PROLOGUE
P R O L O G U E
Joshua's POV
• • • • •
"YIEHHH!
We're going to a vacation and reunion in Tagaytay! Who's excited?!" Mom enthusiastically exclaimed. My two other siblings giggled by my side because of the mere thought.
Argh. I hate this. Why do we even have to come there?
"Kami ni ate Andrea!" sabi no'ng bunso namin na si Michaella.
Tatlo kaming magkakapatid at ako ang pangalawa. Well, I'm 17 and the youngest was 15, while the oldest is 19. So, in short, ako lang ang lalaki, kaya si Dad rin ang ka-kampi ko rito sa bahay. Hayst. Kanya-kanya sina Mom at Dad ng paboritong anak, eh.
Tumingin naman si Mom sa direksyon ko na kanina pa excited. Again, why do we have to go there? "You, Josh, are you excited?! We're gonna see your cousins and Titoes and Titas," ani n'ya. Hayst.
Caliber.
He's my cousin who..... nevermind. Gusto kong i-baon iyon sa limot.
"Honestly, I'm not. So, if you'll excuse me, papasok na ako sa silid ko," walang gana kong sabi at tumayo sa couch.
"Okay, sweetie. Prepare your clothes and stuffs. Don't forget to bring swimming attire, okay?" pahabol na sigaw ni mom no'ng nasa hagdan na ako.
"Yeah, yeah," kaway ko patalikod na di lumilingon sa kanila.
"Oh, my God! Na-miss ko na sina Marvian at Maricar! Kyah!" rinig kong tili ni Michaella.
Jeez. What's so exciting about it?
Pumasok agad ako sa room ko at ni-lock ang pinto. Naglakad akong parang zombie sa kama. Hayst. I don't want to go there. If I am to choose, I would definitely stay here. But mapilit si mom, and there's nothing I can do about it.
Bumagsak ako sa malambot kong kama. Hayst. Isinapak ko naman ang headphones ko at nakinig ng tugtogin. Nakatunganga lang ako hanggang sa naka-idlip ako.
"Kuya, wake up! Maghahaponan na!" yinuyugyog ako habang sambit yan ni Michaella. Shet.
"Go ahead. I'll be coming downstairs," I groaned out, eyes still shut close.
"You better be. Dalian mo," huli n'yang sabi bago ko narinig ang pagsira ng pinto.
Wait, di ba ni-lock ko yon? Hayst. Ginamit na naman nila iyong spare key dito sa room ko. Argh. That Michaella! Why does she have to mingle with my things?
Agad akong bumangon at inayos ang sarili bago lumabas. Nasa hagdan na ako no'ng napansin ako ni Dad. Nakabihis opisina pa rin ito, galing sa Boverselli International Corporation, probably. Sinenyasan n'ya naman ako na tumungo na sa mesa.
Nag-uusap sila Mom at Dad habang kumakaing nakikinig kami. Nothing usual, about business ang pinag-usapan nila, kuya Deinver at kuya Reinver and such. Hanggang sa nalipat ang topiko about sa bakasyon namin sa probinsya.
"Nga pala, ready na ba kayo?" tanong ni Dad sa aming tatlo. "Ikaw, Josh, na-i-handa mo na ba ang mga gamit na dadalhin mo?" ani pa ni Dad sa direksyon ko.
Shet. I haven't. Oh, well. Whatever.
"No, not yet," sagot ko at itinuon lang ang atensyon sa pagkain ko na parang yon ang pinaka-interesanteng bagay sa buong mundo.
"You better be, 'cause we're leaving tomorrow."
Wait, what?! It's tomorrow? Why didn't anyone or someone told me it's fucking tomorrow?
"Fuck. Why does it has to be tomorrow?" I groaned out, dropping my spoon and fork. Hayst.
"Joshua, language," Mom scolded. "It's because so you can have long time to relax there. And it's the girls' request." she added.
What?! Argh. These damn girls. I swear, they always get on my nerves everytime.
"And there's nothing I can say about it?" tanong ko out of prostration.
