lalaking nakatitig sa kaniya mula sa salamin ay hindi na ang maingat at perpektong asawa lamang; ito ay isang lalaking handa nang tumawid sa linya at pasukin ang isang lihim na mundo para lamang sa kaniyang sariling kasiyahan.