Naman, oh. Di pa ako ready upang pumunta do'n sa probinsya. Hayst.
Mom smiled sympatheticly towards me before answering, "No, my mind is already made up. And also, your Dad agreed about it," binalingan naman n'ya si Dad. "Isn't it right, Jackson?"
"Uh, yes. We'll leave as soon as the sun rises," sagot n'ya kay Mom at anunsyo ni Dad do'n sa mesa.
Really?! Madaling araw talaga? Hayst. I hate this. I hate every single fiber on this decision they've made.
"Okay. I'll be preparing my stuff after this, then," pag suko ko na lang dahil alam ko sa sarili na wala talaga akong magagawa.
"Yes!" both girls said in unison and both gave each other a high-five.
"Okay! It's settled then! I'm so excited!" ani ni Mom.
Dad patted my shoulders so I turned toward his direction. "It's gonna be alright, son. Just enjoy it, okay?" sabi n'ya habang nakangiting malaki.
Okay. I will try.
Ang magulang ko ay mga medyo bata pa. Dad being almost in his 40's. Si mom ay 38. Sexy ang katawan ni Mom. Naging miss nga s'ya noon raw sa probinsiya nila. Si Dad naman ay maskulado, not like me. Halatang alaga sa gym ang katawan, eh, noh. Minsan nag-ba-basketball kami dito sa court sa subdivision. Sandejas Subdivision.
.
.
.
It's the day where we travelled half-day to Tagaytay. Dalawang malalaking bag ang dala ko, mostly clothes and snacks. Shh. Don't tell them I smuggled snacks. She's kinda strict about us. But, oh, well.
I'm anticipating, di mapakali. Di ko lang kasi napaghandaan na ngayon na ang pag-alis namin. Hayst.
Inakbayan ako ni Dad sa balikat kaya napatingin ako sa kanya. "Ayos ka lang?" tanong n'ya.
Hmm. Honestly, not quite.
"I don't know. Maybe I'm just nervous," pag-amin ko.
I'm nervous about seeing Caliber, again.
"Nervous about what?" taka n'yang tanong.
About my cousin.
"About something."
I'll definitely would not tell dad about it. Ever.
"Hey, everything's gonna be fine. Whatever that thing you're nervous about, I'm here, kasangga mo ako. Tayo-tayo lang ang lalaki sa pamilya kaya magtutulongan tayo."
"Thanks, Dad."
"Boys, help us with loading our stuffs!" tawag pansin ni Mom, kaya tinanggal na ni Dad ang pagka-akbay n'ya sa akin.
"Coming!" tugon n'ya kay Mom at tinignan n'ya ako. "Let's better get the things loaded in time. Let's go." nakangiting sambit ni Dad.
Kaya nagtungo na kami sa sasakyan namin at tinulongan ang mga girls ilagay ang bag nila na di ko alam kung anong laman. Probably girly stuff na di naman talaga kailangan pero dinala nila. Argh.
Anong mangyayari kong makita ko s'ya doon? Makakatingin ba ako ng diritsahan? Pa'no kung siya na mismo ang lalapit sa akin? Hayst. I don't know what to do.
Fuck that past!
.
.
.
"Sakit ng likod ko sa haba ng byahe. Shit," reklamo ni ate Andrea pagkababa ng SUV who just pulled up on the parking space beside some other cars.
Medyo masakit sa akin pero natulog ako buong byahe habang nakaheadphones, kaya it's kinda fine. OA lang talaga s'ya. Hayst.
"So, we're here!" anunsyo ni Mom.
Hindi ba halata, mom? Hayst.
Maya-maya ay may lumapit na dalawang kasambahay sa kinaruruonan namin. "Ako na po ang magdadala ng bagahe n'yo, ma'am. Dumiretso na lang daw po kayo sa sala, sabi ni ma'am Melanie," ani ng isa sa kasambahay.
"Okay, manang. Thanks," pasalamat ni Mom rito. Nasa back compartment pa ang mga bagahe namin.
"Tara na? Yieh," Michaella said enthusiastically while dragging ate Andrea from behind.
Jeez. What's so exciting about this, anyway? It's not, like, it's the most exciting and the most worth coming reunion that had ever occured, right? Hayst.
Shet. So, I'm gonna see him? What will I do, then? Naloko na. Uh, bahala na si Batman sa akin. Hayst.
Inakbayan ako bigla ni Dad bago nagsalita. "Let's go. I'm sure miss ka na ng mga pinsan mo. Mga dalawang taon na no'ng di tayo nakapunta dito, eh," ani n'ya.
Jeez. He's kinda right.
Naglakad na kami sa stone pathway nila with different varieties of colorful flowers sa tabi. Para lang nasa maze, noh. Nasa likod na bahagi kasi ng bahay ang parking lot ng bahay nila. So, maglalakad pa kami ng ilang metro.
Ayos naman dito, maayos at presko ang hangin. Malaki-laki ang bahay nina Tita Melanie at Tito Jonathan, mga tatlong palapag. May private swimming pool sila na kalaki-laki. Meron rin naman kami sa syudad. Maraming bulaklak at harden. For vacation nga talaga ang bahay nila, which I didn't doubt for those past years. Good.
Tatlong ba-itang na hagdan ang porch nila at maluwag ito. Gawa sa marble yata. May dalawa silang pot ng Bonsai tree sa magkabilang doorframe ng pinto. Malaki rin ang entrance ng pinto nila. Pag pasok namin ay binungad na kami ng carpeted floor nila at hanging chandelier. Nasa harap na agad namin ang marble na staircase nila. Malaki ito at parang iyong pang ball na the princess will walk down from it. Iyong gano'ng tipong hagdan.
"Ma'am, Sir, nando'n po sila sa sala," pag bigay impormasyon ng isang kasambahay na bigla na lang sumulpot.
"Thanks," naging tugon ni Mom rito.
Agad na kaming pumunta do'n nga sa living room nila. Kabisado naman namin itong bahay nila, eh. Like literally, we've been here for, like, 2 years ago!
May naririnig kaming mga tilian at sigawan bago kami nakapasok sa living area. It's probably the girls. Jeez. They're so noisy as fuck.
Pag pasok namin, napansin kami agad nila Tita Melanie. Kaya agad na pumunta sa amin at nagbiso kay Mom.
"Oh, God! I missed you, sissy!" tili ni Tita kay Mom.
Tumingin ako sa couch at nakita ang kinatatakotan ko, si Caliber. Shet. Nakatingin ito sa akin na parang namangha sa nasilayan. He looked like he was awestruck or something. Argh. Nandito rin ang kambal na para talagang biniyak na bunga. Magkaparehas talaga ang mukha, eh. Except sa pag-uugali at asal, sometimes. I quitely knew them.
"Bunso, long time no see! It's been a while since you all visited here," bungad na bati ni Tito Jonathan kay Dad.
He's buff and bulky, too. Gaya ni Dad, malaki rin ang katawan nito na like his muscles is sticking out from his arms.
"Kuya, it's great to see you," balik bati ni Dad sabay giving brotherly hug to each other.
Nakatayo lang ako do'n sa tabi, feeling out of place, which I kinda prefer. Alangan naman na I'll approach the twins? Medyo close kami noon pero di iyong parang nagpapakitaan na ng burat or ano. Wait, what did I just thought? That is so disgusting!
"Insan Josh, lumapit ka nga rito! You're so OP as fuck," tawag sa akin ni Reign.
Di ba, alam ko kung sino sa kanila si Reign or Rain? Parehong basahin pero iba ang spelling ng pangalan. Argh.
"Uh. No, thank you," sambit ko lang na walang ka-emosyon.
I hate socializing with people. Even in school, if you say. I have a motto that says 'No friends, no burdens'. Mabuti na iyong walang mang-iiwan sa'yo at tatraydorin ka sa huli.
Well, I used to had a trio of friends here. But, I don't know kung tinuturing pa rin ba nila akong kaibigan. They are Angelo Zephyr Alistair De Carvalho and Warren Jhon Montañez. Speaking of Montañez, I kinda missed kuya Wilbert Jhon Montañez. Hayst.
"Come on! We missed you, insan," Rain groaned out.
"Edi kayo ang lumapit," imik ko naman na na-iinis.
Tang-ina. Ako pa ang papalapitin sa kanila. Mga gago talaga sila kahit kailan. Kung akala nila na nakalimutan ko yong pagbasa nila sa akin ng water bucket noon sa school, not at all. I hold a grudge onto that until now. I was embarrassed in front of the school for the whole week! Dang it!
Lumapit naman ang dalawa sa akin na nakangiti. Nasa couch pa rin si Caliber na tinignan ako ng ma-imtiman.
What's up with him? I can't look directly at him. Argh. What is wrong with me?
Yinakap naman ako ng sabay nitong mga kumag na kambal na, 'to. Bwesit. Uubosin yata ang hininga ko, eh. Sa gitna ng yakap nila ay I felt one of them sniff my neck. Shet. It kinda tickles a little.
"Shit, insan. Nakakalibog naman ang amoy mo. Amoy baby," sambit ni...... Reign or Rain? Magkaparehas kasi sila ng boses, eh. Hayst.
It's my natural scent. Natural na amoy ko iyon na namana ko mismo kay Mom. But my sisters didn't inherited it. So, fuck.
"Oo nga, ano? Shit, titigasan ako ng di oras nito. Nakakalibog nga," imik naman ng isa na pabulong.
Seriously, bruh? What's gotten' into them?
"Heh! Bastards. Let go of me. Ang tagal n'yo namang makakalas sa yakap. Parang mga gago," irita kong asik sa kanila, kaya kumalas naman sila kinala-unan.
Buti naman. Hayst.
"Last na lang. Nakaka-adik ang bango mo," ani ni Rain at mabilis na yinakap ako. Suminghot pa ang gago sa liig ko at halos dilaan na. Gross. "Tang-ina talaga. Nagperfume ka ba ng pabango ng mommy mo?" dagdag pa nito.
"What am I, stupid? No way," tanggi ko agad sa paratang n'ya.
"Pakagat ng liig mo, insan. Puta. I'm turning into a vampire because of you. NYAHAHAHAHA," usal nito.
What? He's lunatic. They're both are.
"Gago. Bumitaw ka na! Nakaka-ilang," sabi ko sabay tulak sa kanya.
Nakakagago 'to. Who would want to be bite in the neck, aber? A slut would agree, but me? Not a chance.
"Jeez. Fun sucker," inis na anas nito no'ng nakalas sa yakap namin.
Well, puke mo. Go fuck yourself.
"Bwesit ka naman. Mga baliw at nanininghot ng liig," asik ko sa kanila.
Tumawa lang naman ang dalawa sa sinabi ko. Tripping din ang mga 'to, noh. Hayst.
Umalis na lang ako sa harap ng mga gago at pumaruon sa mga girls. Mas pipiliin ko pang sumama sa kanila kaysa do'n sa mga ugok na kambal. Sumunod naman ang mga gago sa akin. Bwesit. Ayaw ba nila akong tantanan?
Nang dumating na ako ay tumili sina Marvian at Maricar. Eh? Girls, they can destroy your eardrums just by their screams. And they sounded like a screeching bald eagle. Hayst.
"Kyah! Insan, I missed you!" sigaw ni Marvian sabay yakap ng mahigpit sa akin. Bumitaw naman ito at ngiting-ngiti.
"Hello, insan," bati ni Maricar at biniso ako.
Jeez. Bakit may pa-biso pa 'to? Pero ma-inam. Kasya naman yakapin ako nito ng mahigpit. Hayst.
"Likewise," tipid kong sagot sa kanila.
"Uy! Biso rin ako, insan," sabat ni..... isa sa kambal, kaya pwersahang pinaharap ako nito sa kanya.
Mabilis s'yang bumiso sa kanan kong bahagi pero huminto no'ng pumunta na sa kaliwa kong pisngi. Ramdam ko ang init ng buga ng hininga nito. Hmm. Nakakabagabag para sa akin.
"Shit. Ang bango mo talaga, insan. Nakakalibog," bulong nito at inilayo na ang mukha sa pisngi ko. Nakangisi itong malaki.
Bakla ba 'tong mga kambal? Shet.
"Insan, alam mong sino ang pinakanamiss ka?" ani ni Marvian no'ng tumingin ito sa phone nito dahil may nagnotify. "Yon, oh. Namiss ka ng sobra n'yan." nguso n'ya sa direksyon sa unahan kaya sinunod ko ang tingin n'ya at nagtama ang tingin namin ni Caliber. Shet.
Why would he miss me? Oh, yeah. He's my cousin. Just like them, mamimiss rin yata ako nito.
Di ako makatingin ng diretso sa kanya. Di ko pa nakakalimutan ang ginawa n'ya no'ng last time namin rito, noh. Di naman s'ya na-iilang. Argh. Why am I the only one suffers about it?
"When love strikes, there's no turning back. Kapag tinamaan ka na sa pag-ibig, mahirap itong labanan. Just like chess, one move and that's it. Konbaga parang i-su-sugal mo ang galaw mo at kailangan pag-isipan. Gano'n ko na-iintindihan ang pag-ibig dahil sa'yo," nangangaral na ani nito sa'kin. Even I don't know what love is. "Di mo ba matanggap na gusto kita? May iba ka bang gusto maliban sa akin? Sino? Si Warren ba? Or si Wilbert?"
Grr. That memory.
Agad itong tumayo at pumunta sa kinaruruonan namin. Parang hinigit ang hininga ko kada hakbang n'ya papunta sa aming kinaruruonan. He keep his narrowed look at me like nothing matters aside from me.
Tinabig nito ang kambal na nakaharang sa kanya, kaya tumabi naman ang mga ito. Shet. He's just right in front of me! Di ako makatingin ng diretsahan. Putang-ina kasing halik na iyon. Bakit pa kasi kailangan n'ya akong halikan no'n?
"Uh, hi. I missed you so much," sabi nito at bigla na lang akong yinakap na sobrang higpit. Mas mahigpit pa kesa sa na-unang yumakap sa akin. "Di mo alam kung gaano kita na-miss." bulong pa nito sa'kin.
Uh, okay. Normal lang naman yata na ma-miss ang magpinsan, right?
"Yieh! Parang BL series lang na pinapanood natin, Maricar," tili ni Marvian sa tabi.
BL series? Ano iyon? Like a cool dystopian or futuristic novels or something? Like, Hunger Games Series or Divergent Series?
No'ng kumalas na s'ya ay tinitigan n'ya ako, ngunit inilayo ko ang tingin sa kanya ng bahagya. There's something in his eyes that I cannot decipher. Argh.
Tang-ina n'ya. Kung nakalimutan kong hinalikan n'ya ako noon, nagkakamali s'ya. Yong bagay na iyon ang nagpapabagabag sa akin ng dalawang taon! Argh!
"Ehem. Baka matunaw n'yan si insan, kuya," biro ng isa sa kambal.
"Oh, my God. Ang cute n'yo naman pag nagkataon na magjowa, kaso magpinsan kayo. Ay, sayang," tili ni Maricar, kaya bigla na lang akong inakbayan ni Caliber at inilapit sa kanya.
Not so close, you're torturing me.
"Talaga ba? Bagay ba kami tignan?" tanong naman nito sa kanila, kaya tumango-tango naman ang mga gaga.
"Eh, kami ni insan?" tanong no'ng isa sa kambal.
"Putek, hindi," kontra ni Marvian.
"True," komento ni Michaella.
"May punto s'ya. WAHAHAHAHA. Kuya Caliber at Joshua lang ang malakas," pag sang-ayon ni Maricar.
"I don't know, pero bagay naman sila, ah? Mas gusto ko silang mag-partner. Wait, shuta. Threesome na this," ani ni ate Andrea.
Wait, what? Threesome? Shet.
Isn't it too much? I mean, I'm all support to that polygamous relationships, but if it's implied to me? That's too much to have. No, thank you.
"Gaga. Magsitigil nga kayo. We're cousins. Stop shipping us. It's really malabo na mangyari iyon," asik ko sa kanila, kaya tumawa naman ang mga bruha.
Mga gaga talaga, at gago naman itong kambal. Tang-ina na lang nila. Hayst.
Ramdam ko pa rin ang akbay n'ya, kaya tinanggal ko ito sa pag-akbay sa akin. Nakaka-ilang. SOBRA!
"Girls, mag-overnight talking tayo sa kwarto ko," pahayag ni Maricar sa kanila. Sa kanila lang? Whatever. "And catch up with each other." dagdag pa nito sa anunsyo.
"Yiehh. Sure!" pag payag naman ni Michaella.
"I'm in," pati si ate Andrea.
"Can I join, too?" sabat ko sa kanila, kaya napatingin sila sa direksyon ko.
"Sorry, insan. Girls only," Maricar apologizes.
Oh, okay. I was not having any hopes na mapasama sa kanila, though. Argh.
"Sa kwarto ka na lang namin, insan. Mas masaya pa do'n," suggestion ni Reign habang hawak ang balikat ko. Nakataas-baba pa ang kilay nito, parang may binabalak. "Di ba, A?" dagdag pa n'ya while nudging his twin.
"Oo nga, insan. Mas masaya do'n sa kwarto namin," nakataas-babang kilay rin na sambit nitong si Rain.
Ayoko na lang. Tanggi muna tayo ngayon. Hayst.
"No, thank you," tanggi ko sa alok nila.
"Wag nang mahiya. Sige na, insan," pag pursigi pa ni Rain sa akin. "Sasama ka rin, kuya Caliber, di ba?" tanong n'ya pa sa kuya n'ya na malapit lang sa akin. Naramdaman ko naman itong tumango. Eh, di ako makatingin sa kanya, eh. "Oh! Sasama rin si kuya. Sige na. It'll be fun." pag pupumilit pa rin nito.
As if na sasama ako dahil nando'n si Caliber. Mas lalo akong di sasama, noh. Tsk.
"Ayoko. Kayo na lang."
"Sige na."
"Oo nga, insan."
Nasa ibang mundo na ang girls at nag-uusap tungkol sa sleep-over nila. At itong mga kumag naman ay bweni-bwesit ako.
"Oo nga. Sumama ka na sa amin, please?" pag sasalita ni Caliber, kaya napatingin ako rito. Paawa effect ang gago na akala n'ya uubra.
But, why not? What could go wrong? [Marufhok ka, Josh. Shuta.]
"Err. Fine," pag suko ko na.
"Yes! I love you, insan. You're the best!" ani ni Reign at yinakap ako.
Pumulupot ang kamay n'ya at bigla na lang dinakma ang p'wet ko. Gague. Sinisinghot na naman ang liig ko ng gago.
"Oo na. Kumalas ka na," pag-aalpas ko habang tinutulak s'ya.
Pag kalas ko, kita ng dalawang mata ko ang malaking bukol sa pantalon ni Reign. What the.....?! Anong nangyari at bakit tumigas ang batuta nito?
"Shit. Sorry, insan. Di ko napigilan. Nakakalibog kasi talaga ang amoy mo. Shit," sambit ni Reign na medyo nahihiya pa.
Tinignan ko naman si Rain at nakatitig ito sa akin. Tiningnan ko ang kinaruruonan ni Caliber at gano'n rin s'ya. Plus no'ng kagat-labi n'ya. Shet.
Mga bakla ba 'tong mga 'to? Hayst.
Wala naman sa akin dahil I'm asexual or either aromatic. Yong di nagkakagusto sa babae or kahit lalaki. In short, wala akong nararamdaman sa kasarian or opposite sex ko. So, okay lang na bakla ang mga 'to. Paki ko ba? Tsk.
Here's a brief description of Asexual and Aromatic. Asexual is little to no SEXUAL attraction, while aromatic is little to no ROMANTIC attraction.
Itutuloy..........
